Αρχική > Blogroll, Πρόσωπα, Πλανήτης Γη Α.Ε., Πολιτική > Ο Μπάρακ Ομπάμα είναι [μακρινός] ξάδελφος τόσο του προέδρου Μπους όσο και του αντιπροέδρου Τσένεϋ

Ο Μπάρακ Ομπάμα είναι [μακρινός] ξάδελφος τόσο του προέδρου Μπους όσο και του αντιπροέδρου Τσένεϋ

03/11/2008

Για να μην οδηγηθείτε αύριο στις αμερικανικές κάλπες ως ψηφοφόροι επί σφαγήν 😉 .

Ο Μίκυ...

Και γιατί συμβαίνουν όλα αυτά αγαπητές/οί μου; Διότι οι Αγγλοαμερικάνοι δεν γνώρισαν κάποιον καταστροφικό πόλεμο στο έδαφος των χωρών τους κατά τη διάρκεια των τελευταίων αιώνων και έτσι ένα σωρό αρχεία, από τα αρχεία του ληξιαρχείου μέχρι ό,τι μπορείτε να φανταστείτε, παραμένουν άθικτα. Είναι και οι Αμερικανοί, που, όσο να ‘ναι, έχουν και κάποιο σύμπλεγμα κατωτερότητας απέναντι στους Ευρωπαίους, και πάντα προσπαθούσαν να το αντιμετωπίσουν εντοπίζοντας τις ευρωπαϊκές τους ρίζες, το κακό δεν άργησε…

Σύμφωνα, λοιπόν, με τους The New York Times [Cheney and Obama: It’s Not Genetic, 21-11-2007, το άρθρο παραπέμπει σε σχετική έρευνα των The Chicago Sun-Times] ο Μπαράκ Ομπάμα είναι ενδέκατος εξάδελφος του απερχόμενου προέδρου Τζωρτζ Μπους Β΄, αλλά και ένατος εξάδελφος [«once removed», δεν είναι του παρόντος να εξηγήσουμε τον όρο] του απερχόμενου αντιπροέδρου Ντικ Τσένεϋ.

Hardly surprising fact, θα ‘λεγε κάποιος… Και θα ‘χε και δίκιο.

Διότι, ως γνωστόν [;], 26 από τους 42 πρώτους πρόεδρους των ΗΠΑ ήταν ξαδερφάκια μεταξύ τους, και από τις 42 προεδρικές οικογένειες [πρόεδρος και πρώτη κυρία] οι 36 είχαν κάποια μακρινή συγγένεια με τις βασιλικές οικογένειες της Αγγλίας, της Ουαλίας και της Σκωτίας [δηλαδή, με όλες τις βασιλικές οικογένειες της Ευρώπης, μέχρι τον Καρλομάγνο, τουλάχιστον].

... ο Ντίκυ...

Οπότε, ελάχιστη έκπληξη προκαλεί και το γεγονός ότι Μπάρακ Ομπάμα και Τζων ΜακΚέιν έχουν ως κοινό τους πρόγονο έναν βασιλιά της Σκωτίας… [The Telegraph, McCain and Obama share royal lineage, 14-1-2008].

Λέγεται, μάλιστα, ότι εκ των εκάστοτε δύο υποψηφίων για την προεδρία των ΗΠΑ εκείνος που, συνήθως -αν όχι πάντα-, εκλέγεται πρόεδρος είναι εκείνος με τα περισσότερα βασιλικά γονίδια. Σ’ αυτήν την περίπτωση θα λέγαμε ότι Ομπάμα και ΜακΚέιν έχουν τις ίδιες πιθανότητες.

Εκεί που υπερτερεί ο Ομπάμα είναι στη συγγένειά του -έστω και μακρινή- με μερικές δεκάδες πρώην προέδρους των ΗΠΑ…

Τώρα, πώς γίνεται ένας μαύρος, όπως ο Ομπάμα, να συγγενεύει με τόσους λευκότερους κι απ’ το λευκό προέδρους, ε, γίνεται.

Ο Ομπάμα δεν είναι μαύρος, είναι μιγάς. Η μητέρα του ήταν βέρα Αμερικάνα κι ο μπαμπάς του βέρος Κενυάτης [αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία]. Πάντως, κανένας πρόγονος του Ομπάμα δεν δούλεψε στις βαμβακοφυτείες του Αμερικανικού Νότου ως σκλάβος…

* * *

Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή της ιστορίας, Ομπάμα και Τσένεϋ είναι όγδοοι εξάδελφοι. Αυτό αποκάλυψε η Λυν Τσένεϋ, σύζυγος του νυν αντιπροέδρου, όταν ερευνούσε το γενεαλογικό της δέντρο, σκοπεύοντας να γράψει ένα βιβλίο για τη ζωή της [Associated Press, Lynne Cheney: VP, Obama are eighth cousins, 17-10-2007].

... και ο ξάδελφος

Όταν οι δημοσιογράφοι ρώτησαν τον Ομπάμα γι’ αυτή του τη συγγένεια, εκείνος απάντησε ότι δεν τον χαλούσε [«not worried»] και πως με τίποτα δεν θα πήγαινε για κυνήγι με τον Τσένεϋ [ο Τσένεϋ, κατά τη διάρκεια ενός κυνηγιού είχε τραυματίσει έναν συνκυνηγό του…]

Πάντως, όπως αναφέρει ο Μπάρακ Ομπάμα στο βιβλίο του Dreams from My Father [2004], όταν ήταν πιτσιρικάς έλεγε στους συμμαθητές του ότι ο πατέρας του ήταν πρίγκιπας και ο παππούς του βασιλιάς. Στη συνέχεια του βιβλίου, παραδέχεται ότι κάτι τέτοιο δεν επαληθεύτηκε ποτέ.

Νομίζω το τελευταίο περιστατικό αποδεικνύει το πού μπορεί να φτάσει κάποιος «σκεπτόμενος θετικά»…

[A propos: ήμουνα στο ψιλικατζίδικο πριν από μερικές εβδομάδες, όταν άκουσα μητέρα -αρκετά κάτω των 40-, να λέει στο γιο της -κάτω των 10- «είδες τι καταφέρνεις όταν σκέφτεσαι θετικά;» Ξερός ο αγαπημένος σας ιστολόγος…]

* * *

Θα μου πείτε τι σχέση έχουν όλα αυτά;

Καμία. Ή σχεδόν καμία.

Αλλά, όπως τελειώνει και το άρθρο των The New York Times, «Έτσι το γεγονός της γενεαλογικής τους σχέσης, όποιος κι αν είναι ο πολιτικός της συμβολισμός, γενετικά είναι άνευ νοήματος».

Ποιος, όμως, είναι ο πολιτικός συμβολισμός αυτής της συγγένειας;

Μα, αυτό που λέω εδώ και χρόνια:

Σόι… η δημοκρατία.

Μια «φαμίλια» [με την μαφιόζικη έννοια του όρου] κυβερνάει αυτόν τον πλανήτη για αιώνες, αν όχι για χιλιετίες…

* * *

Καλή ψήφο αδέλφια! Ο νέος πλανητάρχης, όταν έρθει εν τη βασιλεία του, γραμμένους στα παλαιότερα των υποδημάτων του θα μας έχει κι αυτός,,,

* * *

So, don’t worry, be happy, think positive!

* * *

ΥΓ. Όχι πως έχει καμιά σημασία, αλλά εγώ επιμένω στην πρόβλεψη που είχα κάνει στις 4 Ιανουαρίου: Μια πρόβλεψη για τις αμερικανικές εκλογές [μετά την Αϊόβα].  Οι καλπονοθεία στις δύο τελευταίες προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ δείχνει ΜακΚέιν, τον έναν «από τους τρεις “μικρότερους” [εν Αϊόβα] υποψηφίους των Ρεπουμπλικανών». Τουλάχιστον, είχα πετύχει τον υποψήφιο 😉

Advertisements
  1. 03/11/2008 στο 12:11

    –ΚΑΛΎΤΕΡΑ ΝΑ ΚΡΙΝΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΑΠΟ ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΑ ΣΟΓΙΑ ΤΟΥ
    😆
    Ο Ομπάμα που πολύ προσγειωμένο για να μην γράψω συμβιβασμένο τον κόβω, ήδη συναίνεσε στο διαβλητό σχέδιο Πόλσον ,που εξουσιοδοτεί το υπ.Οικονομικών των ΗΠΑ να αγοράσει με 700 δισ δολάρια των Αμερ. φορολογουμένων τα δομημένα τραπεζικά παράγωγα.Αυτά που είχε εγκρίνει ο Κλίντον με νόμο να δημιουργηθούν λίγο πριν φύγει.
    Μυστικά και ενοχές που πρέπει να γίνονται κοινά στους κωπηλάτες ΚΑΠΟΤΕ.
    Ποιός θα βάλει χέρι στους φορολογικούς παραδείσους άραγε;;
    Ως γνωστόν η (τάχα σε φοβική κρίση)ολιγαρχία έχει δύο τσέπες. Η μια για τα κρυμμένα διεθνώς, τα αφορολόγητα, τα μακριά από τα αδηφάγα βλέμματα μας.

  2. 03/11/2008 στο 12:52

    @ ΔΙΟΝΥΣΟΣ

    Τα έργα του κάθε προεδράρα τα έχουμε δει, εδώ και πολλές-πολλές δεκαετίες. Ό,τι κατάφεραν [που δεν ήθελαν, δηλαδή] οι προηγούμενοι θα καταφέρει κι ο επόμενος. Τελικό αποτέλεσμα; Nada para nosotros!

    Και τα λοιπά, και τα λοιπά.

  3. 03/11/2008 στο 12:55

    Και όσοι θέλουν να διασκεδάσουν, ας διαβάσουν κι αυτό:

    Ερχεται η Αλλαγή …από την Αμερική! . Γράφει ο Δρ Αναστάσιος Κουτσούκος Υποψήφιος βουλευτής ΠΑΣΟΚ Β΄ Αθήνας

    Γράφει, μεταξύ άλλων, ο διδάκτωρ της Σορβόννης που ‘χει να ενημερώσει το site του απ’ τις περασμένες εκλογές:

    «Σαρωτική νίκη Ομπάμα και Παπανδρέου στις επικείμενες εκλογές.
    Το παλλαϊκό ποτάμι είναι πλέον ορμητικότατο δημοκρατικό τσουνάμι και δεν γυρίζει πίσω!!!Επιτέλους τέλος. Η Ελλάδα και ο πλανήτης άλλαξε οριστικά και αμετάκλητα σελίδα μια για πάντα!!!»

    Έχει -κρυφά- ταλέντα αυτή η χώρα…

  4. 03/11/2008 στο 13:06

    Χρήστο, μα ΤΙΙΙ λένε οι Πασόκοι.
    ΠΟΛΥ πιπέρι και μπαχαρικό ρε παιδί μου.

    Δεν θα μπορέσουμε να φάμε ΟΥΤΕ μία (ο-)μπάμια,
    το φαί θα ΜαςΚαίει.

    Για κάτι πιο εύπεπτο, ιδού δηλώσεις Chomsky (και περισσότερα στο βλογ):

    The Obama phenomenon, I think, reflects the alienation of the population that you find in the polls: 80% say the country is run by a few big interests. While Obama says we are going to change that, there’s no indication of what the change is going to be. In fact, the financial institutions, which are his major contributors, think he’s fine, so there’s no indication of any change. But if you say “change,” people will grasp at it; you say “change” and “hope,” and people will grasp at this and say, OK, maybe this is the savior who will bring about what we want, even though there is no evidence for it. … So I think the Obama phenomenon and people’s alienation go hand in hand…

    […]

    McCain is another example of very effective propaganda-creation imagery… -Noam Chomsky

  5. 03/11/2008 στο 14:43

    «Δεν θα μπορέσουμε να φάμε ΟΥΤΕ μία (ο-)μπάμια,
    το φαί θα ΜαςΚαίει.»

    Θεϊκό!!!

    Σπεύδω να διαβάσω το ποστ σου. Α, βλέπω ότι έχεις και άλλα ενδιαφέροντα π.χ. Φωτόπουλο… Πολύ χόμγκουερκ μας βάζεις τελευταία.

  6. 03/11/2008 στο 14:53

    Αυτό που λένε ορμητική επιστροφή. (Το λένε;)
    Λοιπόν αυτό που λες για τα ξαδέρφια και τις οικογένειες: νομίζω ότι σχεδόν ολόκληρη η Αμερική πρέπει να είναι έως 11α ή 12α ή 13α ξαδέρφια, όπως η Ελλάδα θα είναι μέχρι 8α. Χωρίς να είμαι ειδικός στη γενετική. Ας μας πει κάποιος ειδικός διότι αν είναι έτσι όπως το θέτεις (Μια “φαμίλια” [με την μαφιόζικη έννοια του όρου] κυβερνάει αυτόν τον πλανήτη για αιώνες, αν όχι για χιλιετίες…)είναι πολύ σοβαρό.

  7. 03/11/2008 στο 15:01

    Κοιτάξτε, λογικά επί της ουσίας θα είναι μια αλλαγή χρωματική απλώς, να, κάτι ση μπηζάκη ας πούμε. Από την στιγμή που ο Δημοκρατικός υποψήφιος μάζεψε περισσότερα χρήματα από τον Ρεπουμπλικανό(!), βγάλτε συμπέρασμα.

    Αλήθεια πόσα 11α ξαδέλφια μπορεί να έχει ένας μέσος Έλλην δεδομένης της διαχρονικής μεταβολής της γεννητικότητας;

  8. 03/11/2008 στο 15:19

    @Πολσμάνεν
    ΣΩΣΤΑ συλλογίζεσαι. Επιβεβαιώνεται (το πρώτο που είπες) από τα εκτενή άρθρα για τους χρηματοδότες και το παρελθόν του …Ο-ΜΠΑΜΙΑ. Ξεκίνησε καριέρα σαν ακτιβιστής, μετά κύριος σύμβουλος οργανώσεων που ήθελαν να εκβιάσουν τράπεζες να χορηγήσουν στεγαστικά δάνεια σε άπορους και μη-φερέγγυους (τραπεζικά) μαύρους και μειονότητες. Εκανε ΘΡΑΥΣΗ και η επιτυχία του ήταν 100% (έτσι διακρίθηκε στις αρχές των nineties). Οι τράπεζες σύρθηκαν κυριολεκτικά στα δικαστήρια επειδή (κατά τον Ομπάμα) παραβίαζαν νόμους ισότητας, κλπ. Αναγκάστηκαν όμως, λόγω των επισφαλών δανείων που τις ΥΠΟΧΡΕΩΣΕ να χορηγήσουν, να ρισκάρουν πολλά (πολλά εκ των οποίων φυσικά τα έχασαν, και χειροτέρεψε σημαντικά η δική τους φερεγγυότητα). ΕΠΟΜΕΝΩΣ (και όσα σου λέω τα διάβασα σε ΠΟΛΛΑ άρθρα – τα βρίσκεις στο ευλόγ με λινκς)….
    Ο Ο-μπάμιας είναι μια μαχητική… ΜΠΑΜΙΑ, που προκάλεσε σε μεγάλο βαθμό ο ΙΔΙΟΣ την οικονομική κρίση την οποία ο ΙΔΙΟΣ (πάλι) κλήθηκε να «θεραπεύσει» (π.χ. όταν ο Σόρος τον κάλεσε σε μήτιγκ τραπεζιτών που του έταξαν υποστήριξη, και ΜΕΤΑ από αυτό σήκωσε κεφάλι να γίνει πρόεδρος)…

    Ενας φίλος μου, κατόπιν τούτου, πιστεύει ότι ο Ο-μπάμιας όπως και ο… τυρο-καυτερός αντίπαλός του είναι ΒΛΗΤΑ που έχουν ΗΔΗ εξαγοραστεί από τους τραπεζίτες (ο Ο-μπάμιας ΠΙΟ φανερά διότι δέχτηκε τα πιο πολλά λεφτά από τράπεζες που είναι οι κύριοι χρηματοδότες του, έμμεσα ή άμεσα). Ο δε ΜακΚέην αν και «ήρωας», σκατά ήρωας ήταν. Δηλαδή (λέει ο Τσόμσκυ) βομβάρδιζε ο «καλός στρατιώτης» το Βόρειο Βιετνάμ και τους Βιετκόγκ (αδιακρίτως αμάχους και οπλίτες) με… ΝΑΠΑΛΜ, κάποια στιγμή τον κατέρριψαν, τον υπέβαλλαν σε βασανιστήρια (ΑΚΡΙΒΩΣ ίδια μάλιστα με εκείνα του Αμπού Γκράϊμπ) και… λάλησε εντελώς (ενώ ο κόσμος τον ανήγαγε σε ήρωα). Την ηρωϊκότητά του την εξαργύρωσε αργότερα…

    Παρόλ’ αυτά, υπάρχει μια ΑΜΥΔΡΗ υποψία ότι ο Μπάμιας δεν είναι και ΕΝΤΕΛΩΣ μπάμια. Δηλαδή, μπορεί να είπε «ναι, ναι, ναι» στους τραπεζίτες και μετά, ΜΟΛΙΣ πάρει την εξουσία, θα… ξεκουμπώσει το παντελόνι του για να τους δείξει ένα… χμ… μέγεθος που δεν υπολόγισαν (προδοσίας στους μέντορές του -χεχε).
    Αυτά δεν τα πολυπιστεύω, αποτελούν τσόντες, πάντως από Αμερικάνους ΟΛΑ να τα περιμένους.

    Ο Χρήστος (ευχαριστώ Χρηστάρα) πέτυχε να βάλει ακόμη και τα γονίδια του Μπάμια στο μικροσκόπιο των μπλογκ, τα οποία είναι η ανερχόμενη δύναμη στην Αμερική και αρκετά έκραξαν τους υποψήφιους. ΟΥΔΕΝ κρυπτόν υπό τον ήλιον, τα φράκταλ των μορφών και το DNA των μπαμιών… 🙂

  9. bfo
    03/11/2008 στο 21:58

    Σύμφωνα, λοιπόν, με τους The New York Times [Cheney and Obama: It’s Not Genetic, 21-11-2007, το άρθρο παραπέμπει σε σχετική έρευνα των The Chicago Sun-Times] ο Μπαράκ Ομπάμα είναι ενδέκατος εξάδελφος του απερχόμενου προέδρου Τζωρτζ Μπους Β΄, αλλά και ένατος εξάδελφος [«once removed», δεν είναι του παρόντος να εξηγήσουμε τον όρο] του απερχόμενου αντιπροέδρου Ντικ Τσένεϋ.

    Μεγάλη υπόθεσις…

    Διότι ως γνωστόν, αν πας περίπου 30 γενιές πίσω όλοι είμαστε ξαδέρφια ολονώνε:

    If you take a population N of size one million, the number of generations you have to go back is only 20 to get to our MRCA. If you take a population of one billion, our MRCA existed about 30 generations ago, or around 1100 CE (for an average generation span of 30 years).

    http://blog.case.edu/singham/2006/09/29/the_most_recent_common_ancestor_of_all_humans_living_today

    Τώρα εντός μια χωρός νεόκοπης, 400 ετώνε, και δεδομένου ότι οι πλούσιοι κάθε κοινότητας αλλά και των διαφόρων κοινοτήτων μιας χωρός μεταξύ τους, έχουν μια τάση στην ενδογαμία (άλλωνε πλουσίωνε —για τους βασιλικούς οίκους, δεν το συζητάμε καν, εκεί το επιβάλλει και το πρωτόκολλο) όλοι σχετίζονται με όλους.

    Επιστημονικώς λοιπόνε και αποκαλυπτικώς, το «ο Μπαράκ Ομπάμα είναι ενδέκατος εξάδελφος του απερχόμενου προέδρου Τζωρτζ Μπους» δεν λέγει τίποτες.

    Και ο ταξιτζής Πατέλ της πιάτσας στην Λέξιγκτον του Μανχάταν βγαίνει Χος ξάδερφος του ξενοδοχά Γκούπτα στην Αριζόνα…

    Πάντως δεν είναι κάτι σαν το Γεώργιος Παπανδρέου -> Ανδρέας Παπανδρέου -> Γιωργάκης Παπανδρέου και λοιπά φαινόμενα νεποτισμού γνωστά εν Ελλάδι.

    Υπάρχουν και αυτά και στην Εσπερία, αλλά δεν θα τα βρούμε στις κουμπαριές των Καρλομάγνονε και στα νιοστά ξαδέρφια των προέδρωνε.

    Άλλα πέϊπα:

    http://www.jstor.org/pss/1428341 (πληρωμένο journal)

    http://humphrysfamilytree.com/ca.genetic.html

  10. 04/11/2008 στο 00:09

    Εγώ πάντως δεν βάζω το χέρι μου στη φωτιά ότι θα βγει ο Ομπάμα.

  11. 04/11/2008 στο 13:41

    @ βοιωτός

    Ορμητική επιστροφή; Πού να ξέρω; 😉

    Φυσικά και όλοι οι Αμερικανοί [ή σχεδόν όλοι] είναι ξαδέλφια. Και δεν έχει καμία σημασία. Αλλά όταν γράφω για τον Πόλσον, π.χ., κανένας δεν ενδιαφέρεται. Οπότε προσπαθώ κι εγώ να «παγιδεύσω» κανέναν μη μπας και…

    Και γιατί είναι σοβαρό αυτό για τη «φαμίλια» [με τη μαφιόζικη έννοια του όρου]; Όποιος έχει διαβάσει λίγο προσεκτικά την ιστορία βγάζει και μερικά συμπεράσματα. Άλλος αυτά, άλλος εκείνα. Κι εγώ έχω βγάλει τα δικά μου. «Αποσπάσματά» τους υπάρχουν διάσπαρτα [«χύμα» δηλαδή «εδώ κι εκεί»] σ’ όλο το μπλογκ. Ως ερεθίσματα για όποιον…

    Γιατί «αποσπάσματα»;

    Για δυο λόγους:

    1. Γιατί το blogging -εν γένει το διαδίκτυο- είναι αποσπασματικό. Φυσικά και δεν περιμένω από κανέναν να κάτσει να διαβάσει τα 496 ποστ που έχω γράψει μέχρι σήμερα. Αυτό δα έλειπε… Αλλά έχω και την «απαίτηση» να μην βγάζει κανείς αυθαίρετα συμπεράσματα επειδή διάβασε διαγωνίως καμιά δεκαριά παραγράφους. «Απαίτηση» με την έννοια, ότι μου είναι πραγματικά αδιάφορο το τι συμπεραίνει κανείς «αποσπασματικά» διαβάζοντας κάτι εδώ μέσα. Το αν θα κρατήσει αυτά τα «συμπεράσματα» για τον εαυτό του ή όχι, ουδόλως με αφορά. Δικό του πρόβλημα.

    2. «Σχόλια», «συμπεράσματα», «αναλύσεις» και «θεωρίες» βγάζει ο καθένας μας. Αλλού είναι το κουμπί της Αλέξαινας… Αλλά αυτά τα πράγματα δεν λέγονται δημοσίως. Αν και -ενίοτε- γράφονται… 🙂

    @ pølsemannen

    Σι μπιζάκι! Σι μπιζάκι!

    Το πρόβλημα δεν είναι τα ενδέκατα ξαδέλφια [υποθέτω ότι υπάρχουν ακόμα πολλά στην Ελλάδα]. Το πρόβλημα είναι αν υπάρχουν πρώτα ξαδέλφια…

    @ omadeon

    Βρίσκεσαι στο σωστό δρόμο, αλλά βιάσου, γιατί σύντομα η ιστορία θα σ’ αφήσει πίσω της [αν και πολύ αμφιβάλλω… Σε βλέπω καλά εφοδιασμένο για τις εποχές της ξηρασίας που βρίσκονται μπροστά μας, που θα ‘λεγε κι ο ποιητής…]

    @ bfo

    Μπλα, μπλα, μπλα. Επιστημονικώς λοιπώνε [αυτά] τα ξαδερφιλίκια δεν λένε τίποτα, γι’ αυτό κι έβαλα και την ακροτελεύτια φράση από το άρθρο των New York Times. Και άλλα τινά που είπα και στον Βοιωτό παραπάνω.

    @ Vrennus

    Κοντοτρίτη γιορτή, ξημερώνει [ώρα Ελλάδας] κι η Τετάρτη. 🙂

  12. bfo
    04/11/2008 στο 22:31

    Μπλα, μπλα, μπλα. Επιστημονικώς λοιπώνε [αυτά] τα ξαδερφιλίκια δεν λένε τίποτα, γι’ αυτό κι έβαλα και την ακροτελεύτια φράση από το άρθρο των New York Times. Και άλλα τινά που είπα και στον Βοιωτό παραπάνω.

    Μα αν είναι άνευ νοήματος γενετικά τότε δεν έχουν *ούτε* πολιτικό συμβολισμό.

    Όλο πολιτικό ζήτημα στηρίζεται στην υποτιθέμενη απιθανότητα της συγγένειας.

    Αν αυτή η απιθανότητα δεν υφίσταται, αν το γενετικό ισχύει σχεδόν για όλους
    —από τον τελευταίο άστεγο μέχρι τον Ροκφέλερ, τότε δεν μπορεί να στηριχθεί πάνω του
    πολιτικό συμπέρασμα του τύπου: «Σόι… η δημοκρατία».

    Γιατί βέβαια, τότε, ακόμα και αν με κλήρωση πάρεις κάποιον τυχαίο αμερικάνο του δρόμου, θα βγεί
    συγγενικός με την «φαμίλια».

    Επομένως ασαφής και στερούμενη νοήματος η σπόντα των NYT.

    Αλλά τι περιμένεις από δημοσιογράφο δέκατο-τρίτο ξάδερφο του Νίξον 😉

  13. 04/11/2008 στο 23:25

    @ bfo

    Επειδή σε βρίσκω καλό στις απιθανότητες:

    Μπορείς να υπολογίσεις ποια είναι η πιθανότητα για έναν μέσο Αμερικανό πτυχιούχο πανεπιστημίου, και άνω των 35, να:

    1. Διατελέσει διευθυντής της CIA για έναν χρόνο.
    2. Αντιπρόεδρος [ουσιαστικά πρόεδρος] των ΗΠΑ για οχτώ χρόνια.
    3. Πρόεδρος των ΗΠΑ για τέσσερα χρόνια.
    4. Ο γιος του να γίνει πρόεδρος των ΗΠΑ για οχτώ χρόνια;

    Και δεν πάω σε άλλα μέλη της οικογένειας… [ή της φαμίλιας, αν προτιμάς]

    Υπογραφή: ένας εξάκις εγγονός του Καραϊσκάκη 😉

  14. Andonis
    05/11/2008 στο 16:02

    Βρε τι μικρός που είναι τελικά ο -παγκοσμιοποιημένος ΤΟΥΣ- κόσμος

    Η σουηδέζα γυναικούλα του τέως (πρώην,όπως θέλετε πείτε το) γεν. γραμματέα του ΟΗΕ Κόφι Αννάν ειναι η ανηψιά ενός κυρίου ονόματι Raoul Wallenberg…

    ποιοί είναι οι Wallenberg’s;

    «μεγαλομέτοχος» …..της Σουηδίας Α.Ε.

  15. 07/11/2008 στο 12:42

    @ Andonis

    Το παραπροσωποποιείς το πρόβλημα, που είναι απλώς δομικό 😉 . Σε καλώ να πάμε σε κανέναν σιδηροδρομικό σταθμό και να περιμένουμε την άφιξη των ανεπτυγμένων παραγωγικών δυνάμεων που θα αλλάξουν άρδην τις παραγωγικές σχέσεις σε τούτον τον πλανήτη. Μπορούμε να περιμένουμε και κανέναν Μεσσία. Το ίδιο είναι… 😉

  16. bfo
    08/11/2008 στο 22:05

    Επειδή σε βρίσκω καλό στις απιθανότητες:

    Μπορείς να υπολογίσεις ποια είναι η πιθανότητα για έναν μέσο Αμερικανό πτυχιούχο πανεπιστημίου, και άνω των 35, να:

    1. Διατελέσει διευθυντής της CIA για έναν χρόνο.
    2. Αντιπρόεδρος [ουσιαστικά πρόεδρος] των ΗΠΑ για οχτώ χρόνια.
    3. Πρόεδρος των ΗΠΑ για τέσσερα χρόνια.
    4. Ο γιος του να γίνει πρόεδρος των ΗΠΑ για οχτώ χρόνια;

    Και δεν πάω σε άλλα μέλη της οικογένειας… [ή της φαμίλιας, αν προτιμάς]

    Καλό, αλλά το γυρίζεις στα λόγια μου τώρα…

    Γιατί εδώ μιλάς για πραγματικό νεποτισμό (και δη, πατέρας-γιός), ενώ αρχικά έγραφες τα (κατ’ εμέ στατιστικώς έωλα)
    για 11ους ξαδέλφους και απογόνους του Καρλομάγνου.

    Ήδη όμως έχω γράψει σε σχόλιο παραπάνω:

    Πάντως δεν είναι κάτι σαν το Γεώργιος Παπανδρέου -> Ανδρέας Παπανδρέου -> Γιωργάκης Παπανδρέου και λοιπά φαινόμενα νεποτισμού γνωστά εν Ελλάδι.
    Υπάρχουν και αυτά και στην Εσπερία, αλλά δεν θα τα βρούμε στις κουμπαριές των Καρλομάγνονε και στα νιοστά ξαδέρφια των προέδρωνε.

    Άι ρέστ μάι κέις, δηλαδή!

  1. No trackbacks yet.
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: