Αρχική > Historias del Mundo > Μπορεί να υπάρξει σοσιαλισμός σε έναν μόνον πλανήτη; Θα καταφέρουμε ποτέ, κάτω από καπιταλιστικό καθεστώς, να ταξιδέψουμε στα άστρα;

Μπορεί να υπάρξει σοσιαλισμός σε έναν μόνον πλανήτη; Θα καταφέρουμε ποτέ, κάτω από καπιταλιστικό καθεστώς, να ταξιδέψουμε στα άστρα;

25/05/2009
Juan Posadas (1912-1981)

Juan Posadas (1912-1981)

Μπορεί ο σύντροφος ΓΑΜΑΠ [Γιώργος Ανδρέα και Μαργαρίτας Παπανδρέου], πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, να επανέφερε στην επικαιρότητα το σύνθημα/δίλημμα Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα, όμως το Σοσιαλιστικό Κίνημα έχει θέσει μερικά -ακόμη σημαντικότερα- ερωτήματα, όπως:

  • Μπορεί να υπάρξει σοσιαλισμός σε έναν μόνον πλανήτη;
  • Θα καταφέρουμε ποτέ, κάτω από καπιταλιστικό καθεστώς να ταξιδέψουμε στα άστρα;
  • Γιατί τα UFO δεν εμφανίζονται «επισήμως»;

Το ακόμα εντυπωσιακότερο είναι ότι αυτά τα ερωτήματα όχι μόνον έχουν τεθεί, εδώ και δεκαετίες, αλλά έχουν ήδη απαντηθεί!

Ας ξετυλίξουμε, όμως, το κουβάρι από την -σχεδόν- αρχή…

Έχουμε ήδη δει ότι το σύνθημα/δίλημμα «Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα» αποδίδεται λανθασμένα είτε στη Ρόζα Λούξεμπουργκ είτε στον Κορνήλιο Καστοριάδη [ενώ πρωτοδιατυπώθηκε από τον Φρήντριχ Ένγκελς].

Εκεί γύρω, λοιπόν, στα 1946, ο Κορνήλιος Καστοριάδης, που την περίοδο εκείνη αποχωρούσε από την τροτσκιστική Τετάρτη Διεθνή, συνίδρυε στο Παρίσι την επιθεώρηση Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα [ο Κ.Κ., δεκαετίες αργότερα, θα επαναδιατυπώσει το δίλημμα ως «Αυτονομία ή Βαρβαρότητα»]. Χωρίς να σας ταλαιπωρήσω με λεπτομέρειες, να πω μόνον, συνδέοντας το ένα κουβάρι με το άλλο, ότι κάποιες πληροφορίες φέρουν τον Ανδρέα Παπανδρέου [πατέρα του ΓΑΜΑΠ], να καρφώνει στην ασφάλεια, επί δικτατορίας Μεταξά, τα μέλη της τροτσκιστικής ομάδας, στην οποία ανήκε τόσο ο ίδιος όσο και ο Κ. Καστοριάδης…

Το μακρινό 1946 γραμματέας του Διεθνούς Γραφείου της Τετάρτης Διεθνούς αναδείχθηκε ο Μιχάλης Ράπτης [Πάμπλο].

Επικεφαλής του Λατινοαμερικάνικου Γραφείου της Τετάρτης Διεθνούς ήταν τότε κάποιος Χουάν Ποσάδας, ο οποίος αρκετά χρόνια αργότερα, το 1962, θα αποχωρήσει μαζί με τους οπαδούς του σχηματίζοντας μια νέα Τετάρτη Διεθνή, στον τίτλο της οποίας θα προσθέσουν στις αρχές της δεκαετίας του 1970 και το «Ποσαδική». [Τίποτε το περίεργο: το «εγώ» του συντρόφου Ποσάδας ήταν τόσο υπερανεπτυγμένο που υπέγραφε όλα τα κείμενά του με το σύνθημα «Ζήτω ο Ποσάδας!»]

Ο Αργεντίνος Χ. Ποσάδας, που είχε γεννηθεί το 1912 και πέθανε στην Ιταλία το 1981, είχε μερικές πολύ περίεργες ή, αν προτιμάτε, ενδιαφέρουσες απόψεις. Σε κάθε περίπτωση «φευγάτες»…

Κατ’ αρχάς θεωρούσε, μεσούντος του Ψυχρού Πολέμου, ότι οι «σοσιαλιστικές χώρες», δηλαδή η Σοβιετική Ένωση και η Κίνα, θα έπρεπε να εξαπολύσουν προληπτική πυρηνική επίθεση κατά των ΗΠΑ, ώστε να συντρίψουν τον καπιταλισμό κι έτσι οι προλετάριοι να πάρουν την εξουσία σε όλες τις χώρες του πλανήτη. [Λίγα χρόνια νωρίτερα, καλούσε την Κίνα να εξαπολύσει πυρηνική επίθεση και κατά της Σοβιετικής Ένωσης, ώστε να συντριβεί και ο σταλινισμός, αλλά αυτά είναι λεπτομέρειες].

Το 1968, στο μείζον κείμενό του Ιπτάμενοι δίσκοι, η διαδικασία της ύλης και της ενέργειας, επιστήμη και σοσιαλισμός, υποστήριζε μεταξύ άλλων [αντιγράφω από τη wikipedia]: «ότι τα ΑΤΙΑ δε μένουν πολύ καιρό στη Γη, διότι ούτε ο καπιταλισμός ούτε ο σταλινισμός ενδιαφέρουν τους πιλότους τους. Το βιβλίο αυτό κλείνει με το κάλεσμα σε όντα από άλλους πλανήτες να παρέμβουν και να συνεργασθούν με τους γήινους για να ξεπερασθεί η δυστυχία. Πρέπει να τους καλέσουμε να χρησιμοποιήσουν τους πόρους τους για να μας βοηθήσουν

Ο Ποσάδας, πιστός στην μαρξιστική «αναπτυξιολαγνεία», θεωρούσε πως ο καπιταλισμός αποτελούσε τροχοπέδη στην περαιτέρω ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων, και κάτι τέτοιο δεν θα επέτρεπε ποτέ στον άνθρωπο το ταξίδι στα άστρα. Αυτό θα γινόταν εφικτό μόνον κάτω από ένα -πλανητικού εύρους- σοσιαλιστικό καθεστώς, αφού μόνον έτσι θα επιτυγχανόταν η πλέρια ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων… Πίστευε, δηλαδή, ότι τα UFO αποδείκνυαν την ύπαρξη σοσιαλιστικών πλανητών, αφού μόνον μια σοσιαλιστική κοινωνία μπορούσε να αναπτύξει την τεχνολογία που ήταν απαραίτητη για την πραγματοποίηση διαπλανητικών ταξιδιών…

Και, φυσικά, ο σύντροφος Ποσάδας ανέπτυξε περαιτέρω τη θεωρία των Πάρβους/Τρότσκυ [του πρώτου δηλαδή…] για τη διαρκή επανάσταση, τονίζοντας ότι όπως δεν μπορεί να υπάρξει σοσιαλισμός σε μία μόνον χώρα, έτσι δεν μπορεί να υπάρξει σοσιαλισμός σε έναν μόνον πλανήτη…

Και, όπως έγραψε και ο Μιχάλης Ράπτης στον επικήδειό του για τον Χ. Ποσάδας, «ο Χ. Ποσάδας διεκήρυσσε τη διαρκή επανάσταση ταυτόχρονα και παντού σε τόσο μεγάλο βαθμό, που της έδωσε διαπλανητική διάσταση.» [wikipedia]

Κάπου εδώ ήρθαμε… Καιρός να αλλάζουμε πλανήτη… 😉

Περαιτέρω αναγνώσματα: Juan R. Posadas και Posadism for Beginners, κατατοπιστικότατα κείμενα του Matt Salusbury στο Fortean Times [Αύγουστος 2003], απ’ όπου και η φωτογραφία. Στον ιστότοπο της ποσαδικής Τετάρτης Διεθνούς, ίσως βρείτε κάτι ενδιαφέρον, ίσως κι όχι… Πάντως το κείμενο του Ποσάδας «Η σημασία των έργων του Αριστοφάνη για την πρόοδο της ανθρωπότητας» δεν υπάρχει, δυστυχώς, online.


Add to FacebookAdd to DiggAdd to Del.icio.usAdd to StumbleuponAdd to RedditAdd to BlinklistAdd to Ma.gnoliaAdd to TechnoratiAdd to FurlAdd to Newsvine

Advertisements
Κατηγορίες:Historias del Mundo
  1. Ευγένιος Ραμίρεζ
    25/05/2009 στο 12:46

    Φρίκη!

    Ανησυχητικά ανησυχητικό hommage σε παραληρηματικό υπηρέτη του επαγγελματικού ψευδεπαναστατικού folkore τη στιγμή μάλιστα που ο Αχιλλεύς Καμαρών, με ηγέτες τους Μπούρδα και Φαρούκ, επικράτησε 4-3 εκτός έδρας επί του Παμίσου.

    Γι’ αυτό χάρηκα μόλις έλαβα, προ ολίγου, το ηλεκτρονικό τραμπολίνο της ιαπωνικής (βεβαίως!) Spectra Ltd με τα καταπληκτικότερα vibe spinners της τελευταίας 3ετίας!

    Πάντως, χωρίς διακριτικά ομίχλης Foglers Brite της γερμανικής Uexcull, δεν θα περάσετε απέναντι σώος, όπως μαντεύω.

  2. 25/05/2009 στο 13:18

    Αξίζει, νομίζω, να σημειωθεί ότι στα δύο μεγάλα διαπλανητικά έπη του 20ου αι., και αναφέρομαι βεβαίως στίς σειρές του Star Trek και στην εξαλογία του Star Wars, στο μεν πρώτο αίσθηση προκαλεί η παντελής αναφορά σε κάποιας μορφής εγχρήματη οικονομία (τι διάολο, σοσιαλιστική κοινωνία ήταν – θα είναι;) όταν οι «κακοί» και άσχημοι Ρωμυλιανοί παρουσιάζονται σαν φιλοχρήματοι διαπλανητικοί (παγκοσμιοποιημένοι) έμποροι, στο δε δεύτερο ο δίκαιος αγώνας των new-age επαναστατών είναι ενεντίον μιας αυτοκρατορίας (του κακού) που βρήκε πολιτικό έρεισμα στην προστασία του ελεύθερου εμπορίου! Επομένως ο σ. Ποσάδας είχε δίκαιο, από την οπτική τουλάχιστον του Georg Lukács, …εεε, του George Lucas, συγγνώμη: η σοσιαλιστική επανάσταση ή θα είναι διαπλανητική ή δεν θα είναι σοσιαλιστική!

  3. 25/05/2009 στο 13:35

    @ Ευγένιος Ραμίρεζ

    Καθένας με τα ενδιαφέροντά του… Αν και οι άγνωστες λέξεις πολλαπλασιάζονται. Φαίνεται πως δεν μπορώ να παρακολουθήσω την -καταναλωτική- ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων. Και ούτε μπορώ να φανταστώ τι έχει να γίνει επί σοσιαλισμού… Καιρός ν’ αλλάζω πλανήτη. Αλλά πού να ‘βρει κανείς προκαπιταλιστικό κόσμο;

    @ Vrennus

    Κορυφαίος! 😆 😆 😆

  4. γατος_πλανητοβιος
    25/05/2009 στο 14:33

    Παλια εβγαινε , στη δεκαετια του 60,ενα περιοδικο με τιτλο «Διαπλανητικα» απο τις εκδοσεις Ωκεανιδα, εκει διπλα στο Αστυ στην Κοραη … με χαρα διαπιστωνω τωρα οτι και αλλοι μεγαλοι θεωρητικοι του κινηματος ΤΟΤΕ ειχαν τις ιδιες επιλογες με τον εξαχρονο-επταχρονο εαυτο μου , αρα πηγαινα παντα καλα. Ή μηπως πρεπει να ξαναδω το θεμα και τα παιδικα μου αναγνωσματα ;;;

    Εξοχη ανακαλυψη !!! παντα τετοια να γελαμε μιας και αρχισαν τα οργανα … οσονουπω δεν θα μας καθαριζουν τα τζαμια των αυτοκινητων μας … αρχισε και αυτη η οπη της βαρβαροτητας να επιδεικνυει την ομορφια της, ας ξεχασουμε την πλατεια Ομονοιας και τα περιξ δια παντος , να προσεχουμε μηπως μας χαλασουν το Γκαζι, να’χουμε να πηγαινουμε για την διασκεδαση μας … αλλα ειπαμε ή διαπλανητικος σοσιαλισμος ή βαρβαροτης πλανητικη 😉

  5. 25/05/2009 στο 21:23

    @ γατος_πλανητοβιος [και σοσιαλιστής;;; 😉 ]

    Καλώς τον. Το περιοδικό «Διαπλανητικά» δεν το θυμάμαι. Κι αν δεν κάνω λάθος δίπλα στο Άστυ ήταν οι εκδόσεις Ατλαντίς, που είχαν και την κεντρική διάθεση των Κλασικών Εικονογραφημένων. Και όχι δεν χρειάζεται να ξαναδούμε τα παιδικά μας αναγνώσματα [π.χ. Διάπλαση των Παίδων], απλά να πούμε πόσο κρίμα ήταν που μαθαίναμε για το χτίσιμο του σοσιαλισμού εδώ δίπλα μας [π.χ. Αλβανία του Εμβέρ], ενώ μας έκρυβαν τα της οικοδόμησης του σοσιαλισμού εκεί παραδίπλα μας [στον Άλφα του Κένταυρου, απ’ όπου μάλλον ήρθε εσχάτως κι ο ΓΑΜΑΠ].

    Ναι, θα σταματήσουν να παίζουν και τα χάλκινα, να καθαρίζουν τα σπίτια μας, να μαζεύουν τις ελιές, θ’ αρχίσουν να ζητάνε διαβατήριο για όποιον μπαινοβγαίνει ανατολικώς ή δυτικώς του άξονα Πατησίων-Πειραιώς, και άλλα τινά… Η πλανητική βαρβαρότητα δεν έχει κάνει ακόμα πολύ αισθητή την παρουσία της στη γειτονιά μας, αλλά όπου να ‘ναι, όχι ότι δεν το περιμέναμε. Κι ο σοσιαλισμός αργεί ακόμα…

    ΥΓ. Άντε, επειδή είστε καλά παιδιά θα ‘χουμε κι ακόμα ένα παράδειγμα [αυτοκρατορικού] σοσιαλισμού σε καπιταλιστικότατη χώρα [συντόμως, σε μια οθόνη μπροστά σας…].

  6. Γατος_λανθανων
    26/05/2009 στο 10:03

    @ Αφασιον
    Ναι, σωστα το λες η Ατλαντιδα ηταν,αλλα επειδη δεν τη βρισκουμε πια ειπα να κατεβω κατα Ωκεανιδα μερια … οσο για την διαπλαση των Παιδων αυτη δεν ηταν στη λιστα μας , μιας και δεν ειμασταν τεκνα μεσοαστων – αστων … εμεις ειμασταν παιδια της Μασκας, Λεμυ Κοσιον και τα συναφη.

    Οσο για την εν εξελιξει δημιουργια των αυτονομων περιοχων ας περιμενουμε και θα δουμε την πρωτη γενια «Μεταναστων» να συγγρουεται με τις νεωτερες θαναι μια ακομη φυσικη εξελιξη, δεν θα χρειαστουν παραπανω απο 4-5 χρονια … ισως και συντομωτερα.

    Αξιοσημειωτο γεγονος για την Ελληνικη κοινωνια η δημιουργια νεας «πολιτικης» φουσκας, εντος ενος εξαμηνου,καθολου τυχαιο φαινομενο, η πολιτικη Ομπαμα θελει τους εκφραστες της και ιδου νατοι μπροστα μας. Οι Χρηματιστηριακες φουσκες ειναι παντα πιο αργες ενω οι πολιτικες εσχατως εμφανιζονται λιαν ευκολως, πραγμα παραξενο αλλα οχι ανεξηγητο, οι κοινωνιες μας ειναι πια κυ_νονοι_ες …

  7. 26/05/2009 στο 11:22

    @ Γατος_λανθανων

    Τι μεσοαστοί και τι αστοί… Απλά κάποιοι μετακόμισαν κι άφησαν… παρακαταθήκη ένα σωρό τεύχη, μετά μετακομίσαμε κι εμείς και τα εγκαταλείψαμε σε άλλους. Μάσκα, Μικρός Ήρωας, Μπλεκ [τι θυμάμαι] κι ό,τι κυκλοφορούσε εν πάση περιπτώσει. Και κανένας Δουμάς ή Βερν δώρο δια την ονομαστικήν – η χαρά του παιδιού!

    Αυτό με τις αυτόνομες περιοχές θέλει το χρόνο του, τη μελέτη του, την υπομονή του για να περιμένουμε τις εξελίξεις. Είχα γράψει προ καιρού για τα slums/παραγκουπόλεις/φτωχογειτονιές, έχω και διάφορα άλλα κατά νου, μερικοί νομίζουν ότι κραδαίνοντας το Κοράνι ή τη Χάρτα των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου θα λύσουν τα άλυτα [;]. Εδώ είμαστε…

    Κυ_νονοί_ες και κυων-ίες. Πολιτικές φούσκες πολλές. Εξάλλου εσύ είχες περιγράψεις με τον καλύτερο τρόπο την αμέσως προηγούμενη [Alexis who?] σ’ αυτές τις σελίδες. Και δεν πάνε ούτε δυο χρόνια… [Περνάει ο καιρός, ε;]

    Αλλά κι αυτή η φούσκα έχει την εξήγησή της. Εδώ και χρόνια ό,τι βρίσκω για το ζήτημα της οικολογίας είναι ό,τι πιο… ρυπαρό υπάρχει. Την πουλήσανε [από πολύ ψηλά] ως μόδα, ο καθένας άρχισε το επαναλαμβανόμενο παραμυθάκι «με ολίγην από οικολογία», του στυλ «εμείς είμεθα οι γνήσιοι, το γράφει κι η ούγια», ε, κάποτε θα αποκτούσαν και οι αποκλειστικώς ενασχολούμενοι το 6μηνο της δημοσιότητας που τους αναλογεί σε τούτον τον ντουνιά…

    Την καλημέρα μου!

  8. Ευγένιος Ραμίρεζ
    26/05/2009 στο 15:34

    Ίσως οι ωραιότερες ιστορίες των ΔΙΑΠΛΑΝΗΤΙΚΩΝ ήταν αυτές του ΠΑΡΑΞΕΝΟΥ ΑΔΑΜ, που διακτινιζόταν ξαφνικά στον πλανήτη ΡΑΝ για να συναντήσει την αγαπημένη του ΑΛΑΝΚΑ στην ΡΑΝΑΓΚΑΡ. Και φυσικά δεν τα έβρισκε κανείς μόνο στην «Ατλαντίδα» αλλά σε ΟΛΑ τα περίπτερα. Τότε.

    Όμως τώρα προέχουν τα συγχαρητήρια στο εκρηκτικό δίδυμο Μπούρδας-Φαρούκ, του Αχιλλέα Καμαρών! Μιλάμε για πραγματικά ΔΙΑΠΛΑΝΗΤΙΚΗ μπάλα με απίστευτα γκολ σε όλη τη διάρκεια του πρωταθλήματος.

    Τι να πει άλλωστε ένας Ποσάδας όταν παίζει ο Χοσάδας;

    Μόνον ένας διεξοδικός επανέλεγχος των Busters θα με κρατούσε μακριά από το λιτό αλλά ζεστό flanger tor. Ίσως επειδή υπάρχει πρόβλημα ευκρίνειας στα flex-woosers αν ξεχαστεί κανείς στον συμβατικό flow rotator.

  9. 27/05/2009 στο 23:47

    κοινωνικά θέματα σε διαστημική φιλολογία θα βρειτε στην απαράμηλλη ουρσουλα λε γκαιν
    π,χ ο επαναστάτης των δύο κόσμων, αλλα σχεδόν όλα της τα έργα μια τέτοια τάση έχουν. Στον επαναστατη των δυο κόσμων υπάρχουν δυο δίδυμοι πλανήτες. Ο ένας έχει φτωχεια και κομμουνισμο και ο άλλος πλούτο και καπιταλισμό. Αξίζει το κόπο να το διαβάσετε,

  10. 29/05/2009 στο 20:15

    @ Ευγένιος Ραμίρεζ

    Ω! Βλέπω ότι συνεχίζετε δριμύτερος το κοινωνικό σας πείραμα με τους άγνωστους -σε μένα, τουλάχιστον- όρους. Ελπίζω να μας κοινοποιήσετε τα συμπεράσματά σας.

    @ ange-ta

    Λε Γκεν. Ναι! Στον έναν πλανήτη έχουν αριστερό καπιταλισμό και στον άλλο δεξιό καπιταλισμό. Δεν μπορώ να πω ενδιαφέρον βιβλίο, αλλά, αν θυμάμαι καλά, οι μεν είναι πολύ φτωχοί και οι άλλοι πολύ πλούσιοι, μόνον που και στους δύο κόσμους υπάρχουν ακόμα φτωχότεροι και ακόμα πιο φτωχοί.

    Σου χρωστάω και ένα διήγημα της Λε Γκεν που είχα μεταφράσει παλιά, μόνον που βρίσκεται σε μια δισκέτα 5 1/4 και πρέπει να βρω ένα drive να τη μεταφέρω σε κάποιον υπολογιστή που δουλεύει [αν δουλεύει κι η δισκέτα ακόμα καλύτερα]. Την καλησπέρα μου.

  1. No trackbacks yet.
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: