Αρχική > Αφασιαλάνδη, Οικονομία > Εντάξει! Αυτό με τα spreads το εμπεδώσαμε! Γιατί όμως δεν μας δανείζει απευθείας η Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα;

Εντάξει! Αυτό με τα spreads το εμπεδώσαμε! Γιατί όμως δεν μας δανείζει απευθείας η Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα;

14/03/2010

‘Ντάξει, να ‘ούμε!

Δανείζεται το γερμανικό κράτος με 3% ετήσιο επιτόκιο, δανείζεται και το ελληνικό με 6,5%. Ε, αυτή η διαφορά των 3,5 μονάδων είναι το spread. Το καταλάβαμε…

Άλλη απορία έχω εγώ: Γιατί η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν δανείζει απευθείας το ελληνικό κράτος;

Απάντηξις: Διότι το απαγορεύει η Συνθήκη της Λισαβώνας [η επιλεγόμενη και «Ευρωσύνταγμα»]!

Βεβαίως, βεβαίως, η Συνθήκη δεν απαγορεύει στην ΕΚΤ να δανείζει τις εμπορικές τράπεζες της Ένωσης.

Και με τι επιτόκο δανείζονται οι τράπεζες από την ΕΚΤ;

Απάντηξις: Με 1%! [Αυτή την περίοδο.]

Και τι κάνουν μετά οι εμπορικές τράπεζες;

Δανείζουν, για παράδειγμα, την Ελλάδα με 6,38%!

Απορία: Η διαφορά αυτή των 5,38% αποκαλείται κι αυτή spread; Ναι ή ου;

Οι τράπεζες, δηλαδή, δανείζονται από την ΕΚΤ με 1% και μετά δανείζουν το ελληνικό κράτος, αγοράζοντας ομόλογα, με 6,38%.

Και μετά «καταθέτουν» αυτά τα ομόλογα στην ΕΚΤ και ξαναδανείζονται με 1%, για να έχουν να μας ξαναδανείσουν…

Και μετά; Και μετά;

Μετά, βγαίνουν κάποιοι «μάγκες» και μιλάνε για «κερδοσκόπους». Τζάμπα μαγκιές!

Ποιοι κερδοσκόποι;

Ποιος έδωσε τη δυνατότητα στις τράπεζες να κάνουν αυτά που κάνουν;

Ερώτηξη δίχως απάντηξη [για να μην προσβάλλουμε τη νοημοσύνη μας…]

Τα delivery boys της ΕΕ δεν τα έχουν κάνει όλα αυτά;

Είναι αυτό που λένε ότι η οικονομία κυριαρχεί επί της πολιτικής… [Οι τραπεζίτες, δηλαδή, διευθύνουν το μαγαζί, κι οι πολιτικοί αποτελούν τα delivery boys του καταστήματος. Επισφαλείς, ανασφαλείς και ανασφάλιστοι – στους κολασμένους καιρούς των swaps…]

Τα νέα μέτρα πότε να τα αναμένουμε;

ΥΓ. Κι άκουγα κι ένα βράδυ τον Χατζηνικολάου [όταν έχει ειδήσεις η τηλεόραση δεν πλησιάζω κοντά…] να «αγανακτεί» λέγοντας ότι η Εθνική και η Πειραιώς δεν είναι κερδοσκόποι. Ω! Τι ακριβώς είναι όταν δανείζονται με 1% και μετά δανείζουν με 6,38% [το spread που δεν είναι spread!]; Αλλά αυτές οι τράπεζες είναι «δικές μας» -ελληνικές-, οπότε αποκλείεται να κερδοσκοπούν σε βάρος του κυρίαρχου [λέμε, τώρα] ελληνικού λαού. [Με μούτζωσα ήδη, για να μην μου το χρωστάω…]

Advertisements
  1. 15/03/2010 στο 21:43

    Κι εγώ την ίδια απορία είχα, έχω και… θα έχω (απ’ ό,τι φαίνεται, γιατί… κανείς δεν απαντά !!!) χαχαχα

    Δηλαδή… ΓΙΑΤΙ να δανείζεται το κράτος από τις τράπεζες με 6,38% και όχι κατ’ ευθείαν από την ΕΚΤ με 1%.

    Ε, αν και δεν έλυσα την απορία, διαπίστωσα όμως μια ΣΟΒΑΡΗ λογική συνέπεια, από αυτό το (ανεξήγητο δι εμέ) δεδομένο:

    – Αυτή η διευθέτηση ΕΞ ΟΡΙΣΜΟΥ αποκλείει -επομένως- να υπάρχει ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΜΙΑ, κρατική τράπεζα! Διότι (έστω ότι υπήρχε)… τότε θα δανειζόταν ΚΑΙ αυτή με 1% και (ως κρατική) θα έδινε και στον ιδιοκτήτη της (το κράτος) λεφτά με το ΙΔΙΟ επιτόκιο.

    Δηλαδή, μία από τις ΑΠΛΕΣ λογικές επιπτώσεις αυτής της πολιτικής είναι και η ΠΛΗΡΗΣ κατάργηση ΟΛΩΝ των κρατικών τραπεζών. Χμ….
    …και όμως, και όμως, ακόμη και δεξιοί υπάρχουν που προτείνουν (ούτε λίγο, ούτε πολύ) την εθνικοποίηση των τραπεζών σε κάθε χώρα, και την ποινική δίωξη όλων των διεθνών κερδοσκόπων (Goldman Sacahs, JP Morgan κ Σία). Σ’ αυτές τις προτάσεις ΜΠΟΡΕΙ να «ονειρεύονται», αλλά… το 1982 η Γαλλία εθνικοποίησε τις τράπεζες.
    Φαίνεται πως ο καπιταλισμός του 2010 έχει θέσει… εκτός νόμου εκείνον του 1982.

    Τι λες Χρήστο?

  2. 15/03/2010 στο 23:51

    Χμμμ!

    Τα πράγματα είναι ελαφρώς πιο περίπλοκα, απ’ ό,τι τα περιγράφεις, και, ταυτόχρονα αρκετά πιο απλά.

    Μπορούν να υπάρξουν άπειρες κρατικές τράπεζες σε ένα κράτος [ή σε ένα υπερεθνικό σύνολο κρατών, όπως η ΕΕ]. Το ζήτημα είναι αν μπορεί η Κεντρική Τράπεζα [αυτή που εκδίδει το χρήμα] να είναι κρατική.

    Και η απάντηση είναι, ναι μπορεί να είναι κρατική μια Κεντρική Τράπεζα. Η Τράπεζα της Ελλάδος ελέγχεται από το κράτος [έχει την πλειοψηφία των μετοχών της], αλλά ακόμη κι όταν εξέδιδε τις δραχμούλες, δεν δάνειζε το ελληνικό κράτος με μηδενικό επιτόκιο. Αντίθετα δάνειζε στις άλλες τράπεζες, που με τη σειρά τους δάνειζαν το κράτος [αγοράζοντας ομόλογα], ή δάνειζαν τους πολίτες που δάνειζαν το κράτος [αγοράζοντας έντοκα γραμμάτια].

    Θα με ρωτήσεις γιατί μια Κεντρική -εκδοτική- Τράπεζα, που ελέγχεται από το κράτος, δεν εκδίδει όσο χρήμα θέλει και να το χαρίζει στο κράτος. Το κακό είναι ότι αυτό το τυπωμένο χρήμα θα πρέπει να έχει και κάποιο αντίκρυσμα σε πραγματικό πλούτο. Ειδάλλως ο πληθωρισμός εξανεμίζει το εθνικό νόμισμα, κι όλοι στρέφονται σε άλλα νομίσματα.

    Κι αυτό δεν συμβαίνει μόνον σήμερα με το τυπωμένο χρήμα, συνέβαινε παντού και πάντα. Στη Ρώμη ή στην Κωνσταντινούπολη δεν τύπωναν χρήμα, αλλά οι αυτοκράτορες μείωναν την περιεκτικότητα των νομισμάτων σε χρυσό ή άργυρο, επειδή τα αποθέματά τους μειώνονταν. Και κάποια στιγμή, στο Βυζάντιο, για παράδειγμα, όταν δεν υπήρχε καν χρυσός ή άργυρος, άρχισαν να δανείζονται από τους Φράγκους, εκχωρώντας εθνική κυριαρχία – που θα λέγαμε και σήμερα [παραχωρώντας νησιά, π.χ. Χίος, ή δίνοντας δασμολογική ατέλεια στους δανειστές. Οι Γενουάτες εισήγαγαν και εξήγαγαν ό,τι ήθελαν στη βυζαντινή επικράτεια χωρίς δασμούς, ενώ οι έμποροι του βυζαντίου πλήρωναν 10% δασμούς. Καλό, ε;]

    Βέβαια, στη σύγχρονη εποχή τα πράγματα είναι κάπως πιο πολύπλοκα και κάπως πιο απλά. Κάποια στιγμή οι τραπεζίτες [πες τους και τοκογλύφους, για να ‘σαι μέσα] απέκτησαν τέτοια οικονομική ισχύ, που κατάφεραν είτε να προωθήσουν δικούς τους πολιτικούς είτε να εξαγοράσουν άλλους, και φυσικά είχαν και τη δυνατότητα να περνούν την προπαγάνδα τους στο λαό. Έτσι επέβαλαν το «ανεξάρτητο» των Κεντρικών Τραπεζών – στις οποίες μέτοχοι είναι συνήθως άλλες ιδιωτικές τράπεζες. Αν κι αυτό δεν συμβαίνει πάντα.

    Έτσι το ελληνικό κράτος δεν μπορεί να αποφασίσει για λογαριασμό της Τράπεζας της Ελλάδας, ούτε οι κομισάριοι της Ε.Ε. να επιβάλλουν τη θέλησή τους στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Τα αντίθετα ισχύουν… Γι’ αυτό λέμε ότι σήμερα κυβερνάνε οι τραπεζίτες και όχι οι πολιτικοί. Και όλα είναι κατοχυρωμένα σε συντάγματα, νόμους κ.ο.κ. Κι αν κάποιος πάει να κάνει πολιτικά τσαλιμάκια τα βρίσκει όλα μπροστά του.

    Και ποιοι είναι οι διεθνείς κερδοσκόποι; Η Goldman Sachs, η JPMorgan Chase και η Morgan Stanley είναι οι τρεις σημαντικότερες τράπεζες της Γουώλ Στρητ, σήμερα. Αυτές, κυρίως, ήταν εκείνες που οικοδόμησαν ΕΚ ΤΟΥ ΜΗΔΕΝΟΣ σχεδόν το σημερινό παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα…

    Το Morgan στο JPMorgan και στο Morgan Stanley παραπέμπουν στο ίδιο πρόσωπο. Και το Chase παραπέμπει στους Ροκφέλλερ. Μόργκαν και Ροκφέλλερ εργάστηκαν σκληρά πριν από έναν αιώνα για να θεμελιώσουν την Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ, και κατ’ επέκταση όλο το χρηματοπιστωτικό σύστημα του πλανήτη.

    Τα υπόλοιπα -περί κερδοσκόπων- είναι για να τα λέει κανένας αναλφάβητος πολιτικός, απευθυνόμενος σε αναλφάβητους ψηφοφόρους.

    ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ. Οι πολιτικοί απλώς προεδρεύουν. Και επιβάλλουν μέτρα…

    Να μην σε ταλαιπωρώ άλλο. Ή, μάλλον, για να είμαι ειλικρινής, να μην με καθυστερώ άλλο. Γράφω ένα σχετικό άρθρο και το deadline έχει ήδη περάσει. Καλό βράδυ [κι ευχαριστώ για το διάλειμμα].

  3. 17/03/2010 στο 09:34

    Από άρθρο του Κ. Βεργόπουλου στην «Ελευθεροτυπία» [Η εγχείρηση επέτυχε, αλλά ο ασθενής πνέει τα λοίσθια]:

    «Απομένει ως πιθανή η τρίτη υπόθεση: η διεθνής κερδοσκοπία εις βάρος του ελληνικού Δημοσίου και του ευρωνομίσματος. Με τις δεκάδες δισεκατομμυρίων που παραχωρήθηκαν προς τους χρηματοπιστωτικούς τομείς την προηγούμενη διετία, όχι μόνον δημιουργήθηκαν γιγαντιαία δημόσια ελλείμματα, χωρίς να αυξηθούν οι πιστώσεις προς την πραγματική οικονομία, αλλά επιπλέον διογκώθηκαν οι μάζες των κερδοσκοπικών κεφαλαίων, που δεν διστάζουν σήμερα να στρέφονται ακόμη και εναντίον των κρατικών ευεργετών τους, από τη στιγμή που διέγνωσαν ότι αυτοί είχαν αποβεί ευάλωτοι και χωρίς αυτόματους μηχανισμούς αλληλεγγύης και διάσωσης.»

  1. No trackbacks yet.
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: