Αρχική > Αφασιαλάνδη > Ευάγγελος Βενιζέλος: Ένας συνταγματολόγος στο στρατό

Ευάγγελος Βενιζέλος: Ένας συνταγματολόγος στο στρατό

12/10/2009
benny

Πηγή: Ναυτεμπορική

Υπάρχει μια κατηγορία συμπολιτών μας -οι καραβανάδες*- τους οποίους ειλικρινά λυπάμαι γι’ αυτό που τους έτυχε μετά την πρόσφατη αλλαγή του administration στη χώρα μας. [administration, αφού έτσι το αναφέρει συχνά πυκνά και ο Αλέξης Παπαχελάς, διευθυντής της καλύτερης** κυριακάτικης εφημερίδας στη χώρα.]

Και συμπαρίσταμαι ολόψυχα στο δράμα τους. Διότι περί δράματος, και κάτι παραπάνω, πρόκειται όταν έχεις ως πολιτικό προϊστάμενο έναν Ευάγγελο Βενιζέλο. Είναι γνωστός [;] ο τρόπος με τον οποίο συμπεριφερόταν ο κ. υπουργός στους υφισταμένους του [μόνιμους υπαλλήλους / υπηρεσιακούς παράγοντες] των υπουργείων στα οποία θήτευσε.

Το γνωστό παράγγελμα «τρέχουμε τώρα!» της στρατοπεδικής ιδιολέκτου νομίζω ότι δεν αρκεί να περιγράψει το τι περιμένει το συμπαθές κοινωνικό στρώμα των καραβανάδων.

Αλλά αυτά θα τα δούμε – ή μάλλον θα τα βιώσουν οι άμεσα ενδιαφερόμενοι στο πετσί τους.

Απλά με την ευκαιρία της ανάληψης του υπουργείου Εθνικής Άμυνας από τον κ. Βενιζέλο, θα ήθελα να καταθέσω μια προσωπική μαρτυρία για τη στρατιωτική θητεία του υπουργού.

Χρόνος: καλοκαίρι του 1988.

Τόπος: ένα στρατόπεδο της Ρόδου.

Συμβάν: ένας νεαρός συνταγματολόγος που υπηρετεί κι αυτός τη θητεία του θα μιλήσει στο στρατόπεδο για τα συνταγματικά δικαιώματα των στρατιωτών.

Το όνομα του νεαρού συνταγματολόγου από τη Θεσσαλονίκη δεν ήταν και τόσο γνωστό εκείνο το καλοκαίρι. Ο Ευ. Βενιζέλος θα γινόταν ευρύτερα γνωστός μετά το «βρώμικο ’89», όταν και θα συνδεόταν στενά με τον Ανδρέα Παπανδρέου, ως πολιτικός και νομικός συμπαραστάτης του διωκόμενου πολιτικού ηγέτη. Ωστόσο, κάτι μου έλεγε το όνομά του: κάποιες σκόρπιες αναφορές στις εφημερίδες για τον φέρελπι νεαρό καθηγητή, ίσως και κάποια άρθρα ή δηλώσεις του.

Κάποιο καλοκαιριάτικο πρωινό, λοιπόν, βρισκόμαστε όλοι μας στον σκιερό χώρο πίσω από το διοικητήριο, να ακούμε, χαλαρά, μια μίνι διάλεξη για τα συνταγματικά μας δικαιώματα. Οι αξιωματικοί του τάγματος παρόντες, κάπως παράμερα, ενώ τον νεαρό συνταγματολόγο μάς τον σύστησε και καθόταν δίπλα του ο διοικητής της μεραρχίας στρατηγός Δημήτρης Μουστάκης.

[Συμπαθής περίπτωση αξιωματικού, «έτρεχε» ατέλειωτα τους καραβανάδες, κάνοντας ό,τι ήταν δυνατόν για να διευκολύνει τη ζωή των κληρωτών. (Έχω και προσωπική μαρτυρία. Υπήρξε το καλύτερο «μέσον» που είχα ποτέ στη ζωή μου, όταν κάτι χρειάστηκα.) Μετά την αποστράτευσή του, δημιούργησε μαζί με τον δικαστή Βασίλειο Κόκκινο (πρόεδρο του Αρείου Πάγου αλλά και του Ειδικού Δικαστηρίου που δίκασε την υπόθεση του «βρώμικου ’89») έναν όμιλο συζητήσεων, προβληματισμού, ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων, του οποίου η τύχη αγνοείται. Συμπαθής περίπτωση ο Δ. Μουστάκης, αν σκεφτεί κανείς ότι κατά τη διάρκεια της θητείας μου στη Ρόδο συνάντησα κάπου μια ντουζίνα αντισυνταγματάρχες (διοικητές μονάδων ή επιτελικών γραφείων), οι οποίοι θα έπρεπε να είχαν παραπεμφθεί όλοι τους σε στρατοδικεία, αφού το καλοκαίρι του 1974, όταν οι Τούρκοι εισέβαλαν στην Κύπρο, και όντες διοικητές μονάδων (ως ανθυπολοχαγοί, τότε) είχαν «κόψει λάσπη». Ήταν μακράν οι χειρότεροι αξιωματικοί. Πιθανώς λόγω της μόνιμης ανασφάλειάς τους. Εκείνη την περίοδο είχε ανοίξει στη Βουλή και ο «Φάκελλος της Κύπρου», για να κλείσει όπως έκλεισε. Πικρές ιστορίες…]

Μια χαρά μάς τα είχε πει τότε ο νυν υπουργός. Όταν έχεις τον κάθε κομπλεξικό αξιωματικό πάνω από το κεφάλι σου να φωνάζει ότι «όπου τελειώνει η λογική, αρχίζει ο στρατός», το να ξέρεις πως κάποιοι στη διοίκηση της μεραρχίας εγγυώνται τα συνταγματικά σου δικαιώματα, αυτό είναι κάτι παραπάνω από λίγο.

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος υπηρετούσε τότε κι αυτός τη θητεία του ως απλός στρατιώτης. Ανήκε στην κατηγορία των «εξαμηνίτικων» – αφού εκείνη την περίοδο είχε γίνει μια ρύθμιση για τους ανυπότακτους ή τους άνω των 30 νέους επιστήμονες, γονείς κ.λπ., οι οποίοι υπηρέτησαν 3, 6 ή 9 μήνες στον στρατό, σε αντίθεση με μας τους υπόλοιπους που -τελικά- υπηρετήσαμε 19 μήνες. Και αν δεν κάνω λάθος πέρασε μεγάλο μέρος της θητείας του «περιοδεύοντας» σε στρατόπεδα και μιλώντας για τα συνταγματικά δικαιώματα των οπλιτών/πολιτών.

Τελειώνω, εκφράζοντας για μια ακόμη φορά τη συμπάθειά μου για τον συμπαθή κλάδο των αξιωματικών των ενόπλων δυνάμεων. Καλό κουράγιο, αδέλφια! Και μην ξεχνάτε πως δεν είναι μόνον τα administrations αυτά που έρχονται και παρέρχονται. Το ίδιο συμβαίνει και με τους secretaries…

_ _ _ _ _ _ _

* Δεν χρησιμοποιώ υποτιμητικά τον όρο «καραβανάδες». Αλλά, διάολε, αυτός ο όρος χρησιμοποιείται για τους μόνιμους στρατιωτικούς.

* * Λέγοντας «καλύτερη» εφημερίδα εννοώ ότι βρίσκεις πολλά και διάφορα και ενδιαφέροντα να διαβάσεις. Όπως, για παράδειγμα, για το ποια έκθεση φιλοξενείται αυτή την περίοδο στο Σιρν της Φρανκφούρτης…

Advertisements
  1. 12/10/2009 στο 11:23

    Το ’88 υπηρέτησες;

    «Νέους»! «Στραβάδι». «Ποντικαρά»

  2. 12/10/2009 στο 12:47

    Ο παλιός είναι αλλιώς, αλλά ο νέος…

  3. 12/10/2009 στο 22:06

    Άμα δεν έχεις προλάβει ΝΔ σαν φαντάρος όσο αλλιώς και νάσαι 🙂

  4. 12/10/2009 στο 22:20

    Καλά έκανε αυτός και υπηρέτησε λιγότερο κάνοντας περιοδείες μακάρι να μπορούσα να είχα κάνει και εγώ το ίδιο αντί να υπηρετήσω 18 μήνες φούλ και συν…

    Τώρα που το ξανασκέφτομαι αν ήμουν σε εκείνη την ηλικία δεν υπήρχε ούτε μια στο εκατομμύριο να πήγαινα στον στρατό.

  5. 13/10/2009 στο 10:33

    @ Λαυρέντης

    Ναι, αλλά εμείς υπερασπίζαμε τα σύνορα για να φτιάχνει ήσυχα, ήσυχα κι απλά η κυρία Μαρίκα τα ντολμαδάκια της συγκυβέρνησης 😉

    @ Greek Rider

    Μια χαρά έκανε. Υπάκουε στους νόμους του κράτους. Όπως κι εμείς, άλλωστε 😦

  6. 14/10/2009 στο 14:15

    αντιπαρέρχομαι τα του Βαγγέλη – καθώς οποιοσδήποτε κι αν ήταν από κάτω του θα χρειαζόταν τη συμπάθειά μας – και σχολιάζω τις κυριακάτικες:
    νομίζω ότι το ένθετο των Νιου Γιορκ Τάιμς στη Κυριακάτικη της δίνει τελευταία το τίτλο της καλύτερης

  7. Σουλπίκιος Μέντας-Γουίδερσπουν
    14/10/2009 στο 22:24

    Ο συνταγματάρχης άρχει ενός συντάγματος, το λόγο του οποίου αναλαμβάνει ο συνταγματολόγος;

  8. Βασίλης
    22/01/2010 στο 22:16

    Ωραίο το ποστ. Αλλά για να προσθέσω κι εγώ ένα αστεράκι στο αστεράκι σου, η original σημασία του καραβανά αφορά στον αξιωματικό που έχει προέλθει από σχολή υπαξιωματικών. Αλλά σίγουρα η σημασία του έχει αλλοιωθεί με το χρόνο και περιλαμβάνει πλέον όλους τους «μονιμάδες»…

  9. δελφινάκι
    01/05/2010 στο 18:51

    Παιδιά για να του λόγου το αληθές, δε νομίζω ότι ο Βενιζέλος έκανε αυτές τις διαλέξεις το 1988 στα πλαίσια της κανονικής του θητείας, που σίγουρα την τελούσε το φθινόπωρο του 1986 στο στρατολογικό γραφείο Θεσσαλονίκης, όπου τον είδε συμφοιτητής μου, (που τον είχαμε αμφότεροι δάσκαλο στο μάθημα του Συναγματικού Δικαίου) που πήγε να κανονίσει την αναβολή του, και τον είδε εκεί με στολή. Ίσως το καλοκαίρι του ’88 να είχε κληθεί ως επίστρατος…Το γεγονός αυτό δεν αναιρεί, βέβαια, το τσατσιλίκι του (άλλωστε πνευματικό τέκνο του Δημητρίου Τσάτσου ήταν – τσάτσος του Τσάτσου δηλ.)

  10. 02/05/2010 στο 10:40

    Μπορεί να μην κάνει λάθος ούτε ο συμφοιτητής σου ούτε εγώ. Εκείνη την περίοδο πολλοί -άνω των 30 ανυπότακτοι- είχαν τη δυνατότητα να υπηρετήσουν ένα εξάμηνο σε δίμηνες «δόσεις» – μία κάθε χρόνο. Πολλοί πανεπιστημιακοί είχαν επιλέξει να το κάνουν έτσι – και κυρίως διάλεγαν κάποια περίοδο το καλοκαίρι – ή όποτε τους βόλευε. Πάντως, θυμάμαι ότι μας είχαν πει πως ο Β. έκανε εξάμηνο – και το θυμάμαι γιατί τον «ήξερα» από τα άρθρα που δημοσιεύονταν τότε στον τύπο [από τον νεαρό φέρελπι συνταγματολόγο]. Κάπου ένα χρόνο μετά έγινε «κολλητός» του Αντρέα Παπαντρέου.

  11. Αριστοτέλης
    04/05/2010 στο 11:06

    Εκείνη την εποχή, όσοι σπούδαζαν μπορούσαν να κάνουν τα καλοκαίρια τους, μέρος της θητείας τους.
    Είχα γνωστό που κάθε καλοκαίρι πήγαινε Βόλο στους πεζοναύτες.

    Μπορεί κάτι τέτοιο να είχε κάνει και ο Μπένυ

  12. 04/05/2010 στο 11:18

    @ Αριστοτέλης

    Προφανώς κάτι τέτοιο είχε κάνει. Χιλιάδες χιλιάδων ανυπότακτοι είχαν κάνει το ίδιο. Ακόμα κι αυτοί που δεν ήταν ανυπότακτοι, όπως εγώ, μπορούσαν να «σπάσουν» τη θητεία, αλλά δεν είχε κανένα νόημα να σέρνεσαι για χρόνια από δω κι από κει. Έκανα τα 19 μηνάκια μου και τέλειωσα.

    Τώρα το γιατί τα proktika ανακαλύπτουν σκάνδαλα εκεί που δεν υπάρχουν…

  1. No trackbacks yet.
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: