Αρχική > Blogroll > ♫♪ «Το άσθμα μου κι ο βρυχηθμός μου» στα ιστολόγια του κόσμου… ♪♫

♫♪ «Το άσθμα μου κι ο βρυχηθμός μου» στα ιστολόγια του κόσμου… ♪♫

16/03/2010

Ακόμη ένας χρόνος στην πλάτη…

… και ‘γω συνεχίζω να Γερνάω Ακίνδυνα

…Και το τραγούδι που σιγοτραγουδούσα το πρωινό εκείνης της μέρας… αφιερωμένο…

Στη Σαβίνα, και στον Δημήτρη στα Νέα Μουδανιά, και στον Γιάννη [που κάποτε έψαχνε την ιστορία με τα lemmings], και στον Αντώνη [και την αιγυπτιολογία του], και στη γλυκυτάτη θεία Κούλα, και στη Σκάρλετ στο Σαντιάγο [για χθες] και στη Βιβή [για παραπροχθές], και σ’ όσους ξεχνώ, και σ’ όλους εσάς… και στη Μελίνα… και στον Σωκράτη… και στον Γιάννη…

Advertisements
Κατηγορίες:Blogroll Ετικέτες:
  1. 16/03/2010 στο 01:05

    Χρόνια πολλά Χρήστο 🙂
    .

  2. 16/03/2010 στο 02:08

    Προς το Blog σας
    Ένα νέο blog γεννήθηκε με σκοπό να δώσει βήμα σε όλους τους Έλληνες ..Ένα Blog όπου μπορεί ο καθένας μας να γράφει ότι τον απασχολεί επώνυμα η ανώνυμα…ένα blog που δίνει την ευκαιρία σε όλους τους Έλληνες να πούνε όλα αυτά που μέχρι τώρα διστάζανε να πούνε .. Αν θέλεις και εσύ να κάνεις κάτι για όλη αυτή την απάτη που βλέπεις γύρο σου ..έλα μαζί μας …..Το Blog σου δίνει την δυνατότητα να ακουστή η γνώμη σου σε ένα ευρύ κοινό χωρίς πολιτικούς ,κομματικούς ,εθνικούς, θρησκευτικούς, η άλλους περιορισμούς .
    Κάνε τώρα την αρχή έλα μαζί μας…………
    Οι απόψεις που θα γράφεις εδώ δεν λογοκρίνονται σε καμιά περίπτωση και δημοσιεύονται ακέραιες
    Ζητάμε και την δική σας στήριξη καθώς το Blog προωθεί τις απόψεις των Blogger και των πολιτών, και όχι δικές μας…..
    http://www.ksipnistere.blogspot.com

    http://www.ksipnistere.gr
    Βάλτε και εμάς στη λίστα με τα ιστολόγια σας… ότι θέλετε μπορείτε να το στείλετε στο e-mail μας και από κάτω το link σας και δημοσιεύετε ακέραιο.

  3. Mitsakos
    16/03/2010 στο 10:41

    Χρόνια πολλά και καλά και δημιουργικά!

  4. 16/03/2010 στο 19:59

    Ευχαριστώ! […] Ευχαριστώ!

  5. 16/03/2010 στο 21:08

    Τα καλύτερα χρόνια είναι αυτά που θα ‘ρθουν.
    Χρόνια Καλά και Πολλά!

  6. 17/03/2010 στο 07:33

    Πάντα!

    Ευχαριστώ πολύ! Την καλημέρα μου!

  7. Προφήτης
    23/03/2010 στο 08:09

    Χρόνια Πολλά Χρήστο.
    Και κυρίως Χρόνια Καλά.
    (Με τον ΓΑΠ δεν το βλέπω)

  8. 23/03/2010 στο 13:17

    @ Προφήτης

    Ευχαριστώ!

    Το ξέρω ότι με τον ΓΑΠ δεν το βλέπεις. Σε είχα αποπάρει -ελαφρώς, ε;- τις προάλλες, για όσα έγραφες στο antinews για «την τελευταία ελπίδα της πατρίδας», αλλά δεν το πήρες είδηση… Ούτε μ’ αυτόν το βλέπω…

  9. Προφήτης
    25/03/2010 στο 02:25

    Το είδα Χρήστο…
    Καμιά φορά, τώρα που μεγαλώσαμε, αναβάλλουμε την αντίδραση για πιο εύθετο χρόνο.

    Χαίρομαι που η πολιτική ορολογία στις «Θεαμαπάτες» εμπλουτίστηκε με την «την τελευταία ελπίδα της πατρίδας», λατινόφωνη ή μη.
    Ιδίως όμως χαίρομαι που βλέπω να χρησιμοποιείς τον όρο «πασοκισμός».
    Με τις μικρές μου δυνάμεις παλεύω να καθιερωθεί.

    Γιατί; Απάντηση το παρακάτω εξαιρετικό σχόλιο του φίλου Διοτίμα, που δανείζομαι ανερυθρίαστα και προσυπογράφω:

    «Από τότε (σημ. 1981) βιώνουμε μιά …δικτατορία του προλεταριάτου, δηλαδή του λαϊκισμού, ήγουν μια μορφή ολοκληρωτισμού. Ως εκ τούτου, κύριο χαρακτηριστικό του “αριστερού” (σε εισαγωγικά ή όχι) ΠΑΣΟΚ, ως “παλλαϊκού κινήματος” άλλωστε, είναι να “χωνεύει” εντός του κάθε πολιτική ή κοινωνική αντιπολίτευση (βλ. σήμερα Παπουτσής/Σκανδαλίδης, ΓΣΕΕ/Παναγόπουλος κτλ.). Σε ευρύτερο δε πλαίσιο (πνευματικό, παιδευτικό, μιντιακό κτλ.), ως ολοκληρωτικό μόρφωμα, δεν σου κλείνει (βεβαίως! βεβαίως!) το στόμα, σού επιβάλλει με τον τρόπο του τί θα σκεφτείς και τί θα ‘πείς (ο πιό ουσιαστικός ορισμός του ολοκληρωτισμού/φασισμού από τον Ρολάν Μπάρτ).
    Όσοι το 1981 είχαν την κρίσιμη ηλικία (ηλικία που μπορούσε να διαθέτει κρίση), κυρίως αριστεροί, και το αντιλήφθηκαν, υπήρξαν από τότε (για να μην ‘πώ από την 3η Σεπτεμβρίου του 1974) και εξακολουθούν να είναι οι κύριοι φορείς αυτής της ιστορικής γνώσης και ασυμβίβαστοι αρνητές του πασοκικού ολοκληρωτισμού. Μόνο που (εξηντάρηδες καί, πλέον) σιγά-σιγά αναχωρούν ή αποχωρούν. … Αν δεν έχεις νιώσει στο πετσί σου την τριαντάχρονη κοινωνική, πολιτική, πολιτισμική επιβολή του ΠΑΣΟΚ, αν εξακολουθείς να παραμένεις ηλίθιος αριστερός ή αφελής δεξιός, ή αν δεν έχεις σήμερα οξύ ιστορικό – πολιτικό αισθητήριο, πελαγοδρομείς μεταξύ των εκάστοτε ενδοσυστημικών εκλογικών αναμετρήσεων και των μετέπειτα αναλύσεών τους.
    Συμπέρασμα: το πασοκικό καθεστώς/modus, που επί μία τριακονταετία (ακόμα και το 1990 – 1993, και το 2004 – 2009, αφού έχει μολύνει το ελληνικό σύμπαν) κυριαρχεί, μόνο με μιά νέα πολιτική επαναστατική διαδικασία μπορεί να ανατραπεί. Ή, εν πάση περιπτώσει, αν καταρρέει “αντικειμενικά” (οικονομική κρίση κτλ.), και πάλι απαιτείται γνώση, εγρήγορση και σοφία.
    http://www.antinews.gr/?p=36661&cpage=1#comment-408509

  10. 25/03/2010 στο 18:01

    @Προφήτη,
    δυστυχώς το ιδιότυπο χαρμάνι ιδεών και ανθρώπων του ΠΑΣΟΚ, αν το εξετάσουμε από μια μηδενική βάση στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του, δυστυχώς… πληροί πολλές από τις ΔΥΣΑΡΕΣΤΕΣ λογικές συνθήκες που χαρακτηρίζουν τον ιδιότυπο… εθνικοσοσιαλισμό της λεγόμενης «Τρίτης Θέσης» («Third Position» – googable, wikipediable term). Το ΜΟΝΟ που του λείπει για να ταυτιστεί εντελώς με αυτό το ρεύμα ιδεών είναι η φυσική του άνεση να επιβιώνει μέσα σε συνθήκες κοινοβουλευτισμού. Αλλιώς… εθνικισμός ΚΑΙ «σοσιαλισμός» (σε εισαγωγικά αυτός) ΚΑΙ ένα είδος κορπορατισμού ΚΑΙ ένα υποτιθέμενο «ξεπέρασμα της ταξικής πάλης» (σύνθημα ΚΑΙ του Χίτλερ ΚΑΙ του Στράσσερ)…
    …κάνει ΕΚΡΗΚΤΙΚΟ ΜΕΙΓΜΑ και δυσώδες.

    Ο πραγματικός πατριωτισμός νομίζω ότι είναι κάτι περίπου αυτονόητο για όσους τον νιώθουν, σχεδόν ανεπαίσθητος στις ΕΞΩΤΕΡΙΚΕΣ του εκδηλώσεις, όπως περίπου η αγάπη για τη μάνα μας (ΔΕΝ βγαίνουμε και στην… πλατεία με ντουντούκες να τη διαλαλάμε).
    Αλλά ο… «πατριωτισμός της μάσας» μπορεί άνετα να υποδυθεί κάτι που δεν είναι, μέσω του προστάγματος «Ελάτε κι εσείς, να φάμε μαζί»…. χαχαχα

  11. 26/03/2010 στο 12:46

    @ Προφήτης

    Αγαπητέ, δεν μεγαλώσαμε εμείς, απλά μίκρυνε ο κόσμος 🙂

    Ο όρος «πασοκισμός» δεν σημαίνει απολύτως τίποτα, όταν χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια κατάσταση μετά το 1980. Με τον τρόπο με τον οποίο τον χρησιμοποιείτε υπονοείτε μάλλον τον «εκπασοκισμό» της ελληνικής κοινωνίας ως διαδικασία και όχι τον «πασοκισμό» ως ιδεολογία. Μπερδεμένο ε; Εννοώ ότι λάθος χρησιμοποιείτε τον όρο «πασοκισμό», και ότι θα έπρεπε να χρησιμοποιείτε τον όρο «εκπασοκισμός».

    Αλλά και στη μία και στην άλλη περίπτωση είστε out. Το ίδιο μοτίβο επαναλαμβάνεται σταθερά στην Ελλάδα, εδώ και τουλάχιστον ενάμιση αιώνα. Ποιο το νόημα όρων όπως «πασοκισμός», «νεοδημοκρατισμός», «ΕΡΕϊσμός», «μετεμφυλιοσύνη», «μεταξισμός», «βενιζελισμός», «βασιλισμός», «τρικουπισμός» κ.ο.κ., αν αγνοείτε το τι κοινό ενυπάρχει σε όλους τους;

    Το ότι ο «εκπασοκισμός» της ελληνικής κοινωνίας ήταν κάτι με τα αποκλειστικά δικά του χαρακτηριστικά είναι γεγονός. Αλλά μήπως η «μετεμφυλιοσύνη» δεν ήταν; Οι υπόλοιπες περίοδοι; Γι’ αυτό λέω…

  1. No trackbacks yet.
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: