Αρχική > Αφασιαλάνδη, Ιστορία > Και πάνω που αποφάσισα να γίνω εθνομηδενιστής, έρχεται το London School of Economics κι αλλάζει τη «γραμμή»!

Και πάνω που αποφάσισα να γίνω εθνομηδενιστής, έρχεται το London School of Economics κι αλλάζει τη «γραμμή»!

24/02/2010

Γαμώ την ατυχία μου, δηλαδή!

Τι γίνεται πια μ’ αυτό το London School of Economics;

Πάνω που μια γενιά εθνομηδενιστών και άλλη μια γενιά αντι-εθνομηδενιστών, στη γλυκιά μας πατρίδα, εμπέδωσαν πλήρως τις περί εθνογένεσης θεωρίες του Γκέλλνερ και του Χομπσμπάουμ, έρχεται τώρα ο Anthony D. Smith [Professor, κι αυτός, Emeritus of Nationalism and Ethnicity -παρακαλώ!- at the London School of Economics, και μαθητής του Γκέλλνερ], και μας τα γυρίζει: συντάσσεται με τις απόψεις του Βασίλιεφ και όχι μ’ αυτές του Κιτρομηλίδη!

Άιντε να ξανανοίγουμε τώρα τον Ζαμπέλιο, τον Παπαρρηγόπουλο, τον Σάθα, τον Βασίλιεφ, τον Σβορώνο, τον Βακαλόπουλο, την Αρβελέρ, τον Καραμπελιά…

Ας αποφασίσουν επιτέλους εκεί στο LSE. Δεν μπορεί -επιτέλους!- κάθε τρεις δεκαετίες να αλλάζουν συθέμελα τις θεωρίες τους. Έχουμε κι άλλες δουλειές… [Σκέφτομαι ότι αφού δεν τα κατάφερα να γίνω εθνομηδενιστής (άργησα!) να γίνω απολογητής της Φραγκοκρατίας και, μακροπρόθεσμα, της Βαυαροκρατίας – ενάντια, δηλαδή, στο πριντσιπόπουλο που πρόσφερε στους Φράγκους την Κωνσταντινούπολη στο πιάτο, και ενάντια, φυσικά, στον παλαμηδο-μακρυγιαννισμό. Κανένας δεν χάνεται σ’ αυτόν τον τόπο!]

Ακολουθούν τα φωτογραφικά στιγμιότυπα από το βιβλίο του Σμιθ, The Cultural Foundations of Nations: Hierarchy, Covenant and Republic, 2008, σελ. 87-88 και σημ. 17, σελ. 201]:


Advertisements
Κατηγορίες:Αφασιαλάνδη, Ιστορία
  1. ανεμιστηρας
    24/02/2010 στο 15:47

    να γιατί η αντίπερα όχθη ονομάζεται «θετικές επιστήμες»! τριτοδεσμίτες και τεταρτοδεσμίτες τώρα, τι περίμενες! 🙂

  2. 24/02/2010 στο 16:25

    «Nationalism and Ethnicity», πώς μεταφράζεται στα Ελληνικά; Διατηρώντας δύο διαφορετικούς σημασιολογικά και ετυμολογικά, άρα και εννοιολογικά, όρους όπως το πρωτότυπο, ε;

    Βήτον, ο καλός κ. Smith αναπαράγει την άποψη περί ενός ενδεχομένου «πρώιμου εθνικισμού» χωρίς, όπως φαίνεται, να την ασπάζεται. Άντε, λοιπόν, πίσω ξανά στα εθνομηδενιστικά ιδεώδη 😀

    Υ.Γ. Κατά τα φαινόμενα, το βιβλίο θα μπορούσε κάλλιστα να τιτλοφορείται «The Ethnic Foundations of Nations» 😉

  3. 24/02/2010 στο 18:46

    Χα! Λες και το ήξερα! Ένα προγενέστερο πόνημα του κ. Smith τιτλοφορείται «The Ethnic Origins of Nations»!!!

    Σύμφωνα με τον κ. Smith πάντως, το nation είναι «a named population an historic territory, common myths and historical memories, a mass public culture, a common economy and common legal rights and duties for its members». Ως εκ τούτου λοιπόν, και υπό την παλαμηδο-μακρυγιαννική θεώρηση των πραγμάτων μάλλον δεν πληρούμε τις προδιαγραφές!

  4. 25/02/2010 στο 08:13

    @ ανεμιστηρας

    Σωστός!!!

    @ Vrennus

    «Nationalism and Ethnicity» – Α! Δεν ξέρω. Άμα ήξερα θα το είχα μεταφράσει. Και πώς άραγε μεταφράζεται ο όρος «ethnonationalists» που επίσης χρησιμοποιεί ο Σμιθ;

    Λες να επιστρέφουμε ξανά πίσω; Λογικό, αφού μάλλον πρόκειται «για μια τομή μέσα στη συνέχεια» της «εθνομηδενιστικής» θεώρησης – βάσει των τελευταίων ανακαλύψεων της «επιστήμης» [τρίτη/τέταρτη δέσμη 😉 ]. Ο Σμιθ αφιερώνει σχεδόν ολόκληρο το 7ο κεφάλαιο του βιβλίου στη νεοελληνική περίπτωση [χαρακτηριστικό παράδειγμα η Ελλάδα, λέει και ξαναλέει].

    Και δεν μπαίνω καν στον πειρασμό να σας μεταφέρω το τι λέει για την Ελλάδα, γιατί ό,τι και να λέει, δεν υπάρχει περίπτωση να μην το έχει πει ο Πλάτωνας, ο Χρυσόστομος ή, έστω, ο Ψελλός… Αφήστε που δεν είμαι και ειδικός…

    Αλλά ό,τι και να πουν όλοι αυτοί, άμα δεν πάμε στην πρωτοδεύτερη δέσμη, και δεν μιλήσουμε για το «παλαμηδο-μακρυγιαννικό» γονίδιο του νεοελληνικού DNA, όλα χαμένα θα τα ‘χουμε.

    ΥΓ. Σωστή η μαντεψιά! Χαμένοι στη μετάφραση 😉

  5. Γιαννης Μανσολας
    27/02/2010 στο 00:06

    Εγώ δεν καταλαβαίνω τον όρο ‘εθνομηδενισμός’ και να με συγχωρείτε αν σας φαίνομαι αναχονιστικός – καλλίτερα από μια μεριά γιατί νοιώθω πιό σίγουρος σαν παλιομοδίτικος παρά σαν λάτρης του οποιοδήποτε ‘μοντερνισμού’ κι όποιος να είναι κι απ όπου να έρχεται.
    Το κακό είναι που είναι οι έξω πάντα που μας αποδίδουν την ταυτότητά που θέλουν εκείνοι ενώ εμείς χτυπιώμαστε μια από εδώ και μια απο εκεί στα άκρα χωρίς να βρίσκουμε την δική μας. Μέσα στην τωρινή μας γλώσσα επιζούν τόσες και τόσες λέξεις των ελληνων όλων αυτών των εποχών , από Περικλη ως Βυζάντιο και Κλεφτουριά , και δυστυχώς και άλλα τόσα ελαττώματα παραμένουν στην φυλή μας πάντα ολόϊδια . Άρα ….το έθνος υπάρχει . Απλά σκοτώσαμε την λέξη με την κατάχρηση του όρου μέσα στις κομματικές αντιπαλότητες των τελευταίων 60-70 ετών και παρασυρθήκαμε σε άλλες μεριές και άλλους στόχους.
    Τώρα όσο για την διαφορά του Nationalism – Ethnicity ας μην δώσουμε σημασία. Ο ένας όρος απ τα λατινικά ο άλλος απ τα ελληνικά μέσα από αγγλικό μαγείρεμα …Οχι δεν μεταφράζεται . Το ξέρεται για παράδειγμα τι εννοούν οι άγγλοι με την λέξη empathy ? Σχεδόν το αντίθετο από την … εμπάθεια . Η μετάφραση πρόβλημά ΤΟΥΣ , όχι πρόβλημα δικό μας . Εδώ εμείς λέμε ασανσερ τον ανελκυστήρα , από τα γαλλικά και οι μοντερνοι γάλλοι το λένε …lifteur ….Εμείς στο Nationalism – Ethnicity θα μπλέξουμε ;

  6. Βασιλική
    27/02/2010 στο 01:14

    Smith Vs. Gellner το 1995:
    http://www.lse.ac.uk/collections/gellner/index.htm

    Βήτον, ο καλός κ. Smith αναπαράγει την άποψη περί ενός ενδεχομένου «πρώιμου εθνικισμού» χωρίς, όπως φαίνεται, να την ασπάζεται. Άντε, λοιπόν, πίσω ξανά στα εθνομηδενιστικά ιδεώδη

    Είναι ένας μετριοπαθής «εθνομηδενιστής» 🙂 Δεν αμφισβητεί το νεωτερικό χαρακτήρα του έθνους, αλλά δέχεται ότι σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί η προνεωτερική εθνότητα να αποτελεί τη βάση του έθνους.

    Το «ethnicity» αποδίδεται στα ελληνικά ως «εθνoτικότητα»/»εθνοτική ταυτότητα» («ethnic» = «εθνοτικός»).
    Το «ethnonationalism» έχει αποδοθεί «εθνοτικός εθνικισμός».

  7. bfo
    02/03/2010 στο 00:22

    Ο A. D. Smith, ενεργός εδώ και πολλές δεκαετίες, δεν ήταν μόνο καθηγητής, είχε (έχει) και την εποπτεία στο LSE στο συγκεκριμένο τομέα. Το ότι στην Ελλάδα μας πουλάνε μόνο (νερωμένη και σκατωμένη) εθνοαπο(σο)δόμηση δεν σημαίνει ότι τώρα άλλαξε το LSE γραμμή.

    Όσο για τα σχόλια του Vrennus, περί ««Nationalism and Ethnicity», πώς μεταφράζεται στα Ελληνικά; Διατηρώντας δύο διαφορετικούς σημασιολογικά και ετυμολογικά, άρα και εννοιολογικά, όρους όπως το πρωτότυπο, ε;», δεν τα καταλαβαίνω. Δηλαδή θεωρώ προφανή την απάντηση ―και ανούσια την ερώτηση:

    To nation αναφέρεται στο έθνος-κράτος (όπως και το nationalism = εθνικισμός ως ιδεολογία του έθνους-κράτους), ενώ το ethnicity στο σκέτο έθνος = εθνότητα. «The ethnic origin of nations» = «Οι εθνικές καταβολές των εθνικών κρατών».

    Η κουτοπονηριά ―ιδίως των δικών μας φωστήρων τύπου Λιάκος― είναι η σύγχυση των εννοιών, ώστε να «προκύπτει» ότι αφού δεν υπήρχαν εθνικά κράτη πριν την νεωτερικότητα δεν υπήρχαν ούτε έθνη. Χέσε μέσα Πολυχρόνη, δηλαδή.

    Για τον A. D. Smith είχα παραθέσει παλαιότερα ένα γνωστό κειμενό του:

    = = = = =

    Μια διερεύνηση των παλαιότερων εθνικών σχηματισμών θα μας βοηθήσει, κατά την γνώμη μου, να εξηγήσουμε τα σημαντικά ζητήματα και προβληματισμούς των εθνικισμών που ακολούθησαν σε κάποιο πληθυσμό, και να μας δώσει στοιχεία για την πιθανή ανάπτυξη ενός έθνους και ενός εθνικισμού. Η σύγχρονη Ελλάδα αποτελεί παράδειγμα αυτού του πράγματος. Η διπλή της κληρονομία της αυτοκρατορικής βυζαντινής ορθοδοξίας και της κλασσικής δημοκρατίας της αρχαιότητας καθόρισε τα πρότυπα και τα περιεχόμενα των ελληνικών εθνικισμών του δεκάτου ενάτου αιώνα και μετά —και δείχνει τους λόγους για τους οποίους θα έπρεπε κανείς να περιμένει την ανάπτυξη ενός ισχυρού εθνικιστικού κινήματος στους Έλληνες, και όχι, π.χ. στους γειτονικούς Βλάχους (Campbell and Sherrard 1968, ch. 1; Kitromilides 1989).

    Τρίτον, η προσέγγιση που προτείνω δίνει έμφαση στην σημασία της μνήμης, των αξιών, των μύθων και των συμβόλων. Ο εθνικισμός συχνότατα περιλαμβάνει την επιδίωξη συμβολικών στόχων —εκπαίδευση σε μια συγκεκριμένη γλώσσα, απόκτηση τηλεοπτικού σταθμού στην γλώσσα σου, διατήρηση των αρχαίων ιερών τόπων όπως το τζαμί στην Αντιόχεια και το Τείχος των Δακρύων, το δικαίωμα στην ίδια θρησκευτική έκφραση, το να έχει ένας λαός τα δικά του δικαστήρια, σχολεία και τύπο, το δικαίωμα σε συγκεκριμένες φορεσιές και ούτω καθεξής, στόχοι οι οποίοι συχνά καταλήγουν σε εξεγέρσεις και αιματηρές συγκρούσεις, βασισμένες καθώς είναι σε λαϊκές μνήμες, σύμβολα και μύθους. Οι υλιστικές, ορθολογιστικές και μοντερνίστικες θεωρίες πολύ λίγα έχουν να πουν για τα συγκεκριμένα θέματα, ιδιαίτερα για το πολύ σημαντικό στοιχείο της συλλογικής μνήμης (see Connor 1993; Horowitz 1985, ch. 2; Hutchinson 1987; Kapferer 1988; cf. Tonkin, McDonald and Chapman 1989).

    Τέταρτον, η εθνο-συμβολιστική προσέγγιση μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε γιατί ο εθνικισμός έχει τόσο συχνά μεγάλη λαϊκή απήχηση. Μπορεί η διανόηση να «προσκαλεί τις μάζες στην ιστορία» και να πολιτικοποιεί αυτές και τις κουλτούρες τους, αλλά γιατί οι μάζες ανταποκρίνονται; Όχι απλά λόγω υλικών ανταμοιβών. Ο λόγος είναι ότι η παραδοσιακή, λαϊκή τους κουλτούρα θεωρείται σημαντική και μετατρέπεται σε θεμέλιο μια καινούργιας, λαϊκής κουλτούρας του έθνους. Επομένως ο εθνικισμός συχνά περιλαμβάνει την λαϊκή κινητοποίηση των μαζών. (Nairn 1977, ch. 2; Smith 1989).

    = = = = =

    Όπως έχει πεί επίσης:

    καθώς τόσοι λαοί θεωρούν ότι το έθνος τους επιτελεί σημαντικές κοινωνικές και πολιτικές λειτουργίες, θα χρειαστεί κάτι πολύ περισσότερο από την Συνθήκη του Μάαστριχτ για να τους απομακρύνει από τους βαθείς τους εθνικούς δεσμούς.

    Αλλά και:

    [O Άντωνυ Σμιθ θεωρεί προβληματικό ότι σύμφωνα με τον Άντερσον] «το έθνος δεν έχει καμμία πραγματικότητα πέρα από τις απεικονίσεις και τις αναπαραστάσεις του. Μια τέτοια άποψη έρχεται σε αντίθεση με την κοινωνιολογική πραγματικότητα του έθνους, τους δεσμούς αλληλεγύης και ανήκειν που μοιράζεται τόσο μεγάλο πλήθος ατόμων, και συσκοτίζει την θεσμική, πολιτική και εδαφική σύσταση των εθνών, καθώς και τις πανίσχυρες και διαδεδομένες πολιτισμικές πηγές και παραδόσεις που βρίσκονται πίσω από τόσα έθνη και τους προσφέρουν μια αίσθηση απτής ταυτότητας».

  1. No trackbacks yet.
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: