Αρχική > Ιδέες > Άνευ σχολίων I

Άνευ σχολίων I

13/02/2009

«Από την άλλη μεριά, όσον αφορά την εξουδετέρωση κάθε δημόσιας αρετής, δηλαδή την αναγκαιότητα να μετασχηματισθεί ο μαθητής σε αγροίκο καταναλωτή και εν ανάγκη βίαιο, είναι έργο που θέτει απείρως λιγότερα προβλήματα. Αρκεί να απαγορευτεί κάθε είδος πολιτικής αγωγής και να αντικατασταθεί με κάποια μορφή πολιτικής εκγύμνασης, [16] μ’ αυτή την εννοιολογική σούπα που ευκολότατα μεταδίδει και πολλαπλασιάζει τον κυρίαρχο λόγο των μίντια και των σοουμπίζνες.

– – – – – – – –

[16] Όταν η άρχουσα τάξη μπαίνει  στον κόπο να εφεύρει μια λέξη (π.χ. «πολίτης», citoyen, χρησιμοποιούμενο ως επίθετο) και να επιβάλει τη χρήση του, μολονότι στην τρέχουσα γλώσσα υπάρχει ένας όρος απολύτως συνώνυμος (το civique, πολιτικός) και του οποίου το νόημα είναι απολύτως σαφές, τότε οιοσδήποτε διάβασε Όργουελ καταλαβαίνει αμέσως ότι η νέα λέξη, στην πράξη, πρέπει να σημαίνει το ακριβώς αντίθετο από την προηγούμενο. Παράδειγμα: να βοηθήσει κανείς μια ηλικιωμένη γυναίκα να διασχίσει το δρόμο, μέχρι σήμερα, ήταν μια πράξη στοιχειώδους πολιτικής αγωγής. Σήμερα αν χτυπούσαν την ηλικιωμένη κυρία για να της κλέψουν την τσάντα, η πράξη αυτή θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι αντιπροσωπεύει πριν απ’ όλα (με λίγη καλή κοινωνιολογική θέληση, είναι αλήθεια) μια μορφή, βεβαίως αφελή, διαμαρτυρίας ενάντια στον αποκλεισμό και την κοινωνική αδικία, και υπ’ αυτή την έννοια αποτελεί την απαρχή μιας χειρονομίας πολίτη [citoyen].»

Ζ.Κ. Μισεά


Advertisements
Κατηγορίες:Ιδέες Ετικέτες:
Αρέσει σε %d bloggers: