Αρχείο

Archive for the ‘Blogroll’ Category

Πώς έδεσε η μαγιονέζα [1]

[Αναδημοσιεύω από το μπλογκ των danger.few!!! το ακόλουθο ποστ του hollow sky «Πώς έδεσε η μαγιονέζα (1)»].

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Το θέμα ήταν, όπως πάντα, να βγει νοκ-άουτ εκείνη η κρίσιμη μάζα πολιτών, που διέθεταν αγωνιστικό φρόνημα, οξεία αίσθηση κοινωνικής αλληλεγγύης, ζωντανό ενδιαφέρον για υποθέσεις πέρα από τα άμεσα ενδιαφέροντα και συμφέροντά τους, ματιά πέρα από τη δική τους γενιά και ηθικές αντιστάσεις απέναντι στην αδικοπραξία.

Α΄φάση (1950-1974): Ταπείνωση

«Η ελληνική Άρχουσα Τάξη πανηγύρισε για τη νίκη της στον Εμφύλιο Πόλεμο. Και την εκμεταλλεύτηκε, όχι για το έθνος υπέρ του οποίου ισχυριζόταν ότι τον είχε αναλάβει, αλλά για τον εαυτό της. Μόλις εξασφαλίστηκε η νίκη της αυτή, απομάκρυνε από την εξουσία τους Κεντρώους πολιτικούς που την εξυπηρέτησαν στην κατάκτησή της, και βάλθηκε να ανυψώσει σε μονοκομματικό πλέον κράτος το καθεστώς της Άκρας Δεξιάς […]

Κριτήριο για κάθε πρόσληψη, μέχρι νεκροθάπτου, και για κάθε προώθηση, μέχρι κλητήρος, τέθηκε η υποταγή σε κρατούντα. Τα κριτήρια αυτά λειτουργούσαν σαν μαγνήτης, που ανέσυρε από την αφάνεια κι από το βυθό μετριότητες και άτομα μειωμένων αναστολών […]

Από τη δεκαετία του ’50 συρρέει συνάλλαγμα από τη ναυτιλία, από τους παλιούς μετανάστες στην Αμερική και από τον τουρισμό, αλλά κυβερνήσεις και τράπεζες (όλες κρατικές τότε) το διοχέτευαν σε μεσάζοντες […]

Η λεηλασία του δημόσιου πλούτου και η συναλλαγή έγιναν αποδεκτός τρόπος ζωής […]

Οι πλουτίσαντες στην Κατοχή από την εμπορία τροφίμων, στράφηκαν και τώρα προς αυτήν. Αυτήν ήξεραν από τότε, με αυτήν πλούτισαν επίσης τότε, αυτήν χρησιμοποίησαν και τώρα για συνέχιση του πλουτισμού τους. Με μια διαφορά: στην Κατοχή ασκούσαν εμπορία με τη Μαύρη Αγορά, σε συνεργασία με τους κατακτητές. Τώρα την ασκούσαν παρασιτικά, ληστρικά, σε συνεργασία με τις κρατικές τράπεζες και την κυβέρνηση. Εισάγουν με το συνάλλαγμα τρόφιμα, δηλαδή προϊόντα Γεωργίας, πέραν των αναγκών της χώρας. Κυβέρνηση και τράπεζες που χορηγούν το συνάλλαγμα, διευκολύνουν την διάθεσή τους στην εσωτερική αγορά με διατήρηση κάτω του κόστους των τιμών των εγχωρίων, ώστε να αποθαρρύνεται η παραγωγή τους. Καταδιωκόμενα έτσι τα ελληνικά, δέχθηκαν έναν ανελέητο ανταγωνισμό μέσα στο Εθνικό τους έδαφος από τα εισαγόμενα. Μόνο για την εισαγωγή γαλακτοκομικών στη δεκαετία του εξήντα η Ελλάδα δαπάνησε ένα δις δολαρίων ετησίως, ενώ η εγχώριος κτηνοτροφία καταδιωκόταν για να μειώνει την παραγωγή της […]

Στο μεταξύ οι πρώην μαυραγορίτες και τράπεζες θησαύριζαν. Η ελληνική οικονομική ολιγαρχία ζυμώθηκε μεταπολεμικά με μανδύα τους μαυραγορίτες. […]

Μεσάζοντες και κοντραμπατζήδες εξασκημένοι στο «πάρε-δώσε» και στη φιλοσοφία της «αρπαχτής», άφησαν στο κράτος τις παραγωγικές μονάδες και κράτησαν για τον εαυτό τους τις κρατικές προμήθειες και τα κρατικά έργα, που δίνουν εύκολα, γρήγορα και χωρίς επιχειρηματικούς κινδύνους άφθονο χρήμα. Και μένουν όλοι ικανοποιημένοι. Η Άρχουσα Τάξη έχει τρόπο να κερδίζει και τα κόμματα να κατακτούν (με την άνοδό τους στην κυβέρνηση) τα λάφυρα της εξουσίας: αμέτρητες «καρέκλες» για διορισμούς σε κρατικές επιχειρήσεις, οργανισμούς και τράπεζες και δικαίωμα διαχείρισης του άφθονου πλούτου τους, με ό,τι άλλο συνεπάγεται αυτή. Η άρχουσα τάξη άλλων χωρών πραγματοποίησε την πρωταρχική συσσώρευσή της «αιμοσταγώς», αρπάζοντας πρώτες ύλες και αγροτικά προϊόντα αποικιακών λαών. Επειδή η Ελλάδα δεν έχει Αποικίες, η μεταπολεμική ελληνική άρχουσα τάξη μεταχειρίστηκε τον ελληνικό λαό ως αποικιακό. Πραγματοποιεί και αυτή την πρωταρχική συσσώρευση της «αιμοσταγώς», αλλά μέσω του κρατικού προϋπολογισμού και των κρατικοποιημένων επιχειρήσεων […]

Στα περιθώρια αυτού του κρατισμού, δραστηριοποιούνταν παρασιτικά και ληστρικά, και αναπτυσσόταν, κερδοφόρα ιδιωτική πρωτοβουλία […]

Το ελληνικό πολιτικό, νομικό, πολιτιστικό και ηθικό εποικοδόμημα ανδρώθηκε επί υποστρώματος «φιλοτεχνηθέντος» υπό της Άρχουσας Τάξης, στους κόλπους της οποίας βρήκαν θαλπωρή μαυραγορίτες, δοσίλογοι και άτομα μειωμένων ηθικών αναστολών, φορείς της φιλοσοφίας της αρπαχτής και του παρασιτικού-ληστρικού τρόπου πλουτισμού […]

Η μεταπολεμική ελληνική Άρχουσα Τάξη κατασκεύασε έτσι μια ξεχωριστή ειδική κρατική μηχανή, που λειτουργεί χωριστά από την κρατική αλλά σε στεγανά, μεθοδικά και με ταχυδακτυλουργική επιτηδειότητα.» (από το Η Γένεση του Εμφύλιου και οι Συνέπειες αυτού, του Λάζαρου Αρσενίου)

Β’ φάση (1975-σήμερα): Εκμαυλισμός

Ό,τι δεν απόκαμε η Ταπείνωση, το παρέλαβε και το ανέλαβε η Ενσωμάτωση: το δικαίωμα στην αρπαχτή αναγνωρίστηκε σαν λαϊκό δικαίωμα και προτάθηκε σαν τρόπος ζωής από το «Τσοβόλα δώσ’ τα όλα» μέχρι τα μαζικά έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα, που αποθεώνουν τη μαλακία και τη διανοητική χλαπάτσα…

Τι ζητούν οι θεατές στην Spreads Arena;

Juan Luna (Φιλιππίνες, 1857-1899) - "Spoliarium" (π. 1884) Νεκροί μονομάχοι απομακρύνονται απ' την αρένα. Spoliarium ονόμαζαν οι Ρωμαίοι το νεκροτομείο της Αρένας.

Μια νέα οικονομία ζητούν. Όχι μια νέα φιλοσοφία.

«Η αδιαφορία για τη φιλοσοφία, θεωρημένη ως δραστηριότητα άχρηστη, χρονοτριβή για τεμπέληδες μικροαστούς, είναι ένα χαρακτηριστικό σημάδι της ύπαρξης μιας υποτελούς και κυριαρχούμενης τάξης, η οποία υποβάλλει υποσυνείδητα στο «πνευματικό» πεδίο τη δική της υλική ανάγκη να διακρίνει το «απαραίτητο» από το «περιττό», και για αυτό θεωρεί ακριβώς απαραίτητη την οικονομία και περιττή τη φιλοσοφία.»

Κονστάντσο Πρέβε

Ζητούν μία -απαραίτητη- οικονομία, κι όχι μια -περιττή- φιλοσοφία. Αυτό ζητούν οι θεατές.

Όμως, έχοντας, εδώ και χρόνια, «αγοράσει» την Οικονομία βρέθηκαν και με μια Φιλοσοφία [την οποία ούτε καν αντιλαμβάνονται ότι κατέχουν].

«Δύο σε ένα»!

Ακόμη μια προσφορά της καπιταλιστικής μεγαμηχανής…

Και τώρα, ο όχλος στην Spreads Arena ζητά μια νέα οικονομία, ενώ θα έπρεπε να απαιτεί μια νέα φιλοσοφία.

Όμως…

Τίποτε νέο δεν υπάρχει στην αγορά. Ούτε νέα Οικονομία. Ούτε νέα φιλοσοφία.

Θα πρέπει να αρκεστεί στα παλιά. Σ’ αυτά που ήδη έχει. Και στα δύο.

«Δύο σε ένα», συγκεκριμένα. Έτσι διαφημιζόταν η «προσφορά»…

Κατηγορίες:Blogroll Ετικέτες:

Και μόλις θυμήθηκα το ανέκδοτο…

22/04/2010 Τα σχόλια έχουν κλείσει

φωτογραφία: Irving Penn (1917-2009)

… σύμφωνα με το οποίο ο Τοτός, που δικάζεται επειδή δολοφόνησε τους γονείς του, λέει στην απολογία του, απευθυνόμενος στους δικαστές:

Λυπηθείτε με, το ορφανό!


To understand your country…

Κατηγορίες:Blogroll Ετικέτες:

Η απάντηση του Ελεύθερου Τύπου στις απαντήσεις των τραπεζιτών

Προχθές και χθες η Τράπεζα της Ελλάδος και η Ελληνική Ένωση Τραπεζών απάντησαν [σχετικό ποστ] στα δημοσιεύματα του Ελεύθερου Τύπου [σχετικό ποστ] σχετικά με το σορτάρισμα ομολόγων. Σήμερα η εφημερίδα [σελίδες 8-9 της έντυπης έκδοσης] απαντά σ’ αυτές τις απαντήσεις. [Κλικ στις εικόνες για να μεγαλώσουν]

Πάντως, βάσει των καταγγελιών του Κ. Μίχαλου [σχετικό ποστ] έχει διαταχθεί ήδη εισαγγελική έρευνα [σχετικό ποστ]…

Πηγή: Ελεύθερος Τύπος 21-4-2010 [pdf]