Αρχική > Αφασιαλάνδη, Χριστιανισμός > Μιχαήλ Γλυκάς: «Βίβλος χρονική περιέχουσα την ιστορίαν της Βυζαντίδος»

Μιχαήλ Γλυκάς: «Βίβλος χρονική περιέχουσα την ιστορίαν της Βυζαντίδος»

26/08/2009

Ο Μιχαήλ Γλυκάς ήταν βυζαντινός ποιητής και χρονογράφος, που έζησε στην Κωνσταντινούπολη τον 12ο αιώνα, στα χρόνια του αυτοκράτορα Μανουήλ Α’ Κομνηνού [1143-1180]. [Ο όρος «Κομνήνεια Αναγέννηση» σας λέει κάτι; Ε, καμία σχέση. Με «αναγέννηση», δηλαδή.]

Φυσικά, από έναν χρονογράφο του 12ου αιώνα δεν μπορούμε να περιμένουμε και πολλά πράγματα. Ό,τι μπορούσε ο άνθρωπος έκανε. Ίσως και περισσότερα από όσα μπορούσε.

Περνάν όμως τα χρόνια, Φράγκοι έρχονται, παρέρχονται και παραμένουν, Τούρκοι έρχονται και μένουν. Το γένος των Ελλήνων βυθίζεται στο σκότος…

Και κάπως έτσι φτάνουμε στο σωτήριον έτος 1767. Και ιδού αχτίδα φωτός. Στη Βενετία εκδίδεται η «Βίβλος χρονική περιέχουσα την ιστορίαν της Βυζαντίδος» του Μιχαήλ Γλυκά, «μεταφρασθείσα εκ του ελληνικού εις το κοινόν ημέτερον ιδίωμα» από τον Ιωάννη Στάνο εξ Ιωαννίνων και διορθωθείσα παρά του ιεροδιδασκάλου κυρίου κυρίου Αγαπίου Λοβέρδου.

glykas1

Η έκδοση ενός βιβλίου 500 σελίδων εκείνα τα χρόνια δεν ήταν μικρή υπόθεση. Βοήθησαν διάφοροι. Μεταξύ αυτών:

glykas2

Ακολουθεί ακόμη μία σελίδα με ονόματα «συντρεξάντων» από τα Ιωάννινα, κυρίως, αλλά και τα Τρίκκαλα, τη Σμύρνη, την Πελοπόννησο, τη Δαλματία, την Κεφαλληνία. Κάποιοι από αυτούς αναφέρονται ως «σαράφηδες».

Ο «τυπογράφος» γράφει κι ένα προοίμιο, στο οποίο ξεκινά με διάφορες επισημάνσεις σχετικά με τις χαμένες ιστορικές πηγές για διάφορα έθνη, όπου μεταξύ άλλων τονίζει:

glykas3glykas4

Ακολουθούν διάφορα περί «κοσμοποιΐας» [τα γνωστά], ολίγα τινά για τις απόψεις των αρχαίων Ελλήνων [ψευδομαθητές του Πυθαγόρου, Αριστοτέλης, Πλάτωνας, Ξενοφάνης, Στράτωνας ο από Λαμψάκου, Αλέξανδρος ο Επικούρειος], μια αναφορά στον Σπινόζα [«Ο Σπινώζας ένας από τους νεωτέρους αθέους εβλασφήμησε πολλά πράγματα»], η αναίρεση των δογμάτων διαφόρων λαών [Φοινίκων, Χαλδαίων], επιστροφή πάλι στους αρχαίους [Αριστοφάνης, Ξενοφάνης], αναφορά στο «άλλο άθεον φιλοσοφικόν σύστημα, εκείνο των ΑΤΟΜΩΝ» [αναφορές στους Λεύκιππο, Δημόκριτο, Εμπεδοκλή, Ξενοκράτη, Ηράκλητο (sic), Ασκληπιό, Διόδωρο, Μητρόδωρο] και πιο κάτω ο Διογένης της Απολλωνίας, ο Ίππασος του Μεταπόντου, οι Στοϊκοί, για να καταλήξουμε στο συμπέρασμα περί κοσμοποιΐας:

glykas5

Και για να μην διαφύγει αυτό το συμπέρασμα από τον αναγνώστη, λίγο πιο κάτω ο καλός μας τυπογράφος, κλείνοντας το περί κοσμοποιΐας προοίμιό του καταλήγει:

glykas6

Κι εσύ να ‘σαι καλά [όπου κι αν είσαι] καλέ μας τυπογράφε του 1767.

Κι εμείς ως «αναγνώσται ερασμιώτατοι» σπεύδουμε να διαβάσουμε την «ασφαλεστάτην αλήθειαν της Ιστορίας του Μωυσέως».

Περιεχόμενα του βιβλίου:

glykas7

glykas8

glykas9

Και όπως έλεγε και ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Παπαρρρηγόπουλος, θα απορρίψουμε το Βυζάντιο και θα συνδέσουμε τον αρχαίο ελληνισμό  με τον νέο «ως δι’ εναερίου τινός γεφύρας;»

Αυτό, η απεμπόληση δηλαδή της ιστορίας του Ελληνισμού των Μέσων Χρόνων, είναι κάτι ανεπίτρεπτο για μας τους νεοέλληνες.

Επιτρεπτόν, όμως, για τους Έλληνες των Μέσων Χρόνων, που μπορούσαν κάλλιστα να περνάνε «ως δι’ εναερίου τινός γεφύρας» από τον προφήτη Ιωσία στον Καίσαρα.

Επιτρεπτόν, επίσης, για τους εκκλησιαστικούς κύκλους που επιμόρφωναν με τέτοιου είδους συγγράμματα το γένος των Ελλήνων, πενήντα χρόνια πριν την Επανάσταση του ’21…

Φίλος ο Λεύκιππος…

Φιλτέρα η αλήθεια…

Φίλτατος, όμως, ο Μωυσής…

… που θα ‘λεγε και κάποια αριστερορθόδοξη ψυχή [ορθόδοξη ουχί ως προς το αριστερόν φρόνημα].

Έρρωσθε!

Advertisements
  1. 26/08/2009 στο 15:13

    «παραπέμπω στα βιβλία χριστιανών ιερωμένων που βγήκαν επί τουρκοκρατίας, κι όπου οι λέξεις “ελλάδα” και “ελληνικός” με εθνικό περιεχόμενο δεν αναφέρονται ποτέ – ή σχεδόν ποτέ. Το “έθνος” η επίσημη εκκλησία το ανακάλυψε μετά το 1821»

    με «σχεδόν ποτέ» εννοούνται οι κυριότεροι εκπροσώποι του ορθόδοξου κλήρου μετά το 1453;
    π.χ. τον σχολάριο, που πριν το 1453
    «σε λόγο του προς τον Δημ. Παλαιολόγο χρησιμοποιεί μόνο το «Έλλην», καθώς και το παράγωγό του «ελληνικός»» . Με τη σημασία του εθνικά Έλληνα ο ίδιος «γράφει στα 1449 ή στα 1450 στον βασιλιά της Τραπεζούντας Ιωάννη Δ’, ότι με την ακτινοβολία της αρχής και των αρετών του κοσμεί «τὸ γένος ἅπαν τῶν Ἑλλήνων»»

    ενώ μετά το 1453
    «η πατρίς ημών ελλάς»

    ή τον ιεροσολύμων νεκτάριο (1660-1669)
    «Ίδε, τοιγαρούν, οποία νυν η Ελλάς ….Ει και εάλω η Κωνσταντινούπολις και εδουλώθει, το έθνος ουδαμώς εξερριζώθει»

    τον λούκαρη

    ή τον αθανάσιο πάριο (αντιφώνησις στ’) που γράφει
    «το σημερινό Ελληνικό Έθνος»

    ;

    δεν ανακάλυψε και τον τροχό η εκκλησία στα 1821

  2. 26/08/2009 στο 21:22

    Μην τσιμπάς και μην βιάζεσαι 😉

    Ας πούμε, για παράδειγμα, έγραφε ο Διονύσιος Πύρρος, κληρικός [«αρχιμανδρίτης του Οικουμενικού Θρόνου»] και γιατρός [πρώτος πρόεδρος της Ιατρικής Εταιρείας Αθηνών] στη «Χειραγωγία των Παίδων» (Βενετία, 1810):

    «Ερ. Πώς πρέπει να ονομαζώμεθα ημείς, Έλληνες ή Ρωμαίοι; Απόκρ. Ποτέ να μη θελήσετε να ονομάζεσθε Ρωμαίοι, αλλά Έλληνες, διότι οι Ρωμαίοι, ήγουν οι Ρωμάνοι, εβαρβάρωσαν και ηφάνισαν την Ελλάδα την γλυκυτάτην μας πατρίδα. Και αν τινάς νέος έχη όνομα ή Ρωμαϊκόν, ή Εβραϊκόν, ή Ρωσσικόν, ή Αραβικόν, πρέπει ευθύς να το αλλάξη, και να ονομάζηται με όνομα Ελληνικόν, τουτέστιν ή Μιλτιάδης, ή Θεμιστοκλής, ή Αχιλλεύς, ή Θησεύς, ή Αλέξανδρος, ή Πλάτων, ή Δημοσθένης, κ.τλ. και τότε ένας νέος αλλάζων το όνομά του θέλει εντρέπεται να μην έχη και τα έργα των προγόνων του».

    Ουπς! Οι Ρωμάνοι εβαρβάρωσαν και ηφάνισαν την Ελλάδα;;; Κι άλλος εθνοαποδομιστής…

  3. 26/08/2009 στο 22:44

    Ο Σχολάριος δεν ήταν αυτός που είπε «μιλάω ελληνικά αλλά δεν είμαι Έλληνας»;

  4. melochs
    26/08/2009 στο 22:59

    και τι εννοουσε με το «ελληνας» ο σχολαριος…;;;

    εδω το κκε σου πεταει ενα «εργαζομενος» και ψαχνεσαι τι ακριβως εννοει, τρεχαγυρευε τωρα τον σχολαριο τοσους αιωνες πριν, σε εναν αλλον πλανητη τωρα!

  5. ΛΑΜΠΡΩ
    26/08/2009 στο 23:16

    ΜΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΦΕΡΕ Η ΚΟΥΒΕΝΤΑ……….

    ΕΙΠΕ ( Ο ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΣ)……… ΩΣ ΟΝΟΥΠΩ!
    ΛΕΕΙ Η ΜΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ.
    <>

    ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΡΕ ΧΡΗΣΤΟ ΜΕ ΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ ΣΟΥ????? και τα ντοκουμέντα σου
    ΣΑΣ ΦΙΛΩ
    ΝΙΤΣΑ

  6. ΛΑΜΠΡΩ
    26/08/2009 στο 23:18

    ΛΑΜΠΡΩ :
    ΜΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΦΕΡΕ Η ΚΟΥΒΕΝΤΑ……….
    ΕΙΠΕ ( Ο ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΣ)……… ΩΣ ΟΝΟΥΠΩ!
    ΛΕΕΙ Η ΜΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ.
    ΤΙ ΛΕΞΙΚΟ ΝΑ ΑΝΟΙΞΩ ? ΑΓΓΛΙΚΟ Ή ΓΑΛΛΙΚΟ?
    ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΡΕ ΧΡΗΣΤΟ ΜΕ ΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ ΣΟΥ????? και τα ντοκουμέντα σου
    ΣΑΣ ΦΙΛΩ
    ΝΙΤΣΑ
    00Αξιολόγηση Σχολίου

    PDRTJS_settings_114531_comm_22322 = {
    «id» : «114531»,
    «unique_id» : «wp-comment-22322»,
    «title» : «%CE%9C%CE%99%CE%91+%CE%9A%CE%91%CE%99+%CE%A4%CE%9F+%CE%95%CE%A6%CE%95%CE%A1%CE%95+%CE%97+%CE%9A%CE%9F%CE%A5%CE%92%CE%95%CE%9D%CE%A4%CE%91……….%0D%0A%0D%0A%CE%95%CE%99%CE%A0%CE%95+%28+%CE%9F+%CE%A0%CE%A1%CE%9F%CE%AA%CE%A3%CE%A4%CE%91%CE%9C%CE%95%CE%9D%CE%9F%CE%A3%29………+%CE%A9%CE%A3+%CE%9F%CE%9D%CE%9F%CE%A5%CE%A0%CE%A9%21%0D%0A%CE%9B%CE%95%CE%95%CE%99+%CE%97+%CE%9C%CE%99%CE%91+%CE%93%CE%A1%CE%91%CE%9C%CE%9C%CE%91%CE%A4%CE%95%CE%91%CE%A3+%CE%A3%CE%A4%CE%97%CE%9D+%CE%91%CE%9B%CE%9B%CE%97.%0D%0A%26lt%3B%26gt%3B%0D%0A%0D%0A%CE%93%CE%95%CE%99%CE%91+%CE%A3%CE%9F%CE%A5+%CE%A1%CE%95+%CE%A7%CE%A1%CE%97%CE%A3%CE%A4%CE%9F+%CE%9C%CE%95+%CE%A4%CE%91+%CE%95%CE%A1%CE%A9%CE%A4%CE%97%CE%9C%CE%91%CE%A4%CE%99%CE%9A%CE%91+%CE%A3%CE%9F%CE%A5%3F%3F%3F%3F%3F+%CE%BA%CE%B1%CE%B9+%CF%84%CE%B1+%CE%BD%CF%84%CE%BF%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CF%84%CE%B1…»,
    «item_id» : «_comm_22322»,
    «permalink» : «http%3A%2F%2Ftheamapati.wordpress.com%2F2009%2F08%2F26%2Fglykas%2F%23comment-22322»
    }

  7. bfo
    27/08/2009 στο 02:12

    Και όπως έλεγε και ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Παπαρρρηγόπουλος, θα απορρίψουμε το Βυζάντιο και θα συνδέσουμε τον αρχαίο ελληνισμό με τον νέο “ως δι’ εναερίου τινός γεφύρας;”

    Αυτό, η απεμπόληση δηλαδή της ιστορίας του Ελληνισμού των Μέσων Χρόνων, είναι κάτι ανεπίτρεπτο για μας τους νεοέλληνες.

    Επιτρεπτόν, όμως, για τους Έλληνες των Μέσων Χρόνων, που μπορούσαν κάλλιστα να περνάνε “ως δι’ εναερίου τινός γεφύρας” από τον προφήτη Ιωσία στον Καίσαρα.

    Όπου «οι Έλληνες των Μέσων Χρόνων» = ένα βιβλίο τση εποχής…

    Και όπου «απεμπόληση» = η παρουσίαση με χριστιανικά θρησκευτικά κριτήρια ―ενώ προφανώς στους Μέσους Χρόνους θα έπρεπε να γράφουσι με την αξιολογικήν ουδετερότητα της γαλλικής σχολής του ’60…

    Χαιρέτα μου τον Πλάτωνα, δηλαδή…

    (Ή λες και οι έλληνες των παλαιώνε χρόνωνε δεν απεμπολήσαν ομοίους τους παλαιότερων ή και σύγχρονων χρόνωνε ―π.χ. ο Ηράκλητος (sic δις) για τον Όμηρο που του αξίζει, λέει, γερό ξύλο…)

    Ας πούμε, για παράδειγμα, έγραφε ο Διονύσιος Πύρρος, κληρικός [«αρχιμανδρίτης του Οικουμενικού Θρόνου»] και γιατρός [πρώτος πρόεδρος της Ιατρικής Εταιρείας Αθηνών] στη “Χειραγωγία των Παίδων” (Βενετία, 1810):
    “Ερ. Πώς πρέπει να ονομαζώμεθα ημείς, Έλληνες ή Ρωμαίοι; Απόκρ. Ποτέ να μη θελήσετε να ονομάζεσθε Ρωμαίοι, αλλά Έλληνες, διότι οι Ρωμαίοι, ήγουν οι Ρωμάνοι, εβαρβάρωσαν και ηφάνισαν την Ελλάδα την γλυκυτάτην μας πατρίδα. Και αν τινάς νέος έχη όνομα ή Ρωμαϊκόν, ή Εβραϊκόν, ή Ρωσσικόν, ή Αραβικόν, πρέπει ευθύς να το αλλάξη, και να ονομάζηται με όνομα Ελληνικόν, τουτέστιν ή Μιλτιάδης, ή Θεμιστοκλής, ή Αχιλλεύς, ή Θησεύς, ή Αλέξανδρος, ή Πλάτων, ή Δημοσθένης, κ.τλ. και τότε ένας νέος αλλάζων το όνομά του θέλει εντρέπεται να μην έχη και τα έργα των προγόνων του”.

    Ουπς! Οι Ρωμάνοι εβαρβάρωσαν και ηφάνισαν την Ελλάδα;;; Κι άλλος εθνοαποδομιστής…

    Τι λες ρε παιδί μου. Έγραψε έτσι ο Πύρρος;

    Ε, αυτό θα σημαίνει σίγουρα ότι είναι «εθνοαποδομιστής», όχι βέβαια ―αλίμονο!― ότι παίρνει την ονομασία Ρωμανοί/Ρωμαίοι με την αρχική της σημασία (όπως εμείς σήμερα δηλαδή) και όχι ως «Ρωμιοί», και γι’ αυτό την απορρίπτει.

    Το μικρό hint (sic) ―τι μικρό δηλαδή, αλλά λέμε τώρα―, ότι τίθεται το ερώτημα «αν θα πρέπει να ονομάζονται Έλληνες ή Ρωμαίοι» δεν δείχνει προφανέστατα αυτή την συνείδηση, δηλαδή τις ιστορικής περιπέτειας των δυο ονομασιών…

  8. 27/08/2009 στο 09:57

    δεν τσιμπάω ουδέ βιάζομαι. αλλά ρίχνεις την μπάλα αλλού: από το η εκκλησία ανακάλυψε το ελληνικό έθνος στα 1821 και μετά, αφού φαίνεται ότι το «σχεδόν ποτέ» δεν ισχύει, γιατί πώς να το κάνουμε, άλλο το μέγεθος των σχολάριου/κύριλλου λούκαρι κ.λπ. και άλλο του διονύσιου, παρουσιάζεις την εκκλησία (έστω ως «σχεδόν ποτέ») να εναντιώνεται στους «ρωμάνους».

    αυτό με το «ρωμάνοι» έχει πολύ ψωμί. διότι αν ο διονύσιος ταυτίζει ρωμάνους και
    ρωμαίους, οι φιλιππίδης-κωνσταντάς, στη γεωγραφία νεωτερική, τους διαχωρίζουν. ρωμάνοι είναι οι λατίνοι (του 146 π.χ. ώς τον κωνσταντίνο). μετά είναι ρωμαίοι, και τα πάντα «εξελληνίστηκαν» με την μεταφορά της πρωτεύουσας στο βόσπορο. ρωμαίοι, κατά τους τελευταίους 2 συγγραφείς είναι οι έλληνες.
    είναι προφανές ότι και οι φιλιππίδης-κωνσταντάς και ο διονύσιος πύρρος κάνουν λόγο για ρωμαίους, αλλά δεν εννοούν το ίδιο πράγμα. άρα..

  9. 27/08/2009 στο 11:25

    «ότι τίθεται το ερώτημα “αν θα πρέπει να ονομάζονται Έλληνες ή Ρωμαίοι” δεν δείχνει προφανέστατα αυτή την συνείδηση, δηλαδή τις ιστορικής περιπέτειας των δυο ονομασιών… «

    Μ’ άλλα λόγια την ιστορική περιπέτεια – με ό,τι αυτό συνεπάγεται – δεν την έζησε ο λαός αλλά η ονομασία του! Το ερώτημα, λοιπόν, “αν θα πρέπει να ονομάζονται Έλληνες ή Ρωμαίοι” ήταν τεχνικής και όχι ιστορικής, εθνολογικής ή πολιτιστικής φύσεως.

  10. 27/08/2009 στο 11:28

    τους καημένους τους ρώσσους. τους καταπίεζαν οι αλλοεθνείς σοβιετικοί

  11. 27/08/2009 στο 12:54

    Πολύ σωστά! Τους έλεγαν μάλιστα Τζουγκασβίλι (ή Στάλιν) και Μπέρια και ήταν Γεωργιανοί 😉

  12. 27/08/2009 στο 15:04

    ναι, βέβαια, επέβαλε τις γεωργιανές παραδόσεις στους δύστυχους ρώσσους ο γνωστός γεωργιανός σεμιναρίστας .)

  13. bfo
    27/08/2009 στο 23:07

    “ότι τίθεται το ερώτημα “αν θα πρέπει να ονομάζονται Έλληνες ή Ρωμαίοι” δεν δείχνει προφανέστατα αυτή την συνείδηση, δηλαδή τις ιστορικής περιπέτειας των δυο ονομασιών… “

    **Μ’ άλλα λόγια** την ιστορική περιπέτεια – με ό,τι αυτό συνεπάγεται – δεν την έζησε ο λαός αλλά η ονομασία του! Το ερώτημα, λοιπόν, “αν θα πρέπει να ονομάζονται Έλληνες ή Ρωμαίοι” ήταν τεχνικής και όχι ιστορικής, εθνολογικής ή πολιτιστικής φύσεως.

    Εεε;;;;!!!

    Μιλάμε όχι απλώς για «άλλα λόγια» (= περίφραση) αλλά για ΠΟΛΥ *ΑΛΛΑ* ΛΟΓΙΑ (= ουδεμία σχέση).

    Πως προκύπτει το συμπέρασμα ότι την ιστορική περιπέτεια «δεν την έζησε ο λαός αλλά η ονομασία του»;;;

    Ούτε
    α) η ονομασία πέρασε την ιστορική περιπέτεια χωρίς σύνδεση με αντίστοιχη ιστορική περιπέτεια του λαού,
    ούτε
    β) το ότι ο λαός πέρασε από τις ιστορικές περιπέτειες που οδήγησαν στην αλλαγή της ονομασίας σημαίνει ότι εξαφανίστηκε και ο ίδιος ―η ουσία «έλληνες» έδωσε την θέση της στην ουσία «ρωμιοί» π.χ.―.

    Να θυμίσουμε ότι η ονομασία «Έλληνες» ούτε στην αρχαία Ελλάδα ήταν καθιερωμένη; Αλλού χρησιμοποιούνταν για το συνολικό σώμα, αλλαχού όχι, υπήρχαν επιμέρους περιφερειακές ταυτότητες και πολλές ιστορικές ονομασίες. Ακόμα και το Γραικός (πως λέμε «εγώ γραικός γεννήθηκα, γραικός και θα πεθάνω») έχει αρχαιοελληνική προέλευση…

  14. 28/08/2009 στο 01:03

    Πως προκύπτει το συμπέρασμα ότι την ιστορική περιπέτεια “δεν την έζησε ο λαός αλλά η ονομασία του”;;;»

    Από τη φράση «τις ιστορικής περιπέτειας των δυο ονομασιών», φυσικά! Αλλά η θέση αυτή είναι προδήλως προβοκατόρικη όπως καταδείχνει η συνέχειά της (ότι έτσι το ερώτημα γίνεται τεχνικής φύσεως). Βεβαίως και την ιστορική περιπέτεια την πέρασε ένας λαός. Βεβαίως και ο λαός αυτός δεν εξαφανίστηκε κατά τη διάρκεια της περιπέτειας αυτής. Η σύγχυση όμως περί την ονομασία του δηλώνει και σύγχυση περί τον αυτοπροσδιορισμό του, έτσι δεν είναι; Ο λαός μπορεί να μην εξαφανίστηκε, παρ’ όλ’ αυτά μεταλλάχθηκε, και μάλιστα τόσο που ξέχασε και τ’ όνομά του. Κι αν δεν ήταν οι λόγιοι του 1800 ακόμη ξεχασμένο θα το είχε – τώρα αν αυτό βοήθησε να αποκτήσουμε εθνική ταυτότητα και συνείδηση ή μπέρδεψε ακόμη περισσότερο τα πράγματα, δεν ξέρω.

  15. 28/08/2009 στο 09:12

    Μπα, δεν το είχε ξεχάσει το όνομα – τουλάχιστον όχι όλος ο λαός, και σίγουρα όχι οι αποπάνω.

    Αυτοκράτορας -γύρω στο 800- στον Πατριάρχη: «Ή κάνεις αυτό που θέλω ή ανοίγω τους αρχαίους ναούς».

    Και λίγα χρόνια αργότερα, άλλος Αυτοκράτορας έλεγε ότι σκεφτόταν να καταργήσει την Αυτοκρατορία και να καθιερώσει τη «δημοκρατία» [αυτός χρησιμοποίησε τη λέξη] για να απαλλαγεί από τις κακίες των χριστιανών.

    Υπάρχουν φυσικά και οι σχετικές παραπομπές.

    Ξεφεύγουν διάφορα από τους χρονογράφους. Οι οποίοι, φυσικά, σ’ αυτά τα πράγματα δεν είναι ποτέ αξιόπιστοι. Σ’ αυτά.

  16. 28/08/2009 στο 09:59

    Γεια σου Νιτσάκι!

  17. 28/08/2009 στο 10:39

    «Και λίγα χρόνια αργότερα, άλλος Αυτοκράτορας έλεγε ότι σκεφτόταν να καταργήσει την Αυτοκρατορία και να καθιερώσει τη “δημοκρατία” [αυτός χρησιμοποίησε τη λέξη] για να απαλλαγεί από τις κακίες των χριστιανών.»
    για δώσε την παραπομπή, γιατί έτσι όπως το λες (ο σταυράκιος είναι, σωστά;) είναι σα να θεωρεί ότι δεν είναι χριστιανός ο ίδιος.
    τη λ. «δημοκρατία» χρησιμοποιεί κι ο χρυσόστομος για να χαρακτηρίσει την πρωτοχριστιανική κοινότητα των ιεροσολύμων.
    αλλά το πόσο «κακή» ήταν η δημοκρατία δεν χρειάζεται να το μάθουμε από τους μεταγενέστερους χριστιανούς. υπάρχουν οι σχετικές παραπομπές για τους έλληνες της μετακλασσικής εποχής

  18. 28/08/2009 στο 12:07

    Ο Σταυράκιος ήταν. Κι η ερμηνεία έτοιμη. Πρωτοχριστιανική κοινότητα των Ιεροσολύμων δεν υπήρξε ποτέ για να την χαρακτηρίσει κάποιος «δημοκρατία». Φυσικά, και ήταν απαράδεκτη η δημοκρατία. Ενώ η ελέω θεού βασιλεία του Βυζαντίου ήταν αριστούργημα…

    Αν και με τον ρυθμό που προοδεύει η αφασία στην Ελλάδα, πολύ σύντομα βλέπω τους δρόμους να συγκλονίζονται από το πολιτικό σύνθημα για:

    Ελέω Θεού Άμεση Δημοκρατία

  19. philalethe00
    28/08/2009 στο 19:09

    @Αφάσιος
    Αγαπητέ, περνώ όλα τα άλλα, που μάλλον με μοιάζουν ολίγον μικρά και άκουσέ το, αγαπητέ μοι αρχαιοελληνιστά, από μίαν λίαν αριστερορθόδοξη ψυχή, δειγματοληπτικώς και φιλικώς:

    περί «ελέω θεού βασιλείας» δεν υπήρξαν ουδεπώποτε οι θεολογικές βάσεις για κάτι τέτοιο στην καθ’ημάς Ανατολή. Εμ από την μία το «Βυζάντιο» είναι θεοκρατικό και δεν το θέλουν οι προγοδευμένοι Ευρωπαίγοι εμ από την άλλη η Ορθόδοξη Θεολογία που αποτέλεσε την βάση για πολλές, όντως, από τις μεταρρυθμίσεις που έγιναν σε αυτό, που λέει και Βασίλιεφ, παραθεωρείται και βάζουμε στην θέση της τον Ιερόν Αυγουστίνον τον αρκούντως νεοπλατωνιστήν. Αντίφασις, δεν βρίσκετε; 🙂

    Τώρα, βέβαια, να μην πούμε, ότι χωρίς την Αναγέννηση που προεκάλει ο πρόδρομος του Ανθίμου Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης της συμβασιλευούσης Αρέθας με τα αντιγραφεία του οι μισοί τουλάχιστον από τους διαλόγους του Πλάτωνος θα ήταν στα αζήτητα.
    Κοπιώδη θέματα, ιδιαιτέρως, όταν υπάρχεις αγκύλωσις τις, λουμπάγκο εις την νεωτέραν στην ιδεολογίαν.

  20. 28/08/2009 στο 19:45

    «Ελέω θεού βασιλεύς» ήταν πάντα ο αυτοκράτορας. Κι αν δεν υπήρξαν οι θεολογικές [οι ποιες;] βάσεις γι’ αυτό υπήρξαν οι πολιτικές. Ω, ναι, πολλές οι μεταρρυθμίσεις από την ορθόδοξη θεολογία στο Βυζάντιο. Γιατί σπαρασσόταν τόσο πολύ άραγε από αιρέσεις το μη θεοκρατικό αυτό κράτος;

    Και ως προς την Αναγέννηση των αντιγραφών, τι να είπω; Γιατί δεν μπόρεσαν να το κάνουν οι αντιγραφείς και το έκαναν αμέσως αυτοί που παρέλαβαν τα αντίγραφα; Μήπως γιατί με τις νοερές προσευχές και τους ησυχασμούς δεν θα μπορούσαν να το κάνουν ακόμα κι αν περίμενε η ιστορία κι άλλα χίλια χρόνια;

    Και ποιες ιδεολογικές αγκυλώσεις υπάρχουν; Εγώ μάλλον το διασκεδάζω – η γνώση άλλωστε ψυχαγωγία είναι. Κάποιοι καταστρέψαν τους θεούς κάποιων άλλων, κι οι δεύτεροι κάνανε πάρτι επί χίλια χρόνια σε βάρος των πρώτων, με όλες αυτές τις αιρέσεις περί μοναδικής φύσης, περί μοναδικής θέλησης, περί ομοουσίου και ομοιουσίου και πάει λέγοντας. [Ή μήπως οι περισσότερες από δαύτες δεν ξεκίνησαν στην καθ’ υμάς Ανατολή;] Και το ματς συνεχίζεται ακόμα με αμείωτη ένταση. Δεν λέω σε ποιους στοιχηματίζω…

  21. 29/08/2009 στο 15:22

    «κι η ερμηνεία έτοιμη» δηλ., ήταν μη χριστιανός;

    «Πρωτοχριστιανική κοινότητα των Ιεροσολύμων δεν υπήρξε ποτέ για να την χαρακτηρίσει κάποιος “δημοκρατία”.»

    μεγάλη μπουκιά μη φας, μεγάλη κουβέντα.. 🙂

    «Φυσικά, και ήταν απαράδεκτη η δημοκρατία.»

    από ποιον;

    στην Ιλιάδα διαβάζουμε: (Β 204-5) «οὐκ ἀγαθὸν πολυκοιρανίη· εἷς κοίρανος ἔστω, εἷς βασιλεύς» δηλαδή «πράγμα καλό δεν είναι πολλοί να κυβερνάνε. Ένας ας είναι άρχοντας».

    Ο Λυκούργος, όταν ρωτήθηκε γιατί δεν κάνει δημοκρατία στη Σπάρτη, απάντησε «κάνε πρώτα εσύ δημοκρατία σπίτι σου» (Πλούταρχου, Λυκούργος, 19).

    Ο παγανιστής Πλήθων γράφει ότι μόνο η μοναρχία μπορεί να είναι δίκαιη (Β.Ν. Τατάκη, Η Βυζαντινή Φιλοσοφία, σ. 268).

    Τρείς αιώνες πριν τον Αυγουστίνο ο Πλούταρχος (Περί μοναρχίας και δημοκρατίας και ολιγαρχίας, 4 (827bc)) γράφει: «Αν όμως του [πολιτικού άντρα] δοθεί δυνατότητα να επιλέξει πολιτεύματα (…), δε θα διάλεγε άλλο από τη μοναρχία, το μόνο πολίτευμα που μπορεί να στηρίξει τον τέλειο και στ’ αλήθεια ορθό τόνο της αρετής και να μην τον αφήσει να υποταχθεί ούτε στη βία ούτε στη χρησιμοθηρία»

    «Επί Διοκλητιανού η αυλική εθιμοτυπία διαμορφώθηκε σε ένα περίπλοκο σύστημα, το οποίο, κατ’ απομίμηση ανατολικών προτύπων, παρουσίαζε τον αυτοκράτορα στα μάτια των υπηκόων του ως δεσπότη της Ανατολής (…) Επίσης και ο θείος και υπερβατικός χαρακτήρας του αυτοκράτορος τονίσθηκε ακόμη περισσότερο απ’ ό,τι παλαιότερα. Ο Διοκλητιανός και ο Μαξιμιανός εμφανίζονταν ως προστατευόμενοι του Διός και του Ηρακλέους. Οι επωνυμίες «Ιόβειος» (Jovius) και «Ερκούλειος» (Herculius) που τους αποδίδονταν ήταν μια έκφραση της απόψεως ότι οι πράξεις τους καθοδηγούνταν από τη θεία δύναμη των προστατών τους θεών. Σε μια επιγραφή που βρέθηκε κοντά στο Δυρράχιο, οι δυο ηγεμόνες εμφανίζονται και ως «γεννημένοι θεοί και δημιουργοί θεών» (dii geniti et deorum creatores). (…) Είναι χαρακτηριστικό ότι οι τίτλοι των αυτοκρατόρων επί Κωνσταντίνου και των διαδόχων του δεν διέφεραν από τους τίτλους της εποχής του Διοκλητιανού» (Ιστορία Ελληνικού Εθνους, εκδ. Αθηνών, τ. ΣΤ’, σ. 602-03)

    «Ενώ η ελέω θεού βασιλεία του Βυζαντίου ήταν αριστούργημα»
    σύμφωνα με το διοκλητιανό θα ήταν ελαττωματική, γιατί με τις μη χριστιανικές αντιλήψεις ο αυτοκράτορας δεν έπρεπε να είναι ελεώ θεού, αλλά θεός 🙂

    «Ελέω Θεού Άμεση Δημοκρατία»

    μ’ αυτό θα συμφωνούσαν όλοι οι αμεσοδημοκράτες θαυμαστές του ιουλιανού:
    «Ο Απόλλων εκπολίτισε με τις ελληνικές αποικίες το μεγαλύτερο μέρος της οικουμένης και μ’ αυτόν τον τρόπο διευκόλυνε τον κόσμο να κυβερνηθεί από τους Ρωμαίους» – Εις τον βασιλέαν Ήλιον προς Σαλλούστιον, 39 (152d)

  22. 29/08/2009 στο 15:28

    «Γιατί σπαρασσόταν τόσο πολύ άραγε από αιρέσεις το μη θεοκρατικό αυτό κράτος;»

    μήπως επειδή παρέλαβε από την αρχαιότητα την αρχή ότι η θρησκεία δεν είναι ιδιωτική υπόθεση αλλά κρατική; και γι’αυτό η διαμάχη λόγω αιρέσεων δεν συνεπαγόταν θεοκρατία;

    «Και ως προς την Αναγέννηση των αντιγραφών, τι να είπω; Γιατί δεν μπόρεσαν να το κάνουν οι αντιγραφείς και το έκαναν αμέσως αυτοί που παρέλαβαν τα αντίγραφα;»

    α, εδώ ρώτα τον καραμπελιά 🙂 φυσικά και οι δυτικοί κατάφεραν να κάνουν ό,τι δεν έκαναν οι βυζαντινοί και οι άραβες. αφού οι τελευταίοι (και οι δυο) δέχθηκαν όλη την πολιτισμένη συμπεριφορά τουρκομογγόλων και σταυροφόρων. λες με τέτοιες διενέξεις, καταληστευμένοι από τους σταυροφόρους, και δίχως λεπτό ειρήνης να είχαν καιρό για αναγέννηση;

    «Κάποιοι καταστρέψαν τους θεούς κάποιων άλλων, κι οι δεύτεροι κάνανε πάρτι επί χίλια χρόνια σε βάρος των πρώτων, με όλες αυτές τις αιρέσεις περί μοναδικής φύσης, περί μοναδικής θέλησης, περί ομοουσίου και ομοιουσίου και πάει λέγοντας»

    είναι ένα έσχατο επιχειρημα για λόγους αυτοπεποίθησης, ότι οι χριστιανοί έδωσαν μεγάλη σημασία στους εθνικούς επί 1000 χρόνια στην πραγματικότητα μετά τον 4ο και τον 6ο αι. δεν ασχολήθηκαν, είχαν πολύ σοβαρότερα πράγματα από τα πάρτυ για τόσο αδύναμους αντιπάλους. αντ’ αυτού αντέγραφαν τον ευνάπιο, τον ιουλιανό, τον λιβάνιο και το ζώσιμο. λες η αντιγραφή αυτή να ήταν το «έκστασυ» του πάρτυ; 😉

  23. 02/09/2009 στο 03:47

    «μήπως επειδή παρέλαβε από την αρχαιότητα την αρχή ότι η θρησκεία δεν είναι ιδιωτική υπόθεση αλλά κρατική; και γι’αυτό η διαμάχη λόγω αιρέσεων δεν συνεπαγόταν θεοκρατία;»

    Φαντάζομαι θα αστειεύεσαι. Ας υποθέσουμε ότι έτσι ήταν. 1000 χρόνια δε τους έφτασαν να το ξεπεράσουν το φαινόμενο και να κάνουν τη θρησκεία ιδιωτικό φαινόμενο; Πόσα χρειάζονταν ακόμη; Άλλα 5000-6000;

    Να δω το χριστιανικό ιερατείο ειδικά το ορθόδοξο να υποστηρίζει την ιδιωτικότητα της θρησκείας και τι στον κόσμο! Καλά τις λαοσυνάξεις τις ξέχασες πριν καμια δεκαρια χρόνια;
    Είναι δυνατό το μονοθεϊστικό ιερατείο να θελήσει ποτέ ιδιωτικότητα της θρησκείας; Αφού είναι το ίδιο δάχτυλο με νύχι συνδεδεμένο με το κράτος ιστορικά. Δημιούργημα του κράτους είναι (ακόμη και το δόγμα το καθόρισε ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος. Οι ίδιοι οι παπάδες πλακώνονταν από τα γεννοφάσκια του χριστιανισμού για το περιεχόμενο του. Κληρονομιά βλέπεις από τον ιουδαϊσμό).
    ¨Η είναι δυνατό να δεχτεί σήμερα η εκκλησία διαχωρισμό από το κράτος; Ή μήπως το σταμάτημα της προπαγάνδας του δόγματος στα σχολεία; Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα. Εκτός αν είναι ακόμη πολύ ισχυρή η επίδραση της αρχαιότητας 😉

  1. No trackbacks yet.
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: