Αρχική > Αφασιαλάνδη, Ιστορία, Ιδέες, Πρόσωπα, Πολιτική, Ρόζα Λούξεμπουργκ > «Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα»; Αμ, ούτε η Ρόζα, ούτε ο Καστοριάδης, ούτε ο Μαρξ το είχαν πει πρώτοι…

«Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα»; Αμ, ούτε η Ρόζα, ούτε ο Καστοριάδης, ούτε ο Μαρξ το είχαν πει πρώτοι…

23/05/2009
el220509

Ελευθεροτυπία, 22-05-2009

Αν οι καιροί μας δεν ήταν τραγικοί, θα μπορούσαμε να τους χαρακτηρίσουμε γελοίους… [Αν και τίποτα δεν μας εμποδίζει να το κάνουμε…]

Το κωμειδύλλιο του σοσιαλβαρβαράκου άρχισε με την εμφάνιση επί stage του ΓΑΜΑΠ [Γεωργίου Ανδρέα και Μαργαρίτας Παπανδρέου], προέδρου [!] της Σοσιαλιστικής [;] Διεθνούς, που έβγαλε το μαντηλάκι του, το ακούμπησε επί σκηνής, μας έδειξε τα χεράκια του, για να δούμε πως και λαδωμένα δεν ήταν και τα νυχάκια ήταν κομμένα, και ξεστόμισε το πολλά-βαρύ-και-όχι σύνθημα: «Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα«!

Και τα ευτράπελα δεν είχαν ακόμη αρχίσει…

Οι σοσιαλδημοκράτες της Γερμανίας [Ω, ναι! Της ιδίας φυραματικής Διεθνούς] είχαν νίψει κι αυτοί τα χεράκια τους, όταν ο… ομοβάρβαρός τους σοσιαλδημοκράτης Νόσκε έδινε την εντολή για τη δολοφονία της Ρόζας Λούξεμπουργκ το μακρινό 1919…

Επί σκηνής, αμέσως μετά, οι πεφωτισμένοι της Δεξιάς και πεπολιτισμένοι αγράμματοι, που εξέλαβαν το πολιτικόν [;] πτύειν [;] ως μαγιάτικον υετόν, και εθίχθησαν επί προσωπικού…

Κι από κοντά το ΚΚΕ που, χωρίς, ούτε για μια στιγμή, να κοκκινίσει [από ντροπή] για την πρόσφατη επανασταλινοποίησή του, δια μεν της γενικής γραμματέως του, κατακεραύνωσε [;] τον μη-σοσιαλισμό του ΠΑΣΟΚ [και ο Ριζοσπάστης Την ιστορική ανεπάρκεια των μεν (ή μήπως την κουτοπονηριά;) ή την ιστορική τυμβωρυχία των δε; έναντι της Ρόζας Λούξεμπουργκ], ενώ δια του στελέχους του Γ. Μαυρίκου, προχθές το βράδυ σε τηλεοπτικό δίαυλο, ισχυρίστηκε ότι η ρήση ανήκει στον Καρλ Μαρξ…

Ενώ κάποιοι άλλοι, της -υποτιθέμενης- άλλης Αριστεράς μπήκαν και στον κόπο και μετέφρασαν το σχετικό απόσπασμα από το έργο της Ρόζας Λούξεμπουργκ, Η Κρίση της Σοσιαλδημοκρατίας [που γράφτηκε στη φυλακή το 1915, τυπώθηκε στην Ελβετία το 1916 και κυκλοφόρησε στη Γερμανία παράνομα].

Γράφει, λοιπόν, ο Στάθης [Σταυρόπουλος] στην Ελευθεροτυπία [22-5-2009]:

«[…]Το χωρίον στο οποίον περιέχεται λέει επί λέξει (σε μετάφραση με τη βοήθεια της κυρίας Νάντιας Βαλαβάνη):

«Η αστική κοινωνία βρίσκεται μπροστά σε ένα δίλημμα: είτε πέρασμα στον σοσιαλισμό είτε πτώση πίσω στη βαρβαρότητα.

Βρισκόμαστε μπροστά στην επιλογή: είτε θρίαμβος του ιμπεριαλισμού και παρακμή κάθε κουλτούρας όπως στην αρχαία Ρώμη, ερήμωση, κατάπτωση, ένα απέραντο νεκροταφείο. Είτε νίκη του σοσιαλισμού, δηλαδή του συνειδητού αγωνιστικού τμήματος του διεθνούς προλεταριάτου ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τη μέθοδό του: τον πόλεμο.

Αυτό είναι το δίλημμα της παγκόσμιας ιστορίας, ένα είτε-είτε του οποίου η πλάστιγγα ταλαντεύεται τρέμοντας μπροστά στην απόφαση του ταξικά συνειδητού προλεταριάτου».»

Το ψάξανε οι άψαχτοι… Και το μετέφρασαν – τρομάρα τους…

Και ξέχασαν ή, απλώς, λησμόνησαν, το σημαντικότερο.

Ιδού και η σχετική παράγραφος από το κείμενο της Ρόζας [που βρίσκεται στο marxists.org]:

«Friedrich Engels once said: “Bourgeois society stands at the crossroads, either transition to socialism or regression into barbarism.” What does “regression into barbarism” mean to our lofty European civilization? Until now, we have all probably read and repeated these words thoughtlessly, without suspecting their fearsome seriousness. A look around us at this moment shows what the regression of bourgeois society into barbarism means. This world war is a regression into barbarism. The triumph of imperialism leads to the annihilation of civilization. At first, this happens sporadically for the duration of a modern war, but then when the period of unlimited wars begins it progresses toward its inevitable consequences. Today, we face the choice exactly as Friedrich Engels foresaw it a generation ago: either the triumph of imperialism and the collapse of all civilization as in ancient Rome, depopulation, desolation, degeneration – a great cemetery. Or the victory of socialism, that means the conscious active struggle of the international proletariat against imperialism and its method of war. This is a dilemma of world history, an either/or; the scales are wavering before the decision of the class-conscious proletariat. The future of civilization and humanity depends on whether or not the proletariat resolves manfully to throw its revolutionary broadsword into the scales. In this war imperialism has won. Its bloody sword of genocide has brutally tilted the scale toward the abyss of misery. The only compensation for all the misery and all the shame would be if we learn from the war how the proletariat can seize mastery of its own destiny and escape the role of the lackey to the ruling classes.»

Το όνομα του Φρήντριχ Ένγκελς το υπογράμμισα εγώ. Οι υπογραμμισμένες προτάσεις είναι αυτές που επέλεξαν να μεταφράσουν οι δύο «καλοί» μας μεταφραστές της άλλης [αλλού γι’ αλλού!] Αριστεράς.

Το πώς κατάφεραν να τους ξεφύγει ο Φρ. Ένγκελς είναι ένα θέμα…

Το γιατί τους ξέφυγε, είναι ένα άλλο…

Σημεία Ήθη των καιρών και δαύτα…

Τους πτύω. «Επί λέξει» και κυριολεκτικώς!

Add to FacebookAdd to DiggAdd to Del.icio.usAdd to StumbleuponAdd to RedditAdd to BlinklistAdd to Ma.gnoliaAdd to TechnoratiAdd to FurlAdd to Newsvine

Advertisements
  1. 23/05/2009 στο 13:12

    «What does “regression into barbarism” mean to our lofty European civilization?»

    Τρυφερές ψυχούλες «μου»…

  2. 23/05/2009 στο 13:50

    Υπάρχουν και άλλοι φαιδροί. Αυτοί που «παράξανε και διακινήσανε» και σχετική αφίσα: Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα…

  3. 23/05/2009 στο 14:04

    Προφανώς ήθελαν να ταυτίσουν συνειρμικά τη «θηλυκότητα» του ευρωψηφοδελτίου τους με τη Ρόζα..Η Ράπτη της φέρνει λίγο εδώ που τα λέμε

  4. 23/05/2009 στο 14:32

    Μπα το πρόβλημα είναι το «Έξι κόμματα, μια πολιτική!»

    Μπέρδεψαν όλοι τη Ρόδη [Ροδούλα] Λούξεμπουργκ με τη Ρόδη [Ροδούλα] Κράτσα, ευρωβουλευτή της Νέας Δημοκρατίας…

    ΥΓ. Αν και η Συλβάνα [The girl’s name Sylvana \s(y)-lva-na, syl-vana\ is a variant of Sylvia (Latin), and the meaning of Sylvana is «woods, forest». ] της φέρνει πολύ. Φυσιογνωμικά, εννοώ…

  5. 23/05/2009 στο 21:42

    Αγαπητέ, σε πρόλαβα… κι εδώ για περισσότερα…

  6. Ευγένιος Ραμίρεζ
    23/05/2009 στο 23:31

    Πολύς λόγος για τη ρήση του Γ. Παπανδρέου. Λίγοι όμως γνωρίζουν την αλήθεια.

    Από τραγική παρανόηση οι πάντες (σχεδόν) ενόμισαν ότι το «η» στην ανωτέρω φράση του Γ. Παπανδρέου είναι το διαζευκτικόν «ή».

    Λάθος!

    Ο Γ. Π. είπε: «Σοσιαλισμός: η βαρβαρότητα».

    Επρόκειτο δηλαδη περί συγκαλυμμένης (κατά το «Ήξεις αφίξεις ουκ εν πολέμω θνήξεις») αλλά σαφούς αποποίησης εκ μέρους του τού σοσιαλισμού.

    Τούτο απέδειξε η σειριακή καλωδίωση των flex-woosers κατά την απομαγνητοφώνηση.

  7. 24/05/2009 στο 00:30

    Βαρβαρότητα, η κατάσταση στην οποία διάγουν οι βάρβαροι, δηλαδή αυτοί που όταν μιλούν ακούγεται σαν να κάνουν «μπαρ μπαρ», δηλαδή δεν μιλούν Ελληνικά, επομένως δεν γνωρίζουν ότι το ρήμα «άγω» έχει (ανώμαλο) αόριστο β’ «ήγαγα» και άρα το «παρ-άγω» έχει αόριστο «παρήγαγα» με β’ πληθ. «παραγάγαμε» και όχι βεβαίως «παράξαμε». Οι εμπνευστές, λοιπόν, της εν λόγω αφίσας είναι προφανές ότι βρίσκονται από την πλευρά της βαρβαρότητας!

  8. 24/05/2009 στο 10:28

    Αυτό που διαφεύγει από τους περισσότερους είναι οτι την περίφημη ρήση ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ την είπε λίγες ώρες προτού διοργανώσει το περίφημο μυστικό δείπνο με τους επιχειρηματίες.
    Προφανώς ήταν βραδιά μελέτης του μαρξισμού…

  9. gionaoros
    24/05/2009 στο 13:03

    Διαδώστε το μήνυμα. Να βάλουμε όλοι ένα χεράκι για τη σωτηρία της Γκιώνας To blog της Γκιώνας Εκδήλωση στην Αθήνα την Παρασκευή 29 Μάη

  10. 25/05/2009 στο 12:44

    @ Μαύρο πρόβατο

    Βεβαίως και με προλάβατε! Έχετε απόλυτο δίκιο. Κρίμα που δεν είχα διαβάσει τα σχόλιά σας, θα γλίτωνα κάνα πεντάλεπτο απ’ το ψάξιμο. Ευχαριστούμε!

    @ Ευγένιος Ραμίρεζ

    flex-woosers;;;;

    @ Vrennus

    Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία με ποιον είναι…

    @ Ακολουθεί πολιτική διαφήμιση

    Ευχαριστούμε! Ας βάλουμε και το βίδεο της 22-2-2009, όπου ακούγεται η… ρήση:

  11. 26/05/2009 στο 10:45

    Ε, εντάξει, αν η τσιτατολογία είναι λίγο φάρσα (ποιός είπε πρώτος οτι…) η μετατσιτατολογία είναι για νάναι (ποιός είπε πρώτος το ποιός είπε πρώτος οτι…) 🙂
    Τις καλημέρες μου!

  12. 26/05/2009 στο 11:06

    Δεν έχασε κι η Βενετιά βελόνι, βέβαια, αλλά το να αποδίδουμε τα δέοντα σ’ αυτούς που προηγήθηκαν, έστω και σε μια… βελονιά, εκτιμώντας τον κόπο τους και τη γνώση τους, μας κάνει όλους να νιώθουμε λίγο καλύτερα και λίγο πιο ξεκούραστα [αφού δεν χρειάζεται κάθε φορά να εφευρίσκουμε την πυρίτιδα] κι αυτά δεν είναι και λίγα…
    Τις καλημέρες μου επίσης!

  13. 26/05/2009 στο 22:15

    Αυτες τις μερες πολλες βιβλιοθηκες ψαχτηκαν.Η βιβλιογραφια για τη Ροζα Λουξεμπουργκ, αυτη η φυσιογνωμια της Ιστοριας που αναφερεται απο πολλους διανοουμενους παντα,ακομη και σημερα,για το ελευθερο πνευμα της για τον ουμανισμο της αλλα και την αδαμαστη μαχητικοτητα της,ευτυχως υπαρχει για να ενημερωνονται ακομη και οι αδαεις. (π.χ. ο κ Αντωναρος).

    Ολες λοιπον οι σκεψεις της Ρ.Λ. αλλα και η περιφημη φραση:
    «H ανθρωποτητα η βυθιζεται στη βαρβαροτητα η σωζεται εγκαθιδρυωντας το σοσιαλισμο»

    βρισκονται στη μπροσουρα που προτεινει Η Ρ.Λ. στον «Σπαρτακο» «Το πολιτικο μας προγραμμα και η πολιτικη κατασταση» στις 31 Δεκεμβρη 1918

    Πηγη: Roza Luxemburg «ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΕ ΜΕ» Αθηνα 1977 – Εκδοσεις Δ.Κοροντζη

  14. 26/05/2009 στο 22:27

    Kαι μια προσθηκη για να προλαβω τυχον αντιδρασεις ποιος ειπε πρωτος τι.
    Στην μπροσουρα η Ρ.Λ. αναφερεται ασφαλως και στον Μαρξ και στον Ενγκελς, οταν πριν απο εβδομηντα χρονια συνετασσαν το «Κομμουνιστικο Μανιφεστο» αλλα αργοτερα αντιμετωπισαν το ιδιο διλημμα.

  15. Σταύρος
    27/05/2009 στο 15:21

    Την σκοπιμότητα να διαφοροποιείται ο ΓΑΠ από τον Κορνήλιο Καστοριάδη και την Ρόζα Λούξεμπουργκ την αντιλαμβάνομαι, συμφωνώ και επαυξάνω.

    Προς τι όμως τέτοια πρεμούρα να διαφοροποιηθεί η Λούξεμπουργκ από τον Ένγκελς, και να αποδοθεί σκοπιμότητα στην «παράλειψη» της Νάντιας και του Στάθη ;

    Η παράλειψη της αναφοράς στον Ένγκελς της Ρόζας από την Βαλαβάνη έγινε επί τούτου για να αδυνατίσει ή να δυναμώσει τα επιχειρήματα του Σταυρόπουλου; Έγινε εξεπίτηδες επειδή η αναφορά του ονόματος της Λούξεμπουργκ ίσως φέρνει «αντι-Λενινιστικούς» συνειρμούς που εξουδετερώνονται από τους «φιλο-Λενινιστικούς» που (λέω) φέρνει η αναφορά στον Ένγκελς;

    Όταν μιλάμε για «βαρβαρότητα» καλό είναι να προσέχουμε για να μην έχουμε.

  16. 27/05/2009 στο 23:45

    Αγαπητέ, είναι σωστό ότι η Λούξεμπουργκ έγραψε ότι η φράση ανήκει στον Ένγκελς, το περίεργο όμως είναι ότι τέτοια φράση δεν έχει βρεθεί στα άπαντα του Ένγκελς (και του Μαρξ). Δεν αποκλείεται βέβαια να είχε διαδοθεί προφορικά, αλλά επίσης δεν αποκλείεται να την έφτιαξε η Λούξεμπουργκ μεταπλάθοντας σκέψεις του Ένγκελς.
    http://sarantakos.wordpress.com/2009/05/27/barbarei2/

  17. 29/05/2009 στο 20:09

    @ Ενη Καπαζογλου

    Ευχαριστούμε για τις βιβλιογραφικές παραπομπές. Για τα… πρωτοτόκια της φράσης έχουν ήδη χυθεί πολλά pixel και θα χυθούν κι άλλα… Επί λέξει και κυριολεκτικώς. Ο Γ. Σαραντάκος [link στο σχόλιο 16] προσθέτει στη σχετική συζήτηση πολλά και ενδιαφέροντα.

    @ Σταύρος

    Δεν ξέρω για ποιους λόγους ο Σ.Σ. και η Ν.Β. παρέλειψαν την αναφορά στον Ένγκελς, πάντως την παρέλειψαν. Κι αυτό ή κάτι λέει ή δεν λέει τίποτα… Για μένα αυτό, αφού δεν διευκρινίζουν τίποτα απολύτως για τους λόγους αυτής της παράλειψης, αποτελεί πολιτική λογοκρισία… Και δεν μπορεί να είναι βάρβαρος αυτός που επισημαίνει μια παράλειψη και όχι εκείνη που την έκαναν… Νομίζω…

    @ sarant

    Τα είπαμε αναλυτικά στο ιστολόγιό σας. Ευχαριστώ.

  1. 25/05/2009 στο 12:39
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: