Για τον Δεκέμβρη

Σελίδα υπό κατασκευή [τελευταία ενημέρωση, 13-12-2008]

Μέχρι την ολοκλήρωση της σελίδας τα σχόλια εδώ θα παραμείνουν «κλειστά» [τα pings επιτρέπονται]. Φυσικά, μπορείτε να σχολιάσετε όπου αλλού θέλετε… Επιβάλλω αυτή την «απαγόρευση»  επειδή πολλά από τα παλιά ιστοσημειώματα έχουν γραφτεί «εν βρασμώ ψυχής», άρα περιέχουν λάθη κάθε είδους, και επειδή πολλοί τη «στήνουν» στο διαδίκτυο ως συλλέκτες εξοστρακισμένων λέξεων, θεώρησα ότι καλό είναι να μην εμπλακούμε από τώρα στην… ιατροδικαστική των λέξεων.

* * *

Επειδή η ταχύτητα με την οποία εξελίσσονται τα γεγονότα τόσο στη γλυκιά μας πατρίδα, όσο και στον γλυκύτατο πλανήτη μας, μας ξεπερνά όλους,

και επειδή, όπως και να το κάνουμε, το μέσο επικοινωνίας που «υπηρετώ» -το blogging- είναι εξαιρετικά αποσπασματικό, συγκεντρώνω εδώ τους συνδέσμους προς διάφορα -τα πιο ενδιαφέροντα- κείμενα [δικά μου και άλλων], με την ελπίδα να έχουν μια κάποια χρηστική αξία.

* * *

Ποιος μιλάει, και από ποια θέση μιλάει;

► Πολύ καλά ερωτήματα… Στο ιστοσημείωμα Ποιος μιλάει; Και από ποια θέση;, μπορείτε να διαβάσετε τι έχει να πει ο Γάλλος φιλόσοφος Ζαν-Κλωντ Μισεά, καθώς και μερικά δικά μου σχόλια.

Στην περίπτωση που ο αναγνώστης θα ήθελε να αποκτήσει μια ιδέα για την πραγματική θέση που κατέχει ο συγγραφέας αυτών των σελίδων, σε αυτό το παγκόσμιο Μονόπολυ, που είναι ο καπιταλιστικός εκσυγχρονισμός, μπορεί να διαβάσει τα «αυτοβιογραφικά» κείμενα:

* * *

Ιδεολογίες, ιδεολογήματα, μόδες, υποκουλτούρες

► Όσον αφορά στις «ιδέες» μου αυτή την περίοδο.  Στο ιστοσημείωμα Κατωκυνισμός… [26 Νοεμβρίου 2008] έγραψα μερικά πραγματάκια, αλλά είναι τόσο αποσπασματικά που αμφιβάλλω αν θα καταλάβει κάποιος κάτι. Εξηγούμαι.

Την περασμένη άνοιξη, επηρεασμένος και από τον Μισεά [ό.π.], έθεσα στον εαυτό μου ένα «παράξενο» ερώτημα: «Τι θα συνέβαινε αν κάποιος μπορούσε -στα πλαίσια του δυνατού- να απαλλαγεί από όλα -στα πλαίσια πάντα του δυνατού- τα ιδεολογικά χαλινάρια που έχουν επιβληθεί πάνω μας;«

Ουσιαστικά, επρόκειτο για το ακόλουθο ερώτημα: Μπορούν οι «αποκάτω», οι «κολασμένοι», να αποκτήσουν τον κυνισμό των «αποπάνω», δηλαδή των ελίτ;

Στις αρχές του καλοκαιριού και τον Σεπτέμβριο, «ανακάλυψα» ότι υπάρχουν τουλάχιστον δύο συλλογικότητες ή άτομα στην Ελλάδα που «ψάχνονται» προς την ίδια κατεύθυνση [αργότερα ανακάλυψα κάτι παρόμοιο και στο διαδίκτυο, και αφορά παρόμοιες «απόπειρες» στο εξωτερικό].

Κάποιος από αυτούς το έθεσε ως εξής: Μπορούμε να «προβλέψουμε» το μέλλον; Δεν πρόκειται, βέβαια, περί «πρόβλεψης», ούτε περί «κατωκυνισμού», αλλά, περιμένοντας την αποσαφήνισή τους, κρατάμε αυτούς τους αδόκιμους όρους.

► Περί «Δεξιάς και Αριστεράς» διαβάστε το κατατοπιστικό σημείωμα, Δεξιά, Αριστερά, καπιταλισμός και ψευδοαντιπολιτεύσεις [9 Οκτωβρίου 2008].

Μικρό απόσπασμα:  «Ο καπιταλισμός, ως οικονομικό σύστημα, επιλέγει την πολιτική του μορφή [«δημοκρατία»], και το εργαλείο [«κράτος»] με τα οποία διαχειρίζεται τα της κοινωνίας. Και μέσα σ’ αυτό το “πολιτικό σύστημα” εμφανίζονται δύο “πολιτικά υποσυστήματα”: η Δεξιά και η Αριστερά.
Καταλαβαίνετε ότι αυτός ο συλλογισμός οδηγεί στο…
… συμπέρασμα ότι η Δεξιά και η Αριστερά δεν είναι παρά η Δεξιά του Κεφαλαίου και η Αριστερά του Κεφαλαίου!
Τα υπόλοιπα αποτελούν την ιστορία των δύο τελευταίων αιώνων – και, κυρίως, του 20ου αιώνα.»

Το τέλος των ιδεολογιών όπως τις ξέραμε [13 Δεκεμβρίου 2008]

► Βέβαια, αν ισχύουν τα όσα αναφέρω για το δίπολο «Δεξιά-Αριστερά» τα ίδια ακριβώς πράγματα ισχύουν και για τα υπόλοιπα ιδεολογήματα που εμφανίστηκαν τους δύο τελευταίους αιώνες μέσα στα πλαίσια του καπιταλισμού.

Τον αναρχισμό, για παράδειγμα. Ή τον φασισμό. Τον κομμουνισμό, τον εθνικοσοσιαλισμό και πάει λέγοντας… Για όλα αυτά διαβάστε το 2ο τεύχος της Εικονομίας.

► Για τις διάφορες μόδες/υποκουλτούρες/ιδεολογήματα του ύστερου/θεαματικού καπιταλισμού, επιβάλλεται η ανάγνωση του φυλλαδίου της Εικονομίας: Εικονομία – Εσωτερικό Κείμενο Επαναπροσανατολισμού [περί αντιρατσισμού, ποινικών κρατουμένων, αντιφασισμού, αντισεξισμού και Οικολογίας («Οικολογία: μια σκοτεινή πραγματικότητα, σε μύθο διασκευασμένη»)].

► Η θεωρητική προσφορά του περιοδικού Εικονομία σ’ όλα αυτά ανεκτίμητη. [Τα τεύχη 1, 2 δεν κυκλοφορούν στο διαδίκτυο, το φυλλάδιο θα το βρω και θα το ανεβάσω. Στο παραπάνω link υπάρχουν αποσπάσματά του.]

* * *

Το «νέο» «επαναστατικό υποκείμενο»

►Το βράδυ της περασμένης Δευτέρας έθετα το εξής ερώτημα: Προς τι η έκπληξη για τους εμπρησμούς και τις λεηλασίες; [8 Δεκεμβρίου 2008, 11:24 μ.μ.], στο οποίο και έδωσα την εξής απάντηση: «Βάρβαροι είναι οι άνθρωποι, βαρβαρότητες διαπράττουν: λεηλατούν και καίνε! Τόσο απλό…»

► Την ώρα που όλοι έβλεπαν -και συνεχίζουν να βλέπουν ακόμα και σήμερα*– στους δρόμους των ελληνικών πόλεων «αντιεξουσιαστές/αναρχικούς/μπαχαλάκηδες», ή «προβοκάτορες/πράκτορες», ή «πλιατσικολόγους/μετανάστες» [όροι που ακόμα κι αν τους συνδυάσουμε αδυνατούν να ερμηνεύσουν έστω και κατά προσέγγιση τα όσα συνέβησαν], γιατί επέμενα να μιλώ για βαρβάρους;

* Το «ακόμα και σήμερα» φαίνεται λίγο υπερβολικό. Είναι;  Η Ελευθεροτυπία, για παράδειγμα, ως καθεστωτική εφημερίδα, έχοντας αντιληφθεί πολύ καλά ότι το Σύστημα πνέει ιδεολογικά τα λοίσθια [γι’ αυτό και πάμπολλοι αναληταράδες ψελίζουν κοινοτοπίες για «οικονομικά» και «κοινωνικά» αίτια της «κρίσης», και όχι μόνον εκεί], εδώ και μέρες διαχωρίζει συστηματικά τη δράση των «αναρχικών / μπαχαλάδηκων / μεταναστών» από τη δράστη των μαθητών, φτάνοντας σήμερα [12-12-2008] στο καταπληκτικό πρωτοσέλιδο «Μάθημα 1ο – Έφοδος στα τμήματα«! Για την «καλή» εφημερίδα, υπάρχουν πλέον μόνον οι 15χρονοι…

Αυτού του είδους οι -οριζόντιοι- διαχωρισμοί [υπάρχουν και κάθετοι] αποτελούν πάγια πρακτική κάθε εξουσίας. Περί αυτών περισσότερα στην Εικονομία 2.

► Γιατί επέμενα να μιλώ για βαρβάρους;

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Και μέχρι να συνεχιστεί διαβάστε το Αυτοί οι Βάρβαροι ίσως ΕΙΝΑΙ μία κάποια λύσις [7 Δεκεμβρίου 2008] [όπου στα σχόλια 1, 2, 14, 15 υπάρχουν σύνδεσμοι για περισσότερα αναγνώσματα]

Αρέσει σε %d bloggers: