Αρχική > Αφασιαλάνδη, Καπιταλιστικόν Έπος, Οικονομία > «Η ΕΚΤ προκάλεσε την ελληνική κρίση με στόχο την πολιτική ενοποίηση της ΕΕ»

«Η ΕΚΤ προκάλεσε την ελληνική κρίση με στόχο την πολιτική ενοποίηση της ΕΕ»

20/05/2010

Δια της γνωστής μεθόδου copy-paste αντιγράφω από τον ιστότοπο της Ναυτεμπορικής το παρακάτω άρθρο/συνέντευξη της Αλίνας Σαραντή σχετικά με τα όσα λέει για την κρίση εις τας Ευρώπας ο καθηγητής Ρίτσαρντ Βέρνερ. Διαβάστε το. Είναι κάτι παραπάνω από ενδιαφέρον. Θα σας «έβαζα» να διαβάσετε και διάφορα άλλα -συμπληρωματικά- κείμενα εδώ μέσα, πλήν όμως δεν θέλω να σας κουράσω… Ευχαριστίες στον φίλο ΕΘΝΟΣ_εξαιρετικα που επισήμανε το άρθρο. [Κάποιες υπογραμμίσεις δικές μου.]

«Η ΕΚΤ προκάλεσε την ελληνική κρίση με στόχο την πολιτική ενοποίηση της ΕΕ»

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ασκούσε πολιτική ραγδαίας πιστωτικής επέκτασης στις χώρες της γεωγραφικής περιφέρειας της ευρωζώνης και μηδενικής επέκτασης στη Γερμανία, προκαλώντας ασύμμετρους οικονομικούς κύκλους εντός τη ζώνης και φούσκες που οδήγησαν στην παρούσα κρίση, είπε, μιλώντας στο naftemporiki.gr ο καθηγητής Διεθνούς Τραπεζικής στο πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον και διευθύνων σύμβουλος της Providence Asset Management Ρίτσαρντ Βέρνερ.

O καθηγητής Ρίτσαρντ Βέρνερ

Μάλιστα ο καθηγητής τονίζει ότι οι αρχιτέκτονες της Συνθήκης του Μάαστριχτ, που σύμφωνα με τον ίδιο επιθυμούσαν τη δημιουργία των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης, γνώριζαν ότι το σύστημα του ευρώ δεν θα λειτουργούσε χωρίς την ύπαρξη ενός ευρωπαϊκού υπουργείου Οικονομικών, η δημιουργία του οποίου θα απαιτούσε να υπάρξει μία κρίση.

Το μοναδικό λογικό συμπέρασμα, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι ότι «οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών και της ΕΚΤ» δημιούργησαν την κρίση αυτή με στόχο την πολιτική ενοποίηση της ΕΕ.

Ο Γερμανός καθηγητής μας μίλησε με αφορμή πρόσφατο άρθρο του στην ιαπωνική εφημερίδα Yiomiuri, στο οποίο υποστήριζε ότι η ΕΚΤ πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες ως προς την κρίση χρέους της Ελλάδας.

Ποιος ήταν ο ρόλος της ΕΚΤ στο ξέσπασμα της ελληνικής κρίσης;

«Ο βασικός της ρόλος ήταν στα χρόνια πριν το ξέσπασμα της κρίσης – είναι ένας ρόλος που δεν είναι ευρέως γνωστός, κάτι στο οποίο έχει συμβάλει και η ίδια η ΕΚΤ. Αυτό που μας λέει η ΕΚΤ, όπως και άλλες κεντρικές τράπεζες, είναι ότι τα επιτόκια είναι το κύριο εργαλείο άσκησης της νομισματικής πολιτικής. Τώρα, ειδικά στην περίπτωση της Ευρώπης, είναι εύκολο να αποδείξουμε ότι αυτό δεν ισχύει, καθώς τα επιτόκια ήταν ίδια για όλες τις χώρες της ευρωζώνης αλλά τα μέλη της βρίσκονταν σε πολύ διαφορετικές φάσεις του οικονομικού κύκλου. Είναι λοιπόν ξεκάθαρο ότι οι κύκλοι αυτοί δεν καθορίζονταν από τα επιτόκια. Ποια ήταν λοιπόν η αιτία; Προκύπτει ότι ήταν ένας άλλος νομισματικός παράγοντας που βρίσκεται υπό την εποπτεία της ΕΚΤ, δηλαδή το ύψος των πιστώσεων. Όλοι θα συμφωνούσαν ότι ο ρόλος των κεντρικών τραπεζών είναι να ελέγχουν την προσφορά χρήματος και συνεπώς τη δημιουργία πιστώσεων, τη χορήγηση τραπεζικών δανείων.

Αν κοιτάξουμε τι έκανε η ΕΚΤ, η εικόνα που προκύπτει είναι ασυνήθιστη. Μόλις ιδρύθηκε ως η κεντρική τράπεζα της ζώνης του ευρώ, ακολούθησε την εξής πολιτική. Κατ’ αρχήν έκλεισε τελείως τη «βρύση» των δανείων στη Γερμανία – η πιστωτική επέκταση των τραπεζών πήγε από περίπου 10% σχεδόν αμέσως στο μηδέν , και έχει παραμείνει γύρω στο μηδέν έκτοτε. Αυτό εξηγεί γιατί η γερμανική οικονομία είχε πολύ χαμηλή ανάπτυξη από τότε που ιδρύθηκε η ΕΚΤ. Την ίδια στιγμή, η ΕΚΤ δημιούργησε τεράστια πιστωτική επέκταση στην Ιρλανδία, την Πορτογαλία, την Ισπανία και, μόλις μπήκε και αυτή στο ευρώ [EUR=X] , στην Ελλάδα,. Η πιστωτική επέκταση των τραπεζών έχει υπάρξει διψήφια, σε μερικές χώρες στα επίπεδα του 20 με 30% σε ετήσια βάση.

Άλλη μία σημαντική πληροφορία, που πολλοί δεν γνωρίζουν είναι – τι εννοούμε όταν λέμε χρήμα; Οι περισσότεροι νομίζουν ότι είναι τα νομίσματα και τα χαρτονομίσματα που εκδίδει η κεντρική τράπεζα. Στην πραγματικότητα τα χρήματα των κεντρικών τραπεζών είναι μόλις 2% ή και 1% της συνολικής προσφοράς χρημάτων. Από πού προέρχεται το υπόλοιπο 98%; Η απάντηση είναι ότι η προσφορά χρήματος δημιουργείται από το τραπεζικό σύστημα, που είναι και ο λόγος για τον οποίο οι τράπεζες είναι τόσο σημαντικές και ο λόγος για τον οποίο ο ρόλος των κεντρικών τραπεζών είναι να εποπτεύουν τις τραπεζικές πιστώσεις. Η χορήγηση τραπεζικών δανείων είναι στην πραγματικότητα δημιουργία χρήματος. Αυτό που έκανε η ΕΚΤ ήταν να δημιουργήσει ραγδαία ανάπτυξη των δανείων, στην πραγματικότητα φούσκες τεραστίων διαστάσεων, στις περιφερειακές γεωγραφικά χώρες, την Ιρλανδία, την Πορτογαλία, την Ισπανία, την Ελλάδα, τη στιγμή που στη Γερμανία έκλεισε τη «βρύση».

Οι επιπτώσεις είναι ξεκάθαρες και, είχα προειδοποιήσει πριν από χρόνια γι’αυτό, όταν δημιουργείς φούσκες, αυτές θα σπάσουν, προκαλώντας ύφεση και κρίσεις. Το άλλο που συμβαίνει είναι ότι, όταν υπήρχε συνεχής ανάπτυξη, οι κυβερνήσεις, και όχι μόνο της Ελλάδας, θεωρούσαν ότι τα έσοδά τους ήταν σε ανοδική τροχιά, οπότε αύξαναν τις δαπάνες τους. Η ΕΚΤ λοιπόν ασκούσε λανθασμένη νομισματική πολιτική, που δημιούργησε μη βιώσιμες φούσκες και μη βιώσιμες κυβερνητικές δαπάνες, οπότε δεν έκανε σωστά τη δουλειά της. Όταν έσπασαν οι φούσκες είχαμε αυτό που μας συμβαίνει τώρα – τραπεζικές και δημοσιονομικές κρίσεις και, μέσω των αυξημένων δαπανών που οι κυβερνήσεις ενθαρρύνονταν να κάνουν, έχουμε το ζήτημα της κρίσης κυβερνητικού χρέους».

Η επόμενη ερώτηση είναι ασφαλώς γιατί να ακολουθήσει η ΕΚΤ τέτοιου είδους ασύμμετρη πολιτική;

«Αυτή είναι μια πολύ καλή ερώτηση. Βρίσκομαι αυτή τη στιγμή σε ένα συνέριο στο Λονδίνο. Παρών είναι και ένας από τους συγγραφείς της Συνθήκης του Μάαστριχτ. Πρόκειται για τον κ. Ζακ Αταλί (σ.σ. είχε τελέσει σύμβουλος του πρώην προέδρου Φρανσουά Μιτεράν) ο οποίος ανέφερε κάποια αξιοσημείωτα πράγματα σχετικά με το ερώτημά σας. Όταν συντάσσαμε την συνθήκη του Μάαστριχτ, είπε ο ίδιος, γνωρίζαμε ότι το ευρώ θα περνούσε κρίση, γνωρίζαμε ότι το σύστημα δεν θα λειτουργούσε χωρίς τη δημιουργία ευρωπαϊκού υπουργείου Οικονομικών, δεν θα λειτουργούσε ποτέ, όπως είπε. Γνωρίζαμε ότι πρέπει να περάσουμε από μία κρίση ώστε να ιδρύσουμε ευρωπαϊκό υπουργείο οικονομικών. Αυτό λοιπόν το οποίο παρακολουθούμε τώρα είναι πραγματικά αξιοσημείωτο και έχει να κάνει πολύ λιγότερο με την Ελλάδα απ’ ό,τι νομίζει ο κόσμος. Έχει να κάνει πολύ περισσότερο με το σχέδιο της Ευρώπης, και όταν λέω Ευρώπη εννοώ εδώ τις Βρυξέλλες και τους τεχνοκράτες της ΕΚΤ, να δημιουργήσουν ένα νέο κράτος, μιλάμε για μία ιστορική στιγμή που αφορά στη δημιουργία των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης.

Πριν τη συνθήκη του Μάαστριχτ είχαν καταφέρει να μεταφέρουν εποπτικές εξουσίες στις Βρυξέλλες. Με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ μετέφεραν την εξουσία της νομισματικής πολιτικής στην ΕΚΤ. Αυτό που έλειπε ήταν το τρίτο βήμα – είχαμε την εποπτεία, τη νομισματική πολιτική, το τρίτο είναι η δημοσιονομική πολιτική. Όταν έχεις τη δύναμη να φορολογείς και να δαπανάς σε ευρωπαϊκό επίπεδο, τη δύναμη να εκδίδεις ομόλογα και να αποφασίζεις πώς θα δαπανώνται τα χρήματα, και οι εθνικοί προϋπολογισμοί υπόκεινται σε ευρωπαϊκό έλεγχο, τότε όλα είναι πλήρη, έχεις δημιουργήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης και αυτό είναι που ήθελαν οι συντάκτες της Συνθήκης του Μάαστριχτ, όπως παραδέχονται τώρα.

Αυτό δίνει άλλη διάσταση στα όσα έκανε μέχρι τώρα η ΕΚΤ. Η τράπεζα ξαφνικά αποκάλυψε τις πραγματικές της προθέσεις πριν από μία εβδομάδα. Μέχρι τότε ήταν ιδιαίτερα ευαίσθητη σε οποιονδήποτε υπαινιγμό ότι μπορεί να υποκύψει σε πολιτικές πιέσεις, τόνιζε ότι είναι ανεξάρτητο, αντικειμενικό ίδρυμα που επιχειρεί να πετύχει αποκλειστικά οικονομικούς στόχους. Υποστήριζαν ότι δεν υπακούν σε καμία κυβέρνηση, δεν υποκύπτουν σε πολιτικές πιέσεις. Ωστόσο πριν από μία εβδομάδα η ΕΚΤ αποκάλυψε ξαφνικά τις πραγματικές της προθέσεις, ότι έχει πράγματι πολιτικό χαρακτήρα, ότι χρησιμοποιεί τη νομισματική πολιτική για πολιτικούς στόχους, θέλοντας να δημιουργήσει ευρωπαϊκό υπερκράτος, τις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης, με μία κεντρικά ασκούμενη δημοσιονομική πολιτική. Και αυτό γιατί συμφώνησε να αγοράσει ομόλογα εφόσον υπάρχει περισσότερος έλεγχος των εθνικών προϋπολογισμών από τις Βρυξέλλες.

Ακόμα δεν έχουμε φτάσει εκεί, δεν έχουν ακόμα πραγματοποιήσει όλους τους στόχους τους, οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών και της ΕΚΤ, οπότε δυστυχώς η κρίση θα συνεχιστεί. Ωστόσο η νομισματική πολιτική έχει συνδεθεί με τον πολιτικό στόχο της δημιουργίας ενός νέου έθνους-κράτους στην ΕΕ που θα ονομάζεται Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης. Είναι προφανές ότι η Ελλάδα είναι μόνο ένα πιόνι στο παιχνίδι»

Βασικά υπονοείτε ότι η ΕΚΤ προκάλεσε επίτηδες την κρίση στην Ελλάδα ώστε να υπάρξει στενότερη πολιτική ένωση εντός της ΕΕ και της ευρωζώνης;

«Νομίζω ότι αυτό είναι το μοναδικό συμπέρασμα στο οποίο μπορεί κανείς να καταλήξει. Αν κοιτάξει τα γεγονότα, την πολιτική που ακολούθησε η ΕΚΤ τα τελευταία δέκα χρόνια και τις δηλώσεις από τους γραφειοκράτες των Βρυξελλών και της τράπεζας, καθώς και των συντακτών της Συνθήκης του Μάαστριχτ, αυτών που επιθυμούν τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού κράτους, όλοι έλεγαν ότι θα έχουμε μια κρίση με το να δημιουργήσουμε μία κεντρική τράπεζα αλλά όχι ενιαία δημοσιονομική πολιτική. Και αντί να λένε ότι δεν πρέπει να δημιουργήσουμε την ΕΚΤ ή το ευρώ μέχρι να ολοκληρώσουμε την πολιτική ένωση μέσω δημοκρατικών διαδικασιών, λένε, ωραία, καταλαβαίνουμε ότι έχουμε κρίση, οπότε ας το κάνουμε.

Έτσι οι Βρυξέλλες και η ΕΚΤ, σύμφωνα με το Ζακ Αταλί, δεν εξεπλάγησαν από αυτήν την κρίση. Παρατηρώντας την πολιτική της ΕΚΤ στην Ιρλανδία, την Πορτογαλία, την Ισπανία και την Ελλάδα, πρέπει κανείς να πει ότι τίποτα δεν προκαλεί έκπληξη. Αυτό μας αφήνει με την πιθανότητα, που προκαλεί σοκ, ότι οι κρίσεις αυτές προκλήθηκαν επίτηδες με στόχο την επίτευξη του πολιτικού στόχου της πολιτικής ένωσης της Ευρώπης. Αν, όπως λένε όλοι όσοι εμπλέκονται, ότι η κρίση είναι ευκαιρία, πρέπει να τη χρησιμοποιήσουμε για να ενοποιήσουμε την Ευρώπη, αν η κρίση είναι τόσο καλή, τότε δεν είναι πολύ μακριά από το να πουν ότι κάποια στιγμή πρέπει να δημιουργήσουμε μία κρίση».

ΑΛΙΝΑ ΣΑΡΑΝΤΗ


Διαβάστε επίσης [πάλι στις καλές μου είμαι σήμερα 😉 ]:

► Για τη δημιουργία χρήματος από τις τράπεζες: Τράπεζες: Το έπος των banksters [το υποκεφάλαιο «Τα χρέη μας, τα πλούτη τους»].

► Για τη συνθήκη του Μάαστριχτ και την πολιτική ενοποίηση της Ευρώπης: Χέρμαν Βαν Ρομπέι – Εκλεκτός της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου [το υποκεφάλαιο «Επιστροφή στο μέλλον»].

Advertisements
  1. ΕΘΝΟΣ_εξαιρετικα
    20/05/2010 στο 12:55

    @ Χρηστο

    αν λαβουμε υποψιν μας και το κειμενο που ακολουθει τοτε θα ξερουμε τι παιχθηκε επι της ουσιας και ετσι θα εξηγηθουν φρασεις του στυλ «Τιτανικος» και «δεν υπαρχει σαλιο». Ή ειναι ανοητοι … πραγμα μη πιθανο ή ενηργησαν δολιως πραγμα που οπως φαινεται ετσι ειναι.Ηταν επιλογη τους η προκληση κρισης, τους «ξεφυγε» και σαν συνεπεια ακολουθησαν αυτα που ζουμε.Ολα μα ολα τα μετρα ειχαν χρονια πριν διατυπωθει με τον ενα ή τον αλλο τροπο. Τωρα επιβληθηκαν μιας δια παντος !!!!

    το λικνακι : Μονόδρομος ή διαπραγμάτευση; Τι δεν κατάλαβε η κυβέρνηση

  2. 20/05/2010 στο 12:58

    Αν ο Βέρνερ έχει δίκιο στα όσα υποστηρίζει, τότε θα πρέπει να βάλουμε στην εξίσωση κι ακόμα έναν παράγοντα: εκείνον του κατεστημένου των ΗΠΑ/Μεγάλης Βρετανίας. Το κόλπο της πολιτικής/οικονομικής ενοποίησης της ΕΕ είναι πολύ χοντρό, για να το παίξουν μόνοι τους οι Ευρωπαίοι, και βλέπουμε -εδώ και πολύ καιρό- ότι σ’ αυτό «παίζει» και το «νησί» και η άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Πώς λέμε χρηματοπιστωτικός καπιταλισμός; Όλα τα καλά παιδία «παίζει»…

    Το κόλπο γκρόσσο του capitalism. Πώς το έλεγε κι εκείνο το κάθαρμα; Το έπος του καπιταλισμού; Έτσι ακριβώς!

  3. 20/05/2010 στο 13:05

    @ ΕΘΝΟΣ_εξαιρετικα

    Γράφαμε ταυτόχρονα τα προηγούμενα σχολιάκια. Φυσικά! Ο ΓΑΠ «το ‘παιξε» το παιχνιδάκι μια χαρά και με τη μία πλευρά του Ατλαντικού και με την άλλη.

    «Το ‘παιξε»… Τρόπος του λέγειν. Τους χειραγώγησαν κατά τον καλύτερο τρόπο. Κι από κει κι από δω. Χρήσιμοι ηλίθιοι…

  4. 20/05/2010 στο 13:29

    Και το παίγνιον [βλ. εμπαιγμός] συνεχίζεται [πρωτοσέλιδα στην «Καθημερινή»]:

    Τελεσίγραφο Μέρκελ προς Νοτίους Προτείνει ελεγχόμενη χρεοκοπία για όσα κράτη-μέλη δεν αξιοποιήσουν τη στήριξη από την Ευρωζώνη

    Ελεύθερη απόδοση: όποιος είναι έξω απ’ το μαντρί τον τρώει ο λύκος. Μέσα στο μαντρί έχουμε ευρώ. Θέλετε ευρώ; Μην χρεοκοπήσετε. Και για να μην χρεοκοπήσετε εφαρμόστε μέτρα. Δηλαδή, καταργήστε όλες τις κοινωνικές δαπάνες, μειώστε τους μισθούς, εξαθλιώστε τους πάντες.

    Ζήτω ο κοινωνικός/ανθρωπολογικός βούρκος του 21ου αιώνα!

    ΥΓ. Στο λινκάκι/άρθρο έχει διάφορα ενδιαφέροντα λινκάκια για άρθρα…

  5. ΕΘΝΟΣ_εξαιρετικα
    20/05/2010 στο 14:10

    Το Κοινωνικο κρατος για να συνεχισει να υπαρχει στην ΕΕ ειναι ελαφρως αδυνατο, ο λογος προφανης … δεν υπαρχει πουθενα αλλου αρα οι «ανταγωνιστες» σου ,( βλεπε Κινα, Ινδια, Αμερικη κλπ ) σε ωθουν σε αυτες τις κινησεις. Και που να βαλουν και την Αφρικη στο παιχνιδι σε καμμια 20ρια χρονια εκει να δεις εργο …

    Παρατηρηση σημερινη … το MediaMarkt ειχε σαν κανονα του το μετρητοις ή πιστωτικη καρτα ανευ δοσεων, σημερα κυκλοφορησε φυλλαδιο για 36 ατοκες δοσεις ανω του ποσου των 300 ευρω. Και ειμαστε ακομη στον Μαη , κατα Νοεμβριο- Φεβρουαριο να δεις ποσο θα εχουν πεσει οι τιμες τους και φυσικα η ποιοτητα τους !!!! Οπου ναναι τα κινεζικα θα γινουν ευρωπαικα 🙂

  6. 20/05/2010 στο 17:08

    «Θέλετε ευρώ; Μην χρεοκοπήσετε.»

    Δεν λέει αυτό η frau Αγγέλα, δεν μπορεί να το πει, δεν μπορεί να γίνει, δεν μπορεί αν επιβληθεί δηλαδή, γιατί δεν έχει προβλεφθεί σχετική διαδικασία. Η frau Αγγέλα «τρέμει» το ενδεχόμενο η ΕΚΤ να υποχρεωθεί αν αγοράσει κρατικά ομόλογα με αποτέλεσμα να προκληθεί μεγάλος πληθωρισμός, θέμα ταμπού για τους Γερμανούς. Η frau Αγγέλα ΔΕΝ είναι σε θέση να ασκήσει πολιτική πια, το παιγνίδι έχει (ξε)φύγει από τα χέρια της.

    Κατά τα λοιπά, νομίζω ότι οι προφεσσόροι τηγς οικονομικής τα ‘χουν χαμένα. Αν «Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ασκούσε πολιτική ραγδαίας πιστωτικής επέκτασης στις χώρες της γεωγραφικής περιφέρειας της ευρωζώνης» με «πολιτικό στόχο τη δημιουργία ενός νέου έθνους-κράτους στην ΕΕ που θα ονομάζεται Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης», τότε η FED στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού που ασκούσε πανομοιότυπη πολιτική τι πολιτικό στόχο είχε; Να εκλεγεί ο Ομπάμα;

  7. 20/05/2010 στο 18:09

    προκύπτουν κάποια ερωτήματα:
    -Γιατί η Γερμανία ‘δέχθηκε’ το κλείσιμο της πιστωτικής επέκτασης από την ΕΚΤ, του οποίου συνέπεια βέβαια είναι ισχυρότερη θέση της Γερμανίας και αυτή την στιγμή να παρακαλάνε οι άλλοι (και Γαλλία) για αντιστροφή. Ουσιαστικά για μια υλοποίηση σχεδίων κοινού νομίσματος του Γ’ ΡάΙχ από τον Β’ ΠΠ .?
    -Δεν καταλάβαιναν οι άλλοι που πάει το πράγμα με το Μάαστριχτ.?
    -Τι σχέση έχει η οικονομική και κοινωνική εξάντληση των λαών με την πορεία προς ενοποίηση? Ακριβώς στο αντίθετο ωθεί.
    -Πως είναι δυνατή η δημιουργία κοινού νομίσματος χωρίς πολιτική (όχι οικονομική μόνο) ενοποίηση. Δηλαδή Κυβέρνηση ,Εξωτερική Πολιτική , Στρατός.?
    -Αυτά τα πράγματα είναι λυμένα εδώ και χιλιετίες. Χωρίς πολιτκή θέσμιση εξουσίας (ανεξάρτητα αν μιλάμε για αυτοκρατορία, σύστημα πόλεων, τυρρανία, δημοκρατία κλπ) δεν νοείται νόμισμα, και πολύ περισσότερο κοινό,
    Αν οι Ευρωκράτορες πήγαν μέσω ΟΝΕ να κάνουν πολιτική ενοποίηση, ένα πείραμα εξ Αρχής καταδικασμένο, τότε πολλά ακόμα δεινά μας περιμένουν.

  8. 21/05/2010 στο 18:14

    Για να μάθετε όλη την αλήθεια για την απάτη με τα CDS, τα Spreads, τη χειραγώγηση του Δημοσίου Χρέους της Ελλάδος με τα Γυμνά CDS και τις ανοικτές πωλήσεις και την κερδοσκοπία με τα Ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου, μπείτε στο http://www.minisikerdoskopon.gr και διαβάστε τη ΜΗΝΥΤΗΡΙΟ ΑΝΑΦΟΡΑ των Κ. Τόμπρα και Γ. Νούλα που κατατέθηκε την 09/04/2010 στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου.Θα μάθετε όλη την αλήθεια που δεν τολμούν να αποκαλύψουν τα ΜΜΕ και θα ανακαλύψετε ποιοί και πως διαπραγματεύονται καθημερινά την πτώχευση της Ελλάδος, πόσα κερδίζουν, πόσο ζημιώνουν το Ελληνικό Δημόσιο και πόσο χρεώνουν τους Έλληνες Φορολογούμενους.
    Έχει δίκαιο η κ.α Παπανδρέου να επιμένει. Το θέμα του Δημοσίου Χρέους είναι βρώμικο, καλύπτεται από πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα, έχει βαθειά διαπλοκή και πολλή χρυσόσκονη.

  1. No trackbacks yet.
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: