Αρχείο

Archive for 25/04/2010

Διδάγματα απ’ την Αντεπανάσταση του 1824

[…] Για τους περισσότερους ιστορικούς, με το τέλος του εμφυλίου πολέμου στις αρχές του 1825 η χώρα αποκτά –επιτέλους!- ισχυρή κεντρική κυβέρνηση. Κατά τη σεμνή και ταπεινή γνώμη του γράφοντος, η χώρα δεν απέκτησε ισχυρή κυβέρνηση, ούτε τότε ούτε ποτέ. Αυτό που απέκτησε τότε ήταν μια άρχουσα τάξη και κυρίως μια κυρίαρχη ιδεολογία (η ιδεολογία της κυρίαρχης τάξης είναι η κυρίαρχη ιδεολογία…)

Τα διδάγματα από τα γεγονότα του 1824:

Α. Για να κυβερνά κάποιος τη χώρα πρέπει να διαθέτει χρήμα. Από πού αντλεί κάποιος κυβερνήτης τους απαραίτητους πόρους; Από τα δάνεια! Μια λεηλασία εδώ, ένα πλιάτσικο εκεί («φοροεπιδρομή», το λέμε σήμερα) αποτελούν ενίοτε μια καλή αλλά όχι και μόνιμη λύση.

Β. Για να εξασφαλίσει κάποιος άρχων τα απαραίτητα δάνεια δεν χρειάζεται παρά να διατηρεί άριστες σχέσεις με το «εξωτερικόν». Μία-δύο διευκολύνσεις προς τις Προστάτιδες Δυνάμεις είναι πάντα χρήσιμες.

Γ. Σε τι θα χρησιμεύσουν τα δάνεια; Όχι, πάντως, στην ανασυγκρότηση της χώρας και σε καμία περίπτωση στην αυτοτελή οικονομική ανάπτυξή της! Η ανεμπόδιστη οικονομική ανάπτυξη του ιδιωτικού τομέα θα οδηγήσει, αργά ή γρήγορα, στην ανάδυση μιας «αστικής» τάξης, η οποία, εκ των πραγμάτων, θα διεκδικήσει κάποτε μερίδιο της εξουσίας. Καλό είναι, λοιπόν, όλες οι δουλειές να περνάνε μέσα απ’ το γκουβέρνο. Έτσι ελέγχονται καλύτερα.

Δ. Τα δάνεια τα «καρπωνόμαστε» μόνοι μας; Όχι, βέβαια! Μη επιτρέποντας την ανάπτυξη του ιδιωτικού τομέα, κάποιος θα πρέπει να δώσει μια δουλειά κι ένα κομμάτι ψωμί στον χειμαζόμενο «κοσμάκη». Να μην έχουμε και προβλήματα από «τα κάτω». Αθρόες, λοιπόν, προσλήψεις στο δημόσιο για, κατά κανόνα, κακοπληρωμένες δουλειές. Πώς θα συμπληρώσουν το εισόδημά τους οι κακοπληρωμένοι δημόσιοι υπάλληλοι; Με τα «προσκόμματα» προς τον ιδιωτικό τομέα (βλ. Γ).

Ε. Εκτός, όμως, από τους –δυνητικούς- «από πάνω» και τους –υπαρκτούς- «από κάτω», υπάρχουμε κι εμείς. Υπάρχουμε εμείς, υπάρχουν και οι ημέτεροι. Που θα πρέπει να βολευτούν κι αυτοί. Στρατιωτικοί, ανώτατοι δημόσιοι υπάλληλοι, κολαούζοι, δημοσιογράφοι, καθηγητές πανεπιστημίων (προς Θεού! Ποτέ ιδιωτικά πανεπιστήμια! Μπορεί να ανοίξουν καταστροφικές συζητήσεις…), παρατρεχάμενοι κάθε είδους. Γενικώς, οι «ημέτεροι».

ΣΤ. Δεν χωρά καμία αμφιβολία. Αν είμαστε εμείς στο γκουβέρνο, ο τόπος θα κυβερνιέται καλά. Όμως, όμως… Σ’ αυτόν τον τόπο, υπάρχουν πάντα και τα μιάσματα. Που είναι πάντα ικανοί να προσφέρουν γην και ύδωρ στην αντίπαλη από τη δική μας Προστάτιδα Δύναμη. Όμως, μια στιγμή!

Ζ. Ένα πράγμα δεν πρέπει να συμβεί ποτέ σ’ αυτή τη χώρα. Να υπάρξει μια ισχυρή κυβέρνηση που θα επιβάλει τους όποιους κανόνες της. Α, όχι! Αυτό δεν μπορούμε να το επιτρέψουμε. Δεν το επιτρέπουν τα δημοκρατικά μας αισθήματα! Σύνταγμα! Σύνταγμα! Να επιλέγει «ελεύθερα» ο λαός τους κυβερνήτες του…

Η αυταρχική διακυβέρνηση Καποδίστρια θα λάβει τέλος με τη δολοφονία του Κυβερνήτη. Οι «Βαβαρέζοι»; Α, πα, πα, πα! «Επανάσταση»! Σύνταγμα! Ακούς εκεί ο Όθων να θέλει να ιδρύσει Τράπεζα και να δανείζει με ανώτατο επιτόκιο 10%; Απαράδεκτον! Κι εμείς, οι πτωχοί, πλην τίμιοι αγωνιστές και τοκιστές, που δανείζουμε με 20-30-40%, τι θ’ απογίνουμε; «Επανάσταση»! Σύνταγμα!

Ο Νόμος του Όθωνα για τη λειτουργία της Εθνικής Τραπέζης της Ελλάδος, όπου ορίζεται πως «ο τόκος των επί υποθήκη και ενεχύρω δανείων δεν θέλει ποτέ υπερβαίνει τα 10 τοις % κατ’ έτος»,  θα δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως την 7η Αυγούστου 1843. Λιγότερο από έναν μήνα μετά, θα εκδηλωθεί η «Επανάσταση» της Γ΄ Σεπτεμβρίου. […]

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Απόσπασμα από το άρθρο «Από τα δάνεια της Αγγλίας ως την «Επανάσταση» του 1843 (και τα «spreads»)«, που δημοσιεύεται στο Τρίτο Μάτι [τ. 179, Απρίλιος 2010] που κυκλοφορεί.

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Διαβάστε επίσης:

Ζήτω η Επανάσταση του 1821! Κάτω η Αντεπανάσταση του 1824! [24-3-2010]

Και, φυσικά, κάθε φορά που το Καθεστώς που προέκυψε μετά την Αντεπανάσταση του 1824 κινδυνεύει με κατάρρευση, “ανοίγει” η συζήτηση περί Συντάγματος [25-4-2010]

Από τον Όθωνα στον ΓΑΠ: οι οικονομικές κρίσεις του 1843 και του 2010. Βίοι παράλληλοι; [6-4-2010]

Advertisements

Και, φυσικά, κάθε φορά που το Καθεστώς που προέκυψε μετά την Αντεπανάσταση του 1824 κινδυνεύει με κατάρρευση, «ανοίγει» η συζήτηση περί Συντάγματος

Καθημερινή, 25-4-2010, πρώτη σελίδα. Ακόμα και μια χούντα, κάποιους δεν θα τους "χαλούσε" καθόλου. Ίσα-ίσα...

Τόσο απλά…

Πάντα τα ίδια.

Γιατί αυτοί ξέρουν τι κάνουν. Ενώ εμείς απλά «ψαχνόμαστε»…

Διαβάστε και την υπέρ του Καθεστώτος συμβολή της κυρίας Ντόρας Μπακογιάννη στη σημερινή Καθημερινή [Συνταγματικά πλαίσια οικονομικής πολιτικής] και θα καταλάβετε…

Διαβάστε επίσης:

► Το ποστάκι Ζήτω η Επανάσταση του 1821! Κάτω η Αντεπανάσταση του 1824! [24-3-2010], στο οποίο μεταξύ άλλων σημείωνα τα εξής:

[…] Επί δύο σχεδόν αιώνες, ολόκληρη η πολιτική ηγεσία του τόπου ισχυριζόταν ότι για την κακοδαιμονία του τόπου έφταιγε η καταπάτηση και η μη εφαρμογή του εκάστοτε Συντάγματος.

Οπότε, ας επαναδιατυπώσουμε το ζήτημα: η μεταπολίτευση αν δείχνει κάτι, αυτό είναι το εξής: η κακοδαιμονία του τόπου δεν οφείλεται στην τήρηση ή μη του Συντάγματος. Αυτό το άλλοθι της πολιτικής τάξης στην Ελλάδα, είναι που τέλειωσε. Και όχι η μεταπολίτευση. […]

►  Τα βιβλία του Γεράσιμου Κακλαμάνη [σε κάποια απ’ αυτά ασχολείται επί μακρόν με το «συνταγματικό πρόβλημα» της Ελλάδας.

► Το ποστάκι “Αν είναι να μείνωμε ημείς νηστικοί, ας πάη στο διάβολο η ελευθερία. Έφαγαν αυτοί, ας φάμε και εμείς τώρα.” [25-8-2009] [όπου ο «Άγιος» του νεοελληνισμού -και ένας από τους αυθεντικότερους και πρωτοπόρους εκφραστές της νεωτερικότητας του νεοελληνισμού (τον οποίο αδίκως έχουν κατατάξει στην «Παράδοση»)- ο στρατηγός Μακρυγιάννης, τα είχε πει όσο πιο ξεκάθαρα γινόταν το 1844].

► Το ποστάκι Η νεοελληνική φαυλοκρατία [22-10-2009] [σχόλια και σημειώσεις πάνω στο ομότιτλο βιβλίο του Ευάγγελου Κοροβίνη].

► Το ποστάκι Ετεροτοπία [5-3-2010] [ένα άρθρο του Φαίδωνα Μαλιγκούδη].

► Ό,τι άλλο βρείτε…

► Και το ποστάκι Διδάγματα απ’ την Αντεπανάσταση του 1824, που θα ανεβάσω σε λίγο. ανέβασα ήδη.

ΥΓ. Όσο για τους υπόλοιπους, τους “Άσ’ τα τα εικονίσματα στον τοίχο κρεμασμένα!”, τι να είπω;