Αρχική > Αφασιαλάνδη, Ιδέες, Πολιτική > Ενάντια στους φλώρους και τους αριστερούς «φίλους των νέων»

Ενάντια στους φλώρους και τους αριστερούς «φίλους των νέων»

27/12/2008

poli11t

Σημεία των καιρών.

Οι «προοδευτικοί» κλαίγονται για τη «συντηρητικοποίηση» των νέων ενώ οι «συντηρητικοί» πανηγυρίζουν και διαλαλούν τη «συντηρητική επανάσταση».

Πανηγύρια για κλάματα ή πανηγυρτζίδικα κλάματα;

Σε κάποιες άλλες σελίδες αυτού του τεύχους θα βρείτε ένα άρθρο σχετικά με τους Αμερικανούς Yuppies. Από τα αρχικά YUP: Young Urban Professionals: Νέοι Επαγγελμαντίες των Πόλεων. Λόγος περί φλώρων, λοιπόν.

Η φλωροποίηση, σαν φαινόμενο, έχει ήδη κάνει αισθητή την παρουσία της και στην Ελλάδα. Όλοι, βέβαια, συναντάμε καθημερινά νεαρούς κυρίους και νεαρές κυρίες με περιποιημένα μουστάκια, άψογες κόμες, ατσαλάκωτες χαίτες και σινιέ ρουχαλάκια. Η κενότητα που ακτινοβολούν γύρω τους –καινότητα της ακτινοβολίας τους και ακτινοβολία της κενότητάς τους– κερδίζει μόνο τα ειρωνικά σχόλιά μας και, σε κάποιες περιπτώσεις, τον οίκτο μας.

Οίκτος μιας και, σε αντίθεση με τους Αμερικανούς ή Δυτικοευρωπαίους ομόλογούς τους, το μέλλον τους προδιαγράφεται εξίσου κενό με το παρόν τους. Αν οι Αμερικανοί φλώροι έχουν κάποιες δυνατότητες δυναμικής εισόδου στην αγορά εργασίας και κατά συνέπεια προοπτικές για αξιοπρεπή ένταξη στην καταναλωτική κοινωνία, οι Έλληνες φλώροι είναι δυστυχώς καταδικασμένοι. Οι ιδιομορφίες του ελληνικού καπιταλισμού και η μεγαλειώδης άμυνα της ελληνικής κοινωνίας απέναντι σ’ οποιαδήποτε προσπάθεια εκσυγχρονισμού της, αφήνουν μετέωρα τα όνειρα κάποιων φουκαράδων που προσδοκούν μια ευτυχισμένη καταναλωτικά ζωή, σε μια ταξικά «ήρεμη» κοινωνία.

Η συλλογή πτυχίων και ντοκτορά δεν εγγυάται την αποφυγή της ανεργίας που «πλήττει», σε τεράστια ποσοστά, τη νεολαία.

Ο περί φλώρων λόγος θα μπορούσε να πάει σε μάκρος, όμως αξίζει τον κόπο να ρίξουμε μια ματιά στις απόψεις για τη «συντηρητικοπίηση» της νεολαίας που έχουν κάποιοι καρεκλοκένταυροι κοινωνιολογίζοντες αριστεροί.

Ο φιλόλογος και δημοσιογράφος κ. Πέτρος Ευθυμίου γράφει στο Βήμα της 7.6.1987:

«Αυτή η στροφή των νέων στην «ιδιωτική σφαίρα» δεν οδηγεί μόνον σε μια αποϊδεολογικοποίηση της ζωής τους, που φυσικά πλήττε κυρίως τις προτάσεις της Αριστεράς…»

Η μυωπική δυσλειτουργία των οφθαλμών του κ. Ευθυμίου δεν ευθύνεται, βέβαια, για το ότι ο κάτοχός τους αντιλαμβάνεται από την ανάποδη τον κόσμο. Μάλλον εδώ ταιριάζει η φράση του Ντεμπόρ, ότι στην κοινωνία του θεάματος η πραγματικότητα εμφανίζεται ανεστραμμένα.

«Η αποϊδεολογικοποίηση της ζωής των νένων» δεν είναι βέβαια έλλειψη ιδεολογίας στους νέους, όπως «βλέπει» ο αρθρογράφος. Μιας και, όπως όφειλε να γνωρίζει ο αριστερός κ. Ευθυμίου αν είχε ρίξει  δυο ματιές στον Μάρξ, η ιδεολογία είναι κάτι που κάθε άνθρωπος σέρνει μαζί του. Όπως όφειλε να γνωρίζει επίσης ότι το επαναστατικό εγχείρημα της εποχής μας στοχεύει, ακριβώς, στην κατάργηση των ιδεολογιών (και την κατάργηση των τάξεων).

Το φαινόμενο που ο αρθρογράφος χαρακτηρίζει σαν «αποϊδεολογικοποίηση» δεν είναι τίποτα άλλο παρά η στροφή των νέων προς την ιδεολογία της δεξιάς του κεφαλαίου και η «εγκατάλειψη» από πλευράς τους, της χρεωκοπημένης ιδεολογίας της αριστεράς του κεφαλαίου. Και φυσικά δεν είναι η «αποϊδεολογικοπίηση» αυτή που πλήττει τις προτάσεις της αριστεράς, αλλά οι προτάσεις της αριστεράς είναι αυτές που πλήττουν τους νέους, εξίσου με τις προτάσεις της δεξιάς.

Η χρεωκοπία της αριστερής ιδεολογίας που, τώρα πια, είναι ολοφάνερο, ακόμα και στον κ. Ευθυμίου, ότι συμβαδίζει με τη χρεωκοπία της δεξιάς ιδεολογίας, δεν ξεφεύγει από τον αρθρογράφο. Κι αυτό προς τιμήν του.

Σημειώνει:

«Διότι το μακροπρόθεσμο πρόβλημα από μια νέα διάψευση ελπίδων, έστω από τα Δεξιά αυτή τη φορά, δεν θα σημάνει πλέον κατ’ ανάγκη μια αντίστροφη κατεύθυνση εκ νέου προς τα Αριστερά, αλλά ένα πλήρες κενό ανάμεσα στην κοινωνική ζωή των νέων και την πολιτική στο σύνολό της.

Ποιος άραγε θα βγει κερδισμένος από ένα παρόμοιο ενδεχόμενο;»

Ο ευφυέστατος κ. Ευθυμίου θέτει το «πρόβλημα» στη σωστή του βάση κι ακόμα παραπέρα θέτει και το σωστό ερώτημα. Στο οποίο, βέβαια, δεν διανοείται να επιχειρήσει να δώσει απάντηση. Γιατί;

Διότι το κενό που δημιουργείται από τις χρεωκοπίες των κάθε λογής αριστερών και δεξιών ιδεολογιών, από τις αριστερές και δεξιές αποτυχίες διαχείρισης των κρατών, από τις χρεωκοπίες των κοινωνικών μοντέλων των κάθε λογής ανατολικών και δυτικών εκδοχών του κεφαλαίου, το κενό αυτό θα «εκμεταλλευτούν» αυτοί ακριβώς που δεν έχουν να χάσουν παρά μόνο τα δεσμά τους. Κι όσο μεγαλύτερο είναι αυτό το κενό τόσο το καλύτερο για τους προλετάριους.

Το προλεταριάτο μπορεί να έχασε τις αυταπάτες του, αλλά όχι και τον εαυτό του. «Δεν έπαψε να υπάρχει. Εξακολουθεί αμετάκλητα να υπάρχει μέσα στην εντατικοποιημένη αλλοτρίωση του σύγχρονου καπιταλισμού: είναι η τεράστια πλειοψηφία των εργαζόμενων που έχασαν κάθε εξουσία πάνω στη ρύθμιση της ζωής τους και που, μόλις το μάθουν, ορίζονται σαν το προλεταριάτο, η άρνηση επί τω έργω μέσα σ’ αυτή την κοινωνία.»

Αυτό το προλεταριάτο είναι που στοιχειώνει τον ύπνο των αριστερών και δεξιών αφεντικών του πλανήτη. Σύντομα ο «λόγος» του θ’ «ακουστεί» και πάλι στους δρόμους, τις πλατείες και τα κτήρια αυτού του πλανήτη.

Όλα τα άλλα είναι πράσινα δαμάσκηνα και ψιλές ελιές…

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Ιδού τι ανακαλύπτει κανείς «χριστουγεννιάτικα» ψάχνοντας, με την τσίμπλα στο μάτι, τα παλιά τεύχη της Ανοιχτής Πόλης. Το κειμενάκι γράφτηκε τον Ιούνιο του 1987 και είχε δημοσιευτεί ως Editorial μ’ αυτόν ακριβώς τον τίτλο [«Ενάντια στους φλώρους και τους αριστερούς «Φίλους των Νέων»»!] στο τεύχος 11 [θερινό ηλιοστάσιο του 1987] του θρυλικού περιοδικού Ανοιχτή Πόλη.

Αν άλλαζα και μερικούς όρους στην αρχή και στο τέλος, θα μπορούσα να «ανακυκλώσω» το κείμενο «προσαρμόζοντάς» το στη σημερινή κατάσταση, καταπώς κάνουν πάμπολλοι στα επιστημονικά συνέδρια / ημερίδες / συμπόσια…

Τι έψαχνα στα παλιά [λες και υπάρχουν και καινούργια…] τεύχη; Θεωρίες συνωμοσίας για το AIDS…

Advertisements
  1. 27/12/2008 στο 15:07

    H ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΕΣ ΧΡΗΣΤΟ ΜΟΥ!

    ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

  2. βοιωτός
    28/12/2008 στο 11:32

    Σωστά: η αλήθεια δεν επιδέχεται πρόοδο ούτε οπισθοδρόμηση.
    5+5 κάνουν 10 και τώρα και πέρυσι και πριν από 5.000 χρόνια.
    Η αλήθεια λέγω…
    Καλή χρονιά, δημιουργική και ευφρόσυνη. Ιπποτική και ανεπαίσθητη. Ειρηνική και αναμάρτητη.

  3. Τζόνι Τ.
    30/12/2008 στο 18:28

    Ε, καλά βρε Χρήστο! Τι θες να πεις τώρα με αυτό; Αφού οι μεσιανικές εξαγγελίες επαληθεύονται πάντοτε! Το προλεταριάτο π.χ. στοιχειώνει τα μυαλά δεξιών και αριστερών (ακριβώς!) εδώ και 200 χρόνια (μόνο που κομμουνισμό δεν έχουμε δει ακόόόόμα). Ή πάλι, από το 1975 θυμάμαι λ.χ. τους τρότσκιδες της τότε Ε.Δ.Ε. να μιλάνε για επερχόμενη σαρωτική χρηματοπιστωτική κρίση (μόνο που την εξουσία δεν την έχουν ακόόόόμα καταλάβει τα «εργατικά κόμματα»). Να βάλουν λοιπόν τώρα κι αυτοί στα μπλόγκια τους τις ανάλογες παλιές τους προφητείες και να μετρηθείτε ποιος την είχε πιο μακριά (την πρόβλεψη); 🙂 Με αγάπη, έτσι;

  4. filopatria
    31/12/2008 στο 05:37

    @3 Kalo!!!!!!! H EDE tin exei pio makria afou exei aytoxristei Ierateio. Kai epipleon einai marxistes. I epistomoniki alitheia dil. Pou pote den petyxe kammia provlepsi.

  5. 31/12/2008 στο 12:07

    @ ATHENA

    Καλή χρονιά! [ΥΓ. Και τα διαχρονικά ψέματα έχουν μακριά ποδάρια 😉 ]

    @ βοιωτός

    Καλή χρονιά! [Γεμάτη βαρβαρίλα θα είναι, αλλά η ευχή είναι εκ βάθους καρδίας]

    @ Τζόνι Τ.

    Αμ, έλα ντε, τι ήθελα να πω μ’ αυτό;;; Αν είχες μείνει στο ερώτημα, θα σου απαντούσα. Αλλά εσύ θέλησες να απαντήσεις για λογαριασμό μου, οπότε… πριτς! Δεν σου απαντάω. [Με αγάπη ε; 😆 ]
    Καλή χρονιά!

    @ filopatria

    Καλά σάκε, σύντροφε! Πότε έχουν Πρωτοχρονιά τα τζαπανήιζ; Καλή χρονιά!

  6. 02/01/2009 στο 23:27

    «Open city»? Κάποτε στο Ελ Έι ο Μπουκόβσκι δεν έγραφε σε μια ομώνυμη φυλάδα;
    «Οι ιδιομορφίες του ελληνικού καπιταλισμού και η μεγαλειώδης άμυνα της ελληνικής κοινωνίας απέναντι σ’ οποιαδήποτε προσπάθεια εκσυγχρονισμού της, αφήνουν μετέωρα τα όνειρα κάποιων φουκαράδων που προσδοκούν μια ευτυχισμένη καταναλωτικά ζωή, σε μια ταξικά «ήρεμη» κοινωνία.»
    Να μια προφητεία που βγήκε αληθινή -οριστικά κι αμετάκλητα -κάπου ‘κει στα ’99.
    Καλή χρονιά και υγεία εύχομαι..

  7. 05/01/2009 στο 10:21

    @ regimientocinqo

    Ναι, σ’ αυτήν την Open City οφείλεται το όνομα του περιοδικού [μέχρι που το πήρε ο Αλέξης Oil Tsipras και το ‘κανε δημοτικό συνδυασμό].

    Δεν πρόκειται για «προφητείες». Για «σενάρια» πολλαπλών επιλογών, πρόκειται. Αλλά αυτό είναι μια άλλη μεγάλη -και ενδιαφέρουσα- συζήτηση.

    Καλή χρονιά!

  1. No trackbacks yet.
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: