Αρχική > Αφασιαλάνδη > Στα χρόνια του ύστερου παλαμηδισμού

Στα χρόνια του ύστερου παλαμηδισμού

04/03/2010

Ρήγας Παλαμήδης

Μια μεγάλη προσφορά των Θ&Δ!

Από σήμερα διπλό episode:

  • episode VIII: Στη χώρα του υπαρκτού μακρυγιαννισμού
  • episode IX: Στα χρόνια του ύστερου παλαμηδισμού

Οι αυτοχθονιστές τα κατάφεραν να περάσει το Β΄Ψήφισμα, που απαγόρευε να διορίζονται σε δημόσιες θέσεις οι Έλληνες που δεν ήταν αυτόχθονες [4].

Ο Παλαμήδης αγόρευσε πολλές φορές και με δημοκοπικά επιχειρήματα κατόρθωσε να επηρεάσει την πλειοψηφία της Συνέλευσης. Το ίδιο και ο Μακρυγιάννης:

«Ημείς, έλεγεν ο πρώτος, δεν στερούμεν τους ετερόχθονας παρά την ενέργειαν της εξουσίας, διότι δεν μας έδωκαν εχέγγυα ειλικρινείας. Ας επιχειρήσωσι ιδιωτικά έργα, ας καλλιεργήσωσι γαίας, ας μετέλθωσι εμπόριον και βιομηχανίας, εις τα υπουργεία όμως δεν τους δεχόμεθα. Τους τα εδώσαμεν τόσον καιρόν, φθάνει πλέον· ας τραβηχθούν δι’ ολίγα χρόνια να κανονίσωμεν ημείς μόνοι την υπηρεσίαν μας. Πρόκειται να ρίψωμεν βάλσαμον εις τας πληγάς μας και όχι τρεμεντίνα«.

Ο Μακρυγιάννης πάλι φώναζε:

«Αν είναι να μένωμε ημείς νηστικοί ας πάει στο διάβολο η λευτεριά. Έφαγαν αυτοί ας φάμε και εμείς τώρα«.

Τα λόγια αυτά χαρακτηρίζουν το Μακρυγιάννη. Είχε καλές στιγμές και πρόσφερε πολλές υπηρεσίες, αλλά είχε και κακές, γιατί ήταν εγωιστής και συμφεροντολόγος.

[4] «Το ψήφισμα τούτο -γράφει ο Κρέμος– μεγάλως ελύπησε τους εκτός της Ελλάδος Έλληνας και σχίσμα μέγα εγένετο μεταξύ των αγωνισαμένων και μη Ελλήνων, μεταξύ των έσω και έξω. Ψηφίζουσα δε το ψήφισμα εκείνο η Συνέλευσις εσκόπει ίνα πάντα εκείνους αποκλείση, οίτινες αγωνιζομένης της Ελλάδος τον έσχατον αγώνα πόρρωθεν εθεώντο αυτήν πλουτούντες και αναμιμνήσκοντες τους αγωνιζομένους το γνωστόν «ή όλοι να σωθούμε ή όλοι να χαθήτε», μετά δεν την ελευθέρωσιν πρώτοι έσπευσαν ίνα λάβωσι υψηλάς δημοσίας θέσεις παραγκωνίζοντες δια θεμιτών και αθεμίτων τρόπων τους πενομένους αγωνιστάς…» (όπ. παρ., 1092).

Γιάνη [sic] Κ.  Κορδάτου, Ιστορία της Νεώτερης Ελλάδας, τόμος Τρίτος, σελ. 307-308, εκδ. «20ος Αιώνας», Αθήνα 1957 [οι υπογραμμίσεις (εκεί με αραιά γράμματα) του πρωτότυπου].

ΥΓ. Αρκετοί λένε και ξαναλένε και επαναλαμβάνουν ότι η μεταπολίτευση τέλειωσε. Όχι ακόμα! Όχι ακόμα…

Πρωτοσέλιδο σχόλιο του "Βήματος" (4-3-2010)

Κι όχι έτσι…

Advertisements
Κατηγορίες:Αφασιαλάνδη
  1. 04/03/2010 στο 09:50

    Διαβάστε επίσης τα όσα έχει γράψει ο Γεράσιμος Κακλαμάνης για τους… αυτόχθονες της πανδαισίας: “Αν είναι να μείνωμε ημείς νηστικοί, ας πάη στο διάβολο η ελευθερία. Έφαγαν αυτοί, ας φάμε και εμείς τώρα.”

  2. 04/03/2010 στο 11:37

    Φαίνεται πως οι «ετερόχθονες» ήταν οι Φαναριώτες. Καλες κουφάλες, γι’ αυτο και πήγαιναν να τους αποκλείσουν απ’ τη δημόσια μάσα οι ελλαδίτες προεστοι, αλλα έτσι έπαιρνε κι άλλους η μπάλλα. (Έτσι χάσαμε απ’ τον εθνικο κορμό και τους …Σκοπιανους, απ’ το 1865 περίπου.)

  3. 04/03/2010 στο 13:25

    Πραγματική Μεταπολίτευση χωρίς «αποκαθήλωση» του Μακρυγιάννη – κατά την προτροπή του μακαρίτη του Ραφαηλίδη – δεν πρόκειται να δούμε. Ο μακρυγιαννικοπαλαμηδικός «πατρωτισμός» μας έφερε εδώ που είμαστε, και μπορεί και να μας ρίξει ακόμη πιο βαθιά, αφού έτσι κι αλλιώς το πηγάδι αντίθετα μ’ ότι νομίζουν πολλοί, δεν έχει πάτο.

  4. 05/03/2010 στο 10:14

    Ετερόχθονες ή αυτόχθονες [ανάλογα…] είναι όλοι οι υπόλοιποι, εκτός ΗΜΩΝ ΤΩΝ ΙΔΙΩΝ, που θέλουν κι αυτοί να φάνε. ΝΑ ΦΑΑΑΑΝΕΕΕΕΕ!!!

    υγ. @ vrennus

    Πάτο έχουμε πιάσει εδώ και χρόνια. Αλλά επειδή δεν υπάρχει πια… βάλσαμο, τώρα τρώνε τις -σάπιες- σάρκες μας.

  5. geokalp
    05/03/2010 στο 12:06

    ανταγωνιστικότητα = δραχμούλες ?
    τι άλλο μπορεί να σημαίνει; απλά περαιτέρω μείωση μσθών;

  6. 05/03/2010 στο 12:38

    Για να είναι ανταγωνιστικό ένα προϊόν, πρέπει, ικανή και αναγκαία συνθήκη, να υπάρχει προϊόν…

  1. No trackbacks yet.
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: