Αρχείο

Archive for 04/05/2010

Το «τέλος» της μεταπολίτευσης είναι «φόρος» για τη μεταπολίτευση…

Must!

Διαβάζουμε:

Η κλίκα αυτή είναι αποφασισμένη να υπερασπίσει με κάθε μέσο τα οικονομικά της συμφέροντα και δεν ενδιαφέρεται καθόλου για το τι μπορεί να στοιχίσει αυτό στην οικονομία της χώρας. Τα μέλη αυτής της κλίκας επιθυμούν να διατηρήσουν άθικτο το φορολογικό σύστημα που τους ευνοεί, με αληθινά σκανδαλώδη τρόπο. Αντιτίθενται στον έλεγχο συναλλάγματος, γιατί αυτό θα τους εμποδίσει να εξάγουν τα κέρδη τους στις τράπεζες του Καΐρου και της Αργεντινής. Δεν διανοήθηκαν ποτέ να επενδύσουν τα κέρδη τους στη δική τους χώρα για να βοηθήσουν στην αναστήλωση της εθνικής οικονομίας.

Το διαβάσατε; Ξαναδιαβάστε το!

Ποιος «κομμουνιστής» τα γράφει όλα αυτά και πότε;

Ο «κομμουνιστής» που τα γράφει είναι ο Πώλ Πόρτερ, επικεφαλής της αμερικανικής οικονομικής βοήθειας προς την Ελλάδα το 1947 – μεσούντος του Εμφυλίου. Τα έγραψε σε άρθρο του δημοσιευμένο σε αμερικανικό περιοδικό. Το απόσπασμα από το βιβλίο του Βασίλη Ραφαηλίδη, Ιστορία (κωμικοτραγική) του Νεοελληνικού Κράτους 1830-1974, σελ. 229, εκδ. του Εικοστού Πρώτου, 1993.

Οι «εαμοβούλγαροι», όπως βλέπετε, είχαν… διαβρώσει και την αμερικανική διπλωματική αποστολή.

Γι’ αυτό σας λέω: μην ακούτε τους αναληταράδες και τους αναλυτάδες όταν μιλούν για το τέλος της μεταπολίτευσης. Όταν αυτοί μιλάνε για τέλος εννοούν φόρους και δασμούς. [Για να ξεπληρωθούν -υποτίθεται- τα δάνεια που οι ίδιοι έφαγαν, και να βγει το «έθνος» (=κλίκα) τους από τη στενωπό.] Τίποτα άλλο! Τους οποίους φόρους και δασμούς ξέρετε ποιοι θα πληρώσουν…

Ποια είναι αυτή η κλίκα στην οποία αναφέρεται ο Πόρτερ;

Οι κερδίζοντες, δηλαδή οι βιομήχανοι, οι έμποροι, οι κερδοσκόποι και οι μαυραγορίτες διάγουν εν πλούτω και χλιδή, το πρόβλημα δε αυτό ουδεμία κυβέρνηση το αντιμετώπισε αποτελεσματικά. Στο μεταξύ, οι λαϊκές μάζες περνούν μια άθλια ζωή […]

Από αναφορά του Πόρτερ [Ραφαηλίδης, ό.π., σελ. 228].

Ενώ στην ίδια αναφορά διαβάζουμε [πηγή: Ελευθεροτυπία, 19-6-2007]:

Την ίδια στιγμή οι λαϊκές μάζες μετά βίας επιβιώνουν (…). Οι ξένοι παρατηρητές στην Ελλάδα γενικά συμφωνούν ότι κατά τα τελευταία χρόνια δεν κατέστη δυνατόν να καταγραφεί πρόοδος προς συνθήκες σταθερής ανόρθωσης αντίστοιχη με την εξωτερική βοήθεια που προσφέρθηκε.

Χα!

Ο ίδιος ο Πώλ Πόρτερ, κατά τη διάρκεια μιας συζήτησης για τα οικονομικά του «έθνους», είχε χαστουκίσει τον τότε υπουργό Συντονισμού Στέφανο Στεφανόπουλο, ο οποίος έβαλε τα κλάματα. Μερικές μέρες αργότερα ο Στεφ. Στεφ. θα κάνει δώρο στην κυρία Πόρτερ ένα βαρύτιμο αδαμάντινο περιδέραιο «για να ζητήσει εμπράκτως συγνώμην από τον Αμερικανό που τον θύμωσε τόσο, ώστε να υποχρεωθεί να τον δείρει!» [Ραφαηλίδης, ό.π., σελ. 228 και Βήμα, 26-4-1998].

Γι’ αυτό σας λέω, καρντιές μου. Όταν σας μιλάνε για,

Το τέλος της μεταπολίτευσης

Εσείς να το ακούτε ως

Φόρος για τη μεταπολίτευση

ΥΓ. Εκ του μπαμπινιωτείου πονήματος:

Τέλος, 1. η ολοκλήρωση ενός πράγματος, η συμπλήρωση ή εξάντληση των ορίων του […]

Τέλος, 7. καθορισμένος ή αναπροσαρμοζόμενος φόρος, δασμός.

Advertisements