Αρχική > Αφασιαλάνδη > Φέτα ή ελιά;

Φέτα ή ελιά;

03/10/2009

ff7

Πηγή φωτογραφίας

Advertisements
Κατηγορίες:Αφασιαλάνδη
  1. 03/10/2009 στο 10:40

    Χωρίς ψωμί και Κώτσο;

  2. 03/10/2009 στο 10:48

    με άσπρο ψωμί θα ήταν εξ ίσου καλό και θα τέριαζε και με το σχόλιο του Λαυρέντη,

    καλή ψήφο

  3. 03/10/2009 στο 11:29

    @ Λαυρέντης – ange-ta

    Με ψωμί χωρίς Κώτσο, χωρίς Γιώργο, χωρίς Αλεξοαλέκες, Καρατζαφύρερ και eco…

    Αλλά κι εσείς δεν βοηθάτε λίγο… Ο ένας αποχή, η άλλη άκυρο [εκεί κλίνω]… Φέτα ή ελιά;

    ΥΓ. Έβλεπα τον Κώτσο χτες μόνο του στο Πεδίο του Άρεως να αποθεώνεται [;!] από το πλήθος και τραγουδούσα «… como si fuera esta noche la ultima vez…» [σα να ‘ταν απόψε η τελευταία φορά ]. Απ’ το γνωστό τραγουδάκι της μεξικάνας Κονσουέλο Βελάσκες [γραμμένο το 1940, όταν ήταν 16 χρόνων – και δεν είχε φιληθεί ακόμα – κατά δήλωσή της].

    «Φίλα με πολύ, σα να ‘ταν απόψε η τελευταία φορά… φοβάμαι μη σε χάσω, μη σε χάσω μετά…»

    Στο youtube άπειρες εκτελέσεις, από τα κινέζικα [καλούτσικο] μέχρι τους Beatles [χάλια]. Μια εκτέλεση από τους Caetano Veloso & João Gilberto:

  4. 03/10/2009 στο 11:59

    Υπάρχει και το ελληνικό αντίστοιχο τραγουδάκι:

  5. 03/10/2009 στο 12:03

    Και για τον ΓΑΜΑΠ [«δεν χρωστάω τίποτα σε κανέναν»]:

    «Εγώ γυμνός ξεκίνησα, εγώ πηγαίνω μόνος…»

    Και για τον Κώτσο:

    «διώξε με και μη λυπάσαι, τι θα γίνω μη φοβάσαι…»

  6. Δήμος Λαζβέγγας
    03/10/2009 στο 23:40

    Τώρα, δεν ξέρω μήπως αυτό που θα σας πω είναι η τελευταία-τελευταία προεκλογική κοτσάνα, αλλά με τριγυρνάει σαν γρίπη.

    Ιδού.

    ΑΦΟΥ η ώρα της κάλπης είναι η ώρα που “μιλάει ο λαός”, άρα κι εγώ`

    κι ΑΦΟΥ η ψήφος μου είναι το κομμάτι εξουσίας μου πάνω στα πράγματα που μου αναλογεί …

    Λέω να ΤΟ ΚΡΑΤΗΣΩ ΣΦΙΧΤΑ αυτό το κομμάτι
    και
    να ΜΗΝ ΤΟ ΠΑΡΑΔΩΣΩ σε κανέναν, αφού κανέναν τους δεν εμπιστεύομαι και μάλιστα τόσο ώστε να τους δώσω εξουσιοδότηση εν λευκώ για 4 ή 3 χρόνια.

    Έτσι οδηγούμαι στο εξής:

    Ούτε αποχή
    (αφού δεν θέλω ν’ απέχω από την ώρα που μιλάει ο λαός, άρα κι εγώ)

    Ούτε άκυρο
    (αφού δεν θέλω να ακυρώσω το κομμάτι εξουσίας που μου αναλογεί με την ψήφο μου)

    Ούτε ψήφο στην κάλπη
    (αφού άμα τη ρίξω, αυτόματα θα παραδώσω το κομμάτι εξουσίας μου σε άλλον).

    ΓΙΝΕΤΑΙ;

  7. 04/10/2009 στο 12:08

    Στη δημοκρατία, λένε, δεν υπάρχουν αδιέξοδα.

    Όσον αφορά, όμως, στη Ρεπούμπλικα, μόλις ανακαλύψατε -ακόμη- ένα.

    Γιώργος Ατλαντιξίτης

  8. Αντώνης Ρένος
    06/10/2009 στο 09:37

    Δηλαδή θέτε να πείτε πως στη δημοκρατία/ρεπούμπλικα ο λαός δεν μπορεί να κρατήσει την εξουσία για τον εαυτό του;

    Οϊμέ!

  9. 06/10/2009 στο 10:10

    Ακριβώς!

    Κώστας Μοντεκάρλος

  10. Πέτρος Μομπαρνές
    06/10/2009 στο 11:40

    Κι εγώ που νόμιζα ότι κάποια στιγμή θα μας καθήσει η μπίλια της εξουσίας…

  11. 06/10/2009 στο 16:08

    Ούτε στα φρουτάκια…

    Νικόλαος Λουτράκιος

  12. Μπάμπης Χαγιάτης
    06/10/2009 στο 22:07

    Δηλαδή άμα εγώ πάω στο εκλογικό τμήμα, δώσω ταυτότητα, πάρω χαρτούρα και μετά ζητήσω πίσω ταυτότητα και κρατήσω χαρτούρα σφιχτά-σφιχτά χωρίς να μπω παραβάν και χωρίς να τη ρίξω στο κουτί, θα ‘χω πρόβλημα;

  1. No trackbacks yet.
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: