Αρχείο

Archive for the ‘Συνωμοσιοταξίες’ Category

Χέρμαν Βαν Ρομπέι – Εκλεκτός της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου

Αφίσα του Εργατικού Κόμματος Βελγίου (PVDA+, το μεγαλύτερο κομμουνιστικό κόμμα της χώρας - μαοϊκών τάσεων), όπου ο Βαν Ρομπέι εμφανίζεται ως κλόουν. Στον σχεδιασμό της αφίσας βοήθησε η αδελφή του Βαν Ρομπέι Κριστίνε (Τίνε), νοσοκόμα, συνδικαλίστρια και μέλος του κόμματος. Λέγεται ότι τα δύο αδέλφια διέκοψαν κάθε επαφή μετά την κυκλοφορία της αφίσας. Ωστόσο, η Τίνε δηλώνει, στο ιστολόγιό της, ότι είναι ευτυχισμένη που ο αδελφός της έγινε πρόεδρος της Ένωσης, αλλά θα ήθελε να του θυμίσει ότι "το 2% των πλουσιότερων (Ευρωπαίων) πληρώνουν ως φόρο το 2% του πλούτου τους".

Εκλεκτός της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ ο νέος πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου

«Άχρωμοι», «άοσμοι», «άγευστοι», «άγνωστοι» και «χρυσές μετριότητες», είναι μερικοί μόνον από τους χαρακτηρισμούς που τα διεθνή μέσα ενημέρωσης απέδωσαν στον Βέλγο Χέρμαν Βαν Ρομπέι[1] που επελέγη ως –πρώτος μόνιμος- πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και στη Βρετανίδα βαρόνη Κάθριν Μάργκαρετ Άστον που επελέγη ως Ύπατη Εκπρόσωπος Εξωτερικών Υποθέσεων και Πολιτικής Ασφάλειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο Βαν Ρομπέι και η Κ. Άστον ανέλαβαν τα καθήκοντά τους την 1η Δεκεμβρίου 2009, ημέρα κατά την οποία τέθηκε σε ισχύ η Συνθήκη της Λισαβόνας, που αποτελεί ουσιαστικά το Σύνταγμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αν και ο όρος αυτός θεωρείται politically uncorrect στους επίσημους ευρωπαϊκούς κύκλους. Η θητεία τους θα είναι διάρκειας δυόμισι  ετών, και ο μεν πρώτος θα προεδρεύει μονίμως του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου (του οργάνου, δηλαδή, στο οποίο μετέχουν οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων των χωρών-μελών – θέση που μέχρι σήμερα κατείχαν εναλλάξ για έξι μήνες οι αρχηγοί των χωρών που ασκούσαν την προεδρία της ΕΕ), η δε δεύτερη αντικαθιστά τον Χαβιέ Σολάνα, στη θέση της αναβαθμισμένης θέσης του «υπουργού Εξωτερικών» της ΕΕ. Συνοψίζοντας, μπορούμε να πούμε ότι ο Βαν Ρομπέι θα είναι ο «πρόεδρος» της ΕΕ και ο Ζοζέ Μπαρόζο, που επανεξελέγη από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ως πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (προΐσταται των 27 Επιτρόπων της Ένωσης) ο «πρωθυπουργός» της.

Ποιος, όμως, εξέλεξε τους δύο πολιτικούς στα ύπατα αξιώματα της Ένωσης; Κανείς! Η επιλογή τους υπήρξε προϊόν συμφωνίας των 27 ηγετών των χωρών-μελών της Ένωσης, που συνήλθαν γι’ αυτό τον σκοπό στις Βρυξέλες στις 19 Νοεμβρίου. Η επιλογή του Βαν Ρομπέι και της Κ. Άστον υπήρξε προϊόν συμβιβασμού, αφού οι Βρετανοί επέμεναν να επιλεγεί ως πρόεδρος του Συμβουλίου ο τέως Βρετανός πρωθυπουργός Τόνυ Μπλαιρ, γεγονός στο οποίο αντετίθεντο η Γαλλία και η Γερμανία. Τελικά, μετά από πρόταση της σουηδικής πλευράς, επελέγη ο Βαν Ρομπέι, πρωθυπουργός του Βελγίου τον τελευταίο σχεδόν χρόνο, και η Κ. Άστον – χρυσώνοντας έτσι το χάπι για το Ηνωμένο Βασίλειο.

Η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ προωθεί την υποψηφιότητα Βαν Ρομπέι

Υποτίθεται ότι οι ηγέτες της Ένωσης επέλεξαν τον Βαν Ρομπέι ως πρόεδρο του Συμβουλίου στις 19 Νοεμβρίου. Είναι γεγονός ότι το όνομά του «ακουγόταν» για τη θέση, όμως, φαίνεται, πως ένα άλλο γεγονός έπαιξε καθοριστικό ρόλο στον διορισμό του: το βράδυ της 12ης Νοεμβρίου, ο Βαν Ρομπέι παρακάθισε σε δείπνο που οργάνωσε στο Βέλγιο ο Ετιέν Νταβινιόν – πρόεδρος της οργανωτικής επιτροπής της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ – ουσιαστικά, δηλαδή, ο «νούμερο 2» της Λέσχης μετά τον Ντέιβιντ Ροκφέλλερ, πρώην αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και ένθερμος υποστηρικτής του ομοσπονδιακού χαρακτήρα της Ένωσης. Στο δείπνο συμμετείχαν εξέχουσες προσωπικότητες από τον επιχειρηματικό, οικονομικό και πολιτικό κόσμο με στόχο την προώθηση της υποψηφιότητας Βαν Ρομπέι[2]. Εκεί, ο πρωθυπουργός του Βελγίου εκφώνησε και ομιλία, το περιεχόμενο της οποίας, όπως συνηθίζεται και στις ετήσιες συναντήσεις της Λέσχης, ήταν «μη-ανακοινώσιμο». Οι απόψεις του Βαν Ρομπέι, ωστόσο, προκάλεσαν τις αντιδράσεις κάποιων συνδαιτυμόνων του, με αποτέλεσμα να «διαρρεύσει» το περιεχόμενο της συνομιλίας στον βελγικό τύπο.

Το δείπνο έγινε στο Κάστρο της Κοιλάδας της Δούκισας, που ανήκει σε ίδρυμα της βασιλικής οικογενείας του Βελγίου[3]. Στο δείπνο παρακάθισε, μεταξύ άλλων, και ο Χένρυ Κίσσινγκερ, πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, στενός συνεργάτης επί σειρά ετών του Ντ. Ροκφέλλερ και μόνιμος θαμώνας τόσο της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ όσο και της Τριμερούς Επιτροπής. Λέγεται, μάλιστα, ότι οι εξελίξεις όσον αφορά το «ευρωσύνταγμα» και τον μόνιμο πρόεδρο της Ένωσης δρομολογήθηκαν πριν από χρόνια, όταν ο Χ. Κίσσινγκερ είχε θέσει σε Ευρωπαίους συνομιλητές του το ερώτημα, «σε ποιον τηλεφωνώ αν θέλω να μιλήσω με την Ευρώπη;»

Κατά τη διάρκεια της ομιλίας του εκείνο το βράδυ, ο Βαν Ρομπέι ανέπτυξε αναλυτικά τις απόψεις του σχετικά με την άμεση χρηματοδότηση του μηχανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υποστηρίζοντας ότι θα έπρεπε να επιβληθεί στην Ένωση φόρος στις οικονομικές συναλλαγές (παρόμοιος με τον φόρο Τόμπιν). Μετά την ομιλία, κάποιος από τους συνδαιτυμόνες –οι πληροφορίες κάνουν λόγο για έναν Ιταλό, το όνομα του οποίου δεν έγινε γνωστό- εξέφρασε τις διαφωνίες του σχετικά με την πρόταση του Βαν Ρομπέι, με αποτέλεσμα τον εκνευρισμό του τελευταίου. Φαίνεται πως οι τόνοι της συζήτησης ανέβηκαν και ο Βαν Ρομπέι, αντιλαμβανόμενος ότι κάποιοι συνδαιτυμόνες του, που δεν επιθυμούσαν την εκλογή του στην προεδρία της Ένωσης, θα διέρρεαν τις απόψεις του για τον φόρο ώστε να «κάψουν» την υποψηφιότητά του, διέρρευσε ο ίδιος μέρος της ομιλίας του, ώστε να μειώσει όσο το δυνατόν περισσότερο τη ζημιά[4].

Tine - η μαοϊκή αδελφή

Επειδή μάλιστα δημοσιεύτηκαν και πληροφορίες ότι με την ομιλία του ο Βαν Ρομπέι τάχθηκε και υπέρ των «πράσινων» (περιβαλλοντικών) φόρων, εκπρόσωπός του διέψευσε αυτή την πληροφορία («Ο πρωθυπουργός δεν έχει ποτέ υποστηρίξει την εισαγωγή ενός πράσινου φόρου σε ευρωπαϊκό επίπεδο»), δίνοντας στη δημοσιότητα και το σχετικό απόσπασμα της ομιλίας, στο οποίο ο Βαν Ρομπέι θεωρεί τους πράσινους φόρους ως μία εναλλακτική λύση, πλην όμως αμφιλεγόμενη και χωρίς μακροπρόθεσμη προοπτική[5].

Και με αυτές τις… διαφανείς διαδικασίες, επελέγη ο πρώτος μόνιμος πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Για τον τρόπο με τον οποίο λαμβάνονται οι αποφάσεις στην Ένωση, εξαιρετικά διαφωτιστικά είναι τα όσα μας λέει ένας άλλος γνωστός Ευρωπαίος πολιτικός, μέλος κι αυτός της ευρωπαϊκής ελίτ.

Σε μια σπάνια επίδειξη ειλικρίνειας (ή, μήπως, κυνισμού;) ο Ζαν-Κλωντ Γιούνκερ[6] είχε δηλώσει σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο λαμβάνονται οι αποφάσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση: «Αποφασίζουμε για κάτι, το αφήνουμε να αιωρείται, και περιμένουμε να δούμε τι θα συμβεί. Αν δεν προκληθεί κανενός είδους φασαρία, αφού οι περισσότεροι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν τι ακριβώς αποφασίστηκε, συνεχίζουμε βήμα προς βήμα μέχρις ότου δεν υπάρχει πλέον επιστροφή»[7].

Η Βελγοποίηση της Ευρώπης

Και κάπως έτσι, η Αυτού Χρυσή Μετριότης, ο 62χρονος Βέλγος πολιτικός επελέγη για το ύπατο αξίωμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο Βαν Ρομπέι διετέλεσε πρωθυπουργός του Βελγίου τον τελευταίο χρόνο, τυγχάνοντας μάλιστα γενικής αποδοχής, αφού κατάφερε να ηγηθεί μιας πολυκομματικής κυβέρνησης στην οποία συμμετείχαν κόμματα τόσο της φλαμανδικής πλειονότητας του πληθυσμού όσο και της γαλλόφωνης μειονότητας. Αυτή η επιτυχημένη πρωθυπουργική θητεία του στο Βέλγιο ίσως έπαιξε κάποιον ρόλο στην επιλογή του ως προέδρου της Ένωσης.

Είναι χαρακτηριστικό ότι κάποιοι αναλυτές[8] θεωρούν ότι ο Βαν Ρομπέι είναι ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση, αφού το Βέλγιο αποτελεί πρότυπο για την μορφή που κάποιοι θα ήθελαν να πάρει η Ευρωπαϊκή Ένωση στο μέλλον. Οι Βέλγοι, σύμφωνα με τους αναλυτές, δεν υπάρχουν ως έθνος και πως το Βέλγιο είναι ένα τεχνητό κράτος, κατασκεύασμα των Μεγάλων Δυνάμεων το 1830, αποτέλεσμα πολιτικών συμβιβασμών και πειραματισμών. Σήμερα, η χώρα κατοικείται από έξι εκατομμύρια Ολλανδούς, που ζουν στη Φλάνδρα, στο βόρειο τμήμα της χώρας, και τέσσερα εκατομμύρια Γάλλους, που ζουν στη Βαλωνία. Οι Βέλγοι-Ολλανδοί (Φλαμανδοί) και οι Βέλγοι-Γάλλοι (Βαλώνοι) θα προτιμούσαν φυσικά να ζουν στην Ολλανδία ή στη Γαλλία, υποχρεώθηκαν όμως να ζήσουν μαζί σε ένα ενιαίο κράτος. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να στερούνται της όποιας βελγικής εθνικής συνείδησης, να απεχθάνονται το κράτος τους και να είναι παντελώς αντίθετοι στην ιδέα να αγωνιστούν για κάποια «πατρίδα». Η πεμπτουσία της πολυπολιτισμικότητας, δηλαδή. Και επειδή ακριβώς το Βέλγιο δεν αντιπροσωπεύει τίποτα, οι ιδεολόγοι της πολυπολιτισμικότητας το λατρεύουν[9].

Και ο Βαν Ρομπέι, που χειρίστηκε περίφημα τα της διακυβερνήσεως του Βελγίου με την χρόνια ακυβερνησία της χώρας λόγω των αντιθέσεων Φλαμανδών και Βαλώνων θεωρείται το κατάλληλο άτομο για να χειριστεί την πολυπολιτισμική «τους» Ευρώπη.

Οι απόψεις του Βαν Ρομπέι

Για να μην υπάρξει καμία αμφιβολία σχετικά με την πολιτική ατζέντα του, ο Βαν Ρομπέι φρόντισε να αποσαφηνίσει πλήρως τις απόψεις του, στις δηλώσεις που έκανε αμέσως μετά την επιλογή του, στις 19 Νοεμβρίου[10]:

«[…] Το 2009 είναι το πρώτο έτος παγκόσμιας διακυβέρνησης με την ίδρυση του G20, στο μέσο της οικονομικής κρίσης.» Και πρόσθεσε αμέσως μετά:

«Η διάσκεψη για το κλίμα στην Κοπεγχάγη αποτελεί ακόμη ένα βήμα προς την παγκόσμια διοίκηση (management) του πλανήτη.»

Διαπιστώνουμε ότι ο Βαν Ρομπέι ως συνεπής Ευρωπαίος φεντεραλιστής[11] (εξού και οι «φορολογικές» προτάσεις του που θα καταστήσουν τον μηχανισμό της ΕΕ οικονομικά αυτοτελή από τις εθνικές κυβερνήσεις), δεν μπορεί παρά να τάσσεται και υπέρ ενός «ομοσπονδοποιημένου πλανήτη». Προσοχή όμως: ο όρος «παγκόσμια διακυβέρνηση» δεν αναφέρεται απαραίτητα και σε κάποια μορφή «παγκόσμιας ομοσπονδιακής κυβέρνησης», αλλά, μάλλον σε μια σειρά υπερεθνικών οργανισμών, στελεχωμένων από μη εκλεγόμενα άτομα που θα εξυπηρετούν απλώς τα συμφέροντα των υπερεθνικών ελίτ και θα επιβάλλουν τη θέλησή τους στους λαούς.

Η αναφορά στη διάσκεψη της Κοπεγχάγης αναμενόμενη. Όπως αναφέρει και το άρθρο 191 (παράγραφος 1) της Συνθήκης, η πολιτική της Ένωσης στον τομέα του περιβάλλοντος συμβάλλει στην «προώθηση, σε διεθνές επίπεδο, μέτρων για την αντιμετώπιση των περιφερειακών ή παγκόσμιων περιβαλλοντικών προβλημάτων, και ιδίως την καταπολέμηση της αλλαγής του κλίματος»[12].

Επιστροφή στο μέλλον

Ο Χέρμαν Βαν Ρομπέι δεν κομίζει γλαύκαν εις Αθήνας με τις απόψεις του περί φεντεραλισμού και προστασίας του περιβάλλοντος…

Τον Ιανουάριο του 1989, αντιπροσωπεία της Τριμερούς Επιτροπής[13], αποτελούμενη από τους Ντέιβιντ Ροκφέλλερ, Χένρυ Κίσσινγκερ, Βαλερύ Ζισκάρ ντ’ Εσταίν, τέως πρόεδρο της Γαλλίας και τον Γιασουχίρο Νακασόνε, πρώην πρωθυπουργό της Ιαπωνίας, επισκέφθηκε την τότε Σοβιετική Ένωση και είχε συνομιλίες με τον ηγέτη της Μιχαήλ Γκορμπατσώφ. Μεταξύ άλλων, τα μέλη της αντιπροσωπείας κάλεσαν τη Σοβιετική Ένωση να ενσωματωθεί στους υπερεθνικούς –παγκόσμιους- οργανισμούς όπως η G7, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η Παγκόσμια Τράπεζα, η GATT, και βολιδοσκόπησαν τον τελευταίο σοβιετικό ηγέτη για τις προθέσεις του σχετικά με το ενδεχόμενο σύνδεσης κάποιων χωρών του ανατολικού μπλοκ με την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα.

Στις 21 Ιανουαρίου 1989, ο Μιχαήλ Γκορμπατσώφ ενημέρωσε τα μέλη του Πολιτικού Γραφείου του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης για το περιεχόμενο των συνομιλιών του με την αντιπροσωπεία της Τριμερούς[14], και μεταξύ άλλων είπε: «Πιστεύουν ότι σε 10-20 χρόνια θα έχουμε να κάνουμε με μία ομοσπονδία κρατών υπό το όνομα Ευρώπη. Ο Κίσα [Κίσσινγκερ – σ.τ.μετ.] απλά ανασήκωσε αδιάφορα τους ώμους ακούγοντας αυτή τη δήλωση του Ζισκάρ, και με ρώτησε ευθέως: Πώς θα αντιδράσετε αν η Ανατολική Ευρώπη θελήσει να ενωθεί με την Ευρωπαϊκή Κοινότητα;» Εκείνος που είχε μιλήσει για την «ομοσπονδία» ήταν ο Ζισκάρ Ντ’ Εσταίν.

Παρατηρούμε ότι τα μέλη της Τριμερούς «βρίσκονταν» είκοσι χρόνια «μπροστά από την εποχή τους». Στα τέλη εκείνης της χρονιάς, οι Κίσσινγκερ – Ντ’Εσταίν και Νακασόνε συνεπέγραφαν μία αναφορά της Τριμερούς για την κατάσταση στη Σοβιετική Ένωση –και όχι μόνον- όπου τόνιζαν πως «η ευρωπαϊκή μας πολιτική θα έπρεπε να διακρίνει τρεις διαφορετικές ευρωπαϊκές πραγματικότητες: (1) τη Δυτική Ευρώπη, αποτελούμενη από τις 12 χώρες της Ευρωπαϊκής Κοινότητας που ολοένα και περισσότερο ενσωματώνονται σε μία και μοναδική Ευρωπαϊκή Κοινότητα με το δικό της σύστημα εξωτερικών σχέσεων, μαζί με τις χώρες της EFTA[15]. (2) Την Σοβιετική Ένωση που εκτείνεται βαθιά στην Ασία και συνεπώς δεν είναι μια απολύτως ευρωπαϊκή χώρα. (3) Τις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης με τον ιδιαίτερο χαρακτήρα τους. Είναι μέλη του Συμφώνου της Βαρσοβίας και ως εκ τούτου συμμετέχουν στις διαπραγματεύσεις μεταξύ Ανατολής και Δύσης για τον έλεγχο των συμβατικών όπλων. Ταυτόχρονα, από ιστορικής πλευράς, αποτελούν μέρος της Ευρώπης και επιθυμούν ολοένα και περισσότερο να συμμετάσχουν, τουλάχιστον σε κάποιους τομείς, στην ευρωπαϊκή ενοποίηση, όπως και να ελέγξουν περισσότερο το πολιτικό εθνικό πεπρωμένο τους.». [16]

Φυσικά, θα πρέπει να θεωρήσουμε τελείως «συμπτωματικό» το γεγονός ότι το μακρινό 1989 η Συνθήκη του Μάαστριχτ βρισκόταν ακόμη στα σπάργανα, όπως και το γεγονός ότι ο Ζισκάρ ντ’ Εσταίν ήταν επικεφαλής της ομάδας που το 2002-2003 συνέταξαν το «ευρωσύνταγμα», που τέθηκε σε ισχύ την 1η Δεκεμβρίου 2009 ως Συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης…

Ύπατος Εκπρόσωπος…

Η ίδια Συνθήκη προέβλεπε και τη δημιουργία της θέσης του Ύπατου Εκπροσώπου της Ένωσης για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας, και του αντίστοιχου μηχανισμού ενός «υπουργείου Εξωτερικών» της Ένωσης, αφού η «μία και μοναδική Ευρωπαϊκή Κοινότητα» θα έπρεπε να αποκτήσει «το δικό της σύστημα εξωτερικών σχέσεων».

Για τη θέση της πρώτης Υπάτου Εκπροσώπου Εξωτερικών, επελέγη η βρετανίδα βαρόνη Κάθριν Άστον. Άχρωμη, άγνωστη και χρυσή μετριότητα, όπως και ο πρόεδρος της Ένωσης, η κυρία βαρόνη δεν έχει εκλεγεί ποτέ με τη λαϊκή ψήφο σε κάποιο αξίωμα. Μέχρι τον διορισμό της, προϊόν συμβιβασμού μετά την αποτυχία εκλογής ως προέδρου της Ένωσης του Τ. Μπλαιρ, ήταν Επίτροπος Εμπορίου. Το μόνο μελανό σημείο της άχρωμης Κ. Άστον είναι το γεγονός ότι την περίοδο 1977-1983 ήταν επαγγελματικό στέλεχος της Εκστρατείας για τον Πυρηνικό Αφοπλισμό (Campaign for Nuclear Disarmament[17]). Την περίοδο μάλιστα 1982-3 ήταν ταμίας της οργάνωσης, ουσιαστικά δεύτερη στην ιεραρχία της. Οι φήμες περί χρηματοδότησης της οργάνωσης από τη Σοβιετική Ένωση έρχονται και επανέρχονται, διαψεύδονται από την Κ. Άστον και την CND, και ουδέποτε έχει επιβεβαιωθεί κάτι εις βάρος τους[18].

Γεγονός που δεν προκαλεί καμία έκπληξη… Η αφοσίωση και η υποταγή σε ένα αφεντικό αποτελούν τις καλύτερες συστάσεις και για το επόμενο… Ας μην ξεχνάμε ότι και ο προκάτοχός της, Χαβιέ Σολάνα, είχε γράψει στις αρχές της δεκαετίας του 1980 ένα φυλλάδιο με τίτλο «50 Λόγοι για να πούμε όχι στο ΝΑΤΟ». Αργότερα, βέβαια, η Ισπανία εντάχθηκε στο ΝΑΤΟ, οι σοσιαλιστές ανήλθαν στην εξουσία και μεταμορφώθηκαν, εν μια νυκτί, σε φιλοατλαντιστές. Αυτό το «νεανικό ατόπημα» δεν εμπόδισε, ωστόσο, τον Ισπανό σοσιαλιστή από το να χρηματίσει Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ (1995-1999) και «υπουργός Εξωτερικών» της Ευρωπαϊκής Ένωσης (1999-2009). Και μία «άσχετη» λεπτομέρεια: ο αδελφός του Χ. Σολάνα, Λουίς, υπήρξε από τους πρώτους σοσιαλιστές που έγιναν μέλη της Τριμερούς Επιτροπής[19].

Υπερεθνική ελίτ και οικολογία

Connie Hedegaard

Γνωστές οι οικολογικές… ευαισθησίες της υπερεθνικής ελίτ[20]. Και ο Χαβιέ Σολάνα είναι μέλος του ισπανικού τμήματος της Λέσχης της Ρώμης. Οι πρόσφατες αλλαγές των επιτρόπων της ΕΕ (27, ένας από κάθε χώρα-μέλος) έφεραν και μερικές ανακατατάξεις. Επιδεικνύοντας το ενδιαφέρον της υπερεθνικής ελίτ της Ευρώπης για τις κλιματικές αλλαγές, ο Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο όρισε για πρώτη φορά και κάποιον Επίτροπο για τις κλιματικές αλλαγές. Τη θέση κατέλαβε η επίτροπος της Δανίας Connie Hedegaard. Η κυρία Hedegaard ήταν  μέχρι πρόσφατα υπουργός της Δανίας, υπεύθυνη (πρόεδρος) για τη Διάσκεψη του ΟΗΕ για τις Κλιματικές Αλλαγές που έγινε στην Κοπεγχάγη από τις 7 ως τις 18 Δεκεμβρίου. Μετά τη μετακίνησή της στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Hedegaard αντικαταστάθηκε στο υπουργικό συμβούλιο από την Lykke Friis, η οποία και προήδρευσε των εργασιών της Διάσκεψης της Κοπεγχάγης.

Lykke Friis

Μικρές λεπτομέρειες: Η Connie Hedegaard είχε λάβει μέρος στη συνάντηση της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ το 2005[21], ενώ η Lykke Friis, την ίδια χρονιά, είχε συμμετάσχει στη συνάντηση της Τριμερούς Επιτροπής[22]

Ομοσπονδιακές Ενώσεις, ευρωσυντάγματα, κλειστές λέσχες, υπερεθνικές ελίτ, οικολογικές πρωτοβουλίες…

Και για να παραφράσουμε τον Μπ. Μπρεχτ: Ήξερα πως χτίζονταν υπερεθνικοί μηχανισμοί, μα δεν πήγα. Τι αξίζουν τα οικοδομήματα δίχως τη συμμετοχή του λαού;

Σημειώσεις

[1] Είναι χαρακτηριστικό ότι η Καγκελάριος της Γερμανίας Άγκελα Μέρκελ δήλωσε: «Το μόνο που θα ευχηθώ είναι να μη λένε τίποτα βλακείες» (Ελευθεροτυπία, 27-11-2009). «Χιούμορ» υψηλού επιπέδου…

[2] Όπως κατήγγειλε στις 12 Νοεμβρίου, ο Ιταλός ευρωβουλευτής Μάριο Μποργκέζιο (Λίγκα του Βορρά), και οι τρεις υποψήφιοι για το ύπατο αξίωμα της ΕΕ (Balkenende, Miliband και Βαν Ρομπέι) είναι θαμώνες της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ και/ή της Τριμερούς Επιτροπής. (Σχετικό φιλμ: http://www.youtube.com/watch?v=0gZ7gDBs5WY):

Η υπερεθνική ελίτ εφαρμόζει, δηλαδή, σύστημα… πολλαπλών επιλογών. Όποιος και να εκλεγεί θα είναι δικός της. «Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει».

[3] Το 1956 στο ίδιο κάστρο είχε συνέλθει η Διακυβερνητική Συνδιάσκεψη για την Κοινή Αγορά, που προετοίμασε τη Συμφωνία της Ρώμης, με την οποία ιδρύθηκε η Κοινή Αγορά. Συμπτώσεις…

[4] Η βελγική εφημερίδα DeTijd (http://www.tijd.be/nieuws/binnenland/Van_Rompuy_steekt_nek_uit_op_Bilderberg-diner.8259003-438.art) ήταν η πρώτη που «αποκάλυψε» τα του «μυστικού δείπνου» στις 14-11. Ακολούθησαν, μεταξύ άλλων, δημοσιεύματα της βελγικής εφημερίδας De Standaard (http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DMF20091114_001 και http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=TB2I1MLL στις 14 και 16-11).

[5] http://www.telegraph.co.uk/ (16-11-2009).

[6] Ο Ζ.-Κ. Γιούνκερ δεν είναι φυσικά κάποιος παρείσακτος. «Ισόβιος» πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου (κατέχει το αξίωμα διαρκώς από το 1995), «ισόβιος» υπουργός Οικονομικών του Λουξεμβούργου (κατέχει τον υπουργικό θώκο συνεχώς από το 1989 μέχρι σήμερα!), εκ των αρχιτεκτόνων της Συνθήκης του Μάαστριχτ, κατέχει σήμερα και τη θέση του προέδρου του Eurogroup, της ομάδας δηλαδή των υπουργών οικονομικών των χωρών της ευρωζώνης.

[7] Συνέντευξη στο γερμανικό περιοδικό Der Spiegel, τ. 52/1999, 27-12-1999, σ. 136.

Κλικ

[8] Ο Βέλγος δημοσιογράφος Paul Belien, στο βιβλίο του A Throne in BrusselsBritain, the SaxeCoburgs and the Belgianisation of Europe, που εκδόθηκε το 2005, αναλύει αυτή την παράλληλη(;) πορεία Βελγίου και Ευρωπαϊκής Ένωσης.

[9] Κατά μία περίεργη ιστορική σύμπτωση, ο πρώτος βασιλιάς του Βελγίου Λεοπόλδος του οίκου Σαξ-Κόμπουργκ Γκότα, που ανέβηκε στο θρόνο το 1831, έναν χρόνο πριν είχε αρνηθεί την πρόταση να γίνει βασιλεύς των Ελλήνων. Χ. Μόρφος, «Πλανήτης Γη Α.Ε. – Μια Καλή(;) Οικογενειακή Επιχείρηση», Τρίτο Μάτι, τ. 102, Μάρτιος 2002.)

[10] Δείτε το σχετικό βίντεο του BBC.

[11] Ο όρος χρησιμοποιείται συνήθως για να περιγράψει εκείνους που ευνοούν μια κεντρική ομοσπονδιακή κυβέρνηση, με εξουσίες κατανεμημένες σε τοπικό, εθνικό και υπερεθνικό επίπεδο. Ο πρώτος που μίλησε για την ομοσπονδοποίηση της Ευρώπης ήταν ο Ουίνστων Τσώρτσιλ το 1946 (http://www.europa-web.de/europa/02wwswww/202histo/churchil.htm). Η Συνθήκη της Λισαβόνας («ευρωσύνταγμα») αποτελεί ένα τεράστιο άλμα προς την δημιουργία των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης.

[12] Ενοποιημένη απόδοση της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

[13] Η Τριμερής Επιτροπή (Trilateral) δημιουργήθηκε το 1973 από τον αμερικανό τραπεζίτη Ντ. Ροκφέλλερ για την προώθηση της στενότερης συνεργασίας μεταξύ Βορείου Αμερικής, Ευρώπης και Ιαπωνίας.

[14] Anatoly Chernyav, «Mikhail Gorbachev reports on the Trilateral Commission.» Making the History of 1989, #138 (περίληψη). Το πλήρες κείμενο των σημειώσεων του Chernyav (pdf). Ο Chernyav ήταν στενός συνεργάτης του Γκορμπατσώφ και είχε κρατήσει σημειώσεις για τα όσα ελέχθησαν στη συνεδρίαση του Π.Γ. Αργότερα, οι σημειώσεις αποχαρακτηρίστηκαν και δημοσιοποιήθηκαν.

[15] European Free Trade Association. Οργανισμός ελευθέρου εμπορίου στον οποίο συμμετέχουν διάφορες ευρωπαϊκές χώρες και λειτουργεί παράλληλα και σε σύνδεση με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ιδρύθηκε το 1960 και σήμερα συμμετέχουν σ’ αυτόν οι Ισλανδία, Λιχτενστάιν, Νορβηγία και Ελβετία

[16] Valéry Giscard d’Estaing, Yasuhiro Nakasone and Henry A. Kissinger, East-West Relations, A Report to the Trilateral Commission: 36, εκδ. The Trilateral Commission, 1989, σελ. 12-13.

[17] Για να πάρουμε μια ιδέα για την μαζικότητα της CND, αρκεί να αναφέρουμε ότι μεταξύ 1979 και 1984 τα μέλη της αυξήθηκαν από 4.000 σε 100.000!

[18] Δείτε τα πρόσφατα άρθρα της Daily Telegraph (“Baroness Ashton questioned over CND and Soviet money”, 25-11-2009) και των Times (Questions over funds from Lady Ashton’s past, 26-11-2009).

[19] http://en.wikipedia.org/wiki/Javier_Solana

[20] Χ. Μόρφος, «Το “Πρασίνισμα” του Πλανήτη: Υπερεθνική Ελίτ και Οικολογία», Hellenic Nexus, τ. 9, Αύγουστος-Σεπτέμβριος 2005.

[21] http://www.fosar-bludorf.com/bilderberger/Liste.htm

[22] http://en.wikipedia.org/wiki/Trilateral_Commission#Others_who_are_or_have_been_members

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Αναδημοσίευση από το περιοδικό Hellenic NEXUS, τ. 37 Iανουάριος 2010

Advertisements

Συνωμοσιολογικά

Επειδή, αυτές τις μέρες, οι πάντες στην Ελλάδα είτε συνωμοσιολογούν [πλείστα όσα παραδείγματα, θα έχετε διαβάσει κάμποσα] είτε αντισυνωμοσιολογούν [χαρακτηριστικά παραδείγματα ο Χρήστος Γιανναράς (Οι έξωθεν και οι έσωθεν κερδοσκόποι, Καθημερινή, 21-2-2010] και ο Αλέξης Παπαχελάς (Ναρκισσισμός και συνωμοσιολογία, Καθημερινή, 24-2-2010)]…

… ζήλεψα, κι είπα να προσφέρω κι εγώ τον… οβολό μου [κατά το «Ό,τι έχετε ευχαρίστηση!»]

Βγαίνει, λοιπόν, στις 23 Φεβρουαρίου ο Γ. Καρατζαφέρης και κάνει μια φοβερή «πάσα» [τα λέγαμε εδώ]:

Επίκαιρη ερώτηση για τη διεκδίκηση των γερμανικών πολεμικών αποζημιώσεων, που όπως υποστηρίζει υπερβαίνουν τα 10 δισεκατομμύρια ευρώ, κατάθεσε προς τον πρωθυπουργό, Γ.Παπανδρέου, ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ Γιώργος Καρατζαφέρης.

Την επόμενη ημέρα, 24 Φεβρουαρίου [η είδηση δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή στις 25 Φεβρουαρίου (Το Βερολίνο απορρίπτει τις ελληνικές αιτιάσεις για πολεμικές αποζημιώσεις)], ο εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Εξωτερικών πιάνει την πάσα Καρατζαφέρη [στο δημοσίευμα, πάντως, δεν διευκρινίζεται με ποια αφορμή ή ερώτηση έδωσε ο εκπρόσωπος την απάντηση που έδωσε] και λέει [μεταξύ άλλων]:

Παράλληλα, η Γερμανία χορήγησε μετά το 1960 βοήθεια ύψους «περίπου 32 δισεκατομμυρίων γερμανικών μάρκων (16,3 δισεκατομμύρια ευρώ) στην Ελλάδα σε διμερές και ευρωπαϊκό επίπεδο, για να υποστηρίξει την ενσωμάτωση της Ελλάδας στην ευρωπαϊκή οικονομική κοινότητα, σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του γερμανικού υπουργείου Εξωτερικών.

Για 10 plus δισεκατομμύρια ευρώ μιλούσε ο Καρατζαφέρης, για 16,3 δισεκατομμύρια οι Γερμανοί [πολύ large το γερμανικό ράιχ…]

Τα «αντιγερμανικά αισθήματα» του ελληνικού λαού στα ύψη… Όχι στον «γερμανικό ιμπεριαλισμό»! «Έξο» οι Γερμανοί!

Όμως, καραδοκεί πάντα ο «άλλος» ιμπεριαλισμός, ο υπερατλαντικός.

Χτες, 26 Φεβρουαρίου, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα καλεί επισήμως τον πρωθυπουργό της Ελλάδας στο Λευκό Οίκο. Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί στις 9 Μαρτίου [συγκρατείστε την ημερομηνία].

Απ’ τον Άννα στον Καϊάφα δηλαδή. Από το γερμανικό στο αμερικανικό imperium…

Μήπως, λέω μήπως [αναρωτιέμαι, δηλαδή], όλο αυτό το αντιγερμανικό feeling του «ελληνικού λαού» είχε συγκεκριμένη στόχευση; Λέω, μήπως;

Και μήπως, λέω μήπως, οι εκλεκτές σχέσεις ΠΑΣΟΚ-Ακροδεξιάς, εδώ και δεκαετίες, δεν στηρίζονται μόνον σε κάποια «οριζόντια σχέση» [«κράτα με να σε κρατώ»] αλλά σε κάποια κάθετη; Αν με εννοείτε…

Και μέσα σ’ όλα αυτά, η Καγκελάριος της Γερμανίας  Άγκελα Μέρκελ κάλεσε σήμερα τον Γιώργο Παπανδρέου για επίσημη συνάντηση στο Βερολίνο στις 5 Μαρτίου!

Και γράμματα γνωρίζω και άλλο τι δεν έχω να προσθέσω…

Bilderberg 2009 – Attendance List – Ο κατάλογος όσων πήραν μέρος –


Update [May 21]: The official list and the agenda of the Bilderberg 2009 meeting [fax-copy in pdf format]. «It was sent to Mr. Wisnewsky – a German researcher – from the Bilderberg office in Netherland (Maja Banck).» Source. And original source in german by Gerhard Wisnewski.

Update [May 19]: According to the greek daily Ελευθεροτυπία [link in greek] in the meeting participated the Queens of Spain Sophia and Paola of Belgium «accompanied by their children» [no reference to names], as well as «the heir of the Rockefellers» [no reference of name too]. Also: Kostas Karamanlis [Prime Minister of Greece], Jean-Claude Trichet [President of  the European Central Bank], and the Greeks [not mentioned in the list] Thomas Varvitsiotis [Co-Founder and President, V + O Communication, Bilderberg 2008] and Alexis Papahelas [Journalist, Kathimerini, Bilderberg 2008, 2002].

Update [May 19]: According to the greek daily Καθημερινή [Kathimerini, of the bilderberger Papahelas, link in greek (14-05-2009)], in the meeting was also James Steinberg, Deputy Secretary of State, USA.

Update [May 18]: I have transcribed the names in latin characters, and added the links. There is a problem with seven two  names [see the list on comment 15]. Any Help?!

_ _ _ _ _ _ _ _

bilderlist

Το Βήμα, 16-05-2009

Ένα επτασφράγιστο μυστικό, τη λίστα των εφετινών προσκεκλημένων της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ που συνεδριάζει στον Αστέρα Βουλιαγμένης, αποκαλύπτει «Το Βήμα»:

Βασίλισσα Ολλανδίας Βεατρίκη [Queen Beatrix of the Netherlands],

Βασίλισσα Ισπανίας Σοφία [Queen Sofía of Spain]

Πρίγκιπας Κωνσταντίνος Πρίγκιπας Βελγίου

Φίλιππος Ετιέν Νταβινιόν, Βέλγιο [Étienne Davignon, Belgium]

Γιόζεφ Ακερμαν, Γερμανία [Josef Ackermann, Germany]

Κιθ Αλεξάντερ, ΗΠΑ (ΝSΑ) [Keith B. Alexander, Director of the NSA, USA]

Ρότζερ Αλτμαν, ΗΠΑ [Roger Altman, USA]

Τ. Αράπογλου, Ελλάδα (Διοικητής Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος) [Takis Arapoglou, National Bank of Greece, Greece]

Αλί Μπαμπατζάν, Τουρκία (αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, υπεύθυνος για την οικονομία) [Ali Babacan, Turkey]

Φρανσίσκο Μπίντο Μπαλσεμάο, Πορτογαλία [Balsemão, Francisco Pinto, Portugal]

Νικολά Μπαβαρέζ, Γαλλία [Nicolas Baverez, France]

Φράνκο Μπερνάμπε, Ιταλία (Τelecom Ιtalia) [Franco Bernabè, Italy]

Ξαβιέ Μπερτράν, Γαλλία [Xavier Bertrand. France]

Καρλ Μπίλντ, Σουηδία (υπουργός Εξωτερικών) [Bildt, Carl, Sweden]

Γιαν Μπγιόρκλουντ, Νορβηγία [Jan Björklund, Minister for Education, Sweden]

Κριστόφ Μπλόχερ, Ελβετία [Christoph Blocher, Switzerland]

Αλεξάντερ Μπομπάρ, Γαλλία, [Alexandre Bobard, France]

Αννα Μποτέν, Ισπανία [Ana P. Botin, Grupo Santander, Spain]

Ανρί ντε Καστρίς, Γαλλία [Henri de Castries, AXA, France]

Χουάν-Λουίς Θεμπριάν, Ισπανία [Juan Luis Cebrián, El Pais, Spain]

Εντμουντ Κλαρκ, Καναδάς [W. Edmund Clark, TD Bank Financial Group, Canada]

Κένεθ Κλαρκ, Βρετανία [Kenneth Clark, ΤD Βank Financial Group, Great Britain]

Λυκ Κοέν, Βέλγιο [Luc Coene, National Bank of Belgium, Belgium]

Τζορτζ Ντέιβιντ, Ελλάδα (φάουλ της εφημερίδας, πρόκειται για τον Γ. Δαυίδ, αναφέρεται και στο τέλος)

Ρίτσαρντ Ντίαρλαβ, Βρετανία [Richard Dearlove, ex head MI6, Great Britain]

Μάριο Ντράγκι, Ιταλία [Mario Draghi, Βanca d΄Ιtalia, Italy]

Αντερς Ελντρουπ, Δανία [Eldrup, Anders, Denmark]

Τζον Ελκαν, Ιταλία (Fiat SΡΑ) [Elkann, John, Fiat SPA, Italy]

Τόμας Εντερς, Γερμανία (Αirbus SΑS) [Enders Thomas, CEO Airbus, Germany]

Χοσέ Εντρεκανάλες, Ισπανία [José Entrecanales, Spain]

Ισίντρο Φάινε Κάσας, Ισπανία [Isidre Faine Casas, La Caixa, Spain]

Νάιαλ Φέργκιουσον, ΗΠΑ (Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ) [Niall Ferguson, Harvard Business School, USA]

Τίμοθι Γκάιτνερ, ΗΠΑ (υπουργός Οικονομίας) [Timothy Geithner, USA, Secretary of the Treasury]

Ντέρμοτ Γκλίσον, Ιρλανδία (ΑΙΒ Group) [Dermot Gleeson, Ireland]

Ντόναλντ Γκρέιαμ, ΗΠΑ [Donald E. Graham](Washington Ρost Company)

Βίκτορ Χάλμπερσταντ, Ολλανδία [Halberstadt, Victor, Professor of Economics, Leiden University, Netherlands]

Ερνστ Χιρς Μπαλίν, Ολλανδία [Ernst Hirsch Ballin, Netherlands]

Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ, ΗΠΑ (ειδικός απεσταλμένος προέδρου Ομπάμα για Αφγανιστάν και Πακιστάν) [Richard Holbrooke, USA]

Γιαπ ντε Χουπ Σέφερ, Ολλανδία (Γ.Γ. ΝΑΤΟ) [Jaap de Hoop Scheffer, NATO Secretary General, Denmark]

Τζέιμς Τζόουνς, ΗΠΑ (Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας του Λευκού Οίκου) [James L. Jones, National Security Advisor, USA]

Βέρνον Τζόρνταν, ΗΠΑ [Vernon Jordan, USA]

Ρόμπερτ Κέιγκαν, ΗΠΑ [Robert Kagan, USA]

Γίρκι Κατάινεν, Φινλανδία [Jyrki Katainen, Minister of Finance, Finland]

Τζον Κερ, Βρετανία (Royal Dutch Shell) [John Kerr, Baron Kerr of Kinlochard, Great Britain]

Μουσταφά Κοτς, Τουρκία (Ομιλος Κοτς) [Mustafa Koç, Turkey]

Ρόλαντ Κοχ, Γερμανία [Roland Koch, Germany]

Σαμί Κοέν, Τουρκία (Δημοσιογράφος) [Sami Kohen, Journalist, Turkey]

Χένρι Κράβις, ΗΠΑ [Henry Kravis, USA]

Μαρί Ζοσέ Κράβις, ΗΠΑ (Ηudson Ιnstitute) [Marie-Josée Kravis, USA]

Νέλι Κρους, Ολλανδία (Ευρωπαία Επίτροπος για τον Ανταγωνισμό) [Neelie Kroes, European Commissioner for Competition. Netherlands]

Οδυσσέας Κυριακόπουλος, Ελλάδα (Ομιλος S&Β) [Odysseas Kyriakopoulos, S&B Group, Greece]

Μανουέλα Φερέιρα Λέιτε, Πορτογαλία (ΡSD) [Manuela Ferreira Leite, Portugal]

Μπερναρντίνο Λεόν, Ισπανία [Bernardino León, Spain]

Τζέσικα Μάθιους, ΗΠΑ [Jessica Mathews, Carnegie Endowment for International Peace, USA]

Φίλιπ Μέισταντ, (Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων) [Philippe Maystadt, European Investment Bank, Belgium]

Φρανκ ΜακΚένα, Καναδάς [Frank McKenna, ΤD Βank Financial Group, Canada]

Τζον Μίκελθγουεϊτ, Βρετανία (Δημοσιογράφος, Τhe Εconomist) [John Micklethwait, The Economist, Great Britain]

Τιερί ντε Μοντμπριάν, Γαλλία (French Ιnstitute) [Thierry de Montbrial, Institut français des relations internationales (IFRI), France]

Μάριο Μόντι, Ιταλία (Πανεπιστήμιο Λουίτζι Μποκόνι) [Mario Monti, Bocconi University, Milan, Italy]

Μιγκέλ Ανχελ Μορατίνος, Ισπανία (υπουργός Εξωτερικών) [Miguel Ángel Moratinos, Minister of Foreign Affairs, Spain]

Κρεγκ Μούντι, ΗΠΑ (Μicrosoft) [Craig Mundie, Microsoft, USA]

Εγκιλ Μίκλεμπαστ, Νορβηγία [Egil Myklebust, SAS Group, Norway]

Ματίας Νας, Γερμανία [Matthias Nass, Die Zeit, Germany]

Ντενίς Ολιβέν, Γαλλία [Denis Olivennes, Le Νouvel Οbservateur, France]

Φρεντερίκ Ουντεά, Γαλλία [Frederic Oudea, Societe Generale, France]

Τζεμ Οζντεμίρ, Γερμανία (Κόμμα Πρασίνων) [Cem Özdemir, Alliance ’90/The Greens, Germany]

Τομάζο Παντόα-Σιόπα, Ιταλία [Tommaso Padoa-Schioppa, Italy]

Δημήτρης Παπαλεξόπουλος, Ελλάδα (Τιτάν) [Papalexopoulos, Dimitris, CEO, Titan Cement Co. S.A., Greece]

Ρίτσαρντ Περλ, ΗΠΑ [Richard Perle, Αmerican Εnterprise Ιnstitute, USA]

Ντέιβιντ Πετρέους, ΗΠΑ (Επικεφαλής Κεντρικής Διοίκησης αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων) [David Petraeus, Commander, U.S. Central Command, USA]

Μανουέλ Πίντο, υπουργός Οικονομικών της Πορτογαλίας [Manuel Pinho, Minister of Economy and Innovation, Portugal]

Ρόμπερτ Πρίτσαρντ, Καναδάς [Robert Prichard, Τorstar Corporation, Canada]

Ρομάνο Πρόντι, Ιταλία (πρώην πρωθυπουργός Ιταλίας) [Romano Prodi, ex Prime Minister, Italy]

Χέδερ Ράισμαν, Καναδάς [Heather Reisman, Ιndigo Βooks & Μusic Ιnc., Canada]

Εϊβιντ Ρέιταν, Νορβηγία [Eivind Reiten, Norway]

Μίκαελ Ρίντζιερ, Τσεχία [Michael Ringier, Czech Republic]

Ντέιβιντ Ροκφέλερ, ΗΠΑ [David Rockefeller, USA]

Ντένις Ρος, ΗΠΑ [Dennis Ross, USA]

Μπάρνετ Ρούμπιν, ΗΠΑ [Barnett Rubin, USA

Αλμπέρτο Ρουίθ- Γκαλαρθόν, Ισπανία [Alberto Ruiz-Gallardón ?, Mayor of Madrid, Spain]

Σούζαν Σαμπαντζί Ντιντζέρ, Τουρκία [Suzan Sabancı Dinçer, Turkey]

Ιντιρα Σαμαρασέκερα, Καναδάς [Indira Samarasekera, President of the University of Alberta, Canada]

Ρουντολ Σόλτεν, Αυστρία [Rudolf Scholten, Social Democratic Party, Austria]

Γιούργκεν Στεμπ, Γερμανία [Jürgen Steb, Germany]

Πέδρο Σόλμπες, Ισπανία (υπουργός Οικονομίας) [Pedro Solbes, Spain]

Σαμπατζί Σαράζ, Τουρκία (τραπεζίτης) [Serra Sabanci ?, Turkey]

Σανάτα Σεκέτα, Καναδάς (Πανεπιστήμιο Καναδά)

Λόρενς Σάμερς, ΗΠΑ [Lawrence Summers, USA]

Πήτερ Σάδερλαντ, Ιρλανδία [Peter Sutherland, Ireland]

Μάρτιν Τέιλορ, Βρετανία [Martin Taylor, Barclays Bank, Great Britain]

Πίτερ Θίελ, ΗΠΑ [Peter Thiel, USA]

Αγάν Ουργκούτ, Τουρκία [Ugur Agah,  CEO Borusan Holding, Turkey]

Μάτι Βανχάνεν, Φινλανδία, (πρωθυπουργός) [Matti Vanhanen, Prime Minister, Finland]

Ντάνιελ Βαζέλα, Ελβετία, [Daniel Vasella, Novartis AG, Switzerland]

Χέροεν βαν ντε Βιρ, Ολλανδία [Jeroen van der Veer, CEO Royal Dutch Shell, Netherlands]

Γκυ Φερχόφσταντ, Βέλγιο (πρώην πρωθυπουργός) [Guy Verhofstadt, ex Prime Minister, Belgium]

Πολ Βόλκερ, ΗΠΑ [Paul Volcker, USA]

Τζέικομπ Βάλενμπεργκ, Σουηδία [Jacob Wallenberg, Sweden]

Μάρκους Βάλενμπεργκ, Σουηδία [Marcus Wallenberg, Sweden]

Νουτ Γουέλινκ, Ολλανδία [Nout Wellink, President of De Nederlandsche Bank, Netherlands]

Χανς Βίζερς, Ολλανδία [Hans Wijers, Chairman, AkzoNobel NV, Netherlands]

Μάρτιν Γουλφ, Βρετανία (Δημοσιογράφος) [Martin Wolf, Financial Τimes, Great Britain]

Τζέιμς Γούλφενσον, ΗΠΑ (πρώην πρόεδρος Παγκόσμιας Τράπεζας) [James Wolfensohn, USA]

Πολ Γούλφοβιτς, ΗΠΑ [Paul Wolfowitz, USA]

Φαρίντ Ζακάρια, ΗΠΑ (Δημοσιογράφος- Αναλυτής, Νewsweek) [Fareed Zakaria, USA – Newsweek]

Ρόμπερτ Ζέλικ, ΗΠΑ (Πρόεδρος Παγκόσμιας Τράπεζας) [Robert Zoellick, World Bank, USA]

Ντόρα Μπακογιάννη, Ελλάδα (υπουργός Εξωτερικών) [Dora Bakoyannis, Minister for Foreign Affairs, Greece]

Αννα Διαμαντοπούλου, Ελλάδα (βουλευτής ΠαΣοΚ) [Anna Diamantopoulou, Greece]

Ι. Παπαθανασίου, Ελλάδα (υπουργός Οικονομίας) [Yannis Papathanasiou, Minister for Economy and Finance, Greece]

Γ. Αλογοσκούφης, Ελλάδα (πρώην υπουργός) [Georgios Alogoskoufis, Greece]

Γ. Δαυίδ, Ελλάδα (επιχειρηματίας, πρόεδρος Coca-Cola 3Ε) [George David, Coca-Cola 3E, Greece]

Add to FacebookAdd to DiggAdd to Del.icio.usAdd to StumbleuponAdd to RedditAdd to BlinklistAdd to Ma.gnoliaAdd to TechnoratiAdd to FurlAdd to Newsvine

Λέσχη Bilderberg: … «αγκαλιά» με τα τσακάλια του ιμπεριαλισμού…

… με τις ύαινες του καπιταλισμού…

… με τα πιράνχας του νεοφιλελευθερισμού…

… και τις βδέλλες του τραπεζικού κεφαλαίου…

Ποτέ δεν έλειψε ο λυρισμός απ’ αυτή τη χώρα…

rizos140509

Ριζοσπάστης, 14-05-2009

Και το σχετικό δημοσίευμα [ανακοίνωση της ΚΟ Αθήνας] από τον Ριζοσπάστη [14-05-2009]: ΝΔ – ΠΑΣΟΚ «αγκαλιά» με τα τσακάλια του ιμπεριαλισμού

Από τον σημερινό Ριζοσπάστη, επίσης: Ο κόσμος του ΠΑΣΟΚ πρέπει να βγάλει τα συμπεράσματά του, ανάμεσα στα άλλα και τι σπουδάζουν στη λέσχη Μπίλντερμπεργκ τα ηγετικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ.

Ενώ, προ ημερών, ο φίλος Εξαποδώ είχε ακόμη ένα καλό για τη σχέση… λατρείας μεταξύ ΚΚΕ-ΠΑΣΟΚ-Μπίλντερμπεργκ: Αμάν, αυτό κι αν ήταν καρφί!

Ελευθεροτυπία, 13-05-2009

Ελευθεροτυπία, 13-05-2009

Μιάμιση σελίδα στη χθεσινή Ελευθεροτυπία, όπου η Ντίνα Βαγενά κατάφερε [περί κατορθώματος πρόκειται] να μην πει τίποτα: Μπίλντερμπεργκ: Τα πρώτα βιολιά του καπιταλισμού και Ο Πάγκαλος με τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών

Έθνος, 15-06-2009

Έθνος, 15-06-2007

Από το 2007 ήταν γνωστό πως η συνεδρίαση της Λέσχης το 2009 θα γινόταν στην Αθήνα. Σχετικό άρθρο του Βασίλη Σκουρή στο Έθνος [15-06-2007]: Στην Αθήνα ξανά η Μπίλντερμπεργκ

Ενώ ο Γιώργος Δελαστίκ έγραφε στο Έθνος [04-05-2009] για τη Λέσχη και τον Χ. Κίσσινγκερ: Ποτέ δεν θα έρθει ο Κίσινγκερ, και η Βίβιαν Μπενέκου έγραφε στην ίδια εφημερίδα στις 02-05-2009: Η ελίτ του κόσμου μυστικά στη Βουλιαγμένη

Ο Γ. Δελαστίκ σημειώνει μεταξύ άλλων:

«[…] Δεν πρόκειται φυσικά ούτε για κάποια «μυστική παγκόσμια υπερκυβέρνηση» ούτε για «σιωνιστικό κέντρο παγκόσμιας εξουσίας».

Πρόκειται κυρίως για ένα σημαντικό κλαμπ πολιτικά και οικονομικά ισχυρών, υπεραντιδραστικής κατεύθυνσης, επηρεαζόμενο καθοριστικά στον πολιτικό προβληματισμό του από τις ΗΠΑ και τη CIA. Στόχος της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ είναι αφενός να επεξεργάζεται τη γραμμή της παγκόσμιας ελίτ ως μια ακόμη «δεξαμενή σκέψης» υψηλότατου επιπέδου και αφετέρου -και αυτό είναι το σημαντικότερο- να καλεί λίγες δεκάδες «ελπιδοφόρους» πολιτικούς εν ενεργεία κάθε χρόνο (κυρίως αρχηγούς αντιπολίτευσης και υπουργούς Εξωτερικών και Οικονομίας) στις συνόδους της, με επιδίωξη να τους αφομοιώσει πολιτικά και ιδεολογικά, πράγμα που συνήθως το πετυχαίνει[…]»

Κάτι σαν να συνεδριάζει η «επιτροπή συνεντεύξεων» του Ανώτατου Συμβουλίου Επιλογής Προσωπικού, δηλαδή… 😉

Τα Νέα, 09-05-2009

Τα Νέα, 14-05-2009

Από  τα σημερινά Νέα πληροφορούμαστε ότι από ελληνικής πλευράς θα πάρουν μέρος φέτος στη συνάντηση οι Ντ. Μπακογιάννη, Γ. Αλογοσκούφης, Θ. Πάγκαλος, Γ. Αρσένης, Τ. Αράπογλου και Π. Βουρλούμης [άρθρο της Αριστοτελίας Πελώνη, «Αστακός» για την Μπίλντερμπεργκ, η οποία υπέγραφε και το δημοσίευμα του περασμένου Σαββάτου, Το κλαμπ των ελίτ και οι θεωρίες συνωμοσίας

Espresso, 14-05-2009

Espresso, 14-05-2009

O… πολύς Στέφανος Χίος υπογράφει στην εφημερίδα των αποκαλύψεων [Espresso, 14-05-2009] το Μυστήριο στον κόλπο της Βουλιαγμένης

Καθημερινή, 03-05-2009

Καθημερινή, 03-05-2009

Από την Καθημερινή της 3ης Μαΐου 2009 [Κατερίνα Σώκου, Στην Αθήνα η σύνοδος της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ] είχαμε πληροφορηθεί ότι στη φετινή σύνοδο θα συμμετάσχει και ο Λουκάς Τσούκαλης του ΕΛΙΑΜΕΠ. Όχι, στο δημοσίευμα δεν γίνεται καμία αναφορά στον διευθυντή της εφημερίδας Αλέξη Παπαχελά, ούτε και στην Ελένη Βλάχου, η οποία, αν δεν απατώμαι, είχε παρευρεθεί κι αυτή σε μία συνάντηση της Λέσχης.

Ενώ από τη σημερινή Καθημερινή [Δώρα Αντωνίου:Συναντήσεις σε Αθήνα – Σκόπια ο Στάινμπεργκ] μαθαίνουμε ότι στη συνάντηση θα είναι παρόντες τόσο νούμερο δύο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Τζιμ Στάινμπεργκ, όσο και ο Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ [για τον δεύτερο δεν είχαμε καμία «αγωνία»: κολαούζος του Ντ. Ροκφέλλερ, εδώ και δεκαετίες…]

Επίσης: τα πιο πρόσφατα δημοσιεύματα του Ελεύθερου Τύπου για τη Λέσχη Μπίλντερμπεργκ, και

Το Βήμα, 03-05-2009

Το Βήμα, 03-05-2009

τα τρία δημοσιεύματα του Βήματος στο αφιέρωμα της 3ης Μαΐου,Φιλοαμερικανική επιχείρηση με χορηγό τη CΙΑ, Η σκιώδης παγκόσμια κυβέρνηση είναι εδώ, Μπίλντερμπεργκ Η «λέσχη των ισχυρών» στην Αθήνα.

Και τώρα που ενημερωθήκατε πλέρια και σφαιρικά για το όλο ζήτημα, άντε το Σάββατο το μεσημέρι στο μεγάλο συλλαλητήριο κατά της Λέσχης στη Βουλιαγμένη… [λέμε και κανένα αστειάκι να περνάει η ώρα… 😉 ]

ΥΓ. Το πιο αστείο όλων είναι ότι στο bilderberg.org

… υπάρχει, ακόμη και σήμερα, ένα ερωτηματικό για το αν θα γίνει η συνάντηση στην Αθήνα. Είχαν καεί πέρυσι στο γιαούρτι [παρασυρμένοι από διάφορους Έλληνες μπλογκεράδες, που έλεγαν ότι η περυσινή σύνοδος θα γινόταν στην Αθήνα] φυσάνε φέτος τον τραχανά…

_ _ _ _ _ _ _ _ _

Διαβάστε επίσης:

Bilderberg 2009, Athens, Greece

Δημοσιεύματα σ’ αυτό το ιστολόγιο για τη Λέσχη Μπίλντερμπεργκ

► Για τις συναντήσεις της Λέσχης την τελευταία δεκαετία, σχετικοί σύνδεσμοι υπάρχουν εδώ [προς το τέλος του ιστοσημειώματος].


Add to FacebookAdd to DiggAdd to Del.icio.usAdd to StumbleuponAdd to RedditAdd to BlinklistAdd to Ma.gnoliaAdd to TechnoratiAdd to FurlAdd to Newsvine

Κύκλοι μέσα σε κύκλους, και άλλοι κύκλοι μέσα σε άλλους κύκλους…

known_cercle_meetings

In girum imus nocte… που ‘λεγε και μια ψυχή…

Κάνουμε κύκλους μέσα στη νύχτα, κι οι άλλοι κάνουν Κύκλους μέσα στο σκοτάδι…

Διάβαζα, λοιπόν, πρωί-πρωί, το πόνημα Δεν φτάνουν τα λεφτά (ποια λεφτά;) στο ιστολόγιο Epicurus2day [σας το έχω ξαναπεί, το επαναλαμβάνω: ό,τι πιο «φρέσκο» κυκλοφορεί στην ελληνική μπλογκολογιά εδώ και πολλούς-πολλούς μήνες…]

Εκεί διαβάζουμε, λοιπόν, πολλά και ενδιαφέροντα για την παγκόσμια οικονομική κρίση, σε συνάρτηση με τον βίο και την πολιτεία κάποιου Ambrose Evans-Pritchard, ο οποίος είχε, λέει, και κάποιες στενές σχέσεις με την ομάδα Le Cercle, που είναι γνωστή και ως Κύκλος Πιναί.

Και μιας και το μεθεπόμενο Παρασκευοσαββατοκύριακο, τα μέλη της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ θα μας τιμήσουν με την παρουσία τους στην Αθήνα, για την ετήσια συνάντησή τους, ιδού και μερικά προτεινόμενα αναγνώσματα, για να μην τα βλέπετε όλα μαύρα γύρω σας, όπως η… φουκαριάρα η μανούλα σας.

Ο Επίκουρος, κατ’ αρχάς, παραπέμπει σε μια σελίδα του Ινστιτούτου Έρευνας της Παγκοσμιοποίησης και της Παραπολιτικής [ελεύθερη απόδοση], όπου θα βρείτε έναν κατάλογο των μελών του Κύκλου. Το ποιος ακριβώς είναι ο Joël van der Reijden, ο ιθύνων νους του ISGP, θα το διαβάσετε στο site του, όπου θα βρείτε και τη σελίδα Le Cercle and the struggle for the European continent [απ’ και το γράφημα στην αρχή] με όλα όσα θέλετε να μάθετε για τον Κύκλο, αλλά κανείς δεν σας έλεγε.

Πριν από μερικούς μήνες, είχα κατεβάσει από το περί ου ο λόγος site και το βιβλίο ROGUE AGENTS: The Cercle Pinay complex 1951 – 1991 [pdf – 223 σελ.] του David Teacher, το οποίο δεν έχει εκδοθεί ποτέ σε έντυπη μορφή.

Τα… παλιά τα χρόνια, εκεί προς τα τέλη της δεκαετίας του 1980 και τις αρχές της δεκαετίας του 1990, ο D. Teacher έψαχνε διάφορα «περίεργα» και τα δημοσίευε σε ένα από τα πιο «ζόρικα» έντυπα που κυκλοφορούν στον πλανήτη: στο Lobster – Journal of  Parapolitics.  Καρπός αυτών των ερευνών του είναι το συγκεκριμένο βιβλίο, παρότι οι βιβλιογραφικές παραπομπές του σταματούν κάπου στο 1993-4.

Το Lobster συνεχίζει να εκδίδεται ανελλιπώς από το μακρινό 1983, από τον Robin Ramsay, και… τα νεώτερα χρόνια, εκεί γύρω στα τέλη της δεκαετίας του 1990, μερικά τεύχη του έφταναν μέχρι τη «Φωλιά του Βιβλίου» στην Πανεπιστημίου, απ’ όπου το έμαθε κι ο καλός σας ιστολόγος. Η ύλη όλων των τευχών του υπάρχει σήμερα online [με συνδρομή].

Πριν, ωστόσο, ο καλός σας ιστολόγος ανακαλύψει το Lobster, είχε κάνει το homework του, και είχε γράψει το καλοκαίρι του 1997, το πόνημα Ο Κύκλος Pinay, η Στοά Ρ-2, η ελληνική χούντα, η τρομοκρατία στην Ελλάδα, ο Α. Στριγάς και ο Κ. Πλεύρης, το οποίο και είχε ανεβάσει στο διαδίκτυο στα τέλη του 2001. Εκεί μπορείτε να διαβάσετε διάφορες άσχετες και παρωχημένες πληροφορίες γι’ αυτά και για όλα τα υπόλοιπα…

Την καλημέρα μου, και να προσέχετε τις γριπούλες! 😉


Add to FacebookAdd to DiggAdd to Del.icio.usAdd to StumbleuponAdd to RedditAdd to BlinklistAdd to Ma.gnoliaAdd to TechnoratiAdd to FurlAdd to Newsvine

Η φαρσοκωμωδία της [ελληνικής] ρεπούμπλικας

fresia1

Jerry Fresia

Καλά, δεν έχει αναρωτηθεί κανένας, στη γλυκιά μας πατρίδα/έθνος/χώρα/κράτος/γένος, τι ακριβώς συμβαίνει με όλη αυτή τη φαρσοκωμωδία περί σκανδάλων;

Όπου η εκτελεστική εξουσία υποκύπτει στον… πειρασμό, η δικαστική εξουσία ερευνά τις υποθέσεις, στέλνει [ή δεν στέλνει] πακέτο το ανακριτικό υλικό στο νομοθετικό σώμα, το οποίο διερευνά [λέμε τώρα…] τις κατηγορίες, εκδίδει διάφορα [ανά κόμμα] πορίσματα, η υπόθεση ξαναγυρνά στους δικαστικούς [αν ξαναγυρίσει…]  και… φτου κι απ’ την αρχή!

Αποτέλεσμα;

Μηδέν!

Όλα -μα όλα!- τα πολιτικά πρόσωπα αποδίδονται άσπιλα στην κοινωνία! [Μερικές φορές την πληρώνει κάποιος παρατρεχάμενος, αλλά με απλές… εκδορές και μώλωπες…]

Μας δουλεύουν;

Όχι, βρε κουτά!

Αυτοί είναι οι κανόνες του παιχνιδιού!

Ποιο είναι το παιχνίδι;

Μα, ο τρόπος με τον οποίο κυβερνάται μια χώρα υπό καθεστώς «κοινοβουλευτικής δημοκρατίας».

Ή, για να το θέσουμε πιο σωστά, υπό καθεστώς «αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας».

Και ακόμα κομψότερα, υπό καθεστώς «αντιπροσωπευτικής ρεπούμπλικας» ή, απλώς, ρεπούμπλικας.

Φυσικά, ο κάθε ημι-αγράμματος πολιτευτάκιας, απόφοιτος Νομικής του Αθήνησι, θα σας πετάξει την επική πομφόλυγα, «Η Δημοκρατία είναι το καλύτερο πολίτευμα που γνωρίζουμε», οπότε κι εσείς θα βάλετε την ουρά στα σκέλια, μόνον και μόνον για να μην χαρακτηριστείτε μπολσεβίκοι/κομμουνιστοσυμμορίτες ή εθνικοσοσιαλιστές/φασίστες.

Και, φυσικά, και πάλι και ξανά, αυτό το γνήσιο παιδί του λαού -ο πολιτευτάκιας, ντε!- δεν θα μπει στον κόπο να σας εξηγήσει ότι η αντιπροσωπευτική δημοκρατία ρεπούμπλικα καμία σχέση δεν έχει με τη Δημοκρατία. Ό,τι του μάθανε λέει, κι αυτό δεν του το μάθανε.

Όπως δεν του μάθανε, το πώς, το πού, το γιατί, το πότε και το από ποιους κυοφορήθηκε αυτό το «καλύτερο πολίτευμα».

Εξ όσων γνωρίζω, ελάχιστοι έχουν ασχοληθεί στην Ελλάδα μ’ αυτό το ζήτημα. Ένας από αυτούς είναι και ο Τάκης Φωτόπουλος, ο οποίος, για παράδειγμα, γράφει στο τελευταίο τεύχος της Περιεκτικής Δημοκρατίας [τ.18-19, Φθινόπωρο ’08-Άνοιξη 09, σελ. 42 (οι υπογραμμίσεις δικές μου)]:

«[…] Μια παρόμοια διαδικασία συγκέντρωσης πολιτικής εξουσίας στα χέρια των πολιτικών ελίτ έλαβε χώρα κατά την περίοδο μετά την έναρξη του τελευταίου τετάρτου του 18ου αιώνα, όταν οι «Ιδρυτές Πατέρες» του Αμερικανικού Συντάγματος επινόησαν στην κυριολεξία, την αντιπροσωπευτική «δημοκρατία»– μια ιδέα χωρίς κανένα ιστορικό προηγούμενο στον αρχαίο κόσμο, δεδομένου ότι, μέχρι τότε, η δημοκρατία είχε την κλασική Αθηναϊκή έννοια της κυριαρχίας του δήμου, δηλαδή της άμεσης άσκησης της εξουσίας από όλους τους πολίτες […]»

Αλλά και πιο κάτω, σε συνέντευξή του που αναδημοσιεύεται στο ίδιο τεύχος [σελ. 106-7], συνεχίζει ο Τάκης Φωτόπουλος, αφού επαναλάβει τα όσα λέει και στο προηγούμενο απόσπασμα:

«[…] Επιπλέον, όπως έδειξε η αμερικανίδα συγγραφέας Ellen Wood, η αντιπροσωπευτική δημοκρατία δεν εισήχθη από τους Ιδρυτές Πατέρες επειδή σκέφτηκαν ότι τα πληθυσμιακά μεγέθη ήταν πολύ μεγάλα, ή τα προβλήματα τόσο περίπλοκα, ώστε να είναι αδύνατη η άμεση δημοκρατία. Αντίθετα, η λογική τους ήταν ότι οι μάζες δεν θα μπορούσαν να αφεθούν να αποφασίζουν τα πάντα και ότι, αντί αυτού, χρειαζόταν ένα σύστημα όπου θα ήταν οι ελίτ, οι οποίες είχαν τη γνώση και την εξειδίκευση, για να παίρνουν τις αποφάσεις για σημαντικά ζητήματα. Με άλλα λόγια, υιοθέτησαν ένα σύστημα ομοσπονδιακού συγκεντρωτισμού, αντί για τη μορφή άμεσης δημοκρατίας που είχε υιοθετηθεί π.χ. από τις συνελεύσεις των πόλεων στη Νέα Αγγλία, ακριβώς για αν γίνει η άμεση δημοκρατία αδύνατη και όχι το αντίθετο, όπως υποστηρίζουν σήμερα θιασώτες της αντιπροσωπευτικής «δημοκρατίας» […]»

Δεν γνωρίζω, και δεν το έψαξα για να πω την πάσα αλήθεια, αν ο Τ. Φωτόπουλος αναλύει περισσότερο το ζήτημα σε κάποιο από τα βιβλία ή τα άρθρα του.

Σας έχω, ωστόσο, κάτι καλό – πολύ καλό!. Ένα βιβλίο [στα αγγλικά], όπου μπορείτε να διαβάσετε με το νι και με το σίγμα τα βιογραφικά [και τα… πλουτογραφικά] των [μερικών δεκάδων] Ιδρυτών Πατέρων, τον τρόπο με τον οποίο επινόησαν στην κυριολεξία την αντιπροσωπευτική ρεπούμπλικα και τον τρόπο με τον οποίο την επέβαλαν στις ΗΠΑ [ολίγη τραμπούκικη βία είναι πάντα απαραίτητη].

Α! Στο βιβλίο επεξηγούνται τόσο ο λόγος για τον οποίο υπάρχουν δύο νομοθετικά σώματα στις ΗΠΑ, όσο και ο λόγος για τον οποίο διαχωρίστηκαν οι τρεις εξουσίες σε εκτελεστική / νομοθετική / δικαστική. Όπως θα μαντέψατε, τουλάχιστον οι ευφυέστεροι υμών, με τα δύο σώματα και τις τρεις εξουσίες [και το όποιο «μπαλάκι» να πηγαινοέρχεται αενάως μεταξύ τους] οι Ιδρυτές Πατέρες εξασφάλισαν ότι θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο -αν όχι αδύνατο- οι έχοντες και οι κατέχοντες να απολέσουν την εξουσία στις ΗΠΑ…

Να μην σας κρατώ σε αγωνία…

Το βιβλίο είναι το Toward an American Revolution – Exposing the Constitution and other Illusions και συγγραφέας του ο Jerry Fresia.


Add to FacebookAdd to DiggAdd to Del.icio.usAdd to StumbleuponAdd to RedditAdd to BlinklistAdd to Ma.gnoliaAdd to TechnoratiAdd to FurlAdd to Newsvine


Bilderberg 2009, Athens, Greece

Ενημέρωση: Διαβάστε το Λέσχη Bilderberg: … “αγκαλιά” με τα τσακάλια του ιμπεριαλισμού… [14-05-2009] για να δείτε τι έχει γράψει ο ελληνικός τύπος για τη συνάντηση, και ποιοι Έλληνες παίρνουν μέρος στη φετινή σύνοδο της Λέσχης.

_ _ _ _ _ _

bilderbergvima

Το Βήμα, 15-3-2009

Ποιος στη χάρη μας, ρε μπαγάσηδες και μπαγασούλες!

Στο μέσο της «μεγαλύτερης οικονομικής κρίσης μετά το 1929» και οι «αφέντες» του πλανήτη θα συναντηθούν φέτος στη μικρή μας πόλη, καταπώς αποκαλύπτει σήμερα στο Βήμα ο «Βηματοδότης»…

Ολόκληρο το σχετικό δημοσίευμα της εφημερίδας:

« Επειτα από 16 χρόνια η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ επιστρέφει τον Μάιο στην Αθήνα ενώ αναβιώνουν και οι φήμες για την «κατάρα της Λέσχης». Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Η «Σύνοδος της Αθήνας» προβλέπεται να προκαλέσει πάταγο. Αυτό, γιατί όλοι νομίζουν ότι όσοι συμμετέχουν σε αυτήν λαμβάνουν ένα αόρατο δαχτυλίδι διαδοχής στα ποικίλα συστήματα εξουσίας. Συγκεκριμένα, η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ αποκαλείται η «Λέσχη των Ισχυρών» διότι μετέχουν στις συνόδους που συγκαλούνται κάθε χρόνο τον Μάιο ορισμένες από τις ισχυρότερες προσωπικότητες στον κόσμο για να συζητήσουν ελεύθερα, χωρίς πρακτικά, χωρίς την κάλυψη των ΜΜΕ και χωρίς αδιάκριτα μάτια και αφτιά. Μη νομίζετε ότι λένε τίποτα συγκλονιστικό για εξωγήινους στον Λευκό Οίκο. Κυρίως κάνουν δημόσιες σχέσεις μεταξύ τους, αλλά το κάνουν σε συνθήκες μυστικότητας για να εξάπτουν το ενδιαφέρον.

Η «Λέσχη των Ισχυρών» συνεδρίασε, πρώτη φορά, τον Μάιο του 1954 με τη συμμετοχή ηγετών, πολιτικών και τραπεζιτών στο Οοστερμπικ της Ολλανδίας, και πήρε το όνομα «Μπίλντερμπεργκ», από το ομώνυμο ξενοδοχείο που τη φιλοξένησε. Από τότε συνεδριάζει μία φορά τον χρόνο σε διαφορετικά σημεία του πλανήτη. Κάποιοι όμως εκτιμούν ότι υπάρχει κάποια «κατάρα της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ» η οποία χτυπάει κυρίως τους έλληνες πολιτικούς. Θυμίζω ότι το 1993 η Λέσχη είχε συνέλθει στον «Αστέρα» της Βουλιαγμένης με τη συμμετοχή του τότε πρωθυπουργού κ. Κ.Μητσοτάκη , των τότε ισχυρών υπουργών κκ. Στ. Μάνου και Αντ.Σαμαρά και του φερέλπιδος- τότε- διαδόχου του Ανδρέα και βουλευτή του ΠαΣοΚ κ. Θ.Πάγκαλου. Επειτα από λίγο καιρό η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη κατέρρευσε και η Νέα Δημοκρατία επέστρεψε στην κυβέρνηση έπειτα από 11 χρόνια. Ο κ. Σαμαράς είδε ξανά υπουργικό γραφείο μόλις πριν από ενάμιση μήνα. Οσο για τους κκ. Πάγκαλο και Μάνο κατέκτησαν το πολιτικό προνόμιο να εμφανίζονται μαζί σε εβδομαδιαία ραδιοφωνική εκπομπή.

Επειτα από 16 χρόνια, λοιπόν, η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ θα συνεδριάσει και πάλι στον «Αστέρα» Βουλιαγμένης από τις 14 ως τις 16 Μαΐου, καλώντας σημαντικές προσωπικότητες απ΄ όλον τον κόσμο. Πέρυσι είχε συνεδριάσει στην Κωνσταντινούπολη και για λόγους ισορροπιών εφέτος επελέγη η Αθήνα. Ποιοι θα λάβουν μέρος; Τα τελευταία χρόνια έχουν συμμετάσχει στις συνεδριάσεις της Λέσχης ο κ. Γ. Αλογοσκούφης και η κυρία Αννα Διαμαντοπούλου . Λογικά, θα είναι και πάλι εφέτος παρόντες. Επειδή όμως η «κατάρα» χτύπησε ήδη τον κ. Αλογοσκούφη προειδοποιώ την Αννα να λάβει τα μέτρα της. Τα μέτρα τους επίσης πρέπει να λάβουν και άλλοι Ελληνες, «εποχικά ισχυροί». Καθώς η σύνοδος θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα, έχουν ήδη λάβει προσκλήσεις ο πρωθυπουργός κ. Κ.Καραμανλής και ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ κ. Γ.Παπανδρέου, οι οποίοι έχουν συμμετάσχει στο παρελθόν σε συνεδριάσεις.

Παρών θα είναι επίσης και ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας κ. Αλί Μπαμπατζάν , ο οποίος διοργάνωσε τη σύνοδο του 2008 στην Κωνσταντινούπολη, αλλά και η κυρία Ντόρα Μπακογιάννη – συμμετοχή που δίνει στην εφετινή σύνοδο αυξημένο διπλωματικό ενδιαφέρον. Εχουν επίσης επιβεβαιώσει ήδη την παρουσία τους στην Αθήνα ο επικεφαλής του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ Τζέιμς Τζόουνς, ο υπουργός Εξωτερικών της Ισπανίας κ. Μιγκέλ Ανχελ Μορατίνο, η βασίλισσα Βεατρίκη της Ολλανδίας, ενώ δεν έχουν ακόμη επιβεβαιώσει την παρουσία τους κάποια μόνιμα μέλη της Λέσχης που απέκτησαν πρόσφατα υψηλά αξιώματα, όπως ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ κ. Τίμοθι Γκάιτνερ, αλλά και οι πρώην υπουργοί Εξωτερικών των ΗΠΑ κκ. Χένρι Κίσινγκερ και Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ.

Για να πάρετε μια ακόμη γεύση τι σημαίνει «Λέσχη των Ισχυρών», αναφέρω επίσης ορισμένα ονόματα από τη λίστα των προσκεκλημένων που όπως αντιλαμβάνεστε έχω εξασφαλίσει: βασίλισσα της Ισπανίας Σοφία, Μισέλ Μπαρνιέ και Κρις Πάτεν , πρώην επίτροποι της ΕΕ, Καρλ Μπιλτ, υπουργός Εξωτερικών της Σουηδίας, Χοσέ Λουίς Θεμπριάν, διευθύνων σύμβουλος του ομίλου ΡRΙSΑ, ο οποίος εκδίδει την εφημερίδα «Εl Ρais», Ντομένικο Σινισκάλκο, πρόεδρος της Μόργκαν Στάνλεϊ, και Λόρενς Σάμερς, επικεφαλής του Εθνικού Οικονομικού Συμβουλίου του Λευκού Οίκου. Από ελληνικής πλευράς θα είναι όπως πάντα παρών ο επικεφαλής του ομίλου της Coca-Cola στην Ελλάδα κ. Γ.Δαυίδ και ο επικεφαλής του Ελληνικού Ιδρύματος Αμυνας και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ) κ. Λ.Τσούκαλης , αλλά και δύο ακόμη έλληνες μάνατζερ που έχουν αναλάβει τη χορηγία της συνόδου: ο διοικητής της Εθνικής Τράπεζας κ. Τ.Αράπογλου και ο διοικητής του ΟΤΕ κ. Π.Βουρλούμης

_ _ _ _ _ _ _

Δημοσιεύματα σ’ αυτό το ιστολόγιο για τη Λέσχη Μπίλντερμπεργκ

Για τις συναντήσεις της Λέσχης την τελευταία δεκαετία, σχετικοί σύνδεσμοι υπάρχουν εδώ [προς το τέλος του ιστοσημειώματος].


Add to FacebookAdd to DiggAdd to Del.icio.usAdd to StumbleuponAdd to RedditAdd to BlinklistAdd to Ma.gnoliaAdd to TechnoratiAdd to FurlAdd to Newsvine