Αρχική > Blogroll, Οικονομία, Πρόσωπα, Πλανήτης Γη Α.Ε., Πολιτική > Σαν χτες, το 1990, είχε πεθάνει…

Σαν χτες, το 1990, είχε πεθάνει…

01/07/2008

… ο Eli Whitney Debevoise. [Νεκρολογία στους New York Times].

Ποιος ήταν ο Eli Whitney Debevoise; Μα ο εις εκ των δύο ιδρυτών του δικηγορικού γραφείου Debevoise & Plimpton LLP [wikipedia], οι συνεργάτες του οποίου [πάνω από 630 δικηγόροι σε οκτώ χώρες σε όλον τον κόσμο] «ανατάραξαν» εσχάτως τα «λιμνάζοντα ύδατα» των μαύρων ταμείων της Siemens.

Τι συνέβη; Απλά το δικηγορικό γραφείο ανέλαβε τη διεξαγωγή ενός ανεξάρτητου εσωτερικού ελέγχου της Siemens, για λογαριασμό της εταιρείας, και κατόπιν υποδείξεως της Επιτροπής Ελέγχου του Χρηματιστηρίου των ΗΠΑ [SEC].

Η SEC είχε ιδρυθεί το 1934, λίγα χρόνια μετά το Κραχ του 1929, και πρώτος της πρόεδρος είχε διοριστεί, από τον πρόεδρο Ρούζβελτ, ο Τζόζεφ Κέννεντυ [πατέρας του μετέπειτα προέδρου Τζων Κέννεντυ και των γερουσιαστών Ρόμπερτ και Τεντ].

[Παρένθεση: τώρα, θα με ρωτήσετε, έβαλαν τον… μαφιόζο να φυλάει τα πρόβατα; Διότι, αν δεν ξέρετε ότι ο Τζόζεφ Κέννεντυ είχε στενότατες σχέσεις με τη μαφία (αν δεν ήταν κι ο ίδιος μαφιόζος), τότε μάλλον διαβάζετε λάθος βιβλία ιστορίας. Ακόμα και η wikipedia το θέτει κομψά: «Kennedy was reputed to be an importer of alcoholic drinks from Canada into the USA during Prohibition. The allegations were never proven.» Και είχε φροντίσει να πουλήσει και το χαρτοφυλάκιό του λίγο πριν το Κραχ…]

Κάποια στιγμή, λοιπόν, η Siemens θέλησε να μπει στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης. Η SEC, για να προστατεύσει τους «επενδυτές-πρόβατα» [Ελεύθερος Τύπος, 15-6-2008, pdf] άρχισε να το ψάχνει, και η Debevoise & Plimpton LLP ανέλαβε την εξονυχιστική έρευνα των αρχείων της Siemens. Τα υπόλοιπα τα ξέρετε…

Τίποτε το αξιοπερίεργον. Αλλά, όπως γράφτηκε [Έθνος, 21-6-2008], «Από εκεί και πέρα» [μετά την ίδρυση του δικηγορικού γραφείου (1931) και της SEC (1934)] «η πορεία της SEC και της Debevoise είναι σχεδόν κοινή, αφού η δεύτερη αναλαμβάνει να εκπροσωπήσει νομικά μια σειρά από επιχειρήσεις που μπαίνουν στο στόχαστρο της SEC, καταλήγοντας όμως το μακρύ χέρι της επιτροπής στις επιχειρήσεις αυτές, αφού η εποπτική αρχή φαίνεται να είναι αυτή που -όπως λέγεται- λίγο ως πολύ επιβάλλει την Debevoise στις επιχειρήσεις αυτές. Κάτι τέτοιο φαίνεται να έγινε όταν η Siemens μπήκε στο μικροσκόπιο της SEC πριν από δύο χρόνια.»

Εσείς, όμως, επιμένετε να έχετε απορίες. Διότι, αναρωτιέστε, πώς το δικηγορικό γραφείο που ιδρύθηκε το 1931 με «αρχικό μετοχικό κεφάλαιο μόλις 2.366 δολαρίων» και που «στεγαζόταν σε ένα διαμέρισμα λίγων τετραγωνικών μέτρων» [Ελεύθερος Τύπος, ό.π.] κατάφερε να βαδίζει παράλληλα με τη SEC;

Πολύ καλό ερώτημα. Ας απαντήσουμε και σ’ αυτό.

Αντιγράφω από το βιβλίο του James Dunlap III, A Rothbardian Power Elite Analysis Of Modern American History [το οποίο δεν θα δυσκολευτείτε να το βρείτε σε pdf στο διαδίκτυο – το έχω στον σκληρό μου], τη σημείωση 70 [οι υπογραμμίσεις στο πρωτότυπο, οι υπογραμμίσεις δικές μου]:

«70. Current Biography Yearbook, 1959, s.v. “Stewart, Potter, Jan. 23, 1915 – Associate Justice of the Supreme Court of the United States.” Stewart was one of several of Ford’s Yale Law School classmates who served as associates in the Debevoise firm. The firm’s lead partner, Thomas M. Debevoise, was the personal attorney of John D. Rockefeller, Jr. Representing the firm’s second generation was Eli Whitney Debevoise, who served in Germany as John J. McCloy’s general counsel in the Office of High Commissioner. See Bird, The Chairman, pp. 274, 437. Thomas Debevoise was a Yale undergrad, Class of 1895. See Who Was Who in America, Volume 3, s.v. «Debevoise, Thomas (McElrath), lawyer.» Eli Whitney Debevoise had both Morgan and Rockefeller connections. He earned his A.B. at Yale in 1921 and his Harvard LL.B. in 1925. After six years with Morgan-affiliated law firm of Davis, Polk, Wardwell, Gardiner & Reed, he joined his father’s firm where he remained until his death in 1990. He served as an artillery officer during World War I and during World War II was chairman of the Alien Enemy Hearing Board. He was, throughout his career, also active in numerous international legal societies and was considered an authority on the development of post-World War II Germany. He was a member of the Council on Foreign Relations. See WWWA, Volume 10, s.v. “Debevoise, Eli Whitney, lawyer.” The lead partner in the Davis firm was John W. Davis, solicitor general and ambassador to England during the Wilson Administration. Davis was the Democratic Party candidate in 1924. The firm’s “clients included the Guaranty Trust Company of New York and certain corporations in which the J.P. Morgan banking interests held stock.” John W. Davis was a trustee of the Carnegie Endowment for International Peace and a board member of the Rockefeller Foundation. See National Cyclopedia of American Biography, Volume 45, s.v. “Davis, John William, lawyer and diplomat.” From 1921 to 1925, John W. Davis was a partner in Stetson, Jennings, Russell & Davis. This firm’s founding partner, Francis Lynde Stetson, was J.P. Morgan’s personal lawyer and was known on Wall Street as “Morgan’s attorney general.” Morgan reportedly paid Stetson $50,000 per annum «merely to insure first call on his services.” See Dictionary of American Biography, Volume 17, s.v. “Stetson, Francis Lynde (Apr. 23, 1846 – Dec. 5, 1920), lawyer.»

«Φτωχαδάκια»…

Άλλα σχόλια δεν νομίζω ότι χρειάζονται. [Πάντως το συγκεκριμένο δικηγορικό γραφείο είναι από εκείνα που κρύβουν πολλούς σκελετούς (Skull & Bones) στα ερμάριά τους…] Αν μέσα σε μια σημείωση διαβάζεις ονόματα όπως Ροκφέλερ, ΜακΚλόυ, Γιέιλ, Γουίτνεϋ, Μόργκαν, Κάρνεγκι κ.ο.κ., τότε μπορείς ξεκινώντας απ’ αυτά να γράψεις την ιστορία της «ΗΠΑ Α.Ε.» στους δύο τελευταίους αιώνες. Και με μια μικρή προσπάθεια ολόκληρη την ιστορία της «Πλανήτης Γη Α.Ε.».

Διότι το πραγματικό ΣΚΑΝΔΑΛΟ είναι η ύπαρξη αυτών των Ανωνύμων Εταιρειών…

Τα υπόλοιπα είναι για μας, τους «κοινούς θνητούς»…

Και γράμματα γνωρίζω και άλλο τι δεν έχω να προσθέσω.

ΥΓ. Και ποιος είναι αυτός ο Κάρολος Ζίγκερ [καταπώς τον γράφουν οι φυλλάδες – Karolos Seeger, το κανονικό του], που γεννήθηκε στην Αθήνα το 1973, είναι επικεφαλής των ερευνών για τη Siemens [και για τις «διαρροές» προς τον τύπο], και από σήμερα [1η Ιουλίου] είναι partner [από associate] της Debevoise & Plimpton LLP;

Καλά, τον Λόρδο Γκόλντσμιθ δεν τον ψάχνουμε καν…

Advertisements
  1. Προφήτης
    01/07/2008 στο 14:28

    Σε ό,τι και να έγινε στον 20ο Αιώνα, πάνω σε εβραϊκές καταγωγές πέφτεις.
    Από μεγαλοτραπεζίτες μέχρι μεγαλοεπαναστάτες.
    Δεν είχα ψάξει τον Murray Rothbard.

  2. 01/07/2008 στο 15:52

    @ Προφήτης

    Ε, καλά. Και για καμιά δεκαπενταριά αιώνες πριν, όλα γίνονταν στο όνομα ενός άλλου εβραίου. Αυτή η πανταχού -σχεδόν- παρουσία τους πρέπει να έχει κάποια κοινωνιολογική εξήγηση [όχι πάντως συνωμοσιολογική]. Διότι πώς μπορούμε να ταυτίσουμε τις απόψεις, π.χ., του Rothbard ή του Πόππερ μ’ εκείνες του Τρότσκυ; Ο Ρόθμπαρντ δεν είναι κακός. Αρκεί να μην βιαστεί κανένας να βγάλει γρήγορα συμπεράσματα [και, επίσης, να μην… αργήσει να βγάλει κάποια].

  3. 01/07/2008 στο 15:58

    Λέω εγώ τώρα…

    Siemens + Deuche Telecom + OTE + χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης + SEC + BRADEMAS-OXLEY οδηγία

    δεν μπορεί θα ξεβρακώσουν εκόντες-άκοντες και τους δικούς μας και όχι μόνον τους Γερμανούς, όση συγκάλυψη και να πέσει. Λές η παγκοσμιοποίηση να λειτουργήσει έστω και μια φορά εναντίον των ντόπιων καθαρμάτων;

  4. 01/07/2008 στο 16:16

    @ Λαυρέντης

    Μην κάνεις όρεξη… Όταν διαβάζω ότι ο νόμος Sarbanes-Oxley εγκρίθηκε με 423-3 από τη Βουλή και 99-0 από τη Γερουσία, θυμάμαι το -κομμουνιστικό- ανέκδοτο, για το πότε έγιναν οι πρώτες ελεύθερες εκλογές στη Ρωσία: όταν ο θεός εμφάνισε την Εύα στον Αδάμ και του είπε «καιρός να διαλέξεις τη γυναίκα σου». Κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει, λένε στο χωριό μου. Ξέρεις πόσοι νόμοι ψηφίζονται για τα μάτια του πόπολου και δεν εφαρμόζονται; Ξέρεις…

    Κάτσε να καταλαγιάσει ο κουρνιαχτός και βλέπουμε. Μόλις σήμερα τέλειωσε η προανάκριση [απαγγέλθηκαν κατηγορίες (γενικώς και αορίστως) για τέσσερα κακουργήματα. Κάτσε να γίνει η ανάκριση, να γίνει η δίκη, να ματαγίνει, ζήσε Μάη μου…

    Κι αν την πατήσουν μια φορά τα ντόπια καθάρματα, δεν θα εμφανιστούν άλλα;

    Ή για να το θέσω διαφορετικά: Μήπως οι διάφορες Siemens βαρέθηκαν να πληρώνουν δεξιά κι αριστερά μίζες, κι αποφάσισαν να γίνουν… διάφανες σαν το κρυστάλλινο νεράκι; Λέω, μήπως… Διότι οι Αμερικάνοι δικηγόροι για λογαριασμό της Ζήμενς δουλεύουν. Κι υπάρχει και μια κάποια αμνηστία για όσους υπαλλήλους της μιλήσουν εγκαίρως και αρμοδίως…

    Ίσως όλα να έγιναν για τα κωλομάρκα του Τσουκάτου…

  5. 02/07/2008 στο 11:36

    Ολοι μαζεμένοι σε ένα δικηγορικό γραφείο! Ο καλλίτερος αναμετάξυ τους: ο Ρόκφέλερ.

    Μην σου περνάει απο το μυαλό, ότι βαρέθηκαν να λαδώνουν. Γιατι αν αυτοί βαρέθηκαν να λαδώνουν, οι άλλοι θα βαρεθούν να τους υπηρετούν!

    Και καθόλου δεν δουλεύουν υπέρ της Σήμενσ, τα αμερικανάκια. Θα προσπαθησουν να θάψουν την σήμενσ, αλλά όχι το σύστημα. Γιατι για να θερίσουν βγήκαν και όχι για να αυτοκτονήσουν!

  6. 02/07/2008 στο 12:20

    Φυσικά και μου περνάει απ’ το μυαλό ότι «βαρέθηκαν» να λαδώνουν. Αν μπορείς να εκβιάσεις κάποιον με τα χθεσινά λαδώματα γιατί να τον λαδώσεις σήμερα για να κάνεις τη δουλειά σου; Μπορεί να τους τρέχουν τα λεφτά απ’ τα μπατζάκια αλλά η τσέπη τους έχει κι αγκαθάκια…

    Και δεν νομίζω ότι τα αμερικανάκια θάβουν τη Ζήμενς… Κάτι άλλο παίζει…

  7. 02/07/2008 στο 13:05

    συνέχεια τιμωρίας για τους αγωγούς;
    ή κάτι άλλο;

  8. andonis
    02/07/2008 στο 19:47

    κατι ασχετο (;)

    και πριν λιγα χρονακια η SEC «κυνηγουσε» τα..»μαυρα ταμεια» της (τοτε) DaimlerChrysler…

  9. mnk
    04/07/2008 στο 04:30

    Από πότε πιστεύεις στις (κοινωνιολογικές έστω) συμπτώσεις;
    Λέγεται 😀 πως δεν υπάρχουν συμπτώσεις.

  10. 09/07/2008 στο 13:14

    @ geokalp

    Στα… δύσβατα μονοπάτια της διεθνούς πολιτικής όλα παίζουν. Κι αυτά κι εκείνα και τ’ άλλα…

    @ andonis

    Αυτόν τον ρόλο δεν παίζουν οι… ανεξάρτητες ρυθμιστικές αρχές;;;

    @ mnk

    Δεν πιστεύω πως υπάρχουν συμπτώσεις, και πολύ περισσότερο κοινωνιολογικές. Για κοινωνιολογικές ερμηνείες κοινωνικών φαινομένων μίλησα…

  1. No trackbacks yet.
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: