USA: Worst case scenario

04/11/2008

stealback

Επειδή τα όσα λένε οι διάφοροι αναλυτάδες και αναληταράδες δεν μου πολυγεμίζουν τα ώτα…

… και επειδή εμένα άλλα μου λένε τα ταρώ, τα άστρα και τα φλυτζάνια του καφέ…

… «διακινδυνεύω» μια πρόβλεψη

[…το πολύ-πολύ να χάσω κι όση αξιοπιστία μου έχει απομείνει, να σταματήσετε να με «αγοράζετε» και ν’ αρχίσω να στήνομαι κι εγώ στην ουρά των συσσιτίων, μαζί με τους υπόλοιπους πληγέντες από την «κρίση»…]

για τις σημερινές αμερικανικές εκλογές, αλλά και για το άμεσο μέλλον.

Πιθανώς δεν έχετε ακούσει ποτέ [ή αν το ακούσατε το έχετε ξεχάσει] ότι στις εκλογές του 2000 και του 2004 η νοθεία ξεπέρασε κάθε προηγούμενο, με αποτέλεσμα τα πλαστικοποιημένα χαμόγελα του Αλ Γκορ και του Τζων Κέρρυ να καταλήξουν στους κάδους ανακύκλωσης.

Και πιθανότατα δεν θα ακούσετε τίποτα για το πώς θα «χάσει» αυτές τις εκλογές ο Μπάρακ Ομπάμα. [Θα μπορούσα να σας δώσω μερικά links, αλλά μην σας κουράζω…]

Ο Τζων ΜακΚέιν, λοιπόν, «εκλέγεται» πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών.

[Ερώτημα; πόσες φορές έχει «θεραπευτεί» από κάποια μορφή όγκου; Πέντε ή έξι;]

Εκείνο το πράμα, η Σάρα Πέιλιν, «εκλέγεται» αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ο βίος και η πολιτεία της ως κυβερνήτρια της Αλάσκας γνωστά.

Όλο και σε κάποιο μεγαλοσκανδαλάκι θα είναι ανακατεμένη… Δεν μπορεί… Γιατί τη διαλέξανε άλλωστε, αν είχαν σκοπό να κάνουν αυτά που περιγράφω εδώ; [Σωστό ερώτημα]

Ξεσπάει, λοιπόν, το σκανδαλάκι και, με τα πολλά, η μαντάμ Πέιλιν αναγκάζεται να παραιτηθεί.

Τότε, ο πρόεδρος ΜακΚέιν ορίζει, κατά το Σύνταγμα, έναν νέο αντιπρόεδρο. Όποιον γουστάρει.

Πεθαίνει ο πρόεδρος [γέρος και ασθενής, γαρ], και νέος πρόεδρος ορκίζεται ο αντιπρόεδρος…

Ένας νέος -μη εκλεγμένος- πρόεδρος, ο οποίος, με τη σειρά του, ορίζει έναν νέο -μη εκλεγμένο- αντιπρόεδρο.

Τι μπορεί να κάνει αυτό το φοβερό δίδυμο των μη εκλεγμένων;

Ό,τι γουστάρει.

Δηλαδή, ό,τι θα γουστάρουν τα αφεντικά τους…

* * *

ΥΓ 1. Αν πέσω έξω, και με συναντήσετε, μην με φτύσετε πολύ: πάσχω από ρευματισμούς…

ΥΓ 2. Αν πέσω μέσα, ρωτήστε με ποιον τρόπο διαβάζω τα ταρώ, τα άστρα, το φλυτζάνι του καφέ…

ΥΓ 3. Είπα και ελάλησα, την 4η Νοεμβρίου 2008, ώρα Ελλάδας 22.30-22.45, και αμαρτίαν ουκ έχω…

Advertisements
  1. 04/11/2008 στο 23:57

    Κι εγώ έχω τις αμφιβολίες μου κατά πόσον είναι σίγουρη η εκλογή του Ομπάμα αλλά γιατί αν ατο πάμε τόσο μακρυά; Ποιος ο λόγος «να βάλουν» μη εκλεγμένο πρόεδρο κι αντιπρόεδρο αφού μπορουν κάλλιστα «να βάλουν» εκλεγμένους; Δηλαδή, το δίδυμο των μη εκλεγμένων θα κάνει ό,τι γουστάρουν τ’ αφεντικά του ενώ το δίδυμο των εκλεγμένων θα κάνει ό,τι γουστάρει εκείνο;

  2. bfo
    05/11/2008 στο 00:30

    Ποιοί είναι οι μυστήριοι «αυτοί» που θα τα κάνουν όλα αυτά και θα μπούν σε τέτοιες φασαρίες;

    Γιατί το πρόβλημα είναι μάλλον δομικό και όχι προσωποποιημένο —και ας λέει ο Ντέηβιντ Άικ.

    Δηλαδή ο Ομπάμας δεν θα κάνει ότι χρειάζεται για την καλή λειτουργία του συστήματος;

  3. Basil
    05/11/2008 στο 09:47

    Αν και δεν βγήκε το σενάριο, το γενικώτερο πνεύμα της ανάρτησης νομίζω ότι παραμένει επίκαιρο ως προς τους κινδύνους(ή «κινδύνους») παρεκτροπών που αναμένονται προσεχώς.
    Για να δούμε παρακάτω …

  4. 05/11/2008 στο 11:22

    ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕΙ ΤΟΝ ΕΦΙΑΛΤΗ ΤΟΣΟ
    ΜΟΥ ΑΡΚΟΥΣΕ Η ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΑΥΤΟ ΤΟ ΓΟΥΡΟΥΝΙ ΜΕ ΚΡΑΓΙΟΝ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΛΑΝΗΤΑΡΧΗΣ

    ΕΥΤΥΧΩς ΔΙΑΨΕΥΣΤΗΚΑΜΕ!

    ΦΙΛΙΑ

  5. Tuluba
    05/11/2008 στο 13:26

    Μου αρέσει 🙂

    Και ο μη – εκλεγμένος θα είναι ο σβαρτζενεγκερ ?!?! Κεσ και σε σύνταγμα ?

    να’σαι καλά,
    Tuluba

  6. filopatria
    06/11/2008 στο 02:32

    MastroCristou,

    έγραψες αυτή την φορά. Για την Σάρα αλλά όχι την μάρα κάπου έχω ένα ποστάκι από το ζιουντίσιαλ που σε έχω πει. Και για τον ΜκΚέιν επίσης σου είπα, ότι έγινε με το εμπόριο της μπύρας του πενθερού του, που δούλεβε για το λόμπυ του Ιρλανδού μαφιόζου Μπρόνφμαν (τρίπλα για να μην εξάπτωνται τα πλήθη). Αυτή την κομπίνα με τα ηλεκτρονικα συστήματα κάπως μου επέρασεν από το μυαλό μια στιγμή αλλά το ξέχασα μετά.

    Είσαι όχι όχι μονο μαίτρ (κν. Διδάσκαλος) της συνομοσιολογίας αλλά και της επιστημονικής φαντασίας. Εύγε νέε μου.

  7. 06/11/2008 στο 10:38

    ΠΟΛΥ καλό ποστ, διότι σαν «worst case scenario» έπεσε σε ΟΛΑ ΜΕΣΑ.

    Το ότι δεν έγινε πραγματικότητα το σενάριο, δεν σημαίνει ότι ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ. Πολλά βιβλία στηρίχτηκαν σε τέτοιες αναλύσεις, σto «θα μπορούσε να συμβεί μπλα-μπλα-μπλα»

    «φύλαγε τα ρούχα σου για να τα… έχεις ΟΛΑ» – έλεγε ένας φίλος μου, και δεν ήταν καθόλου συνωμοσιολόγος.

    Γράψε κάνα βιβλίο ρε Χρήστο, εδώ κατάφερες να προσελκύσεις εγκώμια από… ΟΛΟ το φάσμα της μη-δογματικής σκέψης, από Φιλοπατρία μέχρι… Ομαδεώνες! Σε επαινούμε και… ΟΜΟΝΟΥΜΕ 🙂 🙂
    (Σιγά μη σε φτύσουμε, μη… βασκαθείς)! 🙂

  8. 07/11/2008 στο 10:26

    Αυτη η Πέη-λιν (η παύλα δεν μπήκε τυχαίως! 🙂 ), ρε παιδι μου… Αμαρτία εξομολογούμενη: Παρα τις ταγιεριες και τα ομματοϋάλια της, παρα τον γάμο της και τα τέσσερα παιδια της, ως ανηρ αδυνατω εντελως μα εντελως να τη δω με σεβασμο. Κάτι έχει η φάτσα της, που ξυπνάει μέσα μου έναν μικρον ναζιστήν, και θέλω να τηνε πλακώσω στα χαστούκια, να τη βάλω επάνω στη μοκέτα να μπουσουλάει στα τέσσερα, να της σηκώσω τη φούστα και να τη βαρέσω με μαστίγιο στον κώλο (δίκην «η Γραμματέας» – ξέρεις, εκει που πρωταγωνιστούσε η αδελφη αυτουνου που πρωταγωνιστούσε στο «Μπρόουκμπακ Μάουνταιν»), και διάφορα άλλα τέτοια αηθέστατα.

    (Απο κάτι τέτοιες φαίνεται πως εβγάλασι οι αρχαίοι Ρωμαίοι το δόγμα ότι η γυνη είναι res.)

    Πράγμα που συνέλαβε πάραυτα και ο εκδότης του Χάσλερ! (Αρχίζω να τον εκτιμω τον ανάπηρο, φαίνεται ξύπνιο άτομο.)

    Και ερωτω, σεβαστε οικοδεσπότα:

    Αντιπροεδρίνα αυτη; θεος φυλάξοι!

    Υγ: Εδω, θα μου πεις, έγιναν πρόεδροι των ΗΠΑπάρα οι δύο χαμένοι κρίκοι ανθρώπου και πιθήκου (Ρέηγκαν και Θάμνος τζούνιορ), η Πέη-λιν σε μάρανε ωρε; Τι να πω… Σα να πάει για πρωθυπουργος η Μπεζεντάκου ένα πράμα. Να υπάρχει και λίγη σοβαρότης!

  9. 07/11/2008 στο 12:37

    Υπόσχομαι την επόμενη φορά [Ω, ναι! Θα το ξανακάνω!] να:

    1. Φοράω τα γυαλιά πρεσβυωπίας όταν θα διαβάζω τα «χαρτιά».
    2. Φοράω τα γυαλιά μυωπίας όταν θα διαβάζω τα άστρα και
    3. Βάζω ζάχαρη στον ελληνικό για να διαβάζονται καλύτερα τα σχήματα του κατακαθιού…

    @ Vrennus

    Πολύ σωστή η παρατήρησή σου. Λαμβάνεται υπόψιν. Μερσί!

    @ bfo

    Έχεις πάθει μια ψυχολογία με τον Άικ, η οποία δεν με αφορά ούτε κατ’ ελάχιστον.

    ΥΓ. Προφανώς το «δομικό» σου αυτοδομείται, ανεξαρτήτως προσώπων…

    @ Basil

    Το πνεύμα της ανάρτησης ήταν, εν γένει, για τα σκουπίδια. Παραγνώρισε έναν σημαντικό παράγοντα. Εκείνον της «ελπίδας για αλλαγή» του -κυρίαρχου (λέμε τώρα…) πόπολου. Τα υπόλοιπα θα τα… απολαύσουν οι Αμερικανοί [και όχι μόνον] στο πετσί τους [μας].

    @ ATHENA

    «Γουρούνι με κραγιόν»! Ήταν απ’ τις καλές ατάκες της προεκλογικής περιόδου. Και μια καλή είχε «χώσει» και η Χίλαρυ για τον Ομπάμα. Κάτι για τον «μιγά» [αλλά στο πολύ υποτιμητικό] που θα βρεθεί στον Λευκό Οίκο.

    Ευτυχώς που διαψευστήκαμε κι αυτή τη φορά… 😉

    @ Tuluba

    Ο Αρνόλδος δεν μπορεί να γίνει πρόεδρος, διότι δεν έχει γεννηθεί στην αμερικανική επικράτεια. Απαιτείται η αλλαγή του σχετικού άρθρου του Συντάγματος για να γίνει εφικτό κάτι τέτοιο.

    Να ‘σαι καλά!

    @ filopatria

    Καλά, εσύ το παραπροσωποποιείς. Κι η ποτοαπαγόρευση δομικό πρόβλημα ήταν…

    Ω, ναι! Η επιστημονική φαντασία και η συνωμοσιολογία ήταν πάντα δύο από τις μεγαλύτερες αδυναμίες μου.

    @ omadeon

    Μα τα σενάρια είναι αυτά που «διαμορφώνουν» την πραγματικότητα. Έτσι «προγραμματίζει» το μέλλον του ο Πλανήτης Γη Α.Ε.: «What if αυτό», «What if εκείνο», «What if το άλλο». Κάπου θα πέσουν μέσα και θα ‘χουν έτοιμο -ή σχεδόν- τον μπούσουλα. Η «μονολιθική πραγματικότητα» που πλασάρουν προς τα έξω είναι για λαϊκή κατανάλωση…

    Βιβλίο; Να γράψω, γιατί να μην γράψω; Αλλά,

    1. Θα χρειαστεί να βρω εκδότη [που να μην θέλει να του τα σπρώξω για να το βγάλει]
    2. Ποιος θα το αγοράσει για να το διαβάσει; Σε τούτη τη χώρα που γεννηθήκαμε όλοι μαθημένοι…
    3. Το έχω ήδη γράψει εδώ μέσα. Μόνον που έχω βάλει και τόσο θόρυβο ανάμεσα που μόνον κάποιος που «καίγεται» πραγματικά θα ψάξει να βρει το 10% των ποστ που δεν είναι για τα σκουπίδια…

    @ εργδημεργ

    Τι να σας είπω, αγαπητέ μου. Να προσέχετε αυτά που ξυπνάνε μέσα σας αυτοί οι μεταμοδέρνοι καιροί μας. Να προσέχετε! 🙂

    Καλά, το res δεν το εβγάλασι οι Ρωμαίοι, το είχαν κι οι ένδοξοι προγόνοι των αλλωνώνε [των γειτόνων τους]. Και μετά ήρθαν οι χριστιανοί και το επισημοποίησαν…

    Και ευτυχώς μας φύλαξε ο θεός τους, και δεν έχουμε αυτή αντιπροεδρίνα…

    ΥΓ. Ε, όχι να συγκρίνουμε και τη Στέλλα με δαύτους. Λες και η γλυκιά τους πατρίδα [το Γκρης, δηλαδή] δεν έχει άλλα -θηλυκά και αρσενικά- νούμερα για να μας κυβερνήσωσιν…

  10. bfo
    08/11/2008 στο 00:37

    Έχεις πάθει μια ψυχολογία με τον Άικ, η οποία δεν με αφορά ούτε κατ’ ελάχιστον.

    Καλά, δεν είπα ότι πιστεύεις και στους σαυρόμορφους, αλλά όταν γίνεται λόγος τόσο σύνθετες συνωμοσίες σκοτεινών κύκλων (προεδρικό δίδυμο που επιλέγεται για να α) πεθάνει ο μεν β) παραιτηθεί η δέ ώστε να προκύψουν δυο άλλοι που θα κάνουν ότι θέλουν τα αφεντικά τους —λες και δεν μπορούν να κάνουν αυτά τα αφεντικά την δουλειά τους και με τον Μακέην ή με τον Ομπάμα απευθείας) μου έρχεται συνειρμικά κατα νού ο #1 ειδικός σε αυτά τα θέματα.

    ΥΓ. Προφανώς το “δομικό” σου αυτοδομείται, ανεξαρτήτως προσώπων…

    Προφανώς —ποιός διαφωνεί; Σύστημα είναι, και οι μουτσούνες που βγαίνουν μπροστά —πρόεδροι και λοιποί— δεν κάνουν βέβαια την διαφορά. Όχι μόνο ο σύστημα αυτοδομείται ανεξαρτήτως προσώπων αλλά και ουδείς αναντικατάστατος (πράγμα το οποίο είναι οι άλλη όψη).

  11. 08/11/2008 στο 12:00

    @ bfo

    Ευχαριστώ για τη λασπίτσα… 😦

  12. bfo
    08/11/2008 στο 22:18

    @ bfo

    Ευχαριστώ για τη λασπίτσα…

    Λασπίτσα ήταν αυτό; Λάσπη κανονική!

    Καλά, βρε, σοβαρά το εννοείς αυτό;

    Απλά τη γνώμη μου είπα. Ως γνωστόν σε κάποια θέματα δεν συμφωνούμε (π.χ. στο θρησκευτικό κομμάτι), αυτό δα έλλειπε να συμφωνούσαμε και σε όλα!

    Όμως με προβληματίζει αυτό που λες για λάσπη. Είναι σαν να λες ότι λέω κάτι για να σε σπιλώσω, ενδεχομένως με υστερόβουλα κίνητρα κλπ. Ποιά είναι αυτά και cui prodest; Για μπλογκοθέαση;!

    Αυτό που λέω είναι ότι η περιγραφή του σκηνικού με πρόεδρο-αντιπρόεδρο νεκρό-παραιτημένο που γράφεις μου φαίνεται παρατραβηγμένη και συνωμοσιολογική. Ε, αντικειμενικά αν το δείς, δεν είναι; Μια συνωμοσία δεν περιγράφει; Πιστέυω σε ορισμένες «συνωμοσιολογικές» όψεις της πραγματικότητας αλλά άλλες μου φαίνονται τραβηγμένες από τα μαλλιά —ή υπερεκτίμηση του πως λειτουργεί το παιχνίδι και των ικανοτήτων των υπερ-παικτών του.

  1. 07/11/2008 στο 13:17
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: