Αρχική > Πλανήτης Γη Α.Ε. > Σεσηπώς, σεσηπότος…

Σεσηπώς, σεσηπότος…

19/06/2008

William Blake – The Great Red Dragon [1805]

Περί του «πολιτισμού» μας ο λόγος…

Τα λέγαμε και τις προάλλες [Ένας άλλος κόσμος είναι [;] εφικτός]. Και πιο παλιά, και ξανά, και ξανά, και θα τα ξαναπούμε…

Δύο σημερινές «ειδήσεις»:

Άφησε τα παιδιά της να πεθάνουν

Σοκ έχει προκαλέσει τόσο στην κοινωνία της Κουηνσλάνδης όσο και ολόκληρης της Αυστραλίας το γεγονός ότι μία μητέρα άφησε τα δίδυμα παιδιά της να πεθάνουν από την πείνα και τα κρατούσε για πάνω από μία εβδομάδα νεκρά, μέσα στο παιδικό τους δωμάτιο. Τα νεκρά δίδυμα ηλικίας μόλις 18 μηνών ανακάλυψε η 11χρονη αδελφούλα τους που από περιέργεια και λόγω της δυσοσμίας μπήκε στο δωμάτιο των μικρών παιδιών για να δει από πού έρχεται η δυσοσμία. Αυτό που αντίκρισε η μικρή όταν μπήκε στο δωμάτιο των παιδιών ήταν τα κορμάκια των αδερφιών της σε κατάσταση σήψης.

Η απάντηση της 30χρονης μητέρας Μαρί Μάθιους, που είχε έξι παιδιά, στη ερώτηση των αρχών για το τι ακριβώς συνέβη στα δίδυμα Λίλι και Ζέιντ απάντησε ψυχρά. «Μάλλον δεν τα είχα ταΐσει αρκετά» είπε.

Σύμφωνα με τις ιατροδικαστικές εξετάσεις τα δίδυμα αδερφάκια ήσαν νεκρά για περίπου μία εβδομάδα, ενώ σε ανάλογη ερώτηση η μητέρα απάντησε πως «μάλλον είναι νεκρά από τις 8 ή 9 Ιουνίου». Τα δίδυμα ζύγιζαν γύρω στα 4 κιλά το καθένα όταν βρέθηκαν νεκρά, βάρος που θεωρείται φυσιολογικό μόνο για νεογέννητα μωρά.

Τόσο στην Μαρί Μάθιους όσο και στον εν διαστάσει σύντροφό της Μαρκ Ράιαν Μάθιους, ασκήθηκε δίωξη σήμερα. Στο δικαστήριο ακούστηκε ότι η Μάθιους ταΐζε τα μωρά αραιά και που, ενώ τα φρόντιζε επίσης με την ίδια συχνότητα. Η Μάθιους αρνείται να εξεταστεί από ψυχίατρους ενώ οι Υπηρεσίες Προστασίας Ανηλίκων της περιοχής δηλώνουν ότι δεν γνώριζαν τίποτα για την κατάσταση της οικογένειας.
(Πηγή: ΑΠΕ)

Η χώρα της θλίψης

Ο αριθμός των αυτοκτονιών στην Ιαπωνία ξεπέρασε τις 30.000 το 2007 για 10η συναπτή χρονιά, σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία που έδωσε στην δημοσιότητα η αστυνομία της χώρας σήμερα Πέμπτη.

Ο αριθμός των απονενοημένων διαβημάτων σημείωσε αύξηση 2,9% το 2007 φθάνοντας τις 33.093, τον δεύτερο υψηλότερο αφότου καταγράφονται συναφείς στατιστικές, σύμφωνα με τα στοιχεία της αστυνομίας. Ο υψηλότερος αριθμός είχε καταγραφεί το 2003, όταν 34.427 είχαν αφαιρέσει τη ζωή τους με τα ίδια τους τα χέρια.

Σύμφωνα με την αστυνομία το 26% των αυτοχειριασμών αποδίδεται σε κατάθλιψη, ενώ άλλες σημαντικές αιτίες θεωρούνται οι ασθένειες και τα χρέη.

Η Ιαπωνία εισήγαγε δέσμη μέτρων και οδηγιών για την αποτροπή των αυτοκτονιών για πρώτη φορά τον Ιούνιο της περασμένης χρονιάς, με στόχο να μειώσει το ποσοστό των αυτοκτονιών κατά 20% και πλέον έως το 2016. Ωστόσο επικριτές των πρωτοβουλιών αυτών επισημαίνουν ότι είναι αναποτελεσματικά.

Ο αριθμός των αυτοχειρών αυξήθηκε κατά 8,9% στο ηλικιακό φάσμα από 60 ετών και άνω φθάνοντας αριθμητικά τους 12.107. Η αύξηση είναι η υψηλότερη κάθε άλλης ηλικιακής κατηγορίας. Οι αυτοκτονίες των εφήβων, αντίθετα, μειώθηκαν την περυσινή χρονιά κατά 12%.

Advertisements
Κατηγορίες:Πλανήτης Γη Α.Ε.
  1. mnk
    19/06/2008 στο 15:12

    «…όπως η Ατλαντίς», που έλεγε κι ο μακαρίτης ο Ασιμος.

  2. 19/06/2008 στο 15:36

    Σεσηπότος. Νομίζω.

  3. bfo
    19/06/2008 στο 15:55

    Ωραία πράγματα.

    Ωραία πράγματα.

  4. 19/06/2008 στο 20:58

    Και ο Κνουτ παρολίγον να πεθάνει επειδή τον εγκατέλειψε η μάνα του. Η ατυχής όμως περίπτωση του νεαρού, (που τελικώς εστάθη τυχερός και όχι μόνον επέζησε αλλά εξελίχθηκε σε διασημότητα και σε αστέρα πρώτου μεγέθους στο Βερολίνο), δεν αναιρεί το γεγονός ότι οι αρκούδες κατέχουν, και μάλλον θα συνεχίσουν να κατέχουν επ΄ αόριστον, τα σκήπτρα των καλύτερων και στοργικότερων μανάδων στο βασίλειο. Απλά αυτό που στους ανθρώπους ονομάζεται ψυχική διαταραχή στα ζώα εξηγείται με βάση ένα απλούστερο στην σύλληψη μοντέλο που αποκαλείται ορμονική απορρύθμιση. Και οι δύο περιπτώσεις απαντώνται στους πληθυσμούς με ομαλή στατιστική κατανομή και δεν θα έπρεπε να ξενίζουν.
    Η τεχνική δυνατότητα των ΜΜΕ να συγκεντρώνουν και να μεταδίδουν σε πραγματικό χρόνο όλα τα παράξενα και αξιοπερίεργα, [καλύπτοντας έτσι την επιχειρηματική ανάγκη τους για διατήρηση μιας συνεχούς ροής δήθεν ενημέρωσης], είναι αυτή που συνιστά στην πραγματικότητα την μείζονα αλλαγή. Ο κόσμος, που υποτίθεται είναι αυτός που περιγράφεται, μένει λίγο πολύ απαράλλακτος. Αυτό που κυριαρχεί είναι το μέσον. Που τελικά ταυτίζεται με τον σκοπό του και γίνεται σκοπός το ίδιο. Έτσι το μόνο που αλλάζει δραματικά δεν είναι ο ίδιος ο κόσμος αλλά η εικόνα του. Μέσω της στρέβλωσης της αντίληψης που επιφέρει η χωρίς προτεραιότητες άναρχη ταξινόμηση τυχαίων συμβάντων και γεγονότων των οποίων η γνώση είναι άσκοπη.
    Τελικώς παρά τα όσα θα θέλαμε να πιστεύουμε, κολακευόμενοι από τις θεωρίες που θέλουν τον άνθρωπο κορωνίδα και, επιστάμενο των πάντων, τέλειο κατασκεύασμα της δημιουργίας, είμαστε φτιαγμένοι να ζούμε και να αλληλεπιδρούμε στα πλαίσια ενός πολύ περιορισμένου περιβάλλοντος (με μικρές διαφορές ο ένας από τον άλλον). Κάθε τι που συμβαίνει έξω από το περιβάλλον αυτό μας αφήνει στην πραγματικότητα ανεπηρέαστους και μάλλον γίνεται βλαπτικό αν χρησιμοποιηθεί ως (κακοχωνεμένο) εργαλείο σκέψης. Η μόνη διαφορά μας από τα άλλα ανώτερα ζώα είναι η δυνατότητα μας να σωρεύουμε συλλογική σοφία η οποία όμως εκ των πραγμάτων δεν προσφέρεται για ατομική χρήση (μια άλλη πολύ μεγάλη κουβέντα).

    Οσο για τις αυτοκτονίες των Γιαπωνέζων δεν είναι καθόλου δύσκολο να εξηγηθούν. Τουλάχιστον όχι δυσκολότερο από το να εξηγήσει κανείς γιατί οι έλληνες αγαπούν τον πατσά με σκόρδο και λαδόξιδο. Για κάποιον όμως που αντιμετωπίζει τις αυτοκτονίες αυτές έχοντας υπ΄ όψιν του αποκλειστικά τις συνθήκες που επικρατούν στο ένδοξο αρχιπέλαγος εν τω σωτηριώ έτει 2008 (ακόμη και μετά τα όσα δραματικά βιώνουμε μετά τον άδικο αποκλεισμό μας από το γιούρο) η είδηση αποτελεί ένα όντως πολύ δυσάρεστο άκουσμα που είναι πολύ πιθανόν να προαναγγέλλει ακόμη και αυτήν την συντέλεια του κόσμου.

    υστ. Και κάτι σχετικό με τον αποπροσανατολιστικό τίτλο «Η χώρα της θλίψης». Θλίψεις υπάρχουν παντού. Μπορεί αλλού να είναι και μεγαλύτερες. Η θλίψη δεν είναι προνόμιο των γιαπωνέζων. Το αξιοπρόσεκτο σε αυτούς δεν είναι ότι θλίβονται αλλά ότι όταν θλίβονται ξεκοιλιάζονται. Έτσι για την προαγωγή της συζήτησης θα ταίριαζε καλύτερα κάτι σαν το «Ιαπωνία, πως να σκοτώσετε μια και καλή την θλίψη σας – χωρίς μάλιστα να προδώσετε και τις ιερές παραδόσεις των πατέρων σας»

  5. 19/06/2008 στο 23:15

    Ο έρμιππος είναι ψύχραιμος.
    Ας σβηστεί το σχόλιο 2.

  6. 20/06/2008 στο 13:54

    Να προσθέσω και γω μερικα στο πνεύμα του ερμιππου.
    Το αριστούργημα του Παπαδιαμάντη ΄η φόνισα’ δεν είναι απλό αποκύημα της φαντασίας του. Οι μανάδες σε ολόκληρο τον πλανήτη που σκοτωνουν τα παιδιά τους είναι μια παλιά ιστορία.
    Στην Κίνα τα έπνιγαν στο κουβά, όπως τα γατιά. Στην Ινδία σήμερα θανατωνουν τα θηλυκά και έχουν εξελιχθεί δεκάδες χωριά που δεν έχουν πια γυναίκες. Στο χωριό μου, απο τα μισόλογα της γιαγιάς μου, θα έπρεπε η μια στις δέκα μανάδες να σκότωναν τα νεογέννητα γιατι δεν είχαν να τα θρέψουν.
    Η μάνα μου, άγιος άνθρωπος, έλεγε ότι αμα γεννηθω θα με σκοτώσει γιατι 5 παιδιά πως να τα θρέψει. Μου εξομολογηθηκε, ότι είχα γλυκά μάτια και τη γλύτωσα! Με κανάκεψε πιο πολύ απο τα άλλα, γιατι είχε τύψεις, που ηθελε να με σκοτώσει. Αλλα σίγουρα πέρασα ξυστά στην ζωή.
    Αλλά, και όταν δεν τα σκοτώνουν, σημερα ποσα εκατομμύρια παιδιά κακοποιούνται ακόμα και βιάζονται απο τους γονείς τους;
    Οι γάτες και οι αρκούδες είναι δεκάδες φορές πιο στοργικές μανάδες απο τις ανθρωπίνες!
    Μήπως τελικά ο άνθρωπος είναι μια εκτροπή της φύσης;

    Τωρα για του γιαπωνέζους, αστα να πάνε. Αυτοί αυτοσκοτώνονται όπως σκοτώνουν τα δελφίνια και τις φάλαινες.

  1. No trackbacks yet.
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: