Αρχική > Αφασιαλάνδη, Ιστορία > «Εκλαμπρότατε, να με θυμηθής όταν έλθη το δάνειον…»

«Εκλαμπρότατε, να με θυμηθής όταν έλθη το δάνειον…»

30/03/2010

«Εκλαμπρότατε, να με θυμηθής όταν έλθη το δάνειον, ότι τας ελπίδας μου, μετά τον Θεόν, εις την Εκλαμπρότητά σου την έχω και μη με αφήσης περίλυπον. Παρακαλώ να με αγαπάς όπως και πρότερον».

Quiz:

  1. Ποιος απευθύνεται στον Εκλαμπρότατο;
  2. Ποιος είναι ο Εκλαμπρότατος;
  3. Σε ποιο δάνειο αναφέρεται;
  4. Σε ποιο έτος βρισκόμαστε;
  5. Και σε ποια χώρα;

ΥΓ1. Η απάντηση στα τρία τελευταία ερωτήματα είναι ευκολότατη, βάσει της τελευταίας σημαντικής μου ιστορικοπολιτικής… ανακάλυψης.

ΥΓ2. Η απάντηση στο δεύτερο ερώτημα, δυσκολούτσικη.

ΥΓ3. Την απάντηση στο πρώτο ερώτημα την μαντεύετε… 😉

ΥΓ4. Τώρα καταλαβαίνετε γιατί τα «αρχεία» στην Ελλάδα εκδίδονται για να εξαφανισθούν… Κι όσοι τα έχουν κάθονται πάνω τους… Ας είναι καλά μερικές πανεπιστημιακές βιβλιοθήκες, που κάνουν μια κάποια προσπάθεια. Α! Και τα μοναστήρια. Που παίρνουν τα πακέτα για τη μηχανοργάνωση των βιβλιοθηκών αλλά από κει και πέρα nada, τίποτα, μηδέν…

_ _ _ _ _ _ _ _ _

Ενημέρωση

Η φίλη KnowDame απάντησε σωστά [εύγε!] και πήρε και το δωράκι της. Η απάντησή της:

1. Μακρυγιάννης
2. Γ. Κουντουριώτης
3. Τo πρώτο
4. Το 1824
5. Ελλάδα; ;-)

Από τα Αρχεία Λ. και Γ. Κουντουριώτου, τ. Ζ΄, σελ. 546

Advertisements
Κατηγορίες:Αφασιαλάνδη, Ιστορία
  1. KnowDame
    30/03/2010 στο 21:25

    1. Μακρυγιάννης
    2. Γ. Κουντουριώτης
    3. Τo πρώτο
    4. Το 1824
    5. Ελλάδα; 😉

    Από τα Αρχεία Λ. και Γ. Κουντουριώτου, τ. Ζ΄, σελ. 546

    υγ. Αυτό το κουίζ ήταν εύκολο. Με λίγο γκούγκλισμα βρέθηκαν οι απαντήσεις
    Με το άλλο κουίζ, μείναμε με την απορία τελικά

  2. 31/03/2010 στο 01:53

    Οι Κουντουριώτηδες αυξάνουν την κεφαλαιουχική περιουσία τους από 10.000.000 χρ. δρχ. (1820) σε 28.000.000 χρ. δρχ. (1830). Γαιοκτήμονες της Ηλείας με περιουσία 3.000.000 χρ. δρχ. στα 1820 βρίσκονται με 7.000.000 χρ. δρχ.. Στρατιωτικοί – απλοί κλεφτοκαπεταναίοι, μετά την επανάσταση βρίσκονται κτηματίες με χιλιάδες στρέμματα εύφορης γης.

  3. 31/03/2010 στο 15:10

    @ KnowDame

    Σωστή! Πανεύκολο ήταν γι’ αυτό και ήσουν η μοναδική που το γκούγκλισες 😉

    Να το κάνουμε λίγο πιο δύσκολο; Καλά, το απόσπασμα προέρχεται από τα αρχεία Κουντουριώτου, όμως στην ιστοσελίδα που παραπέμπεις [εξαιρετική δουλειά κάνουν οι άνθρωποι, δεν λέω αυτό] δεν αναφέρουν από ποιο συγκεκριμένο βιβλίο άντλησαν τα αποσπάσματα – του Μακρυγιάννη δεν είναι το μόνο]. Από ποιο βιβλίο;

    ΥΓ. Α, ναι. Έχουμε και το άλλο κουίζ. Καλά που μου το θύμισες. Θα πρέπει να ψάξω το βιβλίο. Κάποια πεταλούδα φτερούγισε εσχάτως στο Πεκίνο και μου ‘κανε τη βιβλιοθήκη… καινούρια.

    @ satyrikon

    Τα βλέπεις αγαπητέ; Πώς το λένε οι χριστιανοί; «Έχεις δύο και δίνεις το ένα; Τότε δεν μένεις με ένα, μένεις με τρία!» Οι Κουντουριώτηδες αποτελούν χειροπιαστή απόδειξη. Τα «έδωσαν όλα» στον Αγώνα, και βγήκαν και κερδισμένοι από πάνω. Miracolo! Miracolo! Και, φυσικά, δεν ήταν οι μόνοι…

  4. 31/03/2010 στο 16:31

    @ KnowDame

    Το δωράκι σας, για τον κόπο σας, θα πρέπει να το παραλάβατε ήδη. Πάντα τέτοια!

  5. KnowDame
    31/03/2010 στο 20:11

    Να το κάνουμε λίγο πιο δύσκολο 🙂

    Με λίγη περισσότερη έρευνα, κατέληξα ότι οι συγγραφείς «Ομάδα Ενάντια στη Λήθη» του Κυριαρχία και κοινωνικοί αγώνες στον ελλαδικό χώρο, πρέπει να χρησιμοποίησαν σαν πηγή για την παράθεση του επίμαχου αποσπάσματος, το παράρτημα του 2ου τόμου του «Αρχεία Λαζάρου και Γεωργίου Κουντουριώτου / εισαγωγή και σημειώσεις υπό Εμμαν. Γ. Πρωτοψάλτη ; εισαγωγή και επιμέλεια Κωνσταντίνου Αθαν. Διαμαντή» σε έκδοση του Εθνικού Τυπογραφείου το 1967 που ανήκει στη σειρά Βιβλιοθήκη Γενικών Αρχείων του Κράτους, τόμος Ζ’

    Εάν θέλετε να το διαπιστώσετε ιδίοις όμμασι, πάτε μία βόλτα μέχρι τον 3ο όροφο της Βιβλιοθήκης του Παντειου Πανεπιστημίου

    Περισσότερες λεπτομέρειες στις ιδιωτικές ευχαριστίες μου για το δωράκι

  6. 31/03/2010 στο 21:03

    Ορθόν μεν, πλην όμως δε [παντού υπάρχει ένα δε…]

    Πράγματι, το επίμαχο απόσπασμα και μερικά ακόμα υπάρχουν στο βιβλίο της «Λήθης» [σελ. 349-350], εκεί όμως παραπέμπουν γι’ αυτά τα αποσπάσματα στο βιβλίο του [«απριοριστή ιστορικού»] Κυριάκου Σιμόπουλου «Η Διαφθορά της Εξουσίας», σελ. 111-112, χωρίς να παραπέμπουν στο αρχείο Κουντουριώτη. Προφανώς, τα παιδιά του Freenquiry έχοντας το βιβλίο του Σιμόπουλου παρέπεμψαν στις σελίδες του αρχείου Κουντουριώτη γράφοντας το συγκεκριμένο τόμο και σελίδα που ανέφερε και ο ιστορικός.

    Έπρεπε να πεις ότι είναι στη μπλε ζώνη του τρίτου ορόφου. Παιδεύτηκα λίγο να το βρω 😉

    Πάντως, είναι γελοίο στα Γενικά Αρχεία του Κράτους να έχουν φάει έναν σκασμό λεφτά από την ΕΕ, να έχουν ψηφιοποιήσει ένα σωρό υλικό και να μην είναι προσβάσιμο στο διαδίκτυο. Αλλά, βέβαια, ποιος χρειάζεται μνήμη σ’ αυτό τον τόπο;

    Θα ξεκινήσω καμιά εκστρατεία να μην υπάρχει copyright στην ηλεκτρονική διάθεση βιβλίων, όταν έχει περάσει μια δεκαετία από την τελευταία έντυπη έκδοσή τους. Είναι αδιανόητο τα αρχεία Κουντουριώτη [που εκδόθηκαν από τα ΓΑΚ] πριν από σαράντα τόσα χρόνια να μην είναι διαθέσιμα ψηφιακά.

    Τέλος πάντων, μ’ έπιασε η φλυαρία μου.

    Καλό βράδυ κι ευχαριστούμε!

  7. KnowDame
    02/04/2010 στο 20:52

    😳 Ομολογώ! Την ημέρα που έκανα την πρώτη έρευνα, κολούσε το φόρτωμα του pdf του «Κυριαρχία και κοινωνικοί αγώνες στον ελλαδικό χώρο» και δεν μπόρεσα να δω τη βιβλιογραφία του.
    Οπότε πήγα δια της πλαγίας οδού… Μάλλον πρέπει να επιστρέψω το δωράκι 😛

    Όσο για την εκστρατεία που σκοπεύετε να ξεκινήσετε, θα πρότεινα πρώτα οι μισοί κάτοικοι της χώρας (δηλ. της Αττικής), να απαιτήσουν να έχουν τη δυνατότητα να δανείζονται βιβλία των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών και μετά μπορείτε να καταπιαστείτε και με το ακανθώδες θέμα της νομοθεσίας copyright.

    Αν και στο θέμα των ΓΑΚ θα συμφωνήσω ότι είναι απαράδεκτο να μην είναι διαθέσιμο το ψηφιοποιημένο υλικό. Αλλά βλέπετε, δούλεψε και εδώ το θαύμα του ιδιωτικού τομέα, με τις outsoursing αναθέσεις ψηφιοποίησης που έγιναν. Αυτό αποδεικνύει ότι μερικές φορές ο δημόσιος τομέας αποδίδει καλύτερα από τον ιδιωτικό, όταν είναι κατάλληλα στελεχωμένος.

    Την καλησπέρα μου και Καλή Ανάσταση

  8. 03/04/2010 στο 13:49

    @ KnowDame

    Α! Το δώρο είναι δώρο! Δεν επιστρέφεται!

    Τι βιβλία να δανειζόμαστε απ’ τις ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες; Τη μόνη δανειστική βιβλιοθήκη που θυμάμαι στην Αθήνα [εννοώ ελληνική, όχι αυτές των ξένων ινστιτούτων και… αποστολών] είναι η δημοτική στην Αθηνάς [εκεί που είναι σήμερα η δημοτική αστυνομία] απ’ την οποία δανειζόμασταν κάνα βιβλίο στα μέσα της δεκαετίας του ’70, μαθητές όντες. Αλλά κάποια στιγμή κατήργησαν το δανεισμό. Κάποια σκρίνια είχαν κενά ράφια… Αφήστε καλύτερα. Σήμερα, δεν χρειαζόμαστε δανειστικές βιβλιοθήκες. Σκάνερ χρειαζόμαστε. [Και διάβαζα πριν από λίγες μέρες, ότι οι γιαπωνέζοι κατασκεύασαν σκάνερ που σαρώνει 200 σελίδες το λεπτό!]

    Το copyright έτσι κι αλλιώς έχει καταργηθεί στην πράξη. Ούτως ή άλλως όποιος είναι να διαβάσει κάτι θα το αγοράσει. Για τους υπόλοιπους… Αλλά δεν μπορεί να υπάρχει copyright για βιβλία που εκδόθηκαν άπαξ πριν από 30 ή 40 χρόνια και δεν πρόκειται να ξανατυπωθούν στον αιώνα τον άπαντα.

    Για τα ΓΑΚ… πονεμένη ιστορία.

    Καλή ανάσταση!

  1. No trackbacks yet.
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: