Αρχείο

Archive for 29/10/2009

That’s not terrorism, ma babe!

terra

Ούτε, πολύ περισσότερο, αντάρτικο πόλης.

Και δεν πρόκειται -ούτε κατά διάνοια- για «χαμηλής έντασης εμφύλιο πόλεμο».

Ίσως θα μπορούσε κάποιος να μιλήσει για «βεντέτα». Μεταξύ της ελληνικής αστυνομίας και κάποιων ένοπλων ομάδων [μια «παραλλαγή» Ζωνιανών ίσως;]

Αλλά δεν είναι η «στρατιωτική όψη» αυτών των επιθέσεων που παρουσιάζει ενδιαφέρον. [Όσοι περιορίζονται σ’ αυτήν, αργά ή γρήγορα θα θέσουν το ερώτημα «ποιος ωφελείται;» – κι από κει και πέρα η «σεναριογραφία» δεν έχει τέλος…]

Η ιδεολογία αυτών των ομάδων παρουσιάζει, ίσως, μεγαλύτερο ενδιαφέρον.

Σχεδόν από καταβολής των ανθρωπίνων κοινωνιών κάθε οργανωμένη ομάδα διαχωρίζει «κάθετα» αυτόν τον κόσμο: «εμείς» και «όλοι οι άλλοι». «Όποιος δεν είναι μαζί μας είναι εναντίον μας». «Μεθ’ ημών ή καθ’ ημών». Και πάει λέγοντας…

Και ο κόσμος αποκτά, κατ’ αυτόν τον τρόπο, μια «φευγάτη» διαύγεια, αφού πρώτα χωριστεί στα δύο:

  • Από τη μια μεριά, η «πεφωτισμένη πρωτοπορία». Οι «απροσκύνητοι» – στην περίπτωση της ελληνικής νεο-τρομοκρατίας.
  • Και από την άλλη μεριά, οι πολλοί, οι «προσκυνημένοι».

Έγραφα σ’ ένα σχόλιο τον περασμένο Μάρτη:

«Απλά δεν διαθέτουν πολιτικό λόγο για να τον εκφέρουν. Νομίζω ότι έχω γράψει διάφορα ήδη από τον Δεκέμβρη. [Κι αυτό επιβεβαιώνεται τόσο από την προκήρυξη της «Σέχτας» όταν χτύπησε το αστυνομικό τμήμα του Κορυδαλλού (έγραφε -μεταφέρω από μνήμης- πως «σιγά μην κάτσουμε να κάνουμε πολιτικές αναλύσεις»…), όσο και από την προκήρυξη των «Συμμοριών» που έκαψαν τον ηλεκτρικό στην Κηφισιά – για την οποία έγραφα χτες].

Ενώ την προηγούμενη ημέρα είχα σχολιάσει την προκήρυξη των «Συμμοριών Συνείδησης / Εξτρεμιστών Περάματος» με την οποία γινόταν η ανάληψη ευθύνης για το κάψιμο κάποιων βαγονιών του ηλεκτρικού στην Κηφισιά, και στην οποία διαβάζαμε μεταξύ άλλων και τα εξής [Επέλαση; Επέλαση!]:

«Ξεπαστρέψαμε λοιπόν δυο συρμούς του ΗΣΑΠ, δημιουργώντας αναστάτωση. Δεν είχαμε κανέναν ενδοιασμό να σαμποτάρουμε την διαδρομή όσων συμφιλιώνονται με την αποστειρωμένη μετακίνηση από και προς τις δουλειές τους, από και προς τα σπίτια τους, από και προς την διασκέδασή τους. Ίσως έτσι χαθεί το ψαρίσιο βλέμμα της απάθειας και της αδιαφορίας από τα πρόσωπά τους και αντικατασταθεί με ενεργητικά και ανήσυχα βλέμματα.»

Η ιδεολογία, συνεπώς, όλων αυτών συνοψίζεται στο απλούστατο, «φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους«.

Ποιοι είναι οι «προσκυνημένοι»: όλοι εμείς, όλοι εσείς, όλοι οι άλλοι. Πλην εκείνων. Πλην Λακεδαιμονίων, δηλαδή…

ΥΓ. Όλα αυτά έχουν συζητηθεί εκτενώς σ’ αυτές τις σελίδες απ’ τον περασμένο χειμώνα. Δεν έχει κανένα νόημα να παραθέτω links. Ούτως ή άλλως, ο Νοεμβρο-Δεκέμβρης πλησιάζει, όπως πλησιάζουν και οι υστερόπρωτες αναλύσεις αναλυτάδων και αναληταράδων…

 

 

Advertisements