Αρχική > Αφασιαλάνδη, Πολιτική > Ο ΓΑΜΑΠ για τον Μάη του ’68: η φαντασία στην αξιωματική αντιπολίτευση

Ο ΓΑΜΑΠ για τον Μάη του ’68: η φαντασία στην αξιωματική αντιπολίτευση

26/05/2008

Άλλο να έχουμε καταναλώσει ως λαός μερικές χιλιάδες τόνους ορυκτέλαια, βαφτισμένα ως ηλιέλαια, κι άλλο κάποιοι εξ ημών να έχουν πέσει στη μαρμίτα με τα ορυκτέλαια όταν ήταν μικροί…

Ο Γιώργος Ανδρέα και Μαργαρίτας Παπανδρέου όχι μόνον παρέστη αλλά και μίλησε «στις εκδηλώσεις που συνδιοργάνωσαν το ΙΣΤΑΜΕ και η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ στο Ευρωκοινοβούλιο για τα 40 χρόνια από τον Μάη του ’68 (ΠΕΙΡΑΙΑΣ, 18/5/2008)».

[Και όχι! Το Ευρωκοινοβούλιο δεν μετακόμισε στον Πειραιά, απλά τις εκδηλώσεις συνδιοργάνωσε και η ομάδα των Ευρωβουλευτών του ΠΑΣΟΚ…]

Μίλησε και τι δεν είπε…

Πέρα από τις «συγνώμες», τις ευχαριστίες και τα χαιρετίσματα προς όσους συμμετείχαν στις εκδηλώσεις, ο σύντροφος πρόεδρος δήλωσε μάχιμος, παρά τις συστάσεις των γιατρών, μετά το πρόσφατο ατύχημά του με το ποδήλατο, να μην στέκεται πολλή ώρα όρθιος «μπροστά σ’ αυτό το μικρόφωνο»:

«Ελπίζω σε λίγες βδομάδες να είμαι περισσότερο μάχιμος, είμαι μάχιμος, αλλά να είμαι ακόμα πιο μάχιμος γι’ αυτά που έχουμε μπροστά μας.»

Κι αφού κάποια στιγμή τελειώσει με τα αυτολιβανίσματα [«Μπράβο στην ευρωομάδα μας» (δεν μάθαμε αν έστειλε και συγχαρητήριο τηλεγράφημα στον Ρεχάγκελ…)], περνάει αιφνιδίως στις υψιπετείς φιλοσοφικές ενατενίσεις για τον Μάη του ’68:

«Φίλες και φίλοι, σύντροφοι, συναγωνιστές, τίποτα δεν είναι αιώνιο και δεδομένο στη ζωή. Αυτό σημαίνει όμως, ότι ο άνθρωπος μπορεί να επέμβει στις κοινωνικές διαδικασίες, να τις αλλάξει, να τις σφραγίσει. ‘

[Δεν χρειάζεται και υπογραφή πριν την αποστολή;]

«Όχι αυθαίρετα, αλλά βέβαια μέσα στα πλαίσια πάντα της ιστορίας.»

[Η αυθαιρεσία, ως γνωστόν, απουσιάζει παντελώς από την ιστορία. Είχε δηλωθεί και σωθεί επί Τρίτση…]

«Αυτό είναι το πρώτο μεγάλο δίδαγμα, πιστεύω, του Μάη του ’68. Αυτό είναι το δίδαγμα που αξίζει σήμερα να κρατήσουμε από την εποχή του Μάη.»

[Φιλοσοφικοί στοχασμοί, τα απαραίτητα ιστορικά διδάγματα, καιρός να καταθέσουμε και την προσωπική μας μαρτυρία…]

«Από κοντά, λοιπόν, έζησε ο Ανδρέας τον Μάη του ΄68.»

[Αυτό δα έλειπε… Η οικογένεια του ΓΑΜΑΠ, πλην του ιδίου, που ήταν τότε 16 ετών, ζούσε στο Παρίσι. Ο ίδιος;]

«Εγώ ζούσα στο Σικάγο με τους παππούδες μου κι έζησα τις μεγάλες διαδηλώσεις του ΄68, τις διαδηλώσεις του Συνεδρίου του Δημοκρατικού Κόμματος στο Σικάγο, που εκτυλίχθηκαν σε αιματηρές συγκρούσεις γύρω από τον πόλεμο του Βιετνάμ.»

[Οι διαδηλώσεις που «εκτυλίχθηκαν» δεν ήταν του Δ. Κ. ήταν ενάντια στο Δ. Κ…]

«Παρότι, ήταν μακριά το ένα γεγονός από το άλλο -η γενιά μου ζούσε είτε στο Παρίσι, είτε στο Σαντιάγο της Χιλής, είτε στο Οχάιο της Αμερικής, όπου πυροβολήθηκαν, θυμάμαι, τέσσερα νέα παιδιά, φοιτητές και σκοτώθηκαν από την Αστυνομία της Αμερικής-…»

[Σ’ ολόκληρο τον πλανήτη κατοικούσαν τότε μόνον γέροι, πλην Παρισίων, Σαντιάγο και Οχάιο, όπου ζούσε η γενιά του ΓΑΜΑΠ…]

[Καιρός να απογαλακτιστούμε από την οικογένεια, και να «μαρτυρήσουμε» για τους δικούς «μας» αγώνες:]

«Θυμάμαι σε μια μεγάλη διαδήλωση στη Νέα Υόρκη, ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ, που βρεθήκαμε τυχαία εμείς οι Έλληνες του ΠΑΚ, δίπλα μας οι Ιρλανδοί και παραδίπλα Βιετναμέζοι.

Και σε λίγο είχαμε ένα σύνθημα: IRA, NLF, ΠΑΚ. IRA της Ιρλανδίας, NLF το εθνικό μέτωπο του Βιετνάμ και το ΠΑΚ, Πανελλήνιο Απελευθερωτικό Κίνημα.

Και λέγαμε «IRA, NLF, PAK, venceremos» και το venceremos βεβαίως ήταν το λατινικό σύνθημα της νίκης των κινημάτων της Λατινικής Αμερικής…»

[Διότι, ως γνωστόν, η Λατινική Αμερική είναι Λατινική επειδή εκεί μιλούν λατινικά… Και στη διαδήλωση συμμετείχαν όλοι οι Έλληνες του ΠΑΚ, όλοι οι Ιρλανδοί, αλλά μερικοί μόνον Βιετναμέζοι…]

«Πήγαμε,» [σε μια διαδήλωση ενάντια στους βομβαρδισμούς της Καμπότζης και του Λάος από τις ΗΠΑ] «ήταν τα Β52 εκεί και ξαπλώσαμε στον αεροδιάδρομο, ήταν μια μικρή βέβαια πόλη, μας πιάσανε, μας πήραν όλους να μας πάνε φυλακή, αλλά η φυλακή χωρούσε τρεις κι εμείς ήμασταν χίλιοι δεκατρείς, οπότε δεν γινόταν.»

[Και μετά την… τραγουδιάρα μεταφορά, περνάμε στην… καλλιτεχνία, εν γένει…]

«Ήταν μια αγορά -με την αρχαιοελληνική έννοια- δημοκρατίας, όπου όλοι είχαμε δικαίωμα να ανεβούμε σε μια πέτρα στην Πνύκα, για να παρουσιάσουμε τη σκέψη μας, το ποίημά μας, το τραγούδι μας, το θεατρικό μας έργο.»

[Να προσέχουμε… Στην «αγορά δημοκρατίας», καθώς ανεβαίνουμε στις πέτρες της Πνύκας, να μην πατήσουμε τις χλαμύδες κι έχουμε κι άλλα…]

Τα «ψαξίματα» διαρκή:

«Έψαχνα και εγώ βεβαίως και, θυμάμαι, με είχε επηρεάσει πολύ ένας λατινόφωνος Καθηγητής, ο οποίος με μύησε στον ισπανικό εμφύλιο και ιδιαίτερα στους αναρχικούς του ισπανικού εμφυλίου…»

[Τελικά, τα λατινικά δεν είναι νεκρή γλώσσα!!! Και πώς μυείται κανείς στον ισπανικό εμφύλιο;]

Δεν άντεξα άλλο… Εδώ δεν πρόκειται για τη φαντασία στην εξουσία, ούτε για τη φαντασία στην αξιωματική αντιπολίτευση, εδώ πρόκειται για τρικυμία [τουλάχιστον!] στο κρανίο της αξιωματικής αντιπολίτευσης… Όχι στο κρανίο του ΓΑΜΑΠ! Στο κρανίο όλων τους, που τον έχουν αρχηγό… Αλλά, προφανώς, τέτοιοι είναι όλοι τους….

ΥΓ. Σχολιασμένα αποσπάσματα της ομιλίας φιλοξένησε χτες Το Βήμα, [«Πανδώρα»] απ’ όπου και το ερέθισμα γι’ αυτό το ιστοσημείωμα. Ολόκληρη την ομιλία θα τη βρείτε στον ιστότοπο του ΙΣΤΑΜΕ [σε pdf]. Διατήρησα την ορθογραφία [;] και τη σύνταξη [;] του πρωτότυπου. Η φωτογραφία από τον pathfinder.

Advertisements
  1. 26/05/2008 στο 14:18

    Αφού δεν μας είπε και για κανέναν λατίνο εραστή πάλι καλά… 🙂

  2. 26/05/2008 στο 14:23

    «ΠΑΜΚ, ΠΑΜΚ, Φενταγίν, Τουπαμάρος, Βιετκόγκ». Μάθαμε, επιτέλους, πού είχε τη ρίζα του το πάλαι ποτέ σύνθημα της μαθητιώσας του ΠΑΣΟΚ!

    Ποια B52, αυτά που πετούν ή αυτά που πίνονται; Μάλλον αυτά που πίνονται, γιατί για να ξαπλώσεις στον αεροδιάδρομο (στα 18000 πόδια, στα 21000 πόδια;) πρέπει να είσαι πολύ high!

    Θεός! Τι θεός, ημίθεος!

    😆

  3. 26/05/2008 στο 14:59

    Ξέρεις τι είναι να γλιτώσεις από τόσους αμερικάνους μπάτσους και παραλίγο να πας από …ποδήλατο!
    (Πάντως εγώ διακρίνω στο λόγο του τα αποτελέσματα της πτώσης ή παντα έτσι είναι; 😀 )

  4. Γιώργος
    26/05/2008 στο 16:08

    Χαρά στο κουράγιο σου που το διάβασες.
    Ουδέν σχόλιον περαιτέρω….

  5. 26/05/2008 στο 16:22

    Θα συμφωνήσω με τον προλαλήσαντα.

    Ένας Λατίνος στον 21 αιώνα.

  6. 26/05/2008 στο 17:42

    Όχι τίποτα άλλο αλλά κοροϊδεύαμε τον φουκαρά τον Μπούς, που στο πρώτο του ταξίδι στο Μεξικό (αν δεν κάνω λάθος) είχε πεί ότι θα ήθελε να τους μιλήσει στη γλώσσα τους, αλλά δεν είχε μάθει λατινικά στο σχολείο…

    Από το 50 διακινούσαν οι κερατάδες μεταλλαγμένα τρόφιμα στη USA;

  7. provato
    27/05/2008 στο 00:35

    Εγώ πάλι κατάλαβα ότι το Μάη του 68 ενώ κάτι αεροπλάνα Β52 πετούσαν πάνω απο τον αεροδιάδρομο μιας μικρής πόλης των ΗΠΑ ,ο ΓΑΜΑΠ ψάχνοντας την αγορά (με την αρχαιοελληνική έννοια) βρήκε έναν λατινόφωνο καθηγητή απο την Λατινική Αμερική ΄΄χτυπημένο΄΄ και βοηθώντας τον , ο καθηγητής για ευχαριστώ τον μύησε στον Ισπανικό εμφύλιο (προφανώς μη έχοντας συνέλθει απο το χτύπημα).Στη συνέχεια ο ΓΑΜΑΠ ήρθε στην Ελλάδα και τώρα ΄΄χτυπιόμαστε΄΄ εμείς.

    ΥΓ:ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΒΡΩ ΡΕ ΛΑΤΙΝΟΦΩΝΕ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΘΑ ΔΕΙΣ ΤΙ ΘΑ ΠΑΘΕΙΣ!!!

  8. 27/05/2008 στο 00:51

    πρέπει να έχει επηρεαστεί ιδαίτερα από τα απομνημονεύματα του πατέρα του 😉

  9. Σπύρος
    27/05/2008 στο 02:24

    Aπολαυστικό..
    Πάντως διάσειση τόσης μεγάλης διάρκειας μετά απο πτώση από ποδήλατο χωρίς βοηθητικές θα γραφτεί στά Ιατρικά Χρονικά.Και μάλιστα χωρίς να χτυπήσει στό κεφάλι…!!!!!!!!!!!
    Προσφέρει ο Γιώργος στην Επιστήμη διαρκώς..
    Τον θυμάμαι την πρώτη Καθαρά Δευτέρα,μετά την ανάληψη τής προεδρίας του ΠΑΣΟΚ,να δηλώνει μπροστά στίς κάμερες,καβάλα πάλι σε αυτό το άτιμο το ποδήλατο πώς:’Σήμερα είναι μιά μέρα περισυλλογής γιά όλους τούς Ελληνες΄..
    Αλλοιθώρησα..
    Αντε να ΄περισυλλεγείς΄ σέ μιά Παγανιστική Γιορτή ,μέσα στην Κοινότητα και στό Γλέντι..
    Υ.Γ.
    Ελπίζω να βοηθήσει νά φέρουμε τον Βαλβέρδε στον Θρύλο ,μέ τά Λατινικά του.!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

  10. Ανώνυμος
    27/05/2008 στο 09:28

    Το μόνο πρόβλημα που βλέπω είναι ότι δεν εργάζεται αρκετά πάνω στα κείμενά του.
    Κατά τα άλλα οι γενικότητες και οι κοινοτοπίες του Γεωργίου δεν διαφέρουν από άλλων περισσότερο σχετικών με τον Μάη.

    Για τους λατινικούς: προφανώς είναι πρόχειρη μετάφραση του latinos.

    Για μένα ο Παπανδρέου είναι η ζωντανή απόδειξη ότι η Ελλάς δεν έχει να προσφέρει τίποτε σε κάποιον που γνωρίζει βιωματικά ξένες κουλτούρες.

    Αν έχεις να κάνεις ως αρχηγός κόμματος με Ελληνες δημοσιογράφους, που έχουν πάντα την παλάμη ανοιχτή ή οι ίδιοι ή οι εκδότες τους και με αμερικανούς που είναι οι περισσότεροι μόρφωμενοι, αξιοπρεπείς, γνώστες του αντικειμένου ποιους θα προτιμήσεις;

    Αν έχεις να κάνεις ως αρχηγός κόμματος με μικροκομματάρχες του ΠΑΣΟΚ ή με ελληνοαμερικανούς συμβούλους που οι γνώσεις έιναι μεγαλύτερες από τα νυχτοπερπατήματα των παντρεμένων βουλευτών ποιους θα προτιμήσεις;

    Αν έχεις να κάνεις ως αρχηγός κόμματος με Ελληνες επιχειρηματίες που δεν θέλουν μόνο να ζουν από το κράτος αλλά να το κυβερνούν κιόλας, που παραβιάζουν κάθε νόμο γραπτό και άγραφο, και και με αμερικανούς που τουλάχιστον χτίζουν και κανένα νοσοκομείο ποιους θα προτιμήσεις;

    Νομίζω ο Γιώργος αποστρέφεται την εικόνα του σύγχρονου νεοέλληνα (με τρόπους που δεν του κάνουν καλό πολιτικά: δεν προσπαθεί π.χ. να δουλέψει τα κείμενά του ώστε να δείξει ότι ξέρει καλά ελληνικά) και αυτό κατά βάθος μας ενοχλεί όλους.

  11. 27/05/2008 στο 12:43

    Θρη μπέρντς αρ σίττινγκ.

    Το ζήτημα είναι ότι έτσι πως αυτοπροβοκάρεται αυτός ο τύπος, ούτε για σάτιρα δεν είναι πια. Έχουμε πήξει στις ουρανομήκεις μαλακίες από δαύτον, σε τέτοιον βαθμό ώστε να μην βγαίνει πλέον γέλιο, αλλά μια διάθεση να τον ξεφορτωθείς. Γιατί μέσα σ’ αυτό το σκηνικό, όπου το πλανητικό σύστημα τινάζει τα πέταλα, το πετρέλαιο καλπάζει και το περιβάλλον καταστρέφεται ολοκληρωτικά, δεν μας έλειπε τίποτε άλλο, παρά ο Γιωργάκης…

  12. 27/05/2008 στο 17:08

    Ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι!

  13. 27/05/2008 στο 18:32

    ο Παπανδρέου είναι η ζωντανή απόδειξη ότι η Ελλάς δεν έχει να προσφέρει τίποτε σε κάποιον που γνωρίζει βιωματικά ξένες κουλτούρες

    My eyes!

    MY EYES!

    Πείτε μου ότι φαντάστηκα αυτό που μόλις διάβασα!

  14. 27/05/2008 στο 19:45

    WOT? Διαδήλωναν στο Αμέρικα Ιρλανδοί υπέρ του ΙRA? Κι όλοι αντάμα με το παγκοσμίου φήμης ΠΑΚ – μαζί και Βιετναμέζοι; Στις ΗΠΑ;
    Far Out maaaaaaan………

  15. 28/05/2008 στο 11:29

    @ Rocean

    🙂

    @ Vrennus

    Μάλλον για τα… πόσιμα μιλούσε. Εξού και το χαϊλίκι 🙂

    @ εξαποδω

    Μα στην ποδηλατάδα δεν χτύπησε στο κεφάλι! Έτσι ήταν πάντα! [Η γνωστή μαρμίτα 🙂 ]

    @ Γιώργος

    Κανένα κουράγιο. Άντεξα κάπου το ένα τρίτο του κειμένου. Το λέω κιόλας. Αν έγραφε πανελλήνιες, θα τον είχαν κόψει με το σκεπτικό ότι τα αγράμματα 10χρονα δεν μπορούν να μπουν στο πανεπιστήμιο…

    @ pølsemannen

    Λατινιές…

    @ Λαυρέντης

    Α! Σόι η… δημοκρατία, δηλαδή. [Και τα μεταλλαγμένα απ’ τα φίφτυς]

    @ provato

    Ευτυχώς που δεν ανέφερε το όνομα του… λατίνου καθηγητή. Αν και υποψιάζομαι ποιος μπορεί να είναι. Σοβαρή περίπτωση ανθρώπου, αλλά δεν… διάλεγε τους μαθητές του… 🙂

    @ geokalp

    Μη μου βάζεις ιδέες με τα απομνημονεύματα. Εν μέσω καύσωνα…

    @ Σπύρος

    «Πάντως διάσειση τόσης μεγάλης διάρκειας μετά απο πτώση από ποδήλατο χωρίς βοηθητικές θα γραφτεί στά Ιατρικά Χρονικά.Και μάλιστα χωρίς να χτυπήσει στό κεφάλι…!!!!!!!!!!!
    Προσφέρει ο Γιώργος στην Επιστήμη διαρκώς..» 😆

    Άντε να περισσυλέξουμε και τον Βαλβέρδε στον Θρύλο. Το ερώτημα είναι αν θα προλάβει να γιορτάσει την… αποκομιδή των… λατίνων στα όρη της Αλβανίας…

    @ Ανώνυμος

    «Το μόνο πρόβλημα που βλέπω είναι ότι δεν εργάζεται αρκετά πάνω στα κείμενά του.»

    Αν δεν μπορεί κάποιος να γράψει [δηλαδή, να σκεφτεί] όσο και να τα δουλέψει τα κείμενά του, πάλι για… αποκομιδή θα είναι.

    Τα υπόλοιπα δεν χρειαζόταν να τα γράψετε. Μπορούσατε απλώς να δηλώσετε θαυμαστής του Γιώργαρου. Τόσο απλά!

    @ Σκατζόχοιρος

    Νήαρ Αλαμάνα μπριτζ!

    Πώς εκφράζεστε έτσι για τον πρόεδρο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς!; Ε; Πώς;

    @ αλέξανδρος ανδρουλάκης

    😆

    @ Ίωνας

    Σ’ αυτή τη χώρα, αγαπητέ, δεν είναι όλοι ρεμάλια σαν και λόγου μας. Υπάρχουν και άνθρωποι με βιώματα που θαυμάζουν άλλους βιωματικούς ανθρώπους 🙂

    @ regimientocinqo

    Σας παρακαλώ! Αμφισβητείτε τα ιστορικά βιώματα του προέδρου; 🙂

  16. bigfatopinion
    31/05/2008 στο 21:25

    Βιώσε τα, Χαράλαμπε!

  1. 02/06/2008 στο 15:10
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: