Αρχείο

Posts Tagged ‘ΚΚΕ’

Πάλης ξεκίνημα νέοι αγώνες!

Συνέχεια του προηγούμενοι ποστακίου, και εικονογράφηση του σχολίου του φίλου ΕΘΝΟΣ_εξαιρετικά, που  μας υπενθυμίζει πως οι σύντροφοι δεν σταμάτησαν στο Γκαζοχώρι, αλλά συνέχισαν μέχρι το Θησείο. Η φωτογραφία [1903] είναι του Φρεντ Μπουασονά και την πήρα από αυτή την εξαιρετική σελίδα με πλήθος φωτογραφιών.

Υπάρχει κι άλλη φωτογραφία με πρόβατα-πρόβατα και Θησείο-Θησείο, την οποία δεν μπόρεσα να ανακαλύψω στο διαδίκτυο, θα πρέπει να την ψάξω βιβλιογραφικώς…

Πλην όμως όπως μας «λέει» το τρισδιάστατο Google Earth ο βοσκός με το κοπάδι του βρίσκονταν κάπου μπροστά από εκεί που σήμερα βρίσκεται ο «Διόνυσος»…

Ο «Διόνυσος» είναι το… κυβιστικόν γράφημα στα κάτω δεξιά της εικόνας:

Για την επόμενη φωτογραφία διαβάστε τα σχόλια 1 και 2.

Advertisements
Κατηγορίες:Αφασιαλάνδη Ετικέτες:

Δεν αναγνωρίζω κανένα χρέος και κανένα έλλειμμα

Ο διευθυντής της τράπεζας από την οποία είχα πάρει κάποια δάνεια [για αγορά κατοικίας, αυτοκινήτου, διάφορα καταναλωτικά] χλώμιασε και σωριάστηκε στην πολυθρόνα του, όταν του είπα:

«Δεν αναγνωρίζω κανένα χρέος μου προς την τράπεζά σας!»

«Μα, κύριε», ψέλλισε. «Δεν μπορείτε να μας το κάνετε αυτό…»

«Μπορώ και παραμπορώ! Χαίρετε!»

Βγαίνοντας απ’ την τράπεζα άκουσα τα θεμέλια του παγκόσμιου τραπεζικού συστήματος να τρίζουν…

_ _ _ _ _ _ _

Ο έφορος δεν κιτρίνισε. Πρασίνισε, όταν του είπα,

«Δεν αναγνωρίζω κανένα χρέος μου προς την εφορία!»

Κάτι υποτονθόρισε για τις δύσκολες στιγμές που περνάει το έθνος και η πατρίδα, αλλά το μόνο που κατάφερε να μου αποσπάσει ήταν το παγωμένο και περιφρονητικό βλέμμα μου.

Βγαίνοντας από την εφορία έτρεμε συθέμελα το καπιταλιστικό καθεστώς της Ελλάδας…

_ _ _ _ _ _ _

Επιστρέφοντας στο σπίτι το μεσημέρι, η γυναίκα μου με περίμενε με έναν «στίβο» [© ΓΑΜΑΠ] χαρτιά στα χέρια της.

«Δεν βγαίνουμε, αγάπη μου! Ακόμα κι αν σταματήσουμε να τρώμε, ούτε τους μισούς λογαριασμούς δεν θα καταφέρουμε να πληρώσουμε!»

«Δεν αναγνωρίζω», της απάντησα, «κανένα έλλειμμα στον οικογενειακό προϋπολογισμό, αγάπη μου…»

_ _ _ _ _ _ _

«Λακέδες του συστήματος», σκέφτηκα, καθώς προετοιμαζόμουν για τη σιέστα του δικαίου… «Δεν θα πληρώσω εγώ τον συγκεκριμένο καπιταλιστικό τρόπο ανάπτυξης…»

____________________________________

Το ότι εγώ είμαι γελοίος επειδή λέω όλα τα παραπάνω δεν σημαίνει και τίποτα…

Το ΚΚΕ, όμως, πόσο σοβαρό κόμμα είναι όταν λέει πως δεν αναγνωρίζει χρέη και ελλείμματα; Κάτι πρέπει να πει κι αυτό… Δεν μένει και χρόνος μετά την επαναστατική γυμναστική για να σκεφτούν οι σύντροφοι… [Όλοι, ας πούμε, συγκεντρώνονται κάπου στο κέντρο και μετά κατευθύνονται στο Σύνταγμα, οι σύντροφοι συγκεντρώνονται στην Ομόνοια και μετά κατευθύνονται στο… Γκαζοχώρι. Κι αν κάνω την πρόβλεψη ότι μετά τις διασπάσεις του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ θα έχουμε και τέτοιου είδους φαινόμενα κατά Περισσό μεριά, θα χαρακτηριστώ άραγε «λακές των αστοτσιφλικάδων»;]

Σχετικό άρθρο: Στάση πληρωμών: μία απάντηση στον Ριζοσπάστη, του Δημήτρη Καζάκη

____________________________________

Υποθέτω ότι το ΚΚΕ άλλα θέλει να πει. Πως, δηλαδή, όταν ο «λαός» έρθει στην εξουσία δεν θα αναγνωρίσει χρέη και ελλείμματα που οφείλονται «στον συγκεκριμένο καπιταλιστικό τρόπο ανάπτυξης». Αν η υπόθεσή μου είναι σωστή, τότε γιατί το κόμμα δεν καλεί σε πανστρατιά για την κατάληψη των Χειμερινών Ανακτόρων; Γιατί;;; Κάτι πού θεωρώ πως είναι η πλέον ενδεδειγμένη λύση στην παρούσα συγκυρία…

Θα μου πείτε πως με… πομφόλυγες δεν βάφονται τα αυγά, και πως οι… μεταξωτοί πισινοί θέλουν και επιδέξια βρακάκια…

Σωστοί!!!

____________________________________

Η φωτογραφία είναι από αναπαράσταση της κατάληψης των Χειμερινών Ανακτόρων στην Αγία Πετρούπολη, τρία χρόνια μετά την «Επανάσταση». Τα Ανάκτορα κατελήφθησαν νύχτα…

Ατσαλωμένοι ή τσαλακωμένοι;

rizos061009

Ριζοσπάστης, 6-10-2009

Όταν σε σχέση με τις βουλευτικές εκλογές του 2007 χάνεις πάνω από 60.000 ψήφους [δηλαδή, το 12% της δύναμής σου] τότε δεν είσαι

πιο έμπειρος ατσαλωμένος

αλλά

πιο άπειρος τσαλακωμένος…

Τις καμπάνες που χτυπούσαν στις ευρωεκλογές κάποιοι τις πέρασαν για καμπανάκια…

Κι όπως λέμε [ 😆 ] και στο μπλογκιό μου:

Το γαρ πολύ της σήψεως γεννά γελοιοσύνη!

Δυνατός ΛΑΟΣ, δυνατό ΚΚΕ [και ο ισχυρός ΣΥΡΙΖΑ]

25/09/2009 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Ας δούμε πρώτα κάποιες εικόνες [από το προεκλογικό υλικό των κομμάτων].

1

Αφίσα του ΚΚΕ

laos1

Από τηλεοπτικό μήνυμα του ΛΑΟΣ

syriza2

Από τηλεοπτικό μήνυμα του ΣΥΡΙΖΑ

Δυνατό ΚΚΕ, δυνατός ο λαόςΛΑ.Ο.Σ. Δύναμη ανόδου – ΣΥΡΙΖΑ ισχυρός

Και θυμήθηκα μια πρόχειρη ανάλυση που είχα κάνει μετά τις ευρωεκλογές του Ιουνίου για τα εκλογικά αποτελέσματα στη Β΄ Αθηνών [Εξάρχεια, ΛΑ.Ο.Σ. και Κολωνάκι], όπου έγραφα, μεταξύ άλλων:

Έχουμε, λοιπόν, τα εξής αποτελέσματα για τους 47 δήμους που συναποτελούν τη Β’ Αθηνών.

  • Τα ποσοστά του ΚΚΕ μειώθηκαν και στους 47 δήμους.
  • Τα ποσοστά του ΛΑΟΣ αυξήθηκαν και στους 47 δήμους.
  • Τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ αυξήθηκαν σε 33 δήμους και μειώθηκαν σε 14.

Και ανακεφαλαιώνοντας κατέληγα:

  • Δεν νομίζω ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια ελληνική επανάληψη [Αριστερά – ΛΑΟΣ] του “γαλλικού φαινομένου”  [ΚΚΓ – ΕΜ] όσον αφορά την επιρροή στις λαϊκές γειτονιές. Θεωρώ ότι τα εντυπωσιακά ποσοστά [και οι ψήφοι] του ΛΑΟΣ έχουν αγγίξει “ταβάνι”. Αν και αυτό μένει να αποδειχθεί στις προσεχείς εκλογικές αναμετρήσεις…
  • Η περιβόητη συμμαχία Εξαρχείων – Κολωνακίου, που “κλονίστηκε” τον περασμένο Δεκέμβρη, αποτελεί ήδη ένα περιφερόμενο πολιτικό πτώμα. Το μόνιμο ψάρεμα του ΣΥΡΙΖΑ σε θολά νερά [πρακτική που ακολουθεί ο σχηματισμός ήδη από τη δεκαετία του 1970 (δες ΚΚΕεσ.)] μάλλον έφτασε στα όριά του. Το πώς θα αντιμετωπίσει ο ΣΥΡΙΖΑ την κρίση μέσα στην οποία ήδη βυθίζεται αύτανδρος δεν το γνωρίζω…
  • Όσο κι αν φανεί παρακινδυνευμένο, και το ΚΚΕ θα βρεθεί αργά ή γρήγορα ενώπιο ενωπίω με τα αδιέξοδα της πολιτικής του. Ο “πουρισμός”, ο απομονωτισμός του και η πρόσφατη “νεκρανάσταση” του σταλινισμού μόνον σε καλό δεν πρόκειται να του βγούνε. Όσο κι αν οι “σύντροφοι” του Περισσού χρυσώνουν το χάπι της προχθεσινής ήττας τους… Χάπι που, ωστόσο, οι ίδιοι, και μόνοι τους,  θα πιουν. Η κοινωνία είναι ήδη αλλού… Και δεν αναφέρομαι στις παραλίες…
  • Προφανώς κάποιοι μελέτησαν πολύ προσεκτικά τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών. Πώς αλλιώς να ερμηνεύσουμε εκείνο το «ΚΚΕ δυνατό – Δυνατός ο λαός»; Εκτός κι αν το σύνθημα είναι παλιό… Αλλά και πάλι…

    Αντρόπωφ προς Φλωράκη [1983]: Τα τεράστια προβλήματά μας

    Συμμετέχοντας κι εγώ στον «πάνδημο» εορτασμό για τα 90χρονα της Οχτωβριανής «Επανάστασης», και προς τεκμηρίωση νυχτερινού σχολίου μου, παραθέτω τα όσα ακολουθούν.

    Αντλώ από το βιβλίο του Χρήστου Θεοχαράτου, Χαρίλαος Φλωράκης – Ο Λαϊκός Ηγέτης [τ. Β΄ – Οι Πολιτικοί Αγώνες, σελ. 696-699, Τυποεκδοτική Α.Ε., Αθήνα 2003], που αποτελεί ένα είδος επίσημης βιογραφίας του εκλιπόντος ηγέτη του ΚΚΕ.

    Στο τέλος του σχετικού αποσπάσματος, ο συγγραφέας του βιβλίου τονίζει, σε σχετική σημείωσή του [υποσημείωση 32, σελ. 699]: «Από επανειλημμένες διηγήσεις του Χαρ. Φλωράκη, αλλά και του Μ. Ανδρουλάκη που τον συνόδευε.»

    Οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου. Πρόσθεσα επίσης τα ονόματα των Χαρίλαου Φλωράκη και Γιούρι Αντρόπωφ στις σχετικές παραγράφους της συζήτησής τους για να είναι πιο εύκολη η ανάγνωση του κειμένου, καθώς και δύο σημειώσεις.

    Γ ια όλες εκείνες τις κοσμοϊστορικές αλλαγές μέχρι και την άνοιξη του 1981 [σ.σ. «η μονομερής διάλυση του Συμφώνου της Βαρσοβίας, η ανατροπή των σοσιαλιστικών καθεστώτων στις Λαϊκές Δημοκρατίες, η πτώση του τείχους του Βερολίνου, τα αιματηρά γεγονότα στη Ρουμανία, η ανεξαρτητοποίηση των Βαλτικών Σοβιετικών Δημοκρατικών, η βαθιά οικονομική και πολιτική κρίση στην ΕΣΣΔ, το επικίνδυνο ξεσήκωμα εθνοτήτων και μειονοτήτων στη Σοβιετική Ένωση κ.λπ.» [1] ], θα μπορούσε να πει κανείς ότι η ηγεσία του ΚΚΕ δεν αιφνιδιάστηκε. Η τετράωρη συζήτηση που είχε στα τέλη του 1983 ο Χαρ. Φλωράκης με τον Σοβιετική ηγέτη Αντρόποφ, υπήρξε οδυνηρά αποκαλυπτική και ο έντονος προβληματισμός που του δημιούργησε μεταφέρθηκε από τον κομμουνιστή ηγέτη, με πολλή προσοχή, αλλά και χωρίς αλλοιώσεις, στα κομματικά όργανα, μόλις επέστρεψε στην Ελλάδα. Οι αποκαλύψεις Αντρόποφ εντυπωσίασαν τον Χαρ. Φλωράκη (και την ηγεσία του ΚΚΕ, εν συνεχεία) διότι τόσο το ελληνικό, όσο και το διεθνές κομμουνιστικό κίνημα, θεωρούσαν τον Αντρόποφ μία μεγάλη προσωπικότητα του κομμουνιστικού κόσμου, την οποία, εκτός των άλλων, πίστωναν και με τις εξής αξιοπρόσεκτες ιδιότητες:

    ► Ανήκε στην παλιά φρουρά και πονούσε την επανάσταση.

    ► Όλοι του αναγνώριζαν απέραντη σοσιαλιστική νομιμοφροσύνη.

    ► Υπήρξε Αρχηγός των Υπηρεσιών Ασφαλείας και γνώριζε άριστα πρόσωπα και πράγματα από τα μέσα.

    ► Επί μία σχεδόν δεκαετία κατέγραφε τις σημαντικότερες δυσπλασίες του συστήματος – στο κράτος, στο κόμμα και στην οικονομία.

    ► Γνώριζε εξίσου καλά με τη σοσιαλιστική, και την αστική πολιτική οικονομία[2].

    Με το δίκιο του, λοιπόν, ο Χαρ. Φλωράκης προβληματίστηκε έντονα όταν άκουσε την εξαιρετική εκείνη προσωπικότητα να λέει με τη σιγανή και σταθερή φωνή του:

    Αντρόποφ: Σύντροφε Φλωράκη, παρακάλεσα τον συνεργάτη μου Ζαγκλάντιν να διεκπεραιώσει, αντί για μένα, τις αμέσως επόμενες υποχρεώσεις μου, ώστε να έχουμε άνεση χρόνου στη συζήτησή μας. Και τούτο διότι και τα ελληνικά θέματα με ενδιαφέρουν ιδιαίτερα και αρκετές αλήθειες για τη χώρα μου, τη Σοβιετική Ένωση, θέλω να πω στους Έλληνες συντρόφους. Εκεί που έχουν φτάσει τα πράγματα κανείς κομμουνιστής δεν επιτρέπεται να τρέφει αυταπάτες για τα μεγάλα προβλήματα του σοσιαλισμού.

    Και εν συνεχεία:

    Αντρόποφ: Η Σοβιετική Ένωση -αλλά και οι Λαϊκές Δημοκρατίες- έχει τεράστια προβλήματα σε τρεις κρίσιμους τομείς: στην οικονομία, στο κράτος και στο κόμμα. Η οικονομία βρίσκεται στην κόψη του ξυραφιού. Το κράτος γέμισε γραφειοκράτες που νοιάζονται μόνο για τον εαυτό τους. Και το κόμμα, αντί να παράγει πολιτική κυβερνά, διοικεί και συναλλάσσεται με όλα όσα αυτά συνεπάγονται για το σοσιαλιστικό σύστημα και τις προοπτικές του…

    Και εν συνεχεία:

    Αντρόποφ: Αν συνεχιστεί η σημερινή κατάσταση και δεν λάβουμε αποτελεσματικά μέτρα αμέσως, σε πέντε το πολύ χρόνια πολλά εργοστάσια θα αρχίσουν να κλείνουν, δεν θα έχουμε χρηματικούς πόρους να πληρώνουμε μισθούς και συντάξεις και, γενικά, η χώρα θα αδυνατεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της, ενώ, παράλληλα, ένα τρομακτικό κύμα ανεργίας θα υποσκάψει τα θεμέλια του σοσιαλιστικού συστήματος και η κοινωνική αξιοπιστία του θα καταρρακωθεί…

    Φλωράκης: Τι έφταιξε και τι φταίει, σύντροφε Αντρόποφ; Ρώτησε σοκαρισμένος ο Χαρ. Φλωράκη.

    Αντρόποφ: Θα αναφέρω κάποια παραδείγματα, από τα οποία βγαίνει μια ικανοποιητική απάντηση στο ερώτημά σου. Περηφανευόμαστε, σύντροφε, ότι έχουμ το μεγαλύτερο και καλύτερο στόλο τρακτέρ σε ολόκληρο τον κόσμο. Περί μύθου πρόκειται, φυσικά. Διότι τα φτιάξαμε σύμφωνα με μία κομματική ντιρεκτίβα, βάσει της οποίας πρέπει να σκάβουν σε βάθος ενός μέτρου τη γη, ώστε να έρχονται στην επιφάνεια όλο και πιο γόνιμα εδάφη. Και αφού χάθηκαν τόσοι πόροι και τόσα χρόνια, μάθαμε από τα αγροτικά ινστιτούτα ότι το γόνιμο έδαφος βρίσκεται στα δέκα πρώτα εκατοστά του εδάφους! Δώσαμε σε πολλές κρατικές επιχειρήσεις το δικαίωμα της αυτοδιαχείρισης, ως κίνητρο για την παραγωγή. Και ναι μεν όλες σχεδόν πιάνουν τις νόρμες τους, όμως, αν δεν τις ενίσχυε το κράτος, από άλλους πόρους, πολλές θα είχαν κλείσει, γιατί τα αγαθά που παράγουν είναι απούλητα, λόγω κακής ποιότητας! Είπαμε να καταργήσουμε τη μεσολάβηση του υπουργείου Εξωτερικού Εμπορίου σε αρκετές από τις εξαγωγές μας, για να απλοποιήσουμε τις διαδικασίες και να επιταχύνουμε τους χρόνους, αλλά το μόνο που κατορθώσαμε ήταν να χάνουμε αγορές, λόγω ασυνέπειας των αυτοδιαχειριζομένων κρατικών επιχειρήσεων. Συγχρόνως, η εσωστρέφειά μας δεν μας άφηνε, δεκαετίες τώρα, να προσαρμόσουμε στις ανάγκες του δικού μας συστήματος, του σοσιαλιστικού, μοντέλα, τεχνικές και πρακτικές που δοκιμάστηκαν στον καπιταλιστικό κόσμο και πέτυχαν…

    Φλωράκης: Αφού είναι γνωστά τα προβλήματα, σύντροφε Αντρόποφ, γιατί καθυστερούν οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις; Όταν, μάλιστα, υπάρχουν και οι κίνδυνοι που αναφέρθηκαν;

    Αντρόποφ: Εύλογη η ερώτηση. Υπάρχουν σοβαρές, αν όχι και ανυπέρβλητες δυσκολίες. Οποιαδήποτε μεταρρύθμιση σε οποιονδήποτε τομέα -ας πούμε στη βιομηχανία- για να υλοποιηθεί και να αποδώσει, χρειάζεται μια ανάλογη μεταρρύθμιση στο κράτος, μια ανάλογη μεταρρύθμιση στο κόμμα, μία ανάλογη μεταρρύθμιση στο πιστωτικό σύστημα. Διότι, με το σημερινό κράτος, με το σημερινό κόμμα και με το σημερινό πιστωτικό σύστημα, οποιαδήποτε προσπάθεια να μεταρρυθμιστεί η οικονομία μπορεί να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτες εξελίξεις – ακόμη και να απειλήσει την ίδια την ύπαρξη του συστήματος…

    Φλωράκης: Μα αφού η εξουσία βρίσκεται στα χέρια του κόμματος…

    Αντρόποφ: Σήμερα. Και, μάλιστα, όχι απολύτως. Αύριο, όμως; Αν παραλύσει το κράτος; Αν πάψουν να πληρώνουν οι κρατικές επιχειρήσεις; Αν η διαφθορά διογκωθεί; Αν η ανταγωνιστικότητα των προϊόντων μας πέσει περαιτέρω; Αν υπάρξουν εκατομμύρια άνεργοι; Αν όλα αυτά μπουν σε κρίση, πώς δεν θα περάσει η κρίση και στο κόμμα, αφού είναι ταυτισμένο και με το κράτος και με την οικονομία και με όλα; Τότε, την εξουσία θα την αρπάξουν οι τυχοδιώκτες και οι πάσης φύσεως εχθροί του σοσιαλισμού…

    Φλωράκης: Δηλαδή, πάμε για αδιέξοδο;

    Αντρόποφ: Δεν είπα αυτό, σύντροφε. Απλώς σκιαγραφώ τις τεράστιες δυσκολίες και τους τεράστιους κινδύνους. Και, φυσικά, δεν σταυρώνουμε τα χέρια. Ήδη έχουμε ιδρύσει Επιτροπές σε κάθε τομέα της οικονομίας και της δημόσιας ζωής. Επιτροπές που βρίσκονται έξω από το κράτος και έξω από το κόμμα και λογοδοτούν απ’ ευθείας στο Πολιτικό Γραφείο. Οι Επιτροπές αυτές μελετούν έναν-έναν τομέα της διοίκησης, της οικονομίας, του κόμματος, των συνδικάτων κ.λπ., καταγράφουν προβλήματα και προτείνουν διορθώσεις, αλλαγές, μέτρα. Για την ώρα έχουν συγκροτηθεί και εργάζονται περισσότερες από 500 Επιτροπές. Παράλληλα, πραγματοποιούμε μετακινήσεις κυβερνητικών, κρατικών, κομματικών και παραγόντων της οικονομίας με κύριο κριτήριο τις ικανότητές τους, τις ειδικές γνώσεις τους και την αποφασιστικότητά τους, να προχωρήσουν όποιες και αν είναι οι δυσχέρειες στην πορεία. Μπορώ να πω ότι, αν όλα πάνε καλά, τα πρώτα αποτελέσματα θα αρχίσουν να φαίνονται ύστερα από μια τριετία περίπου…

    Μερικές παρατηρήσεις μόνον.

    Θεωρώ ότι η συνάντηση Αντρόποφ-Φλωράκη έγινε. Δεν είχαν κανέναν λόγο οι Χ. Φλωράκης και Μ. Ανδρουλάκης να εφεύρουν μια τέτοια συζήτηση 15-20 χρόνια μετά.

    Θεωρώ, επίσης, ότι η συζήτηση, όπως την περιγράφουν οι δύο άνδρες στον συγγραφέα του βιβλίου, «στρογγυλοποιήθηκε» βάσει των εξελίξεων που είχαν σημειωθεί στο μεταξύ.

    Οι διαπιστώσεις του Αντρόποφ για τα αδιέξοδα του σοβιετικού συστήματος, δείχνουν προφανώς τα αδιέξοδα αυτού του συστήματος, αλλά δείχνουν και κάτι άλλο: συστήματα τέτοιου μεγέθους, ελεγχόμενα κεντρικά και από την πρώτη στιγμή, αποδεικνύεται στο τέλος ότι είναι μη μεταρρυθμίσιμα. Απλά, στο τέλος, καταρρέουν.

    Θεωρώ, επίσης, ότι τα «μεγάλα κεφάλια» της Δύσης δεν είχαν, σε καμία χρονική στιγμή της ιστορικής πορείας της Σοβιετίας, κανένα ιδιαίτερο πρόβλημα με το «σοσιαλιστικό» σύστημα. Αν το «πείραμα» πετύχαινε, τι Μόσχα τι Λονδίνο… [μια ματιά στη σύνθεση της Επιτροπής του Αμερικανικού Ερυθρού Σταυρού, που επισκέφθηκε για «ανθρωπιστικούς» λόγους τη Ρωσία αμέσως μετά την «Επανάσταση» θα πείσει και τους πλέον καχύποπτους…]

    Και το άλλο μεγάλο σύστημα, που κυριαρχεί σήμερα, είναι μη μεταρρυθμίσιμο. Αυτά για όσους τρέφουν «οικολογικές ανησυχίες»…

    Και άλλα πολλά…

    Και ως πνευματική άσκηση, τα εξής:

    Φανταστείτε τον Κώστα Καραμανλή να μιλάει σε κάποιον φίλο ηγέτη για την αδυναμία επανίδρυσης του ελληνικού κράτους…

    Ή τον Γιώργο Παπανδρέου για την αδυναμία επανίδρυσης του ΠΑΣΟΚ.

    Υπάρχουν πράγματα που μεταρρυθμίζονται και πράγματα που δεν μεταρρυθμίζονται.

    Κι όσο πιο βαθιές ρίζες στην κοινωνία έχουν τόσο πιο μη μεταρρυθμίσιμα αποδεικνύονται…



    [1] Ο κατάλογος των γεγονότων προέρχεται από την αμέσως προηγούμενη παράγραφο του βιβλίου, από εκείνη που αρχίζω την παράθεση.[2] Στον κατάλογο αυτόν με τα «προτερήματα» του Γιούρι Αντρόπωφ αντιπαραθέστε την παράγραφο Controversy and later publications on the topic από το βιογραφικό του ανδρός στη Wikipedia.

    Κατηγορίες:Χωρίς κατηγορία Ετικέτες: , , ,