Αρχείο

Archive for Μαρτίου 2010

«Ζήτω η Ελλάς, ζήτω η ελευθερία, ζήτω η αριστοκρατία!»

Επειδή το χθεσινό ιστορικό quiz [“Εκλαμπρότατε, να με θυμηθής όταν έλθη το δάνειον…”] θεωρήθηκε ιδιαίτερα εύκολο, ιδού σήμερα ένα δυσκολούτσικο.

«Ζήτω η Ελλάς, ζήτω η ελευθερία, ζήτω η αριστοκρατία!»

Ερωτήξεις:

  1. Ποιοι φώναξαν το παραπάνω σύνθημα;
  2. Σε ποια περίσταση;
  3. Πότε και πού;

ΥΓ. Χτες βαρεθήκατε να γκουγκλίσετε την απάντηση, τα δωράκια τα πήρε η φίλη που μπήκε στον κόπο 😉

Advertisements
Κατηγορίες:Αφασιαλάνδη, Ιστορία

Τσουρέκια…

Το ξέρω, το γνωρίζω [πώς το λένε;] πως μερικές [;] φορές είμαι αφόρητα γάιδαρος, αλλά τι να κάνω;

Έχω κάτι μέρες να απαντήσω σε σχόλια, και περιορίζομαι σε διάφορες ψιλοαναρτήσεις. Αλλά κάτι δουλίτσες από δω, κάτι εργασίες από κει, κάτι η προσμονή της μεγαλύτερης γιορτής της χριστιανοσύνης [μετά τα Χριστούγεννα, τον Δεκαπενταύγουστο, τον Ευαγγελισμό και τα… Ανθεστήρια], έχουν κάνει τον προγραμματισμό μου [ποιον;] άνω κάτω.

Sorry, και με το συμπάθιο!

Εν πάση περιπτώσει, αυτό που χαίρομαι τα τελευταία χρόνια τη Μεγάλη Βδομάδα είναι τα τσουρέκια. Κάποια στιγμή «αποχώρησαν», λόγω γήρατος, από την ενεργό δράση οι μαμάδες, και οι κυρίες της γενιάς μου είναι πολύ… απασχολημένες για να καταπιαστούν με την παρασκευή των τσουρεκιών.

Και μ’ αρέσουν τ’ άτιμα. Αλλά να θυμίζουν και λίγο παιδική ηλικία. Να ‘χουν λίγη γεύση, και να μην είναι σκέτος αφρός.

Οπότε την ανάγκη φιλοτιμία ποιούμενος, καταπιάστηκα με το άθλημα… Κι επειδή το πιο βαρετό πράγμα στη μαγειρική είναι να φτιάχνεις πάντα τα ίδια και τα ίδια με την ίδια απαράλλακτη συνταγή, θέλει και λίγο σκέψη. Βέβαια, κάθε φορά το αποτέλεσμα είναι και διαφορετικό – μέχρι ανοστιμίας…

Μια μικρή πατεντούλα για τα τσουρέκια. Όλες οι συνταγές -που δεν διαφέρουν και πολύ μεταξύ τους, και το διαδίκτυο είναι γεμάτο από δαύτες- αναφέρουν κάποια στιγμή πως πρέπει η ζύμη να τοποθετηθεί σε «ζεστό περιβάλλον». Παλιά «ζεστό περιβάλλον» σήμαινε καναδυό κουβέρτες, και τοποθέτηση δίπλα στη σόμπα. Σήμερα, τι ακριβώς σημαίνει; Καλοριφέρ; Με τίποτα. Οπότε, ο καλός σας ιστολόγος είχε τη φαεινή ιδέα. Ηλεκτρική κουζίνα. Γυρίζετε το μάτι του φούρνου, και μόλις ανάψει το κόκκινο λαμπάκι [εκεί γύρω στους 40 βαθμούς], σταματάτε. Ο φούρνος θα ζεσταθεί, θα κρυώσει ελαφρώς, το κόκκινο λαμπάκι θα ξανανάψει, ο φούρνος θα ξαναζεσταθεί, κι εσείς θα έχετε το «ζεστό περιβάλλον» για να φουσκώσει η ζύμη. Στοιχειώδες Watson!

Μην τρομάζετε μ’ αυτά που λένε, «πόσο κουραστική» και τα ρέστα, είναι η παρασκευή τσουρεκιών. Η παρασκευή τσουρεκιών είναι πανεύκολη. Εκείνο που είναι λίγο κουραστικό είναι το «περίμενε». Αλλά, στο μεταξύ, μπορείτε να κάνετε διάφορα. Όπως, για παράδειγμα, να γράψετε κανένα σχόλιο, ή να απαντήσετε σε κάποια ;-).

Η φωτογραφιούλα είναι περσινή – τα φετινά δεν έγιναν ακόμη. Κι αν θέλετε να φτιάξετε περισσότερα, κρατήστε την υπόλοιπη ζύμη στο θερμοθάλαμο – ή όπως αλλιώς το λένε αυτό το πράγμα. Έτσι δεν θα σας «κάτσει» μέχρι να ψηθούν τα άλλα.

Τολμήστε το! Θα μοσχοβολήσει το σπίτι, και σεις θα βάλετε υποψηφιότητα για τα 15 αστεράκια της Michelin!

Κατηγορίες:Χωρίς κατηγορία Ετικέτες:

«Εκλαμπρότατε, να με θυμηθής όταν έλθη το δάνειον…»

«Εκλαμπρότατε, να με θυμηθής όταν έλθη το δάνειον, ότι τας ελπίδας μου, μετά τον Θεόν, εις την Εκλαμπρότητά σου την έχω και μη με αφήσης περίλυπον. Παρακαλώ να με αγαπάς όπως και πρότερον».

Quiz:

  1. Ποιος απευθύνεται στον Εκλαμπρότατο;
  2. Ποιος είναι ο Εκλαμπρότατος;
  3. Σε ποιο δάνειο αναφέρεται;
  4. Σε ποιο έτος βρισκόμαστε;
  5. Και σε ποια χώρα;

ΥΓ1. Η απάντηση στα τρία τελευταία ερωτήματα είναι ευκολότατη, βάσει της τελευταίας σημαντικής μου ιστορικοπολιτικής… ανακάλυψης.

ΥΓ2. Η απάντηση στο δεύτερο ερώτημα, δυσκολούτσικη.

ΥΓ3. Την απάντηση στο πρώτο ερώτημα την μαντεύετε… 😉

ΥΓ4. Τώρα καταλαβαίνετε γιατί τα «αρχεία» στην Ελλάδα εκδίδονται για να εξαφανισθούν… Κι όσοι τα έχουν κάθονται πάνω τους… Ας είναι καλά μερικές πανεπιστημιακές βιβλιοθήκες, που κάνουν μια κάποια προσπάθεια. Α! Και τα μοναστήρια. Που παίρνουν τα πακέτα για τη μηχανοργάνωση των βιβλιοθηκών αλλά από κει και πέρα nada, τίποτα, μηδέν…

_ _ _ _ _ _ _ _ _

Ενημέρωση

Η φίλη KnowDame απάντησε σωστά [εύγε!] και πήρε και το δωράκι της. Η απάντησή της:

1. Μακρυγιάννης
2. Γ. Κουντουριώτης
3. Τo πρώτο
4. Το 1824
5. Ελλάδα; ;-)

Από τα Αρχεία Λ. και Γ. Κουντουριώτου, τ. Ζ΄, σελ. 546

Κατηγορίες:Αφασιαλάνδη, Ιστορία

«The Grand Strategy of the Byzantine Empire»

Το όνομα του Έντουαρντ Λούτβακ θα πρέπει κάτι να σημαίνει στους… βιβλιόφιλους Έλληνες μιας κάποιας ηλικίας. Στη δεκαετία του 1970, είχε κυκλοφορήσει μεταφρασμένο στα ελληνικά το βιβλίο του Πραξικόπημα [εκδ. Βέργος, αν θυμάμαι καλά – κάπου υπάρχει στη βιβλιοθήκη μου, αλλά άντε να ψάχνω ψύλλο στ’ άχυρα – και με το συμπάθιο].

Σήμερα, λοιπόν, η Καθημερινή δημοσιεύει μια συνέντευξη του Ε. Λούτβακ [προς τον Δ. Δεληολάνη – Η στρατηγική του Βυζαντίου μάθημα για τις ΗΠΑ] με την ευκαιρία της ταυτόχρονης κυκλοφορίας σε ΗΠΑ και Ιταλία του βιβλίου του, Η Μεγάλη Στρατηγική της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας [The Grand Strategy of the Byzantine Empire].

Ο συγγραφέας λέει διάφορα ενδιαφέροντα στη συνέντευξή του, λέει και μερικά -πώς να το πώ; – δεν το λέω…

Πάντως κορυφαία «ατάκα» είναι η ακόλουθη:

Όταν έρχομαι στην Ελλάδα, βλέπω διαδηλωτές να υψώνουν σημαίες της Χαμάς στο κέντρο της Αθήνας. Και σκέφτομαι ότι αυτοί οι Έλληνες αριστεροί πρέπει να είναι πολύ αφελείς γιατί, αν έπεφταν στα χέρια της Χαμάς, θα τους έσφαζαν χωρίς χρονοτριβή ως άπιστους.

Μόνο της Χαμάς; 😉

Τα υπόλοιπα θα τα διαβάσετε στη συνέντευξη – και στο βιβλίο, αν μεταφραστεί ποτέ στα ελληνικά.

ΥΓ. Και μιας και θα επισκεφθείτε τον ιστότοπο της Καθημερινής, ρίξτε και μια ματιά σ’ αυτό: H «Kόσσα», η «Bλιώρα» και η Eκκλησία.

Κατηγορίες:Αφασιαλάνδη, Ιστορία Ετικέτες:

Banksters: από το 1% στο 6,3%…

Η φωτογραφία από το εξαιρετικό ιστολόγιο της Ντίνας (βλ. ΥΓ ή κάντε κλικ στη φωτο για να πάτε εκεί)

Τα έγραφα πριν από δέκα μέρες [Παιδιά σηκωθείτε να βγούμε στους δρόμους!], τα κοπυπαστάρω και σήμερα [επανάληψις μήτηρ μαθήσεως]:

Στις αρχές Μαρτίου το κράτος δανείστηκε 5 δισ. ευρώ από τις “αγορές” με επιτόκιο 6,3%. Το 77% από την ξένη “αγορά”, και το 23% από την ελληνική “αγορά”.

Αφελής ερώτηξις: Ποιοι παράγοντες της ελληνικής “αγοράς” δανείζουν το ελληνικό δημόσιο με επιτόκιο 6,3%;

Αφελής ερώτηξις – ξεκάθαρα διατυπωμένη: Ποιες είναι οι ελληνικές τράπεζες που δανείζουν το ελληνικό δημόσιο με 6,3%;

Μήπως είναι οι ίδιες που επωφελήθηκαν από το πακέτο των 28 δισ. και επωφελούνται και σήμερα από την επανενεργοποίησή του; Μήπως;

Και μήπως αυτές οι τράπεζες καταθέτουν, ως εγγύηση, τα ομόλογα που αγόρασαν από το ελληνικό κράτος στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για να δανειστούν απ’ αυτήν το ίδιο ποσό με 1%; Λέω, μήπως;

Κι όταν ακούσετε κάποιον να μιλάει για “κερδοσκόπους”, φτύστε τον! Οι κερδοσκόποι έχουν πάντα ονοματεπώνυμο και έδρα [στη Γουώλ Στρητ, στη «Σοφοκλέους», στο Σίτυ…]

Τα λέει κι ο Γιώργος Δελαστίκ στο Έθνος [Δεν το γλίτωσε η Ελλάδα το ΔΝΤ]:

[…] Το μόνο χθεσινό συμβάν που έχει μεγάλη σημασία για τις ελληνικές τράπεζες, αλλά μένει να αποδειχθεί αν θα έχει σημασία και για το ελληνικό κράτος, είναι η απόφαση του προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) Ζαν – Κλοντ Τρισέ να ανακοινώσει ότι θα συνεχίσει και μετά το τέλος του 2010 να δέχεται η ΕΚΤ ως εγγύηση τα ομόλογα χωρών διαβάθμισης BBB. […]

Οι τράπεζες έχουν ούτως ή άλλως μεγάλο κέρδος από αυτή την ιστορία, αφού οι ίδιες δανείζονται από την ΕΤ με εγγύηση τα κρατικά ομόλογα με επιτόκιο μηδαμινό, από 1,5% έως 2%, αλλά στη συνέχεια με τα χρήματα αυτά δανείζουν τα κράτη με επιτόκιο π.χ. στην περίπτωση της Ελλάδας… 6,5%![…]

Για να μην ξεχνιόμαστε, δηλαδή…

ΥΓ. Επειδή οι λεζάντες των φωτογραφιών δεν δέχονται συνδέσμους, το εξαιρετικό ιστολόγιο της Ντίνας είναι το ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΛΕΞΕΙΣ, και η εξαιρετική φωτογραφία [μαύρα σύννεφα στον ουρανό της Αθήνας…] δική της.

Γιάννης [Καποδίστριας] κερνάει και Γιάννης [Καποδίστριας] πίνει!

Θυμήθηκα τη λαϊκή ρήση παρατηρώντας αυτό:

Μια χαρά τα λέω μόνος μου 😉 Και όχι, δεν έχω κανένα παράπονο.

Κάποτε λοιπόν, στα πολύ παλιά τα χρόνια, ο κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας είχε απαιτήσει και είχε πετύχει να είναι ο μοναδικός υποψήφιος και ο μοναδικός πληρεξούσιος 36 (!) περιοχών. Στο γραφείο του γράφονταν τα νομοσχέδια, μετά πήγαιναν στη Βουλή, εγκρίνονταν φυσικά και επέστρεφαν.

Οπότε κι ο σοφός λαός μας έβγαλε αμέσως την παροιμία:

«Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει«!

Κατηγορίες:Αφασιαλάνδη, Ιστορία Ετικέτες:

Anti Earth Hour

Είχα τη φαεινή ιδέα πέρυσι, τέτοιες μέρες [Όχι ρε! Δεν πρόκειται να σβήσω τα φώτα επειδή το λέει η WWF…], όταν «ζωγράφισα» ένα μεγαλοπρεπές Χ στο μπανεράκι της WWF για την «Ωρα της Γης»:

Προσέξτε το "Σαββάτο"...

Την επόμενη ημέρα προέκυψε το παρακάτω μπανεράκι, πιο εύχρηστο για τις πλαϊνές στήλες, το οποίο διάφοροι φίλοι, ιδία πρωτοβουλία, ανάρτησαν στα ιστολόγιά τους. Και φέτος είναι αρκετοί αυτοί που το θυμήθηκαν. Κάπως έτσι ανοργάνωτα. Το περσινό ποστάκι το είχα «βαφτίσει» «notearthhour» [Δεν συμμετέχω στον “σκοταδισμό” της παγκόσμιας οικολογικής ελιτείας].

Ωστόσο, υπάρχει και αντίστοιχη πρωτοβουλία στο εξωτερικό, στο μπλογκ «Anti Earth Hour«, για παράδειγμα. Κι αυτό το «Anti» είναι πιο ενδιαφέρον από το «not» – σε κάθε περίπτωση. Βάζω και το μπανεράκι τους -αν και δεν το έψαξα ιδιαίτερα το μπλογκ, και ανάβουμε τα φώτα…

Και ένα χαριτωμένο σκίτσο από το ίδιο μπλογκ:

ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΣΚΟΤΑΔΙΣΜΟ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗΣ ΕΛΙΤΕΙΑΣ!

Κατηγορίες:Οικολογία