Αρχική > Historias del Mundo, Αφασιαλάνδη, Ιστορία, Ιδέες, Χριστιανισμός > Ο Μητροπολίτης Ζακύνθου και ο Μάης του ’68

Ο Μητροπολίτης Ζακύνθου και ο Μάης του ’68

29/01/2008

riesel.jpg

Το σύνθημα στην Σορβόνη. Πηγή: Rene Vienet, Μάης 1968 – Λυσσασμένοι και Σιτουασιονιστές μέσα στο Κίνημα των Καταλήψεων [εκδ. Διεθνής Βιβλιοθήκη, Αθήνα 1978]

Επειδή
χτες πήρε το μάτι μου στην τηλεόραση τον Μητροπολίτη Ζακύνθου Χρυσόστομο [τουλάχιστον σε ένα δελτίο ειδήσεων και ένα talk show] να «θάβει» πρόωρα και πριν την ώρα του τον αποθανόντα Αρχιεπίσκοπο…

Και επειδή
φέτος τιμούμε [;] τα σαραντάχρονα του Μάη του ’68…

Θυμήθηκα
τη ρήση του «Αγίου» Ζακύνθου που, συνεντευξιαζόμενος πριν από ακριβώς 10 χρόνια, δήλωνε στο περιοδικό Penthouse [τεύχος Ιανουαρίου 1998]:

«Νομίζω ότι για να φτιάξουμε λίγο την κοινωνία, πρέπει να κρεμάσουμε έναν Δεσπότη, έναν δικαστή, έναν πολιτικό, έναν μηχανικό, έναν εργολάβο, έναν δικηγόρο και δυο-τρεις δημοσιογράφους.»

Δια τους ιστοριοδίφας, να επισημάνω ότι το «αυθεντικό» σύνθημα γράφτηκε σε κάποιον τοίχο της Σορβόνης το 1968 από τον σύντροφο [καταστασιακό] Ρενέ Ριεζέλ, και έχει ως εξής:

«Η ανθρωπότητα θα ευτυχήσει μόνον όταν ο τελευταίος γραφειοκράτης κρεμαστεί με τα έντερα του τελευταίου καπιταλιστή».

Αυθεντικό το σύνθημα;

Όχι και τόσο. Διάβαζα εσχάτως στο νεοεκδοθέν πόνημα του Ραούλ Βανεγκέμ, Για την Κατάργηση της Εμπορευματικής Κοινωνίας – Για μια Κοινωνία του Ζώντος [εκδ. Ελεύθερος Τύπος, Αθήνα 2007, σελ. 12] τα εξής:

«Αυτοί που κατάντησαν την γη έναν οχετό, έχουν γίνει οι ίδιοι ο οχετός της γης. Δεν ξέρω αν, εκπληρώνοντας τις ευχές του καλού Μελιέ, ο τελευταίος γραφειοκράτης θα κρεμαστεί με τα έντερα του τελευταίου παπά…»

gmelies1.jpg

Ζωρζ Μελιέ. Πηγή.

Ο Ζωρζ Μελιέ [1861-1938], όπως αναφέρει σε σημείωσή της η μεταφράστρια, ήταν «Γάλλος ταχυδακτυλουργός, θεωρητικός του κινηματογράφου και πρωτοπόρος σκηνοθέτης (του βωβού κινηματογράφου)».

Και για να το λέει ο άνθρωπος των γραμμάτων Ρ. Βανεγκέμ κάτι παραπάνω ξέρει. Άρα το αυθεντικό σύνθημα είναι του Georges Méliès, ο οποίος, μεταξύ άλλων, σκηνοθέτησε και την πρώτη ταινία επιστημονικής φαντασίας στον πλανήτη.

Για τον Ρενέ Ριεζέλ θα μπορούσαμε να πούμε πολλά. Ο Γκυ Ντεμπόρ κάπου αναφέρει [μεταφέρω από μνήμης], ότι ο Ριεζέλ στα 17 του ήταν επαναστάτης και στα 20 είχε ήδη γεράσει… Συμβαίνουν αυτά… Ακολουθεί φωτογραφία του από τον Μάη μαζί με τον Ντανιέλ Κον Μπεντίτ:

rene_riesel_daniel_cohn_be.jpg

Ρενέ Ριεζέλ – Ντανιέλ Κον Μπεντίτ, Σορβόνη, 1968. Πηγή.

Σήμερα, ο Ρενέ Ριεζέλ είναι, μεταξύ άλλων, και φίλος του γνωστού Ζοζέ Μποβέ και ασχολείται [ακτιβιστικά] και με θέματα βιοτεχνολογίας. Και τα λοιπά και τα λοιπά…

Μπορείτε να διαβάσετε σύντομο βιογραφικό του -και διάφορα κείμενά του- εδώ: Rene Riesel. Από την ίδια σελίδα άντλησα και μια πρόσφατη φωτογραφία του:

riesel2.jpg

ΥΓ. Μην περιμένετε να χιονίσει για να δείτε άσπρη μέρα! :-D

 

About these ads
  1. 29/01/2008 στο 10:53

    Παρεμπιπτόντως, η ταινία του Μελιέ «Voyage dans le lune» υπάρχει στο http://www.archive.org/details/Levoyagedanslalune

  2. 29/01/2008 στο 10:56

    @ imwrong

    Ω μερσί! Αυτή ήταν η πρώτη ταινία επιστημονικής φαντασίας στον πλανήτη! Υποθέτω βασισμένη στο βιβλίο του Βίκτωρος…

  3. Ανώνυμος
    29/01/2008 στο 12:24

    Ο Μάης του ’68 είναι το άλλοθι μιας γενιάς αστών που τα ήθελαν όλα χωρίς να βάλουν κόπο… Τους κατάλαβαν νωρίς…

  4. 29/01/2008 στο 12:39

    @ Ανώνυμος

    Άλλοθι έγινε μετά. Και αργά τους κατάλαβαν… Αν τους κατάλαβαν κι όσοι τους κατάλαβαν…

  5. 29/01/2008 στο 19:13

    Ο Ζακύνθου πάλι τι ρόλο βαράει; Όλο επαναστατικές δηλώσεις είναι τα τελευταία χρόνια. Άραγε κάνει κάτι και για την υλοποίησή τους;
    Για σκέψου, λέει, να έβγαινε αυτός αρχιεπίσκοπος και αντί για το «ελάτε με το σκουλαρίκι σας» του εκλειπώντος, να πρέσβευε το «ελάτε με τη μολώτοφ σας»!!!

  6. 29/01/2008 στο 20:30

    @ αλέξανδρος ανδρουλάκης

    Ο τελευταίος χριστιανός επαναστάτης [και μάλλον η ιστορία δεν κατέγραψε το όνομά του…] κάηκε σε κάποια πυρά, πριν από κάτι αιώνες… Ο Ζακύνθου μάλλον έχει χάσει εδώ και χρόνια και τ’ αυγά και τα πασχάλια.

  7. filopatria
    30/01/2008 στο 01:52

    «Η ανθρωπότητα θα ευτυχήσει μόνον όταν ο τελευταίος γραφειοκράτης κρεμαστεί με τα έντερα του τελευταίου δημόσιου υπαλλήλου» έχω ακούσει ότι είναι η παραλλαγή για την Ελλάδα. Και όπως το ακούω με αρέζει!

    Όμορφη η αναφορά σας στο Μάϊο και το πόνημα στις εκδόσεις του σχωρεμένου του Χρήστου. Άγνωστη η λεπτομέρεια για τον Μελιέ οστόσω φαίνεται από την φωτό σαν οραματιστής. Στην συνέχεια βέβαια έχασε το παιχνίδι από το Χόλυγουντ. Και όπως είχε πει ο Μαρλον Μπράντο «το Χόλυγουντ, ανήκει σε … και το δουλεύουν …κλπ».

    Για τους καταστασιακούς δεν γνώρισα κανένα ή μάλλον γνώρισα μερικούς που ήταν φίλοι του Ντεμπορ καθώς και ένα βιβλιοπωλείο που σύχναζαν και που πήγαινε κάθε βδομάδα το Μπετάρ και τους έσπαγε τα τζάμια

    Οι Λυσσασμένοι του βιβλίου είναι μεταφορικό, αυτοί ήταν μια ομάδα επαναστατών αριστερώτεροι των βουνήσιων στην Γαλ. επανάσταση και μετέπειτα εμπνευστές του Μπαμπέφ. Όσο για τον ερυθρό Ντάννυ (Εβραίο από την Γερμανία σπουδαστή στη Γαλλία) τα γνωρίζετε. Μπήκε στην υπηρεσία αυτού που πολεμούσε με περγαμηνές. Έγινε δήμαρχος και έγραψε ένα βιβλίο με τίτλο, Η επανάσταση που τόσο αγαπήσαμε (La revolution que nous avions tant aime)

  8. 30/01/2008 στο 09:07

    χαχα 100% σωστός X Mορφος

  9. 30/01/2008 στο 09:28

    Χρήστο καλημέρα!

    Ο Ζακύνθου είναι μια από τις πιο ελεεινές εκκλησιαστικές φιγούρες. Αν ο Χριστόδουλος ήταν «κοσμικός», αυτουνού η φάτσα χρειάζεται και ένα «υπο-» μπροστά. Απορώ που δεν έχουν βγει στη φόρα ακόμη οι «μπίζνες» της Μητρόπολης Ζακύνθου…

  10. Ανώνυμος
    30/01/2008 στο 11:31

    Το γαλλικό Μάη οι Γάλλοι τον κατάλαβαν πολύ νωρίς… Οι Έλληνες συνεχίζουν να έχουν ονειρώξεις…

  11. 30/01/2008 στο 19:48

    Πάντως όταν είναι να «κρεμάσουμε» κάποιον επιφανή εξαιρούμε πάντοτε τον ΕΠΙΦΑΝΗ εαυτο μας… τρομάρα μας…

  12. 30/01/2008 στο 20:19

    Ο Ζακύνθου δε μιλούσε για πλερέζες έξω από το σπίτι του Αρχιεπισκόπου πριν 3 μήνες, ενώ ήταν ακόμα εν ζωή (και ακμαίος τότε);

    Ο Ζακύνθου δεν ωρύοταν την ημέρα του θανάτου του Χριστόδουλου στην τηλεόραση και όταν οι δημοσιογράφοι περιέγραφαν (τουλάχιστον) την αξιοπρέπεια αντιμετώπισης της δύσκολης κατάστασης και του θανάτου από τον Αρχιεπίσκοπο, έβγαινε και έλεγε δημοσίως «ε και τι έγινε; τόσοι άνθρωποι κάθε μέρα αντιμετωπίζουν με αξιοπρέπεια το θάνατο».

    Για το ποιον του ανθρώπου, καταλαβαίνουμε όλοι μας.

    Το ΚΑΛΥΤΕΡΟ επιχείρημα για να ΜΗΝ υποστηρίζει κανείς τον Θηβών Ιερώνυμο, είναι ότι τον συγκεκριμένο Ιεράρχη τον υποστηρίζει ο Ζακύνθου.

  13. 31/01/2008 στο 08:21

    @ μανιτάρι

    Ελπίζω το «ΕΠΙΦΑΝΗΣ» να μην πηγαίνει για τον Ζακύνθου, διότι υπάρχει καταλληλότερο επίθετο: «ΔΙΑΒΟΗΤΟΣ» :)

  14. 31/01/2008 στο 10:24

    @ filopatria

    Άμα δεν αρχίσεις τις μπηχτές, δεν μπορείς…

    Ο Ντανιέλ έγραψε διάφορα βιβλία, που κυκλοφορούν και στα ελληνικά. Στο «Μεγάλο Παζάρι» [;] θαρρώ πως περιγράφει και την εμπειρία του στα κιμπούτζ. Και αν δεν κάνω λάθος, δημοτικός σύμβουλος στη Φρανκφούρτη ήταν, όχι δήμαρχος. Μετά ευρωβουλευτής και πάει λέγοντας…

    @ xamogelo
    :-D

    @ εξαποδω

    Μπονζούρ! [έστω και με 24ωρη καθυστέρηση. Η αλλαγή της οθόνης προείχε…]
    Καλόοο το «υπο-«… Οι «μπίζνες» βγαίνουν στη φόρα όταν κάποιος «κουνιέται δημοσίως»… Συνήθως…

    @ Ανώνυμος

    Θα έλεγα ότι οι Γάλλοι «ρευστοποίησαν» νωρίς τα «χαρτιά» του Μάη. Εδώ νομίζουν ότι θα ανέβει κι άλλο ο δείκτης…

    @ manitaritoubounou

    Γι’ αυτό υπάρχουν οι… εξαιρέσεις…

    @ Μάρκος

    Επίσης ένα καλό επιχείρημα για να μην υποστηρίξει κανείς τον Θηβών, είναι ότι τον υποστηρίζει ο Πράσινος Πατριάρχης. Alexis και πάλι Alexis! :-)

  15. 26/03/2008 στο 12:25

    Και ο Ιούδας υποστήριζε τον Χριστό μέχρι που τον πρόδοσε.

    Αντιστρόφως: Ο Πέτρος τον αρνήθηκε τεις φορές , αλλά στο τέλος πέθανε γι Αυτόν.

    Μα τι καρτεσιανά επιχείρήματα έχετε φίλοι μου; Εδώ τον «στήριξε» ο Άνθιμος!!!

  1. No trackbacks yet.
Τα σχόλια είναι κλειστά.
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 34 other followers

%d bloggers like this: