Αρχική > Αφασιαλάνδη, Ιστορία, Οικονομία, Πρόσωπα > Το «τέλος» της μεταπολίτευσης είναι «φόρος» για τη μεταπολίτευση…

Το «τέλος» της μεταπολίτευσης είναι «φόρος» για τη μεταπολίτευση…

04/05/2010

Must!

Διαβάζουμε:

Η κλίκα αυτή είναι αποφασισμένη να υπερασπίσει με κάθε μέσο τα οικονομικά της συμφέροντα και δεν ενδιαφέρεται καθόλου για το τι μπορεί να στοιχίσει αυτό στην οικονομία της χώρας. Τα μέλη αυτής της κλίκας επιθυμούν να διατηρήσουν άθικτο το φορολογικό σύστημα που τους ευνοεί, με αληθινά σκανδαλώδη τρόπο. Αντιτίθενται στον έλεγχο συναλλάγματος, γιατί αυτό θα τους εμποδίσει να εξάγουν τα κέρδη τους στις τράπεζες του Καΐρου και της Αργεντινής. Δεν διανοήθηκαν ποτέ να επενδύσουν τα κέρδη τους στη δική τους χώρα για να βοηθήσουν στην αναστήλωση της εθνικής οικονομίας.

Το διαβάσατε; Ξαναδιαβάστε το!

Ποιος «κομμουνιστής» τα γράφει όλα αυτά και πότε;

Ο «κομμουνιστής» που τα γράφει είναι ο Πώλ Πόρτερ, επικεφαλής της αμερικανικής οικονομικής βοήθειας προς την Ελλάδα το 1947 – μεσούντος του Εμφυλίου. Τα έγραψε σε άρθρο του δημοσιευμένο σε αμερικανικό περιοδικό. Το απόσπασμα από το βιβλίο του Βασίλη Ραφαηλίδη, Ιστορία (κωμικοτραγική) του Νεοελληνικού Κράτους 1830-1974, σελ. 229, εκδ. του Εικοστού Πρώτου, 1993.

Οι «εαμοβούλγαροι», όπως βλέπετε, είχαν… διαβρώσει και την αμερικανική διπλωματική αποστολή.

Γι’ αυτό σας λέω: μην ακούτε τους αναληταράδες και τους αναλυτάδες όταν μιλούν για το τέλος της μεταπολίτευσης. Όταν αυτοί μιλάνε για τέλος εννοούν φόρους και δασμούς. [Για να ξεπληρωθούν -υποτίθεται- τα δάνεια που οι ίδιοι έφαγαν, και να βγει το «έθνος» (=κλίκα) τους από τη στενωπό.] Τίποτα άλλο! Τους οποίους φόρους και δασμούς ξέρετε ποιοι θα πληρώσουν…

Ποια είναι αυτή η κλίκα στην οποία αναφέρεται ο Πόρτερ;

Οι κερδίζοντες, δηλαδή οι βιομήχανοι, οι έμποροι, οι κερδοσκόποι και οι μαυραγορίτες διάγουν εν πλούτω και χλιδή, το πρόβλημα δε αυτό ουδεμία κυβέρνηση το αντιμετώπισε αποτελεσματικά. Στο μεταξύ, οι λαϊκές μάζες περνούν μια άθλια ζωή […]

Από αναφορά του Πόρτερ [Ραφαηλίδης, ό.π., σελ. 228].

Ενώ στην ίδια αναφορά διαβάζουμε [πηγή: Ελευθεροτυπία, 19-6-2007]:

Την ίδια στιγμή οι λαϊκές μάζες μετά βίας επιβιώνουν (…). Οι ξένοι παρατηρητές στην Ελλάδα γενικά συμφωνούν ότι κατά τα τελευταία χρόνια δεν κατέστη δυνατόν να καταγραφεί πρόοδος προς συνθήκες σταθερής ανόρθωσης αντίστοιχη με την εξωτερική βοήθεια που προσφέρθηκε.

Χα!

Ο ίδιος ο Πώλ Πόρτερ, κατά τη διάρκεια μιας συζήτησης για τα οικονομικά του «έθνους», είχε χαστουκίσει τον τότε υπουργό Συντονισμού Στέφανο Στεφανόπουλο, ο οποίος έβαλε τα κλάματα. Μερικές μέρες αργότερα ο Στεφ. Στεφ. θα κάνει δώρο στην κυρία Πόρτερ ένα βαρύτιμο αδαμάντινο περιδέραιο «για να ζητήσει εμπράκτως συγνώμην από τον Αμερικανό που τον θύμωσε τόσο, ώστε να υποχρεωθεί να τον δείρει!» [Ραφαηλίδης, ό.π., σελ. 228 και Βήμα, 26-4-1998].

Γι’ αυτό σας λέω, καρντιές μου. Όταν σας μιλάνε για,

Το τέλος της μεταπολίτευσης

Εσείς να το ακούτε ως

Φόρος για τη μεταπολίτευση

ΥΓ. Εκ του μπαμπινιωτείου πονήματος:

Τέλος, 1. η ολοκλήρωση ενός πράγματος, η συμπλήρωση ή εξάντληση των ορίων του […]

Τέλος, 7. καθορισμένος ή αναπροσαρμοζόμενος φόρος, δασμός.

Advertisements
  1. 04/05/2010 στο 14:33

    Και τομή μέσα στη συνέχεια της [… αειφόρου] μεταπολίτευσης [του ελληνικού «έθνους», που διαρκεί από το 1824 μέχρι σήμερα] αποτέλεσε το 1981: όταν κλήθηκε και ο κυρίαρχος [όποιος κυρίαρχος, εν πάση περιπτώσει] να στήσει το δικό του πάρτυ με τα δανεικά – αρκεί να άφηνε την κλίκα να συνεχίσει το δικό της πάρτυ…

    Αλλά θαρρώ πως αυτά τα έχουμε ξαναπεί. Να μην σας κουράζω… Τελικά ο Σαμαράς θα ψηφίσει υπέρ ή κατά του ΔΝΤ; Κάτι τέτοιες «ανησυχίες» έχω ο μπαγάσας, και λέω να το ρίξω στα αντικαταθλιπτικά…

  2. 04/05/2010 στο 15:06

    Σωστός όσον αφορά το «τέλος» – που το βλέπω αναπροσαρμοζόμενο.

    Για το ’81 ισχύει φυσικά και η ρήση του Στρατηγού: «Έφαγαν αυτοί, ας φάμε και εμείς τώρα»

  3. 04/05/2010 στο 15:54

    Η Ιστορία συμβαίνει ως τραγωδία, επαναλαμβάνεται ως φάρσα και ανακυκλώνει τον εαυτό της ως τραγέλαφος – όπως (απ)έδειξε ο μακαρίτης. Και να φανταστείς ότι σταμάτησε στο 1974 κι ότι δεν αξιώθηκε να δει τα τωρινά.

  4. 05/05/2010 στο 09:00

    Αφού τα διάβασες στην ελευθεροτυπία πάω πάσσο. Άραγε τα έλεγξαν εκεί ότι δεν είναι πληροφορία από sms ή χσμσ στα ελληνικά;

    Οι αμερικάνοι έκαναν πραξικόπημα το 47 κι επιβάλλαν τον αριστερότατο Θέμι Σοφούλη σαν τη μόνη λύση για τους εαμοβούλγαρους. (Αλήθεια έχεις διαβάσει το ικετήριο γράμμα ενός «καπετάνιου» του ΕΛΑΣ προς το βουλγάρικο στρατό να ξαναμπουκάρει στην Ελλάδα, αμέσως μετά την αποχώρησή του από την χώρα, που να μην ξεχνάς τον είχαν στείλει οι «φασίστες»; Βέβαια είχε έρθει στην εξουσία ο μπαρμπαθόδωρας κι είχαν περάσει από την κολυμβήθρα του κουμμονισμού κι όλα ντάξ…

    Χαιρετίσματα από τη σοβιετική δημοκρατία της νότιας δανίας…

  5. 05/05/2010 στο 13:51

    το έχω στο μυαλό μου αυτό το βιβλίο από τότε που το διάβασα πριν μερικά χρόνια, άργησα είναι η αλήθεια

    Vrennus είναι κρίμα που δεν έχει τα μετά
    μακάρι να βλέπαμε και να θυμόμαστε μερικές επό τις εκπομπές που έβγαινε στη τηβιόλα στα τελευταία του

  6. 05/05/2010 στο 16:19

    Ε, φυσικά! Το πρόβλημα της χώρας ήταν ανέκαθεν οι εκάστοτε Εαμοβούλγαροι. Και η λύση οι εκάστοτε Γερμανοτσολιάδες.

    Αριστερότατος ο Σοφούλης – όχι όμως όσο ο Παπανδρέου ο Α’. 😛

  7. Παναγιωτης
    06/05/2010 στο 04:00

    Χρηστο, πολυ καλο το αρθρο σου στο Τριτο Ματι.Θελω κι αλλα τετοια

  8. 06/05/2010 στο 13:39

    @ Cacofonix

    Κάθε ιστορική εποχή έχει και τους παλιάτσους που της αξίζουν…

    @ Vrennus

    Ο στρατηγός ήταν γίγαντας. Ό,τι θεμελίωσε θα το δούμε τώρα να καταρρέει. Καιρός ήταν. Αριστερότατοι ήταν όλοι τους… Γι’ αυτό η δεξιότατη παρτήδα τους πάει κατά διαόλου…

    @ geokalp

    Το βιβλίο είναι μια εξαιρετική -ιστορική- ματιά στο παρόν. Διαβάζοντας πεντακόσιες σελιδούλες καταλαβαίνεις γιατί η χώρα βρισκόταν πάντα εκεί που βρισκόταν, και βρίσκεται εκεί που βρίσκεται.

    @ Παναγιωτης

    Μερσί, αλλά εσύ θες, εγώ που να τα βρω… 😉

  1. No trackbacks yet.
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: