Αρχική > Ρ. Κ. > Όλα τώρα αρχίζουν! [Α]

Όλα τώρα αρχίζουν! [Α]

30/04/2010

Συνέχεια από το Όλα τώρα αρχίζουν!

[Α]

Αυτό που αρνείται να κατανοήσει το ΚΚΕ, είναι ίσως το σημαντικότερο στη σημερινή συγκυρία.

Στο μήνυμα της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος Για την Εργατική Πρωτομαγιά 2010, γίνεται λόγος ξανά και ξανά για εργατική τάξη [για εργάτες, εργάτριες, εργατικό κίνημα], αλλά ούτε μία φορά δεν αναφέρεται ο όρος «αστική τάξη». Αντί αυτού του όρου έχουν επιλέξει να χρησιμοποιούν τον όρο πλουτοκρατία [τρεις φορές υπάρχει στο μήνυμα]. Γιατί;

Τα στελέχη του ΚΚΕ γνωρίζουν ήδη ενστικτωδώς αυτό που αρνούνται να συνειδητοποιήσουν.

Η αστική τάξη δεν υπάρχει πια! Έχει συντριβεί από τον καπιταλισμό! Ζούμε πλέον σε έναν μετα-αστικό καπιταλισμό, σε έναν καπιταλισμό μετά την αστική τάξη.

[Περισσότερα στην «Κριτική» του Κοστάντσο Πρέβε. (Ο Μπετόβεν κι ο Χέγκελ ήταν αστοί, αλλά αυτό δεν σημαίνει, σε καμία περίπτωση, πως τάσσονταν και υπέρ του καπιταλισμού. Ίσα-ίσα.) Και «συνεχίζει» ο Πρέβε:]

Προνομιακό πεδίο όπου μπορούμε να παρατηρήσουμε τη συντριβή της αστικής τάξης [των αξιών της, των αρχών της, του πολιτισμού της] είναι «τα γεγονότα του 1968». Το «1968» είναι αντι-αστικό και υπερ-καπιταλιστικό ταυτόχρονα. Στρέφεται εναντίον της αστικής τάξης [αξιών, αρχών κ.λπ.] και υπέρ του καπιταλισμού. Έτσι εξηγείται και η πλήρης ενσωμάτωση των πάλαι ποτέ αριστερών διανοούμενων στο καπιταλιστικό σύστημα. Που «ελευθεριάζουν» κατά των πολιτισμικών καταλοίπων του αστισμού, ενώ ταυτόχρονα προπαγανδίζουν υπέρ του καπιταλιστικού συστήματος. [Και τα λοιπά, και τα λοιπά.]

Η αστική τάξη είτε ενσωματώθηκε [στη σημερινή παγκόσμια καπιταλιστική ελιτεία] είτε αποσυντέθηκε/εξαφανίστηκε.

Και μετά την αστική τάξη, ήρθε η σειρά για την βίαιη αποσύνθεση της «εργατικής τάξης», δηλαδή όλων των εργαζομένων, όλων εκείνων που δεν μπορούν να επιβιώσουν αν δεν πουλήσουν τις όποιες δεξιότητές τους, την όποια «εργατική δύναμή» τους. Ήρθε η σειρά τους για την ανθρωπολογική βουρκοποίησή τους.

Αν επιτευχθεί αυτό, δηλαδή η ανθρωπολογική βουρκοποίηση του μεγαλύτερου μέρους των ανθρωπίνων όντων στον πλανήτη, δηλαδή αν καταφέρουν αυτή την ανθρωπολογική μετάλλαξη δεν θα υπάρξει σημείο επιστροφής.

Σε λίγο όχι μόνον δεν θα υπάρχουν τάξεις μέσα στην καπιταλιστική μεγαμηχανή, σε λίγο δεν θα υπάρχουν ούτε καν κάποιοι που να μιλούν για τάξεις.

Σ’ αυτόν τον αγώνα δεν περισσεύει κανείς.

Όποιος δέχεται ότι

  • ο άνθρωπος, υπό οποιαδήποτε έννοια, δεν είναι προϊόν προς αγοραπωλησία
  • οι ανθρώπινες ζωές δεν είναι «χαρτί» που σορτάρεται στο χρηματιστήριο
  • ο άνθρωπος είναι κάτι παραπάνω από μια «μηχανή» που πρέπει να επιβιώνει μέσα στο βούρκο τρώγοντας σκουπίδια
  • και έχει διάθεση να αγωνιστεί ενάντια σ’ όλα αυτά

είναι καλοδεχούμενος.

Κανένας δεν περισσεύει σ’ αυτόν τον αγώνα.

Αδέλφια στα όπλα!

Όλα τώρα αρχίζουν!

Advertisements
Κατηγορίες:Ρ. Κ.
  1. 30/04/2010 στο 23:50

    Επιασες μεγάλα θέματα εδώ Χρήστο (και φυσικά συμφωνώ)…
    Τα ίδια θέματα συζητούσαμε (εκτός νετ) πριν μέρες, ο φίλος και σχολιαστής του μπλογκ μου Ντέννις κι εγώ. Δηλαδή κυρίως το εξής θεμελιώδες. Το ότι «ο Ανθρωπος υπό οποιαδήποτε έννοια, δεν είναι προϊόν προς αγοραπωλησία».
    Η ίδια η ύπαρξη «αγοράς εργασίας» είναι αφύσικη και καταχρηστική. Διότι τον εαυτό του κανείς δεν πρέπει να τον πουλάει και να τον διαθέτει, σαν εμπόρευμα. Δεν είμαστε «ιδιοκτήτες του εαυτού μας» (όπως λέει η κατεστημένη νοοτροπία). Ο καθένας μας ΕΙΝΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΕΑΥΤΟΣ του, όχι μια «ιδιοκτησία», του ιδίου ή οποιουδήποτε (άλλου). Αυτό, αν κατανοηθεί, τα υπόλοιπαα έπονται όλα – νομίζω.

    Ανταλλαγές αγαθών υπήρξαν πιθανώς ανέκαθεν. Εργασία, παραγωγή, προϊόντα, ομοίως.
    Αλλά (αν εξαιρέσουμε τη δουλεία) στην αρχαιότητα εθεωρείτο αυτονόητο ότι ο καθένας δουλεύει για τον εαυτό του (μαζί με άλλους). ΔΕΝ ήταν αυτονόητο το να πουλάει τον εαυτό του ή την εργασία του. Είχαν βέβαια γι’ αυτό το σκοπό τους δούλους (τότε)…
    (που αγοράζονταν και πωλούνταν όπως τα εμπορεύματα). Ε, ο καπιταλισμός ξανάφερε τη δουλεία σιγά-σιγά. Ξεκίνησε δίνοντας δουλειά στους άνεργους χωρικούς (τους οποίους είχε ξετινάξει και υποχρεώσει σε απίστευτη φτώχεια) η φεουδαρχία εκείνης της εποχής, ωρίμασε δίνοντας μισθούς και οκτάωρα κλπ. …και επανέρχεται τώρα στην δουλοκτητική κοινωνία, νομίζω. (ΤΙ σου λέω τώρα, τα ξέρεις όλα αυτά βέβαια…)
    …όμως τα αναφέρω για να καταλήξω πάλι σε αυτό που λες, το ότι ο άνθρωπος δεν είναι προΪόν προς αγοραπωλησία. Και επομένως είναι φυσικό να (συν-)εργάζεται με άλλους (ελεύθερους) ανθρώπους, σε Ομάδες ή Κοινότητες, για να παράγει όσα χρειάζεται (ή όσα τον ευχαριστούν)… αλλά όχι σαν πράγμα, όχι σαν ιδιοκτησία κανενός, όχι σαν εργάτης ή υπάλληλος κανενός. Δεν υπάρχει διαφυγή, από αυτή την κοινή μας μοίρα. ΕΙΤΕ θα συν-εργαστούμε, είτε θα εργαστούμε «ΓΙΑ άλλους» (όχι «ΜΑΖΙ με άλλους») και επομένως θα… υποδουλωθούμε, τελικά. Εφτασε η κατάσταση στα όριά της σήμερα, και ήρθε ο καιρός να το καταλάβουμε αυτό – ίσως…

    Μία κοινότητα συνεργαζόμενων ανθρώπων δεν λειτουργεί σύμφωνα με το ΜΟΝΟΔΙΑΣΤΑΤΟ νόμο του κέρδους, αλλά σύμφωνα με το ΠΟΛΥΔΙΑΣΤΑΤΟ κριτήριο της ΩΦΕΛΕΙΑΣ. Το κέρδος του καπιταλιστή είναι ένα μονοδιάστατο σκιάχτρο μιας ΠΟΛΛΑΠΛΟΤΗΤΑΣ ΠΟΛΛΑΠΛΩΝ ΜΟΡΦΩΝ ΩΦΕΛΕΙΑΣ, σε ΒΕΛΤΙΣΤΟΠΟΙΗΔΗ.

    Εξού… και «ομαδεών» και «Αναγέννηση πολλαπλών μορφών», σύντροφε… Μόρφο (όνομα και πράμααα..) Ζαχαχαχα

  2. 30/04/2010 στο 23:55

    (Ορθή επανάληψη) Μία κοινότητα συνεργαζόμενων ανθρώπων δεν λειτουργεί σύμφωνα με το ΜΟΝΟΔΙΑΣΤΑΤΟ νόμο του κέρδους, αλλά σύμφωνα με το ΠΟΛΥΔΙΑΣΤΑΤΟ κριτήριο της ΩΦΕΛΕΙΑΣ. Το κέρδος του καπιταλιστή είναι ένα μονοδιάστατο σκιάχτρο (είδωλο) μιας ΠΟΛΛΑΠΛΟΤΗΤΑΣ ΠΟΛΛΑΠΛΩΝ ΜΟΡΦΩΝ ΩΦΕΛΕΙΑΣ, σε (φυσική / ομαδική) ΒΕΛΤΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗ.

    Τα φυσικά συστήματα και όντα αυθορμήτως οργανώνονται, συνεργάζονται ΚΑΙ βελτιστοποιούν τις ωφέλειές τους, ΑΝ αφεθούν ελεύθερα (νομίζω). Αρκει να νοιώσουν την ΑΝΑΓΚΗ να το κάνουν. Αλλά για όσο διάστημα είναι ΥΠΟΔΟΥΛΑ ΟΝΤΑ, μπορεί να μη το νοιώθουν καν. Νοιώθουν μόνο την ανάγκη… ξεκούρασης! 🙂

  3. Stratosvet
    01/05/2010 στο 00:52

    Πολύ καλό το αρθράκι σήμερα θείο…..μπράβο!

  4. Kostas
    01/05/2010 στο 20:43

    Stratosvet :
    Πολύ καλό το αρθράκι σήμερα θείο…..μπράβο!

    ετσι…. εμψυχωνε τον θειο!!!
    Μπράβο και από μένα….. 🙂

  5. 01/05/2010 στο 23:00

    Δεν είμαι σίγουρος πάντως για ένα πράμα. Το ότι το 19868 ήταν «φιλο-καπιταλιστικό και κατά των αστών». Μάλλον… δεν είχε φυλάξει τα νώτα του, ενώ η τότε παρουσία π.χ. των Μαοϊκών περιέπλεκε την κατάσταση. Το ΤΙ κοινωνία θέλανε δεν το είχανε σκεφτεί καλά, πολλοί επαναστατημένοι της εποχής. Υπήρχε και ο υπαρκτός σοσιαλισμός, όπως και η συμβιβαστική τάση της σοσιαλδημοκρατίας να φροντίζει μόνο δικαιώματα, έχοντας σαν δεδομένο τον καπιταλισμό (και την ειρήνη με δαύτον).

    Ηταν ίσως η αποθέωση της «φιλελεύθερης ουτοπίας» (όπως την ονομάζει ο Ζίζεκ), αλλά δεν εξέφραζε καπιταλιστικές αξίες, αυτές-καθ-εαυτές. Γεγονός είναι ότι με φτωχό και αντιφατικό οπλοστάσιο ιδεών, οι τότε μαοϊκοί και τρότσκες πολύ εύκολα τα επόμενα χρόνια διαβρώθηκαν από πραγματικά καπιταλιστικές ιδέες, όπως αυτός ο περιβόητος Στρως-Καν, κ.ά. …πάντως το θέμα σηκώνει πολλή συζήτηση και δεν είναι απλό.

  6. 02/05/2010 στο 11:13

    @ omadeon

    Ο καθένας μας ΕΙΝΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΕΑΥΤΟΣ του, όχι μια “ιδιοκτησία”, του ιδίου ή οποιουδήποτε (άλλου)

    Έτσι… Ανταλλαγές υπήρχαν πάντα, αυτό που άλλαξε είναι ότι η οικονομία «αυτονομήθηκε» [βίαια] από την κοινωνία, και η συσσώρευση ιδιωτικού πλούτου έγινε η Αρχή αυτής της οικονομίας. Όλα -σχεδόν- τα υπόλοιπα τα έχουμε λησμονήσει. Ας ελπίσουμε, ας ευχηθούμε, ας αγωνιστούμε να μην ξεχάσουμε και τα λίγα που δεν έχουμε ξεχάσει, και τα λίγα που έχουμε μάθει.

    Όταν έγραφα για το 1968, δεν εννοούσα αυτό καθεαυτό το 1968 [δεν το αποσαφήνισα κιόλας], αλλά τα μετά το 68 και για τους 68ρηδες. Ούτως ή άλλως σηκώνει συζήτηση, που στο γκρης ελάχιστους ενδιαφέρει. Ας πούμε ότι ο Τζάκομπυ έχει γράψει ένα εξαιρετικό βιβλίο στα μέσα της δεκαετίας του 1980, για όλη τη συμβιβασμένη γενιά του 1960, που «εξεγέρθηκε» τότε και μετά βολεύτηκε μια χαρά στα πανεπιστήμια -κυρίως- και όπου αλλού. Τώρα, θα με ρωτήσεις, ποιον ενδιαφέρει τι έκαναν οι Αμερικανοί διανοούμενοι τότε; Αμ, οι δικοί μας τι έκαναν; «Εθνομηδενιστές» τους ανεβάζουν εδώ, «σοράκια» τους κατεβάζουν. Ε, στην Αμερική ή στην Ευρώπη το βλέπουν και λίγο σφαιρικότερα το θέμα. Και προσπαθούν να εξηγήσουν φαινόμενα βλέποντας και πέρα από τη μύτη τους ή το δάχτυλο που τα δείχνει…

    @ Stratosvet – Kostas

    Παίδες, την καλημέρα μου [και σήμερα]!

  7. Παναγιωτης
    03/05/2010 στο 01:43

    Είναι γεγονός ότι, εμείς, οι Έλληνες, έχουμε τα δικά μας προβλήματα, τα
    οποία και αντιμετωπίζουμε. Ας είναι λοιπόν αυτό, ένα ισχυρό μήνυμα για την ευρύτερη επείγουσα κατάσταση που
    αντιμετωπίζουμε. Χρειαζόμαστε παγκόσμια διακυβέρνηση, παγκόσμια οικονομική διακυβέρνηση και την
    χρειαζόμαστε γρήγορα.

    Αυτή είναι η ευθύνη μας ως Έλληνες και είμαστε έτοιμοι να κάνουμε και κάνουμε ό,τι
    πρέπει. Πρόκειται όμως και για συλλογική ευθύνη. Η Ελλάδα μετατρέπει την κρίση αυτή σε ευκαιρία. Πιστεύω ότι,
    τόσο η Ευρώπη, όσο και ο κόσμος, μπορούν να μετατρέψουν την κρίση αυτή σε ευκαιρία, να κάνουν την
    παγκοσμιοποίηση πιο σταθερή, πιο ανθρώπινη, πιο πράσινη, πιο δίκαιη. Και πιστεύω πραγματικά ότι η Ευρώπη θα
    ανταποκριθεί σε αυτή την πρόκληση.

    Σας ευχαριστώ
    πολύ.

    http://www.pasok.gr/portal/resource/contentObject/id/a809609e-fa8d-46a3-9745-a5cda0175fd6

  8. 03/05/2010 στο 12:06

    Ψυχαγωγικόν!

  9. Παναγιωτης
    03/05/2010 στο 13:19

    ε ρε γλεντια

  1. No trackbacks yet.
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: