Αρχική > Ιδέες, Μισεά > Η αυτοκρατορία του μικρότερου κακού και η κοινωνία του ελάχιστου κοινού παρονομαστή

Η αυτοκρατορία του μικρότερου κακού και η κοινωνία του ελάχιστου κοινού παρονομαστή

20/02/2009

michea-ex-el

«Η αυτοκρατορία του μικρότερου κακού»

«Δοκίμιο για τον φιλελεύθερο πολιτισμό»

είναι ο τίτλος / υπότιτλος του πιο πρόσφατου βιβλίου του Ζαν-Κλωντ Μισεά, που κυκλοφόρησε εσχάτως  μεταφρασμένο και στα ελληνικά.

«Η κοινωνία του ελάχιστου κοινού παρονομαστή»

είναι το δικό μου σχόλιο πάνω στο σημείο εκείνο του βιβλίου του Μισεά που αφορά τον «ιστορικό συμβιβασμό» των «Πολιτικών». «Ιστορικός συμβιβασμός» που αποτέλεσε, σύμφωνα με τον Γάλλο φιλόσοφο, το θεμέλιο πάνω στο οποίο οικοδομήθηκε η νεωτερικότητα.

Και επειδή αυτός ο «ιστορικός συμβιβασμός» έφτασε, όπως έφτασε, ως τις μέρες μας, κυριαρχώντας σε κάθε όψη της καθημερινής ζωής, νομίζω ότι το σχόλιό μου, σχετικά με «την κοινωνία του ελάχιστου κοινού παρονομαστή» εξηγεί, με τον καλύτερο -μέχρι στιγμής- τρόπο, πλείστα όσα φαινόμενα [και] της νεοελληνικής κοινωνίας.

Τι εννοώ ακριβώς; Όποιος θέτει ερωτήματα και ψάχνει απαντήσεις, κι όποιος διαβάσει το βιβλίο θα καταλάβει. Τα υπόλοιπα ως εκ του περισσού…

michea

Jean-Claude Michéa (η φωτογραφία από τα Νέα)

ΥΓ 1. Γυφτιές Ελλήνων εκδοτών:  ευρετήριο ονομάτων; What’s that? … Δεν διαβάζουν οι άνθρωποι… Πάλι καλά που μας κάνουν και τη χάρη…

ΥΓ 2. No site του εκδοτικού οίκου, no photo του εξωφύλλου [περιοριζόμαστε στη φωτογραφία της γαλλικής έκδοσης] (διόρθωση: δείτε το σχόλιο #3). Κατά τα άλλα, οι δημόσιες σχέσεις καλά κρατούν, καθώς ήδη το βιβλίο έχει παρουσιαστεί από τις σελίδες της Ελευθεροτυπίας, των Νέων και της Καθημερινής. Κολοκύθια παρουσιάσεις, δηλαδή, αλλά σε συζήτηση να βρισκόμαστε…

ΥΓ 3. Σε μετάφραση του αείμνηστου Άγγελου Ελεφάντη [και με δύο δικά του -σχετικά- κείμενα ως Επίμετρο]. Και εξαιρετική επιμέλεια της Αναστασίας Μυλωνοπούλου. Αλλά γιατί τσουβαλιάστηκαν όλες οι υποσημειώσεις στο τέλος;

michea-ex

Add to FacebookAdd to DiggAdd to Del.icio.usAdd to StumbleuponAdd to RedditAdd to BlinklistAdd to Ma.gnoliaAdd to TechnoratiAdd to FurlAdd to Newsvine

Advertisements
Κατηγορίες:Ιδέες, Μισεά Ετικέτες:
  1. 20/02/2009 στο 13:01

    Σχετικά με τις γυφτιές των Ελλήνων εκδοτών:

    Παραπέμπει κάπου ο Μισεά [για κάποιον Podolinsky – ενδιαφέρουσα περίπτωση] στο βιβλίο του Σερζ Λατούς «Το στοίχημα της απο-ανάπτυξης». Ανοίγεις την ελληνική έκδοση του βιβλίου του Λατούς, τσουπ η γυφτιά: No index. Άντε, μαλάκα αναγνώστη, ψάξε βρες σε ποια σελίδα ακριβώς αναφέρει ο συγγραφέας τον Podolinsky [για να μην ψάχνετε, τον αναφέρει τουλάχιστον στη σελίδα 227]…

    Και δεν είναι καν πολιτικώς ορθόν να χρησιμοποιούμε τη λέξη «γυφτιά». Αλλά, περί αυτών και άλλων τινών, στον Μισεά…

  2. 20/02/2009 στο 13:52

    Γυφτιές Ελλήνων εκδοτών: ευρετήριο ονομάτων; What’s that? …

    Ασε, σήμερα σε μετάφραση βρήκα την Ρόζα ώς «ο Λουξεμπεργκ»!!!!!

  3. αν
    20/02/2009 στο 23:54

    συνδεσμος για το εξώφυλλο http://www.e-shop.gr/show_bks.phtml?id=BKS.0029415

  4. 21/02/2009 στο 10:14

    Διακρίνω μια μεταφεμινιστική εμμονή 😆 στην παρατήρησή σου, ή μου φαίνεται; Τι «ο», τι «η», τι «μπουργκ» τι «μπεργκ». Ο/Η Μπουργκ/Μπεργκ ήταν σοσιαλιστής/σοσιαλίστρια, άρα όλες/οι είμαστε ίσες/οι και του ιδίου φύλου – ουδέτερα.

    Την καλημέρα μου αγαπητή!

  5. 21/02/2009 στο 10:15

    Ευχαριστούμε θερμώς! [Κανένας δεν έχασε ψάχνοντας λίγο παραπάνω…]

    Την καλημέρα μου!

  6. Κούπας
    21/02/2009 στο 10:21

    Και να ήταν μόνο αυτό.Όλοι ξέρουμε πως ο Ελεφάντης ήταν υπέρ του πολυτονικού.Και το κείμενο του είναι στο μονοτονικό , ενάντια στη θέληση του μεταφραστή!!!Προφανώς επειδή πέθανε δε σέβονται το παραμικρό….

  7. 22/02/2009 στο 11:00

    Σημεία των καιρών κι αυτά. Δυστυχώς. «Η εκπαίδευση της αμάθειας», πάλι σε μετ. του Αγγ. Ελ. ήταν στο πολυτονικό, και ως βιβλίο -τυπογραφικά και αισθητικά- άψογο. Αν ο άλλος δεν έχει μεράκι, και «εξαντλείται» στο γκοφρέ χαρτί του εξωφύλλου τι να πεις…

    Ας περιοριστούμε στα όσα γράφει ο Μισεά. Πάλι καλά που μας κάνουν τη χάρη…

  8. 24/02/2009 στο 09:42

    Ποτέ δεν θα ξεχάσω, όταν δούλευα στο φεστιβάλ βιβλίου, που ήταν κάποιος παραδίπλα και διαλαλούσε τα βιβλία του … Κάμους (Καμύ)

  1. 26/03/2009 στο 14:50
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: