Αρχική > Αφασιαλάνδη, Οικονομία > Επειδή βαριέμαι…

Επειδή βαριέμαι…

21/02/2009

panousis

Ρίξτε, please, και μια δεύτερη ματιά στη φωτογραφία [δημοσιεύτηκε την Πέμπτη στην Ελευθεροτυπία].

Nothing special… Δύο «κλασικές» προσωπογραφίες κάποιων αειμνήστων στον τοίχο και ένας «καλόγερος» μπροστά τους.

Α! Και ένα μαύρο δείγμα… μοντέρνας ζωγραφικής.

Στιγμιότυπο από την επέλαση 80-100 νεαρών κουκουλοφόρων στο κτήριο «Κωστής Παλαμάς» την περασμένη Τετάρτη, την ώρα που εκεί διεξαγόταν επιστημονική συνάντηση για την «Επάνοδο των Φυλακισμένων». Τα υπόλοιπα γνωστά. Ο καθηγητής Πανούσης ελαφρά τραυματισμένος, και το κτήριο με εκτεταμένες ζημιές…

Γιατί βαριέμαι, θα με ρωτήσετε…

Διότι είναι βαρετό για μένα, και κουραστικό για σας, να γράφω, και να διαβάζετε, τα ίδια και τα ίδια.

Διότι, επίσης, είναι βαρετό -και λίγο σόλοικο [ήγουν, ανάρμοστο]- να τσιτάρει κανένας συνέχεια τον εαυτό του.

Όταν τον περασμένο Δεκέμβρη, όλοι στη χώρα μιλούσαν είτε για τη «μεγαλειώδη εξέγερση των νέων» είτε για «πορτοκαλί επανάσταση», ήμουν, αν θυμάμαι καλά, και παραμένω, ο μόνος ο οποίος προσπάθησε να προσεγγίσει τις «ταραχές» του Δεκέμβρη από μία άλλη οπτική γωνία: εκείνη της «εισβολής» των -εντός των τειχών, πια- βαρβάρων.

Εξηγούσα, τότε, από πού «άντλησα» τον όρο «βάρβαροι» και με ποια έννοια τον χρησιμοποιούσα [χρησιμοποιώ]. Θεωρώ ότι πρωτοφανή και καινοφανή φαινόμενα χρειάζονται μια άλλη, διαφορετική, προσέγγιση. Και πιστεύω ότι αυτή η προσέγγιση, για την «επέλαση των βαρβάρων», όχι η καλύτερη προφανώς, εξηγούσε πολύ καλύτερα τα «γεγονότα» του Δεκέμβρη. Όπως και εξηγεί και κάποια άλλα, πιο πρόσφατα, από τις… απόπειρες μοντέρνας ζωγραφικής έκφρασης των κουκουλοφόρων ως τις απόπειρες των κουμπουροφόρων…

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Αλλά, επειδή δεν βαριέμαι και τόοοσο πολύ πια, μια ακόμη παρατήρηση.

Έχω βαρεθεί πάααρα πολύ να διαβάζω τους τελευταίους μήνες δακρύβρεχτες μπούρδες σχετικά με την απουσία «πολιτικών στόχων», «πολιτικών αιτημάτων» και «πολιτικών οραμάτων» των εξεγερμένων του Δεκέμβρη [των «βαρβάρων, δηλαδή].

Λίαν συγκινητικόν…

Έως διασκεδαστικόν, θα έλεγα…

Διότι, ρε μάγκες και μάγκισσες, θα πρέπει κάποιος να είναι πολύ μαλάκας -μα πάααρα πολύ μαλάκας- για να ζητά από τους εξεγερμένους του Δεκέμβρη «πολιτικό λόγο».

Και είναι πολύ μαλάκας για έναν πολύ απλό λόγο:

Ποιος παράγει πολιτική σ’ αυτή τη χώρα; [Και, κατ’ επέκταση στον πλανήτη…]

Ο Καραμανλής με τον Ραγκούση, ο Γιωργάκης με τον Ζαγορίτη, ο Τσίπρας με τον Μαΐλη, ο Βελόπουλος με την Παπαρήγα, ο Γιανναράς με τον Σκυφτούλη, ή ο Κουλουμπής με τον Ράμφο; [Ξέχασα τους «αγαπημένους» μου: τον Αλέκο Παπαδόπουλο και τον Μίμη Ανδρουλάκη!]

Για να ‘ρθούμε λίγο στα συγκαλά μας!

Η πολιτική σκέψη σ’ αυτόν τον τόπο [και σ’ όλους τους υπόλοιπους…] έχει εκλείψει εδώ και δεκαετίες.

Διότι οι πολιτικοφανείς μπουρδολογίες δεν αποτελούν πολιτική σκέψη.

Και τα λοιπά… και τα λοιπά…

Άνω period.

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Βαριέμαι, επίσης, να γράφω για την Crisis. Ποια Crisis;;;!!!

Όταν το περασμένο φθινόπωρο χαρακτήριζα ως «ψιττακειάδες» διάφορους «επιφανείς» οικονομολόγους, που ισχυρίζονταν ότι η κρίση θα διαρκούσε κάνα 18μηνο, μου την «έπεσαν» διάφοροι…

«Ασ’ τα εικονίσματα στον τοίχο κρεμασμένα!», φώναζαν [σε ελεύθερη απόδοση].

Σήμερα, υπάρχουν κάποιοι που «στέλνουν» την Crisis μέχρι το 2025! [Ω, ναι! Υπήρξα συντηρητικός στις εκτιμήσεις μου! Σόουρυ!]

Και τα λοιπά… και τα λοιπά…

Φουλ πήριοντ.


Add to FacebookAdd to DiggAdd to Del.icio.usAdd to StumbleuponAdd to RedditAdd to BlinklistAdd to Ma.gnoliaAdd to TechnoratiAdd to FurlAdd to Newsvine

Advertisements
  1. 21/02/2009 στο 10:57

    πέστα χρυσόστομε…

  2. 22/02/2009 στο 11:02

    Ναι, μέχρι να με στριμώξουνε σε καμιά γωνία και ν’ αγιάσω…

  3. F
    22/02/2009 στο 13:04

    Στὴν Ἑλλάδα μιὰ ζωὴ κρίση ὑπάρχει, ὁπότε εἴμαστε συνηθισμένοι…

  4. 22/02/2009 στο 13:06

    Αγαπητέ Χρήστο:
    Σε αυτό το Ποστ συγχέεις δυο απλά πράγματα, που είναι λάθος να συγχέονται: Τον ουσιαστικό πολιτικό λόγο (επί του οποίου μπορούμε να διαφωνούμε κατά πόσο έχει ουσία για περίοδο αιώνων – η διάθεση ουσιαστικής εκφοράς είναι αυτή όμως που τον συγκροτεί) και την επίφαση πολιτικού λόγου. Και η δεύτερη δεν πρέπει να υποτιμάται, όσο αφορά την επιδίωξη νομιμοποίησης, η την υποβολή, σε επίπεδο κοινωνικής μηχανικής.

  5. 23/02/2009 στο 12:08

    Δεν είναι τοπικό το φαινόμενο, διαχρονικό και… διαχωρικό και… μονοταξικό είναι…

  6. 23/02/2009 στο 12:11

    Δεν νομίζω ότι… συνέχεσα τίποτα. Μιλούσα συγκεκριμένα για όσους πολιτικολογούσαν [και πολιτικολογούν] για τον «Δεκέμβρη», ζητώντας από τους «βαρβάρους» τον πολιτικό λόγο [και πράξη] που οι ίδιοι δεν διαθέτουν. Με τις γενικές παρατηρήσεις σου συμφωνώ.

  7. Μποτίλια στο πέλαγος
    23/02/2009 στο 13:16

    Με την κριτική που επιχείρησα, δεν αποσκοπούσα να σου αποδόσω εν τέλει μια τόσο χονδροειδή σύγχηση, που πράγματι βρίσκεται πέραν …των δυνατοτήτων σου (μια και από παλιότερα παρακολουθώ τα γραφόμενα σου για να μορφωθώ). Εννοούσα, ότι η σημειολογία του συγκεκριμένου φαινομένου, απαιτεί μια διαφορετική αξιολόγηση. Με αυτή την έννοια, ενώ αναμφίβολα αληθεύουν όσα αναφέρεις στην ανάρτηση, όσο αφορά την κριτική στους πολιτικολογούντες, η έλλειψη επίπλαστης πολιτικής εκφοράς στα δρώμενα των βαρβάρων, δεν μπορεί να αποτελεί τυχαία επιλογή, σε συνδυασμό με τα επιδιωκόμενα στο γενικότερο πολιτικό γίγνεσθαι από την εξουσιαστική ελίτ. Θα ανέμενα λοιπόν, ο πυρήνας της αναφοράς σου, να μην περιορίζεται στον απαξιωτικό χαρακτήρα απέναντι στους πολιτικολογούντες, αλλά να επιχειρεί μια επί πλέον καταγγελτική εμβάθυνση στην συγκροτημένη άρνηση επίπλαστης πολιτικής εκφοράς από την πλευρά των βαρβάρων. Γιατί όταν εγκαταλείπονται συνειδητά τα προσχήματα, αυτό σηματοδοτεί τον χαρακτήρα των επερχόμενων εξελίξεων.
    Βεβαίως, ο συγγραφέας της ανάρτησης είσαι εσύ και είναι φυσικό να εστιάζεις την προσοχή εκεί που κρίνεις σκόπιμο. Ή για να στο πώ με άλλα λόγια: Είναι δυνατόν ποτέ να βαριέται ο Χρήστος;

  8. bfo
    24/02/2009 στο 02:10

    Ποιος παράγει πολιτική σ’ αυτή τη χώρα; [Και, κατ’ επέκταση στον πλανήτη…]

    Ο Καραμανλής με τον Ραγκούση, ο Γιωργάκης με τον Ζαγορίτη, ο Τσίπρας με τον Μαΐλη, ο Βελόπουλος με την Παπαρήγα, ο Γιανναράς με τον Σκυφτούλη, ή ο Κουλουμπής με τον Ράμφο; [Ξέχασα τους «αγαπημένους» μου: τον Αλέκο Παπαδόπουλο και τον Μίμη Ανδρουλάκη!]

    Για να ‘ρθούμε λίγο στα συγκαλά μας!

    Η πολιτική σκέψη σ’ αυτόν τον τόπο [και σ’ όλους τους υπόλοιπους…] έχει εκλείψει εδώ και δεκαετίες.

    Διότι οι πολιτικοφανείς μπουρδολογίες δεν αποτελούν πολιτική σκέψη.

    Και τα λοιπά… και τα λοιπά…

    Σωστό μεν… (ποιός έχασε την πολιτική του σκέψη για να την βρουν οι βάρβαροι).

    Αλλά…

    Η «από τα κάτω» πολιτική σκέψη εξαρτάται από το πολιτικό επίπεδο (ή την απουσία αυτού) των κάθε λογής αποπάνω;

  9. 06/03/2009 στο 10:31

    Να με διαβάζεις, γιατί να μην με διαβάζεις, αλλά μην… παραμορφωθείς ή μεταμορφωθείς είναι το θέμα. 🙂

    Το αναφέρεις δύο φορές: «έλλειψη [ή άρνηση] επίπλαστης πολιτικής εκφοράς» από τους βάρβαρους… Χμμ! Ναι, αποτελεί «τυχαία επιλογή» κατά τη γνώμη μου. Πόσο τυχαία; Απλά δεν διαθέτουν πολιτικό λόγο για να τον εκφέρουν. Νομίζω ότι έχω γράψει διάφορα ήδη από τον Δεκέμβρη. [Κι αυτό επιβεβαιώνεται τόσο από την προκήρυξη της «Σέχτας» όταν χτύπησε το αστυνομικό τμήμα του Κορυδαλλού (έγραφε -μεταφέρω από μνήμης- πως «σιγά μην κάτσουμε να κάνουμε πολιτικές αναλύσεις»…), όσο και από την προκήρυξη των «Συμμοριών» που έκαψαν τον ηλεκτρικό στην Κηφισιά – για την οποία έγραφα χτες].

    Αλλά, για να μην παρεξηγηθώ: μπορεί να μην εκφέρουν -γιατί δεν μπορούν (για διάφορους λόγους) λέω εγώ- πολιτικό λόγο, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι οι πράξεις τους δεν είναι πολιτικές. Πολιτικότατες!

    Όσο για τα «επιδιωκόμενα από την εξουσιαστική ελίτ», δεν χρειάζεται πάντα να ψάχνουμε για διάφορους δακτύλους. Η εξουσιαστική ελίτ στήνει και βάζει σε λειτουργία ένα σύστημα, το οποίο παράγει διάφορα. Ανάμεσα στα διάφορα «παράγει» και «ανθρώπους» και συγκεκριμένες ιδεολογίες στα κεφάλια αυτών των ανθρώπων. Και, όπως έλεγε κι ο Κάρολος, η ιδεολογία της άρχουσας τάξης είναι η κυρίαρχη κάθε εποχή. Και τα λοιπά, και τα λοιπά… Τον Δεκέμβρη είχα ζητήσει -ανοιχτά- από τον οποιονδήποτε να προσκομίσει οποιοδήποτε στοιχείο διέθετε για το ότι όσα συνέβησαν αποτελούσαν «πορτοκαλί επανάσταση» ή έργο πρακτόρων. Ουδείς προσκόμισε το παραμικρό… [Και ούτε, βέβαια, μπορεί να με πείσει κανένας ότι οι χιλιάδες των πιτσιρικάδων που βγήκαν στους δρόμους σε καμιά 25ριά πόλεις της Ελλάδας ήταν… εγκάθετοι.] Άρα αλλού θα πρέπει να αναζητήσουμε αιτίες. Διότι, όπως λέει κι ο σύντροφος Μόρφος, «όταν μαραίνεται η θεωρία, ανθίζει η συνωμοσιολογία»…

    Κι ο Χρήστος βαριέται κάθε φορά συγκεκριμένα πράγματα. Να γράφει, για παράδειγμα, τα ίδια και τα ίδια. Προτιμά, αντί γι’ αυτό να διαβάζει. Και αν διαβάζει εσχάτως…

  10. 06/03/2009 στο 10:34

    «

    «Η “από τα κάτω” πολιτική σκέψη εξαρτάται από το πολιτικό επίπεδο (ή την απουσία αυτού) των κάθε λογής αποπάνω;»

    Με τον τρόπο που θέτεις το ερώτημα θα έλεγα ότι δεν εξαρτάται. Αλλά από την άλλη πώς γίνεται να μην εξαρτάται; Υπάρχει κι αυτή η ρημάδα η κυρίαρχη ιδεολογία πέρα απ’ όλα τ’ άλλα. Αλλά αυτά τα ξέρεις… Οπότε, και εξαρτάται και δεν εξαρτάται…

  1. 29/10/2009 στο 14:34
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: